ตกดึก...
หลังจากที่ได้ปรับความเข้าใจกับเพื่อนเก่า รามก็รู้สึกเบาสมองไปมากโข เขารีบกลับบ้านมาจัดเตรียมเครื่องดื่มมึนเมาเอาไว้เป็ลังๆ ชายผิวเข้มยังคงจำได้ว่าเพื่อนสนิทชอบดื่มเบียร์ยี่ห้ออะไร กับแกล้มทุกอย่างถูกจัดเอาใจหมอฟันเป็พิเศษ นานนับสิบปีแล้วที่ทั้งคู่หางหายจากกันไปนาน มันถึงเวลาที่เพื่อนสนิทสองคนจะต้องปล่อยอดีตให้ผ่านพ้นไปเสียที
“มาแล้วครับ”
“มาได้สักทีนะมึง” รามะโขึ้นเมื่อเห็นร่างล่ำสันเดินเข้ามา
“ขอโทษคัรบ พอดีรถติดตอนกลับนิดหน่อย”
“มาได้ก็ดีแล้ว ไปหลังบ้านดิ เดี๋ยวกับแกล้มพวกนี้กูยกไปเอง”
กันต์เดินไปหลังบ้าน บริเวณนั้นมีเครื่องดื่มมากมายวางกระจายเต็มโต๊ะ สระว่ายน้ำขนาดใหญ่ใสแจ๋วมีฟองน้ำพุลอยขึ้นมาคลื่น พอเห็นเช่นนั้นหมอฟันก็อยากถอดเสื้อลงไปแช่น้ำให้หายเหนื่อยจริงๆ พักหลังมานี้พ่อลูกอ่อนรู้สึกเพลียๆจากการโหมงานหนักไม่น้อย กันต์อยากจะหาเวลาพักให้ตัวเอง แต่เขาก็บ้างานจนไม่มีเวลาเท่าที่ควร
“มาแล้ว”
“มีอะไรให้ผมช่วยมั้ยราม”
“ไม่มีหรอก เอ้า ดื่มสักแก้วก่อน”
รามยกแก้วเบียร์เย็นๆไปให้ ส่วนในมือของเขาคือเหล้าเพรียวๆตามสไตล์ของตัวเอง เสียงแก้วของทั้งสองชนกัน จากนั้นจึงกระดกดื่มด้วยความสบายใจ รามสังเกตเห็นอีกฝ่ายเหมือนอยากจะลงไปในสระน้ำ ชายผิวเข้มจึงเริ่มจัดการถอดเสื้อผ้าจนเหลือเพียงกางเกงในตัวน้อย
“สมัยก่อนกูกับมึงชอบหนีไปเล่นน้ำด้วยกันนี่หว่า” รามเอ่ย
“ครับ”
“ถอดเสื้อผ้าออกสิวะ ย้อนวัยกันหน่อย”
“ราม เราโตแล้วนะครับ”
“โตแล้วเล่นน้ำด้วยกันไม่ได้หรือไง ไม่ต้องอายหรอกน่า กูเห็นทุกอย่างบนตัวมึงั้แ่ขนยังไม่ขึ้นด้วยซ้ำ”
“ตอนนี้เลยหรอ”
“เออน่ะสิ เร็วๆ”
รามสบถหยาบๆตามนิสัยของตัวเอง
กันต์มองไปยังเพื่อนเก่า ชายผิวเข้มร่างสูงหุ่นล่ำสันมีเพียงกางเกงในตัวน้อยห่อหุ้มเป้าบวมหนา สัดส่วนมัดกล้ามเด่นชัดราวกับเป็นักเพาะกายมืออาชีพ รอยสักมากมายตามผิวหยาบๆทำให้หมอฟันจ้องมองตาไม่กระพริบ
แม้ว่ากันต์จะเห็นเรื่อนร่างั้แ่หัวจรดเท้าของเพื่อนคนนี้มาอย่างหมดเปลือก แต่การเปลี่ยนแปลงจนเข้าสู่่วัยกลางคนก็ทำให้แต่ละคนเปลี่ยนไปมาก แผงหน้าอกลูกหนาเด่นลอยเป็มัดๆมาแต่ไหล กล้ามหน้าท้องลอนใหญ่เรียงตัวแปดลูกชัดเจน
“ถอดสิวะไอ้กันต์ มัวทำอะไรอยู่!”
“เอ่อ เอาสิ”
ใบหน้าหล่อเหลาขาวตี๋หันกลับมามองตัวเอง กันต์สูดลมหายใจเข้าปอดและกลืนน้ำลายดับกระหายอะไรบางอย่าง
เมื่อร่างสูงของพ่อลูกอ่อนถอดเสื้อผ้าออกบ้าง ผิวกายขาวเนียนราวกับหิมะก็สะท้อนแสงไฟเปล่งประกายราวกับแสงนีออน รูปร่างของกันต์สมส่วนทุกอย่าง เพียงแต่หุ่นของเขาดูมีเนื้อมีหนังเหมือนกับพ่อบ้านหุ่นหมีทั่วๆไป มัดนมเต่งตึงมีจุกสีชมพูเบ่งบานประดับยอดเอาไว้ หน้าท้องลอนหนาเรียงตัวนูนเด่นเหมือนก้อนขนมปังอบใหม่หกลูก
“ไอ้กันต์ มึงเคยโดนแดดบ้างมั้ยวะ” รามเอ่ยแซว
“ทำไมหรอครับ”
“ผิวมึงนี่ยังขาวจั้วเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน แต่หุ่นมึงหนาขึ้นนะ”
“่นี้ผมไม่มีเวลาออกกำลังกาย หุ่นเลยแย่น่ะ”
“แย่อะไร หุ่นมึงปกติดีทุกอย่าง”
ชายวัยกลางคนยิ้มให้กัน จากนั้นร่างกำยำจึงลงไปในน้ำเย็นฉ่ำ ทั้งคู่สาดน้ำใส่กันเหมือนเด็กไม่รู้จักโต เสียงหัวเราะและเสียงสบถด่าดังกระฉ่อนไปทั่วหลังบ้าน เื่ราวในอดีตหวนกลับคืนมา ราวกับว่าทั้งสองไม่เคยมีปากเสียงอะไรมาก่อนเลยสักหน
“ราม คุณจะทำอะไรผม ปล่อยนะ”
“ฮ่าๆๆ ตอนเด็กๆมึงชอบเล่นมวยปล้ำกับกูไม่ใช่หรอ”
“โอ๊ยยย”
“มาดูกันว่ามึงจะเอาชนะกูได้มั้ย”
“เราโตกันแล้วนะครับ”
“แล้วไงวะ ฮ่าๆๆ”
รามว่ายน้ำพุ่งตัวเข้าไปประกบพ่อลูกอ่อนหุ่นหมีจากทางด้านหลัง เนื้อหนังต่างสีผิวของทั้งสองผสานกันอย่างแน่นเหนียว แม้ว่าในน้ำจะเย็นเฉียบ แต่ไออุ่นของชายวัยกลางคนก็ร้อนรุ่มขึ้นมาแปลกๆ กันต์พยายามต่อสู้เพื่อหลุดออกจากวงแขนมัดใหญ่ นอกจากเนื้อหนังจะถูไถกันแล้ว มันยังมีลำอวบอ้วนบางอย่างเบียดเสียดไปตามบั้นท้ายของเขาอีกด้วย
“แค่นี้ก็ยอมแพ้กูซะแล้ว”
“ใครว่าผมยอม”
“เฮ้ย ไอ้กันต์ เดี๋ยวนี้มึงหัดขี้โกงแล้วหรอ”
กันต์หันไปเผชิญหน้า ก่อนจะเป็ฝ่ายกอดรั้งร่างหนาใหญ่เอาไว้ มัดกล้ามของชายฉกรรจ์เบียดเสียดถูไถ เสียงหัวเราะสะใจเมื่อเป็ฝ่ายเอาคืนบ้าง ใบหน้าหล่อเหลาอยู่ใกล้กับใบหน้าคมเข้มเพียงแค่เอื้อม ปลายจมูกพ่นระบายลมหายใจเดือดๆออกมา สายตาจ้องมองประสาน เหมือนกับตอนนี้ทั้งคู่ได้ย้อนวันวานกลับไปเป็เด็กวัยรุ่นเหมือนเดิมอีกครั้ง
“กูว่า…เราขึ้นไปดื่มเหล้าต่อกันเถอะ”
“อ้อ ดีเหมือนกันครับ”
ชายทั้งสองผละร่างกำยำออกจากกัน จากนั้นจึงว่ายขึ้นไปบนสระด้วยสภาพเปียกปอน รามรินเบียร์เย็นๆให้เพื่อนสนิทจนฟองล้นแก้ว จากนั้นจึงรินเหล้าขมๆให้ตัวเองและยกขึ้นดื่ม ทั้งคู่พูดถึงเื่ราวในอดีตที่เคยมีความสุขด้วยกัน จากนั้นเครื่องดื่มสีอำพันก็เริ่มย้อมจิตใจให้แต่ละฝ่ายเปิดเผยความรู้สึกออกมามากกว่าเดิม