ตอนที่ 1 กลิ่นน้ำมันเครื่องกับคนท้อง
เสียงโลหะหนัก ๆ กระทบกันดังสะท้อนก้องอยู่ภายในโรงซ่อมรถยนต์ขนาดกลางที่มีเพียงหลังคาสังกะสีคลุมหัว ลมร้อนบ่ายคล้อยหอบเอาฝุ่นละอองและกลิ่นอายความร้อนระอุจากพื้นถนนคอนกรีตภายนอกพัดเข้ามาด้านใน แต่มันไม่ได้ช่วยให้อุณหภูมิที่ร้อนอบอ้าวใต้หลังคานั้นลดลงเลยแม้แต่องศาเดียว กลับกัน มันยิ่งอบให้กลิ่นน้ำมันเครื่องเก่า น้ำมันเบนซินเก้าสิบห้า และกลิ่นสนิมเหล็กเข้มข้นขึ้นจนชวนให้อึดอัดแน่นหน้าอก
ช่างเชนในสภาพเปลือยท่อนบน ยืนก้มหน้าก้มตาอยู่ข้างตัวถังรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คันใหญ่สีดำสนิท แสงแดดรำไรที่เล็ดลอดผ่านรอยแยกของสังกะสีหลังคาตกลงกระทบแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแข็งแกร่ง ผิวสีคร้ามแดดของเขาอาบไปด้วยหยาดเหงื่อเม็ดเป้งที่ไหลซึมออกมาตามแนวร่องกระดูกสันหลัง ก่อนจะไหลเรื่อยลงไปตามลอนกล้ามท้องหนาแน่นเป็ลอนคลื่นที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเขม่าสีดำและละอองน้ำมันเครื่องสีคล้ำ
ชายหนุ่มพ่นลมหายใจร้อนผ่าวออกมาทางจมูก มือหนาหยาบกร้านสะบัดประแจแหวนข้างปากตายตัวเก่งลงบนแผงเหล็กเครื่องยนต์อย่างคล่องแคล่ว ทว่าั์ตาคมดุคู่ใต้คิ้วเข้มหนากลับไม่ได้จดจ่ออยู่กับหัวน็อตและแผ่นจานกดคลัตช์ที่อยู่ตรงหน้าทั้งหมด ความคิดของเขามันเตลิดเปิดเปิงไปไกลแสนไกล... มันลอยละลิ่วกลับเข้าไปในตัวบ้านปูนชั้นเดียวที่ตั้งอยู่เยื้องไปทางด้านหลังอู่
ลอยไปหา ‘ริน’ เมียแสนดีของเขาที่กำลังตั้งครรภ์ได้สี่เดือนเต็ม
ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ร่างกายของรินเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วภายใต้ฮอร์โมนของคนท้องที่พลุ่งพล่าน สรีระที่เคยบอบบางอ้อนแอ้น บัดนี้กลับอวบอัดเต็มตึงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด หน้าท้องที่เคยแบนราบเรียบเนียนเริ่มนูนเด่นเป็ลูกทรงกลมกลึงสวยงามราวกับผลไม้สุกงอม ยามที่เธอก้าวเดิน ผิวเนื้อส่วนนั้นจะส่ายไหวและดันเสื้อผ้าเนื้อนุ่มให้ออกมาเป็ทรงกลมเด่นสะดุดตา ไม่เพียงเท่านั้น ทรวงอกอวบอิ่มคู่โตที่เคยนุ่มมือ บัดนี้กลับขยายขนาดใหญ่โตจนตึงเปรี๊ยะ ยอดอกขยายกว้างสีเข้มขึ้นและคัดตึงแทบจะปริแตกออกมาจากสาบเสื้อทุกครั้งที่เธอขยับตัวลุกนั่ง
ทุกครั้งที่เชนนึกถึงภาพร่างกายนุ่มนิ่มอวบอิ่มของเมียรัก ความร้อนรุ่มแปลกประหลาดจะแล่นพล่านไปทั่วทั้งร่าง ลำคอของเขาแห้งผาก ก้อนเนื้อในอกซ้ายเต้นกระหน่ำรุนแรงราวกับเสียงลูกสูบเครื่องยนต์รอบจัด แก่นกายใหญ่โตหนาหนักภายใต้กางเกงยีนส์ดิบเนื้อแข็งเริ่มตื่นตัวขยายขนาดจนคับแน่นปวดเกร็ง ดันเป้ากางเกงจนปูดนูนเด่นชัด ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามขับไล่ความกระสันอยากที่แล่นริ้วขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ
เขาต้องอดทน... ต้องข่มใจสะกดกลั้นสัญชาตญาณสัตว์ป่าของตัวเองเอาไว้
เชนรู้ดีว่าเขาไม่ใช่คนอ่อนโยน นิสัยส่วนตัวของเขาดุดัน แข็งกระด้าง และป่าเถื่อน ยามที่อยู่บนเตียงและมีความ้าเข้าครอบงำ เขามักจะปล่อยตัวไปตามความใคร่ที่รุนแรง ดุดัน เสียบกระแทกแก่นกายเข้าหาเมียรักอย่างหนักหน่วงและป่าเถื่อนไม่ต่างจากสัตว์ร้ายกระหายเื ทว่าตอนนี้ในหน้าท้องนูนเด่นของรินมีสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่เปรียบเสมือนดวงใจของเขาฝังตัวอยู่ ความเปราะบางของครรภ์สี่เดือนทำให้เขาหวาดกลัว... กลัวว่าหากเขาสติหลุดเผลอปล่อยตัวไปกับการกระแทกกระทุ้งที่ดิบเถื่อนอย่างที่เคยทำ รูสวาทอุ่นชื้นของเธอและแรงกระแทกจากท่อนเนื้อหนาหนักของเขาจะทำร้ายลูกน้อยในท้องให้หลุดลอยไป
ความคิดชวนประสาทเสียนั้นทำให้เชนตัดสินใจสร้างกำแพงน้ำแข็งขึ้นมาระหว่างเขากับริน เขาจงใจหลีกเลี่ยงการััเนื้อตัวรินอย่างใกล้ชิด หลีกเลี่ยงการสบตาหวานเชื่อมที่แฝงไปด้วยความเว้าวอนของเธอ และพยายามทำตัวเ็า รักษาระยะห่างบนเตียงนอนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทั้งที่ในความเป็จริง ลำเอ็นร้อนระอุของเขามันแข็งเป๊กจนร้าวไปหมดทุกวันเวลาเห็นเมียเดินผ่านหน้า
"เฮ้อ..." ช่างหนุ่มถอนหายใจกระแทกเสียงยาว โยนประแจเหล็กลงบนโต๊ะทำงานเสียงดังเคร้ง เขาเดินตรงไปยังก๊อกน้ำเก่าที่ติดอยู่ข้างผนังสังกะสี บีบผงซักฟอกใส่มือหนาหยาบกร้านแล้วเปิดน้ำชำระล้างคราบเหนียวเหนอะหนะของน้ำมันเครื่องดำ ๆ ออกจากฝ่ามือและแขนแกร่ง กลิ่นเคมีของผงซักฟอกปะทะกับกลิ่นน้ำมันเครื่องลอยฟุ้ง แต่มันก็ยังไม่สามารถกลบกลิ่นหอมละมุนคล้ายแป้งเด็กผสมกลิ่นสาบสาวอุ่น ๆ ของรินที่ยังอบอวลอยู่ในสมองของเขาได้เลย
เชนหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเก่าสีซีดที่แขวนอยู่ข้างผนังมาซับเหงื่อตามดวงหน้าดุดันและลำคอหนา ก่อนจะพาดมันไว้บนบ่าแกร่งแล้วก้าวเท้าเดินออกจากโรงซ่อมมุ่งตรงไปยังประตูด้านหลังของตัวบ้านปูนชั้นเดียว
เมื่อเปิดประตูเข้าไป ความเย็นจากพัดลมเพดานและกลิ่นหอมของแกงจืดเต้าหู้หมูสับลอยมาปะทะจมูกทันที รอยยิ้มบางเบาผุดขึ้นบนดวงหน้าหวานละมุนของรินที่ยืนขะมักเขม้นอยู่หน้าเตาแก๊สในห้องครัว เธอสวมชุดคลุมท้องผ้าฝ้ายบางเบาสีชมพูอ่อน ตัวเสื้อกว้างและทิ้งตัวยาวลงไปถึงหัวเข่า ทว่าเสื้อผ้าตัวบางนั้นกลับไม่ได้ช่วยปิดบังทรวดทรงที่อวบหยัดล้นหลามของเธอได้เลยแม้แต่น้อย
แสงไฟนีออนสีขาวจากเพดานส่องผ่านเนื้อผ้าฝ้ายบางเบาจนเผยให้เห็นโครงร่างสลัวของหน้าท้องที่โย้นูนเด่นเป็ลอนกลมโตอย่างชัดเจน สะโพกผายที่เคยเรียวเล็กบัดนี้กลับขยายกว้างและหนานุ่มน่าบีบเค้น ชายกระโปรงด้านหลังรั้งสูงขึ้นตามความงอนงามของบั้นท้ายอวบหยุ่นที่แน่นตึงจนแทบทะลัก และสิ่งที่ทำให้หัวใจของเชนกระตุกรุนแรงที่สุดก็คือแผ่นหลังและไหล่บางที่ดูหนานุ่มขึ้น รวมไปถึงทรวงอกอวบใหญ่โตล้นทะลักที่ดันผ้าฝ้ายจนเห็นรอยนูนเด่นของยอดอกสีเข้มที่คัดเปรี๊ยะดันเนื้อผ้าขึ้นมาเป็ปุ่มเล็ก ๆ
เชนกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออย่างยากลำบาก ลำเอ็นหนาหนั่นในกางเกงยีนส์หนาเตลิดแข็งปึ๋งขึ้นมาทันทีจนส่วนปลายหนาร้อนบดเบียดกับซิปเหล็ก ปวดหนึบจนต้องเอามือซุกกระเป๋ากางเกงเพื่อจัดระเบียบและซ่อนอาการตื่นตัว
"พี่เชน ซ่อมรถเสร็จแล้วเหรอคะ รินทำแกงจืดกับผัดผักเสร็จพอดีเลยค่ะ" น้ำเสียงอ่อนหวาน นุ่มนวลของรินดังขึ้นพร้อมกับร่างอวบอัดที่ก้าวเดินต้วมเตี้ยมเข้ามาหา ใบหน้าหวานของเธอมีหยาดเหงื่อซึมตามไรผม ผิวแก้มใสแดงระเรื่อดูมีน้ำมีนวลชวนให้มอง
รินเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นเหงื่ออุ่น ๆ และกลิ่นน้ำมันเครื่องอ่อน ๆ จากผิวกายของสามี เธอช้อนดวงตากลมอ้อนวอนมองเขาพลางหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กที่ถือติดมือมาด้วย ขยับเข้ามาชิดร่างแกร่งหวังจะช่วยซับเหงื่อที่ไหลท่วมแผ่นอกของเขาเหมือนอย่างทุกที
"เดี๋ยวรินเช็ดเหงื่อให้นะคะ วันนี้อู่อบอ้าวมาก พี่เชนคงเหนื่อยแย่..."
มือเรียวนุ่มแตะลงบนแผ่นอกแกร่งเบา ๆ ััอุ่นนุ่มจากปลายนิ้วของเธอสะกิดให้คลื่นความกระสันในกายของเชนปะทุวาบ ลมหายใจของเขาเริ่มสั่นและร้อนผ่าว ร่างกายของเขาสะท้านเฮือกเมื่อมองต่ำลงไปสบสายตากับร่องอกลึกอวบอัดที่เบียดชิดกันจนแทบไม่มีช่องว่าง กลิ่นแป้งเด็กผสมกลิ่นน้ำนมอ่อน ๆ จากกายของคนท้องลอยเข้าจมูก ปลุกสัญชาตญาณสัตว์ป่าเถื่อนในใจให้คำรามลั่นในหัว
*อยากกระแทก... อยากจับเมียท้องคนนี้กดลงกับโต๊ะกินข้าวแล้วทุบสะโพกอวบ ๆ กระทุ้งแก่นกายยัดเข้าไปในรูสวาทอุ่นชื้นจนจมมิดลำเอ็นร้อน*
ความคิดดิบเถื่อนรุนแรงผุดขึ้นมาเป็ชุด ๆ จนเชนมือสั่น ชายหนุ่มกัดฟันกรอดจนสันกรามขึ้นรูปชัดเจน เขาพยายามสะกดอารมณ์ใคร่ที่แล่นพล่านจนตาเริ่มแดงก่ำ ก่อนจะยกแขนแกร่งขึ้นปัดมือเรียวของรินออกห่างตัวเบา ๆ แต่ทว่าน้ำหนักของมือสากหยาบทำให้มันดูแข็งกระด้างและห่างเหินเกินไป
"ไม่ต้อง" เชนเค้นเสียงพูดออกมาห้วน ๆ ใบหน้าดุดันนิ่งสนิทราวกับก้อนหิน "พี่เช็ดเองได้ รินไปตักข้าวเถอะ"
รินชะงักไปทันที มือเรียวที่ค้างกลางอากาศค่อย ๆ ลดลงข้างตัว แววตาหวานละมุนสั่นไหววูบหนึ่งด้วยความนึกเสียใจ เธอเม้มริมฝีปากอิ่มเข้าหากันแน่นจนเป็เส้นตรง ก่อนจะพยักหน้ารับคำเบา ๆ
"ค่ะ... งั้นพี่เชนไปอาบน้ำก่อนนะคะ รินจะได้เตรียมตักข้าวรอ"
รินหมุนตัวเดินกลับไปยังห้องครัวด้วยท่าทางเชื่องช้า แผ่นหลังอวบอิ่มที่ดูอ่อนล้าทำให้เชนรู้สึกปวดหนึบในอก ชายหนุ่มกำหมัดแน่นจนเส้นเืปูดโปนขึ้นตามท้องแขน เขารู้ตัวดีว่าตัวเองทำรุนแรงและเ็ากับเมียมากเกินไป แต่ถ้าเขาไม่ทำตัวเ็ากั้นเอาไว้ หากเขาปล่อยให้มือสากของตัวเองลูบไล้ไปตามผิวกายนุ่มละมุนของริน สัญชาตญาณความกระสันอยากที่สะสมมานานนับเดือนต้องะเิออกแน่ และเมื่อถึงเวลานั้น... เขาจะหยุดตัวเองไม่ได้ และความป่าเถื่อนของเขาอาจจะทำลายลูกน้อยในครรภ์ของเธอลงด้วยน้ำมือของเขาเอง
เชนสูดหายใจเข้าลึก ๆ อีกครั้ง สะบัดหัวไล่ความคิดบ้า ๆ แล้วเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระล้างความอัดอั้นออกไปด้วยสายน้ำเย็นเฉียบทว่าไม่ได้ช่วยลดความร้อนรุ่มในเป้ากางเกงลงได้เลยสักนิด
---
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารมื้อค่ำดำเนินไปด้วยความเงียบเชียบจนน่าอึดอัด มีเพียงเสียงช้อนส้อมกระทบจานกระเบื้องและเสียงพัดลมเพดานที่หมุนวนพัดพาเอาความร้อนอบอ้าวในห้องให้กระจายตัว
เชนนั่งกินข้าวเงียบ ๆ คิ้วเข้มขมวดมุ่นตลอดเวลา สายตาของเขาจดจ่ออยู่กับจานข้าวของตนเอง พยายามไม่เงยหน้าขึ้นมองคนตรงข้าม ทว่าทุกการเคลื่อนไหวของรินกลับอยู่ในโสตประสาทของเขาทั้งหมด เสียงเสื้อผ้าเนื้อนุ่มขยับเบียดเสียดกับผิวกายอวบอัด เสียงถอนหายใจแ่เบาของเธอ และเสียงจานกับข้าวที่ถูกดันมาตรงหน้าเขาอย่างเงียบ ๆ
"พี่เชนคะ... แกงจืดเต้าหู้หมูสับ รินใส่ตำลึงเยอะ ๆ อย่างที่พี่ชอบ ตักเพิ่มไหมคะ" รินเอ่ยขึ้นเบา ๆ น้ำเสียงยังคงนุ่มนวลทว่าแฝงไปด้วยความกังวลใจ มือเรียวตักหมูสับก้อนโตส่งมาให้ในจานของสามี
เชนมองก้อนหมูสับในจาน ก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมองข้อมืออวบและลำแขนเนียนนุ่มของเมียรัก ผิวเนื้อของเธออวบอัดขึ้นจนดูเปล่งปลั่งน่าขบกัด ลำเอ็นในกางเกงที่เพิ่งสงบลงหลังจากการอาบน้ำเริ่มตื่นตัวแข็งสู้มือขึ้นมาอีกครั้ง ชายหนุ่มรีบเบือนหน้าหนีแล้วตักข้าวเข้าปากคำใหญ่
"พอแล้ว ตักเองได้ รินกินเถอะ" น้ำเสียงของเขาห้วนสั้นราวกับรำคาญ
รินชะงักช้อนในมือ แววตาของเธอหมองลงอย่างเห็นได้ชัด หน้าท้องนูนกลมที่ดุนดันโต๊ะกินข้าวอยู่ขยับเบา ๆ ตามแรงหายใจที่ติดขัดของเธอ หญิงสาวไม่พูดอะไรต่อ เธอเพียงแค่ก้มหน้ามองจานข้าวของตัวเองและเขี่ยข้าวไปมา ท่าทางของเธอดูหม่นหมองน้อยเนื้อต่ำใจจนเชนรู้สึกได้
เชนเห็นหน้าตาเศร้า ๆ ของเมียแล้วอยากจะตบปากตัวเองนัก เขาอยากจะเอื้อมมือหนาสากไปลูบหัวปลอบโยน ดึงร่างอวบอิ่มนุ่มนิ่มนั้นมานั่งตักแล้วกอดจูบให้สมอยาก ทว่าสัญชาตญาณสัตว์ร้ายในตัวเขามันตื่นตัวง่ายเหลือเกิน ยามที่เห็นผิวเนื้ออวบอัดและหน้าอกคู่โตที่บดเบียดกันอยู่ใต้ชุดนอน ความเงี่ยนเหงาก็พุ่งสูงขึ้นจนยากจะควบคุม เขาจึงเลือกที่จะเงียบและทำตัวหยาบกระด้างต่อไปเพื่อความปลอดภัยของลูก
เมื่อทานข้าวเสร็จ เชนลุกขึ้นเก็บจานไปล้างเองโดยไม่รอให้รินแตะต้อง เขาอยากให้เมียได้พักผ่อนและหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากันในระยะประชิด หลังจากจัดการงานบ้านเสร็จ ชายหนุ่มก็เดินเข้าห้องนอน นั่งอยู่ปลายเตียงเฝ้าคอยเวลาให้รินเข้านอนก่อนเพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องนอนใกล้ชิดกับเธอเกินไป
จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปถึงสี่ทุ่ม ไฟในบ้านทุกดวงถูกดับลง เหลือเพียงแสงไฟสลัวจากเสาไฟริมถนนภายนอกที่ส่องผ่านผ้าม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอน
เชนนอนหงายอยู่บนเตียงนอนกว้าง ฝ่ามือหนากุมกันไว้บนหน้าท้องแกร่ง ร่างกายของเขาเกร็งแน่นไปทุกส่วนเพราะนอนชิดขอบเตียงฝั่งขวาจนแทบจะตกเตียง ทั้งหมดนี้ก็เพื่อรักษาระยะห่างจากรินที่นอนอยู่ฝั่งซ้าย ทว่ากลิ่นกายสาวที่อบอวลไปด้วยกลิ่นสบู่เด็กอ่อน ๆ ผสมผสานกับกลิ่นอุ่นร้อนของผิวเนื้อคนท้องกลับลอยโชยมาตามลมพัดละมุนชวนให้สติเตลิดเปิดเปิง
ลำเอ็นร้อนระอุใต้กางเกงขาสั้นเนื้อบางตื่นตัวเต็มที่ แข็งค้างปวดร้าวสะท้านไปถึงโคนขาหนีบ หัวใจของช่างหนุ่มเต้นกระหน่ำเหมือนเสียงลูกสูบดังตึบ ๆ ในหู ทุกวินาทีที่เขาสูดดมกลิ่นของเธอ ความ้าดุดันก็ยิ่งร่ำร้องอยากจะพลิกตัวไปคว้าเอวหนา สะโพกผายอวบอิ่มมาประกบเข้าหาแล้วเสียบแทะกระแทกกระทุ้งให้รูสวาทของเธอตอดรัดท่อนเอ็นเขาจนสมใจอยาก
ทันใดนั้น ฟูกเตียงนุ่มข้างกายเกิดการยุบตัว รินค่อย ๆ พลิกตัวและขยับร่างอวบอัดของเธอข้ามกึ่งกลางเตียงเข้ามาหาเชนอย่างช้า ๆ ความอุ่นร้อนของผิวกายคนท้องแผ่ซ่านมาปะทะแผ่นหลังแกร่งของชายหนุ่ม ก่อนที่มือเรียวนุ่มจะค่อย ๆ เอื้อมมาสวมกอดเอวสอบของเขาจากทางด้านหลัง
แผ่นหลังกว้างของเชนััได้ถึงความหยุ่นนุ่มของทรวงอกอวบอิ่มคู่โตที่ขยายใหญ่ล้นหลามเบียดอัดเข้าหาแผ่นหลังของเขาอย่างเต็มเหนี่ยว ความนุ่มนิ่มที่บดเบียดเข้ามาพร้อมลมหายใจอุ่นร้อนของรินที่เป่ารดต้นคอหนา ทำเอาสติของเชนเกือบหลุดกระเจิง แก่นกายปวดเกร็งจนแทบปริแตก ยอดอกคัดตึงของรินที่ดันผ่านเนื้อผ้าเบียดกับหลังเขาปลุกเร้าอารมณ์กำหนัดดิบจนชายหนุ่มขมวดคิ้วแน่น มือหนาสั่นระริกด้วยความทรมาน
"พี่เชนคะ... ยังไม่หลับใช่ไหมคะ" รินกระซิบถามเสียงสั่นแ่เบา ร่างกายอวบอัดเบียดชิดเข้าหาเขามากขึ้น ราวกับ้าความอบอุ่นและััปลอบโยนจากสามีที่ห่างเหินไปนาน
*ทนไม่ไหวแล้ว... อยากหันไปกระแทกฉิบหาย!*
เชนคำรามลั่นในอก แต่ภาพความเปราะบางของหน้าท้องนูนโตที่แฝงไปด้วยชีวิตน้อย ๆ แวบเข้ามาในหัวเพื่อเรียกสติที่กำลังจะขาดสะบั้น ชายหนุ่มสะกดอารมณ์ดิบเถื่อนขีดสุด กัดฟันจนปวดกราม ก่อนจะเอื้อมมือสากหนาไปดึงมือเรียวของรินออกจากเอวสอบของตนเองเบา ๆ แล้วดันตัวขยับหนีห่างออกไปชิดขอบเตียงมากกว่าเดิม
"อืม... จะนอนแล้ว เหนื่อยงานอู่ รินก็นอนเถอะ ร้อน" เชนตอบเสียงห้วนกระด้าง แสร้งทำเป็รำคาญเพื่อกลบเกลื่อนความ้าที่แข็งค้างจนสั่นสะท้าน
มือเรียวของรินหลุดลอยกลางอากาศ ความอบอุ่นที่เคยเบียดชิดหายวับไปพร้อมกับเสียงสะอื้นเบา ๆ ในลำคอของเธอที่พยายามสะกดกลั้นเอาไว้ รินค่อย ๆ พลิกตัวกลับไปนอนหันหลังให้ขอบเตียงฝั่งของตัวเอง ความเงียบสงัดเข้าครอบงำห้องนอนอีกครั้ง ทิ้งไว้เพียงความรู้สึกอึดอัดแน่นอกของคนสองคนที่นอนอยู่บนเตียงเดียวกันทว่ากลับห่างไกลแสนไกล
---
่กลางดึกสงัด เวลาประมาณตีสองครึ่ง
เชนสะดุ้งตื่นขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิด ลมหายใจของเขาติดขัด หน้าอกแกร่งกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงเนื่องจากอาการฝันเปียกที่เกือบจะเกิดขึ้น ความอัดอั้นสะสมที่ไม่ได้ระบายมานานนับเดือนทำให้ร่างกายของเขาปวดร้าวทุรนทุราย แก่นกายใหญ่โตแข็งเป๊กเปียกชื้นไปด้วยน้ำเหนียวใสที่หลั่งซึมออกมาเลอะกางเกงขาสั้น ปวดหนึบจนเขาต้องนอนสูดปากระงับความเสียวสะท้าน
ชายหนุ่มขยับตัวลุกขึ้นนั่งพลางเอื้อมมือไปลูบหน้าเพื่อเรียกสติ ั์ตาดุดันเหลือบมองไปยังที่นอนข้างกายด้วยความเคยชิน ทว่าเขากลับพบเพียงความว่างเปล่า ฟูกเตียงฝั่งของรินเย็นชืดและไม่มีร่างของเมียรักนอนอยู่ตรงนั้น
คิ้วเข้มขมวดมุ่นด้วยความแปลกใจและเป็ห่วง เชนรีบลุกขยับตัวลงจากเตียงอย่างเงียบเชียบ เท้าหนาเหยียบลงบนพื้นห้องปูนเปลือยที่เย็นะเื เขากวาดสายตามองฝ่าความมืดภายในห้องนอน จนกระทั่งสายตาไปสะดุดเข้ากับแสงไฟสีส้มสลัวดวงเล็กที่เปิดทิ้งไว้ตรงมุมห้องแต่งตัวเยื้องหน้าห้องน้ำ
แสงไฟสีนวลทอดผ่านช่องประตูที่เปิดแง้มไว้ เผยให้เห็นร่างอวบอัดของรินที่ยืนอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่สะท้อนเงาเต็มตัว
เชนก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้ประตูด้านนั้นอย่างแ่เบาที่สุด ั์ตาคมดุจ้องมองลอดช่องว่างของประตูเข้าไปจับภาพเมียรักที่ยืนนิ่งอยู่หน้ากระจก รินสวมชุดนอนกระโปรงสายเดี่ยวผ้าซาตินบางเบาสีครีม ทว่าตอนนี้นิ้วเรียวสวยของเธอกำลังเลิกรั้งชายกระโปรงเนื้อนุ่มขึ้นมาพาดไว้เหนือสะโพกผาย เผยให้เห็นต้นขาอวบหนานุ่มและบั้นท้ายอวบหยุ่นกลมกลึงเต็มพิกัดอย่างเด่นชัด
แสงไฟสีส้มสลัวขับเน้นผิวกายเนียนนุ่มของคนท้องให้ดูนวลเนียนสะท้อนสายตา รินใช้ฝ่ามือเรียวบางทั้งสองข้างค่อย ๆ ลูบไล้ไปตามหน้าท้องนูนกลมเด่นชัดของตัวเองที่ตั้งครรภ์ได้สี่เดือน ผิวเนื้อหน้าท้องของเธอนูนป่องเป็ทรงกลมกลึงสวยงามเปล่งปลั่ง ทว่าสายตาหวานเชื่อมที่เคยมองสามีด้วยความรัก บัดนี้กลับฉายแววหม่นหมอง เศร้าสร้อย และเต็มไปด้วยความวิตกกังวลอย่างรุนแรง
หยาดน้ำตาเม็ดใสค่อย ๆ ไหลรินอาบสองข้างแก้มเนียนเงียบ ๆ รินลูบหน้าท้องนูนโตของตัวเองสลับกับลูบไล้ไปตามต้นแขนที่ดูอวบหนาขึ้น สะโพกผายที่ใหญ่โตขึ้นจากเดิม และเนื้อตัวอวบอัดที่เปลี่ยนไปจากความอ้วนและการฝากครรภ์ เธอยืนจ้องมองเงาร่างที่อวบใหญ่ของตัวเองในกระจกพลางก้มหน้าลงซบกับฝ่ามือ ถอนหายใจยาวเหยียดปนเสียงสะอื้นแ่เบาที่แทบไม่ได้ยิน
ดวงตาของเธอที่จ้องมองเงาตัวเองในกระจกนั้นเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาแห่งความวิตกกังวลและน้อยใจในสรีระที่เปลี่ยนไป เชนบีบก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายแน่นเมื่อเดาได้ทันทีว่าเมียรักคงกำลังคิดว่าความอวบใหญ่ หน้าท้องที่นูนป่อง และรูปร่างหนานุ่มในยามตั้งครรภ์ทำให้เธอหมดความเสน่ห์เย้ายวนใจในสายตาของเขา จนพาลคิดไปว่านั่นคือสาเหตุที่เขาหันหลังหนีและเ็าใส่เธอตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา ทั้งที่มันไม่เป็ความจริงเลยสักนิด
เชนยืนมองภาพนั้นผ่านช่องว่างของประตูห้องนอน หัวใจแกร่งของชายเถื่อนกระตุกรุนแรงจนแทบหยุดเต้น ความรู้สึกปวดร้าวทุรนทุรายแล่นพล่านสุมทับเข้ามาในอกจนแทบหายใจไม่ออก
เขาไม่ได้รังเกียจรูปร่างของเธอเลยสักนิด... ตรงกันข้าม ร่างกายอวบอัดแน่นตึงและหน้าท้องนูนกลมของรินในยามนี้กลับยั่วยวนอารมณ์กำหนัดดิบเถื่อนของเขาให้ลุกโชนรุนแรงยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ ลำเอ็นหนาหนั่นในกางเกงร้อนรุ่มขยายขนาดจนคับเกร็งปวดร้าวไปหมดทั่วทั้งลำ ชายหนุ่มแทบจะทนไม่ไหว อยากจะถีบประตูเข้าไปกอดรัดสะโพกผายอวบอิ่มนั้นจากด้านหลัง ดึงกางเกงนอนของเธอลงแล้วกดแก่นกายใหญ่โตยัดเข้าไปในรูสวาทของเธอ ซอยซ้ำ ๆ กระแทกกระทุ้งให้เธอกรีดร้องครางลั่นห้องนอนเพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่าเขากระหายในตัวเธอมากแค่ไหน
ทว่าความหวาดกลัวเื่ความรุนแรงของตนเองและความปลอดภัยของลูกในท้องยังคงเป็โซ่ตรวนเส้นใหญ่ที่ฉุดรั้งเขาไว้ในความมืด
เชนยืนกำหมัดแน่นจนสั่นสะท้านไปทั้งตัว แววตาคมดุฉายประกายอึดอัด ทรมาน และดุดันด้วยความขัดแย้งในใจที่ปะทุขึ้นถึงขีดสุด เขาต้องห้ามตัวเองไว้... ต้องแสร้งทำเป็ไม่เห็นน้ำตาและความวิตกกังวลของเมียรัก เพื่อรักษาความปลอดภัยของดวงใจทั้งสองดวงเอาไว้ ชายหนุ่มหันหลังพิงผนังห้องที่เย็นเยือก สูดลมหายใจลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ดิบเถื่อนและเสียงหัวใจเต้นกระหน่ำที่พร้อมจะะเิออกได้ทุกวินาที...
(โปรดติดตามตอนต่อไป)