“ แต่ก่อนกลับข้าจะให้ 1 ภารกิจแก่เ้าก่อน ”
จักพรรดิ์ฉีิกล่าวกับเด็กน้อยปิงหยวนด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง
“ เ้าจำ 3 วันก่อนที่เ้าได้สังหารหมาป่าได้หรือไม่ ” จักพรรดิฉีิกล่าวต่อ
เมื่อได้ยินคำพูดของพี่ชายฉีิปิงหยวนได้ย้อนคิดถึงความทรงจำเมื่อ 3 วันก่อน ตอนนั้นขณะที่ฝึกฝนอยู่เมื่อถึงมื้อเที่ยงจักพรรดิ์ฉีิที่ไปจับสัตว์มาก็ได้กลับมากับสัตว์ตัวหนึ่งสัตว์ตัวนั้นมันก็คือหมาป่าตัวเต็มวัย แล้วคนที่สังหารหมาป่านั้นก็คือ ปิงหยวน
“ ข้าจำได้ขอรับท่านพี่ ”
หลักจากการสังหารลูกกวางในวันที่ 2 ของการฝึกฝนหลังจากนั้นทุกวันเขาก็จะได้สังหารสัตว์ ประเภทต่างๆมาตลอดจนถึงตอนนี้เขาก็ไม่เกรงกลัวเืและการเข่นฆ่าสัตว์อีกแล้วแม้จะไม่สามารถจำได้ทั้งหมดว่าได้ฆ่าอะไรมาบ้าง แต่เนื่องจากการฆ่าหมาป่ามันพึ่งผ่านมาได้ 3 วันทำให้เขายังจดจำได้อยู่
เ้าจดจำได้ก็ดีภารกิจของข้านั้นง่ายมาก ทุกวันนี้ที่เ้าสังหารสัตว์ต่างๆ ได้ก็เพราะว่าข้านั้นเป็คนจัดการจับสัตว์พวกนั้นมาให้เ้าถึงที่ แต่ครั้งนี้ข้าจะฝึกให้เ้าวิเคราห์สถานการณ์และสังหารหมาป่าตัวนึงด้วยตัวเอง
“ ข้าให้เวลาเ้ากี่วันก็ได้ หมาป่าตัวนั้นอยู่ทิศใต้ลงไปอีก 10 กิโลมันมักจะมาทานน้ำบริเวณแม่น้ำหฤทัยเพียงตัวเดียว เมื่อเ้าทำภารกิจเสร็จก็ค่อยกลับมาหาข้าตรงนี้ ”
เมื่อเด็กน้อยได้ยินดังนั้นความกล้าก็ปรากฎขึ้นมาที่ดวงตาของเขา ครั้งนี้พี่ชายฉีิไม่ได้ไปด้วยเขาต้องพยายามทำทุกอย่างด้วยตัวเองการฝึกฝนทั้งทักษะการต่อสู่และจิตใจตลอด่ 3 สัปดาห์ที่ผ่านมามันจะวัดผลที่ตรงนี้
“ ข้าจะรีบกลับมาพร้อมหมาป่าตัวนั้นครับพี่ชายฉีิ ”
เมื่อได้ยินภารกิจที่จักพรรดิ์ฉีิได้ให้ ปิงหยวนก็ได้เร่งรีบเดินทางไปในทันที
เมื่อจักพรรดิ์ฉีิเห็นดังนั้นตัวเค้าก็อดภูมิใจในตัวเองไม่ได้ข้านี้ชั่งเป็อาจารย์ที่เก่งจริง ๆ
ครั้งนี้นั้นตัวเค้าไม่ได้ติดตามไปด้วยจริง ๆ เพราะเขารู้ว่ายังไงปิงหยวนก็ต้องทำสำเร็จ ตัวเค้าให้ปิงหยวนไปทำภารกิจเนื่องจากว่าเขานั้นใกล้จะ บรรลุขั้นรวบรวมปราณขั้นที่ 3 แล้ว เมื่อปิงหยวนไปทำภารกิจเค้าก้ได้กลับมาเข้าสู่การบ่มเพาะ ในวิชาร่างเทพทรราชบทที่ 1 อีกครั้ง
ลมปราณรอบๆป่าแม้จะน้อยแต่บัดนี้มันได้มารวมอยู่รอบๆ กายเค้าถ้าดูจากจุดที่เค้านั่ง รอบกายของเค้าถูกทำสัญลักษณ์ด้วยหินไว้รอบๆ 5 มุม ด้วยตัวเค้านั้นเป็ถึงนักวางค่ายกลระดับ 5 ดาว แม้ค่ายกลขั้น 1 ดาวที่เค้าได้จัดวางนี้ ถือว่าจะบกพร่องไปบ้างเพราะ ไม่มีวัตถุดิบในการสร้างค่ายกิลที่ดีได้แต่หัวใจของ การวางค่ายกลนั้นคืออักขระและวิธีการวางเป็หลักซึ่งแตกต่างจากนักหลอมอาวุธและนักหลอมโอสถที่จำเป็ต้องใช้เตาหลอโอสถหรือเตาหลอมอาวุธ
ค่ายกลที่เค้าใช้ในครั้งนี้คือ 5 ดารารวบรวมปราณในตำนาน ผลของมันคือสามารถรวบรวมลมปราณในรัศมี 10 กิโลเมตรมารวมอยู่จุดเดียวกันได้ แต่ด้วยไม่มีวัตถุดิบที่ดีเค้าจึงสามารถ รวมได้แค่เพียง 1 กิโลเมตรเท่านั้นแต่เพียงเท่านี้ก็เพียงพอต่อความ้าของเค้าแล้ว
ปิงหยวนหลังจากเดินทางไปได้สักพักก็ได้รับรู้ความรู้สึกแปลกๆ เค้ารู้สึกว่าลมปราณมันลดลงแต่ด้วยความที่เขายังไม่บรรลุรวบรวมปราณสิ่งที่เค้าััได้มันไม่ชัดเจน เค้าจึงเร่งเดินทางต่อโดยไม่คิดอะไร
เมื่อถึงบริเวณที่พี่ชายฉีิได้บอกว่าพบเจอหมาป่าให้เค้ามาล่าสังหาร แต่ตอนนี้เขากลับไม่พบหมาป่านั้นทำให้เค้าไม่สามารถทำอะไรได้ ได้แต่รอคอยอยู่บริเวณนั้นเค้าไม่มีทักษะในการค้นหาเหมือนพี่ชายฉีิของเค้า
จนสุดท้ายแม้ผ่านไป 1 คืนปิงหยวนก็ยังไม่พบเจอหมาป่าเลย
วันที่ 2 วันนี้ตัวของปิงหยวนเฝ้ารอดูแต่เช้า จนเมื่อถึง่เวลาบ่ายโมง มีลูกหมาป่าดูกล้าๆกลัวๆตัวหนึ่ง เดินออกมาจากป่าเพื่อเดินเข้าไปดื่มน้ำในแม่น้ำหฤทัย ปิงหวนเห็นดังนั้นเขาก็ยังไม่เร่งรีบไปสังหารมันคอยดูพฤติกรรมของมัน ไป
วันที่ 3 ใน่เวลาเดิมนั้นลูกหมาป่าตัวเดิมได้เดินออกมาจากป่าและทำพฤติกรรมแบบเดิม เดินออกมากล้าๆกลัวๆเพื่อไปดื่มน้ำวันนี้ปิงหยวนก็ก็ยังไม่ได้ลงมือแต่เขาได้วางแผนไว้หมดแล้ว
วันที่ 4 บ่ายโมงตรงจากการสังเกตของปิงหยวน่เวลานี้นั้นลูกหมาป่าจะเดินออกมาจากบริเวณหนึ่งเพื่อไปดื่มน้ำที่แม่น้ำหฤทัยและวันนี้ก็เป็แบบเดียวกัน ลูกหมาป่านั้นได้เดินออกมาจากบริเวณเดิมเพื่อไปกินน้ำที่แม่น้ำหฤทัย เมื่อเห็นอย่างนั้นเด็กน้อยปิงหยวนได้ แอบย่องไปยังจุดที่ลูกหมาป่านั้นได้ออกมา
ตุบ !!!
ปิงหยวนได้โยนหินก้อนหนึ่งที่เก็บเอาไว้ไปบริเวณน้ำเพื่อให้เกิดเสียงดังจากการกระเพื่อมของน้ำในระหว่างที่ลูกหมาป่ากำลังดื่มน้ำอยู่
ตุบ ตุบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
เมื่อลูกหมาป่าได้ยินเสียงน้ำมันก็ใรีบวิ่งกลับในทิศทางเดิมด้วยความเร็ว
ฟึบ !!!! ตึบ !!!! ฉับ !!!!
แต่เมื่อมันวิ่งไปด้วยความรวดเร็ว ฟึบ !!! อยู่ๆก็มีเด็กน้อยคนนึงปรากฎตรงหน้ามัน พร้อมยื่นมือมา 1 นิ้วใส่มัน ตึบ !!!
เมื่อลูกหมาป่าที่วิ่งมาด้วยความเร็วบวกกับความรุนแรงของวิชาดัชนีฟ้าครามทำให้ตัวหมาป่านั้นเกิดความรู้สึกมึนงงทรมาณที่หัวแต่ความทรมาณที่รู้สึกนี้มันสามารถััได้เพียงไม่กี่อึดใจ
ฉับ !!! ปิงหยวนนั้น ได้พกมีดคู่ใจของเค้ามาด้วยเค้าไม่ปล่อยให้มันทรมาณเค้ารีบปลดปล่อยมันไปมีความสุขอยู่ภายในโลกหน้าทันที
หลังจากเสร็จภารกิจเค้าก้ได้เดินทางกลับมาหาจักพรรดิสรรค์ฉีิ
1 ่โมงต่อมา
ฟุบ ช่วยบ่าย ณ เวลานี้จักพรรดิ์ฉีิได้นั่งมองทั้งขาซ้ายและขาขวาของเค้าอย่างมีความสุข ตาม วิชาร่างเทพทรราช บทที่ 1 ขั้น 1-3 นั้นจะเป็การขัดเกลา่ขาให้ขาเสริมสร้างความแข็งแกร่งดูดซับพลังปราณเองได้ ตอนนี้ตัวเค้านั้นบรรลุขั้นรวบรวมปราณขั้นที่ 3 แล้วแปลว่ากายาในส่วนนี้ของเค้าเรียกว่าสามารถรับพลังที่แข็งแกร่งในอนาคตได้แล้ว ต่อไปในขั้น 4-6 จะเป็การขัดเกลา่แขนให้แขนเสริมสร้างความแข็งแกร่งดูดซับพลังปราณเองได้ ตอนนี้เค้ากำลังมีความสุขเป็พิเศษ
พร้อมกันนั้นตอนนี้ ปิงหยวนก็ได้กลับมาพร้อมกับลูกหมาป่าตัวนั้น