เผลอรักคุณสามี NC18+

    เผลอรัก : EP.12

            CHA-AEM TALK

            ​

            ก่อนแต่งงาน 1สัปดาห์

            ฉันไม่ได้เจอพี่ไวน์หลายวันเพราะเราไม่ได้มีธุระอะไร และฉันก็ไม่ได้ไปเที่ยวผับด้วย

            "เอม แกกับพี่ไวน์ไม่คุยกันเลยหรอวะ" ยัยนนนี่เอ่ยถามขณะที่พวกเรานั่งรออาจารย์เข้าสอน

            "..." ฉันส่ายหน้าแทนคำพูด เป็๞ที่รู้กันคือไม่นั่นเอง

            "เฮ้อ ฉันล่ะเห็นใจแกจริงๆ" ยัยเมย์พูดกับฉันพร้อมตบไหล่เบาๆ ฉันยิ้มบางๆกลับไป

            ~LINE~

            -WINE-

            เสียงแจ้งเตือนจากแอพลิเคชั่นไลน์ดังขึ้นฉันหยิบขึ้นมาเห็นว่าคนที่ส่งหาฉันคือ พี่ไวน์ ตายยากจริงๆแหะ พูดถึงก็ทักมาเลย

            WINE : เดี๋ยววันนี้ไปรับ

            CHAAEM : ไปไหนคะ

            WINE : ไปเอาชุดแต่งงาน และก็รูปพรีเวดดิ้ง

            CHAAEM : อ๋อค่ะ

            ฉันกดปิดแอพลิเคชั่นไลน์

            "พี่ไวน์หรอวะ" ยัยเมย์เอ่ยถาม

            "ใช่ เดี๋ยววันนี้เขาจะมารับไปเอาชุดแต่งงาน" ฉันตอบกลับ

            "เออๆ"

            สักครู่อาจารย์ก็เข้ามา ฉันนั่งเรียนไป2ชั่วโมง ก็เดินลงมาหน้าตึกคณะ เจอร่างสูงที่บอกฉันว่าจะมารับ นั่งรอฉันอยู่

            "สวัสดีค่ะพี่ไวน์" ยัยเมย์ยกมือไหว้เอ่ยทักทายพี่ไวน์

            "ดีครับ" เขาตอบกลับและยิ้มแย้ม

            "สวัสดีครับพี่ไวน์" ยัยนนนี่เอ่ยทักทายพี่ไวน์

            "ไปกันเลยนะเอม" พี่ไวน์ไม่ตอบนนนี่ หนำซ้ำยังเดินหนีไปที่รถ

            "ขอโทษแทนพี่ไวน์ด้วยนะนนนี่" ฉันหันไปพูดกับนนนี่ที่ยืนอ้าปากค้างอยู่

            "ไม่เป็๲ไรแก" ยัยนนนี่ตอบกลับ

            "ไปก่อนนะ" ฉันเอ่ยและรีบเดินตามพี่ไวน์มาที่รถ

            เขานั่งหน้าบึ้งตึงรออยู่ อะไรกัน ฉันโกรธเขาอยูา เขาไม่ง้อ แถมมีท่าทีโกรธฉันอีกต่างหาก -*-

            WINE TALK

            เห็นหน้าไอ้นนท์แล้วนึกถึงเ๱ื่๵๹ที่มันขึ้นคอนโดเอม อยู่ด้วยกันนานสองนาน อยากจะซัดหน้ามันจริงๆ -*-

            ผมพาเอมมาที่ เวดดิ้งสตูดิโอเพื่อรับชุดแต่งงาน และคุยเ๹ื่๪๫รายละเอียดกันอีกนิดหน่อย แล้วเดินทางกลับ

            "หิวป่ะ" ผมเอ่ยถามขึ้น ขณะที่กำลังขับรถกลับ

            "หิว" เธอตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

            "หน้าตึงเชียว ฉีดโบท็อกซ์มาหรอ" ผมเอ่ยถามขำๆ ผมอยากปรับความเข้าใจกันอ่ะครับ

            ~

            ควับ

            ~ เธอหันมามองแรงใส่ผม

            "ตลกหรอ" เวรกรรม จะปรับความเข้าใจ แต่เหมือนเธอจะหงุดหงิดไปอีก

            "ปะ ป่าว ครับ"

            "เอมอยากกินหมูกระทะ"

            "ครับๆ"

            ผมขับมาเรื่อยๆ เจอร้านหมูกระทะ ผมก็เลี้ยวเข้าทันที

            ชะเอมเดินลงจากรถ ผมเองก็เดินตาม

            "ตามมาทำไม" ชะเอมขมวดคิ้วและเอ่ยถามผม

            "ก็มากินด้วยไง" อะไรของเอมวะเนี่ย -*-

            "กินเป็๲หรอ"

            "อย่ามาดูถูกพี่"

            ชะเอมไม่ตอบอะไรเพียงแค่ไหวไหล่เล็กน้อย และเดินนำเข้าไป

            ชะเอมกินเยอะมาก ตัวบางนิดเดียวเอง ทำไมกินจุขนาดนี้ ผมกินไปแกล้งเอมไปจนอิ่ม...

            "ไวน์คะ ไม่ตอบไลน์แบมเลยนะคะ" แบม ผู้หญิงที่ผมเคยมีอะไรด้วย เดินเข้ามาเอ่ยทักขณะที่ผมกำลังรอเงินทอนจากพนักงานร้านหมูกระทะ

            "..."

            "คืนนี้แบมอยากไปอยู่กับคุณจังเลยค่ะ" ผมยังไม่ทันได้พูดอะไร แบมก็พูดขึ้นมาอีก

            ~

            พรึ่บ

            ~ ชะเอมลุกและเดินออกไป

            "อย่ามายุ่งอีก" ผมหันไปชี้หน้าและเอ่ยเสียงเข้ม

            ผมรีบวิ่งตามเอมออกไป ไม่เอาแม่งละเงินทงเงินทอนเนี่ย

            "เอมๆ หยุด" ผมรีบวิ่งไปดักหน้าชะเอมไว้

            "..." เธอหยุดเดินและมองหน้าผมนิ่งๆ

            "คือเมื่อก่อนพี่มีสาวๆเยอะแต่.." ผมยังพูดไม่จบ ชะเอมก็แทรกขึ้นมา

            "พี่อยากจะทำอะไรก็เ๹ื่๪๫ของพี่สิ่คะ" ชะเอมพูดด้วยเสียงเรียบๆ สายตาเ๶็๞๰า

            "..." พูดไม่ออกเลยครับ

            "เราไม่ได้รักกันนิ่คะ เราถูกบังคับให้แต่งงาน ฉะนั้นถ้าอยากจะทำอะไรก็ทำไปเถอะค่ะ"

            "อืม เราไม่ได้รักกัน" ผมตอบกลับ เหมือนตอกย้ำตัวเอง ว่าชะเอมไม่ได้รักผม ชะเอมเขาคงไม่สนใจหรอก ว่าผมจะไปไหน จะไปทำอะไร เขาคงไม่สน...

            ผมขับรถมาส่งชะเอมที่คอนโด และขับรถกลับมาที่บ้าน

            ผมเข้าห้องไปเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเป้ รอเวลาที่สมควร

            02.30น

            .

            "ตาไวน์ นี่แกจะไปไหน" เสียงแม่เอ่ยขึ้นอย่างดัง! ผมก็คิดว่านอนกันหมดแล้วซะอีก

            "..." ผมไม่ตอบและรีบวิ่งลงบันได

            "ตาไวน์ แกหยุดเดี๋ยวนี้นะ"

            "..."

            "ไวน์ แม่สั่งให้หยุด ถ้าไม่อย่างนั้นแม่จะตัดแกออกจากกองมรดก"

            ~กึก~ ผมนี่หยุดทันทีเลยครับ

            "ถ้าแม่ตัดผมออก ลูกสะใภ้แม่ก็ไม่มีกินไปด้วยนะครับ" ผมหันไปตอบกลับ

            "แกเอาไม่ต้องเอาหนูชะเอมมาอ้าง แกจะหนีไปไหน"

            "ไปพักผ่อนครับ"

            "จะถึงวันแต่งงานอยู่แล้วนะ"

            "แล้วไงครับ"

            "แกจะไปไหนไม่ได้"

            "ผมจะไป" ผมเดินออกจากบ้านทันที

            "ตาไวน์แกจะไปไม่ได้นะ" แม่ผม๻ะโ๠๲ตามหลังผมมา แต่ตอนนี้ผมอยากไปอยู่คนเดียวเงียบๆ

            ~ซู่ววว

            ~ เสียงของน้ำทะเลสีฟ้าคราม ที่ผมนั่งมองอยู่นาน มันคงกำลังบอกให้ผมสู้ๆ ผมคิดเอง ผมเก่ง -*-

            ผมออกจากบ้านและขับรถมาที่จังหวัดเพชรบุรี ผมมาถึงที่นี่ก็เช้ามืด ผมจอดรถริมหาดและเดินมานั่งที่ชายหาด มองพระอาทิตย์ขึ้น

            จนตอนนี้ก็จะ10โมงแล้ว ผมนั่งนึกถึงแต่คำพูดของชะเอม

            'พี่อยากจะทำอะไรก็เ๹ื่๪๫ของพี่สิ่คะ'

            'เราไม่ได้รักกัน'

            'เราถูกบังคับให้แต่งงาน ฉะนั้นถ้าอยากจะทำอะไรก็ทำไปเถอะค่ะ'

            ทำไมผมถึงรู้สึกหน่วงๆกับคำพูดของชะเอม จนผมรู้สึกทนไม่ได้ก็ไม่รู้ T^T

            CHA-AEM TALK

            เช้าวันต่อมา

            ฉันกำลังแต่งตัวเพื่อที่จะไปมหาวิทยาลัย แต่สายตาฉัน ดันหันไปเห็นชุดแต่งงานที่วางอยู่

            'ถ้าเราแต่งงานกันเพราะเรารักกัน คงมีความสุขน่าดูเลยเนอะ' ฉันได้แต่คิดในใจ

            "เสร็จยังเอม" เสียงพี่เชอรีนดังขึ้น ทำให้ฉันหลุดออกจากห้วงความคิด และละสายตาจากชุดแต่งงาน

            "เสร็จแล้วค่ะ"

            ฉันคว้ากระเป๋าและออกเดินทางไปที่มหาวิทยาลัย K

            มหาวิทยาลัยK

            "ฮือๆ แกฉันอกหัก" ยัยเมย์ร้องไห้ฟูมฟาย และเดินเข้ามากอดฉัน

            "อกหักได้ไง เห็นรักกันขนาดนั้น"

            "มันทิ้งฉันไป ฮือๆ" ยัยเมย์บอกกับฉันพลางเช็ดหน้าเช็ดตา

            "โอ๊ย อีชะนีทำใจซะเถอะ" ยัยนนนี่เอ่ยขึ้น พร้อมส่งทิชชู่ให้ยัยเมย์

            "ฮึกๆ ก็ฉันเจ็บใจนิ่ บอกเลิกฉันเพราะอยากอยู่คนเดียว"

            "แล้วไงต่อ" ฉันเอ่ยถาม

            "ไม่ถึง2ชั่วโมง มันตั้งสถานะคบกับอื่น ฮือๆ"

            "ช่างมันแก สวยๆอย่างแกหาใหม่ได้สบาย" ฉันพยายามปลอบยัยเมย์

            ~Rrrr~

            -คุณแม่พี่ไวน์-

            "สวัสดีค่ะคุณแม่" ฉันกดรับสายและเอ่ยทัก

            "หนูชะเอม หนูรู้เ๱ื่๵๹ที่พี่ไวน์เขาเก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านไปหรือป่าวลูก"

            "ไม่ทราบเลยค่ะ" เก็บเสื้อผ้าออกไปงั้นหรอ ฉันเริ่มใจคอไม่ดี จะถึงวันแต่งงานแล้วนะ

            "หนูทะเลาะอะไรกันหรือป่าว"

            "ก็ไม่เชิงทะเลาะนะคะ"

            "แม่กำลังให้คนตามหาพี่ไวน์นะลูก หนูไม่ต้องกังวลนะ"

            "ค่ะคุณแม่"

            คุณแม่ก็วางสายไป

            เก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านก่อนงานแต่งแค่ไม่กี่วันจะไม่ให้ฉันกังวลได้ยังไง...

            **********END EP12**********

            SPOIL

            "แม่คะ บอกกับแขกที่มาเถอะค่ะว่ายกเลิกงานแต่ง เอมว่าพี่ไวน์เขาไม่มาแล้ว

            "รอพี่เขาอีกนิดเถอะลูก ยังไม่ฤกษ์เลย"

            *************************