กรี๊ดดดดกรี๊ดดดด
“ทำไมทำไมท่านพี่จึงยังไม่หย่ากับนางแพศยานั้นเสียที”อี้เหลียนฮวาเอ่ยกับหญิงรับใช้ด้วยความเกี้ยวกราด
“คุณหนูข้าว่าท่านควรทำใจให้เย็นกว่านี้นะเ้าคะหากท่านยังใจร้อนเช่นนี้อาจมีผลต่อคุณหนูคุณชายในครรภ์ของท่านนะเ้าคะ” ลี่ปิงสาวใช้ของเหลียนฮวาเอ่ยด้วยความหวังดี
“นังขี้ข้านี่กล้าดีอย่างไรมาสั่งสอนข้า ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้ตบปากจนกว่าข้าจะพอใจ”เหลียนฮวาเอ่ยสั่งบ่าวรับใช้ที่กล้าสอดปากมาสอนนางด้วยความโกรธ
“ถ้าท่านพี่ยังผลัดเื่การหย่ากับนางแพศยานั้นอีกข้าจะหอบท้องไปบอกกับนางเองว่าข้ากำลังท้องลูกของท่านพี่อยู่ถึงมันทนอยู่ในจวนไปก็รังแต่จะทรมานเปล่าๆ เพราะท่านพี่ไม่มีทางรักมันแน่”เหลียนฮวาเอ่ยพร้อมกับลูบท้องของนางเบาๆ
“คุณหนูท่านต้องรีบนะเ้าคะหากรอนานกว่านี้คนอื่นๆคงมองท่านไม่ดีเป็เ้าค่ะ”ลี่ปิงเอ่ยเตือนนายของตนด้วยความเป็ห่วง
“หากท่านพี่ยังชักช้าไม่ยอมหย่าขาดกับนางซิ่นหลิงอีกข้าจะไปที่จวนตระกูลจิ่นเพื่อประกาศให้นางรู้เองว่าท่านพี่รักข้าคนเดียวและไม่มีทางปันใจรักหญิงคนอื่นอีก” เหลียนฮวาเอ่ยด้วยท่าทางไม่พอใจข้าอี้เหลียนฮวาจะไม่ยอมให้บุตรเกิดมามีฐานะต่ำต้อยจนผู้คนดูถูกได้.ลูกของข้าที่เกิดมาต้องเกิดในฐานะบุตรของฮูหยินตระกูลจิ่นเท่านั้นลูกของข้าต้องเป็ผู้นำตระกูลคนต่อไปของตระกูลจิ่นเหลียนฮวาคิดพร้อมกับลูบท้องของนางด้วยความรักใคร่
จวนตระกูลจิ่น
“ฮูหยินเ้าค่ะฮูหยินรองทั้งสองขอเข้าพบเ้าค่ะ” เพ่ยเพ่ยเอ่ยกับนายของตนด้วยสีหน้ากังวลเพราะแต่ไหนแต่ไรมาฮูหยินของนางและบรรดาเมียๆของนายท่านไม่ค่อยจะถูกกันนักหากพวกนางมาหาเื่นายของตนถึงเรือนนางจะช่วยนายของตนให้พ้นภัยนี้ได้อย่างไร
“ให้พวกนางเข้ามาเถอะ”ซิ่นหลิงเอ่ยตอบเพ่ยเพ่ยอย่างเกลียดคร้านพร้อมกับบิดตัวเบาๆ
“เ้าค่ะ”เพ่ยเพ่ยตอบรับพร้อมกับไปสั่งบ่าวคนอื่นๆในเรือนให้ไปจัดเตรียมน้ำชาและของขนมมาให้กับนายของตน
“พี่หญิงฮวาเออร์/เสียนเออร์คาราวะเ้าค่ะ”เมื่อฮูหยินรองทั้งสองมาถึงก็ได้ทำความเคารพซิ่นหลิงด้วยท่าทางนอบน้อมเื่นี้ทำให้ซิ่นหลิงเเปลกใจเป็อย่างมาก
“ตามสบายเถอะ อย่างไรก็ถือว่าเป็คนกันเองไม่ต้องมากพิธีก็ได้”ซิ่นหลิงนางเอ่ยพร้อมกับลูบชุดที่นางใส่อย่างอารมณ์ดี
“พี่วันนี้ท่านดูอารมณ์ดีนะเ้าคะ” ลู่เสียนที่เห็นท่าทางของซิ่นหลิงเอ่ยถาม
“ใช่วันนี้ข้าอารมณ์ดีจริงๆ”ซิ่นหลิงเอ่ยพร้อมกับยิ้มให้ฮูหยินรองทั้งสองอย่างคนอารมณ์ดี
“ท่านคงจะรู้เื่การไล่อนุสี่ออกจากจวนแล้วใช่หรือไม่เ้าคะท่านจึงดูอารมณ์ดีเช่นนี้”ชิงฮวาเอ่ยกับซิ่นหลิงด้วยรอยยิ้มมุมปาก
“ไม่ใช่ พวกเ้าเข้าใจผิดไปใหญ่แล้วที่ข้าดูอารมณ์ดีเช่นนี้ก็เพราะอีกไม่นานข้าจะหลุดพ้นจากที่แห่งนี้ต่างหาก”ซิ่นหลิงเอ่ยตอบอย่างอารมณ์ดี
“พี่หญิงท่านเอ่ยเยี่ยงนี้หมายความว่าอย่างไรหรือเ้าคะ”ลู่เสียนเอ่ยถามอย่างแปลกใจ
“ไม่มีอะไรสำคัญ พวกเ้าอย่าใส่ใจเลย” ซิ่นหลิงโบกมือปฏิเสธเบาๆ
“ว่าแต่พวกเ้าเถอะมาหาพี่วันนี้มีอะไรสำคัญหรือ”ซิ่นหลิงเอ่ยถามพร้อมกับยกน้ำชาขึ้นมาจิบ
“คือที่พวกเรามาหาพี่สาวในวันนี้เป็เพราะหลายเดือนมานี้ท่านพี่ขับบรรดาอนุออกจากจวนเยอะจนสังเกตได้ ไม่ทราบว่าพี่สาวพอจะรู้หรือไม่เ้าคะว่าเพราะเหตุใดท่านพี่จึงต้องขับไล่บรรดาอนุออกจากจวนเสียมากมาย” ชิงฮวาเอ่ยถามซิ่นหลิงด้วยสีหน้ากังวลเล็กน้อย
“นั้นสิเ้าคะ อยู่ๆ ท่านพี่ลุกขึ้นมาไล่บรรดาอนุออกจากจวนข้าว่ามันก็แปลกๆอยู่นะเ้าคะ”ลู่เสียนเอ่ยอย่างเห็นด้วยกับชิงฮวา
“หึ คนอย่างจิวฝูมีอะไรไม่มากหรอกหากไม่ทำด้วยความเบื่อก็คงทำเพื่อคนรัก”ซิ่นหลิงเอ่ยตอบอย่างไม่ใส่ใจ
“ที่พี่สาวเอ่ยมาหมายถึงอะไรกันแน่เ้าคะ” ลู่เสียนเอ่ยถามด้วยหัวใจที่บีบรัดจะเป็ไปได้อย่างไรคุณหนูอี้จะยอมมาเป็น้อยหรือไม่น่าจะเป็ไปได้หรือท่านพี่ไปหลงรักหญิงคนอื่นแล้ว ลู่เสียนยังคงคิดอย่างวิตกกังวล
“พี่สาวจะเป็ไปได้อย่างไรเ้าคะ ใครๆก็รู้ว่าท่านพี่รักมั่นกับคุณหนูอี้แล้วอีกอย่างคนอย่างคุณหนูอี้คงไม่มีวันยอมมาเป็อนุให้กับท่านพี่เป็แน่ที่ท่านเอ่ยกับพวกเราหมายถึงอะไรหรือเ้าคะ”ชิงฮวาเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“แล้วถ้าหากข้าเป็ฝ่ายถอยละ”ซิ่นหลิงเอ่ยตอบพร้อมกับมองหน้าของหญิงสาวตรงหน้า
“นี้จะเป็ไปได้อย่างไรเ้าคะท่านยังอยู่ไว้ทุกข์ให้ท่านแม่ไม่ครบสามปีเลย ท่านจะหย่ากับท่านพี่ได้อย่างไรเ้าคะ” ชิงฮวาเอ่ยด้วยใบหน้าซีดขาวด้วยตอนนี้ในจวนเกิดความสมดุลแล้วหากท่านพี่แต่งฮูหยินที่มีความรักให้กันมาอย่างลึกซึ้งอย่างคุณหนูอี้แล้วต่อไปพวกนางจะอยู่ในจวนนี้อย่างลำบากไม่น้อยเพราะดูจากนิสัยของคุณหนูอี้แล้วพวกนางอาจจะต้องลำบากกันสักหน่อย
“ได้อย่างไรกันใครๆก็รู้ว่าคุณหนูอี้หมั่นหมายกับท่านอ่องจิ้งแล้วจะมาแต่งให้กับท่านพี่ได้อย่างไร”ลู่เสียนเอ่ยถามด้วยใบหน้าสับสน
“เฮ้อน้องเสียนคงไม่เคยได้ยินข่าวเกี่ยวกับท่านอ่องจิ้งละสิในข่าวว่ากันว่าท่านอ๋องจิ้งนั้นเก่งกาจก็จริง แต่เพราะมีรูปร่างอัปลักษณ์จึงไม่มีหญิงคนใดยอมอภิเษกด้วยไหนจะการชอบทรมานคู่นอนของตนจนตายอีกหากเ้าเป็คุณหนูอี้จะยอมแต่งกับท่านอ๋องหรือ”ชิงฮวาเอ่ยถามลู่เสียนด้วยใบหน้าเศร้าเพราะตอนนี้นางรู้แล้วว่านายหญิงคนต่อไปของจวนจิ้นร้ายกาจกว่าซิ่นหลิงมากนางคงต้องรีบตั้งครรภ์กับท่านพี่ก่อนอี้เหลียนฮวาจะเข้าจวนเสียแล้วชิงฮวาได้แต่คิดในใจอย่างมุ่งมั่น