ผ่านมาได้เกือบสัปดาห์ของการอยู่ใต้ชายคาเดียวกันกับชายหนุ่มทุกอย่างดูเข้าที่เข้าทางมากขึ้น ไอรินทำงานบ้านอย่างคล่องแคล่วถึงขนาดจัดตารางทำความสะอาดห้องของแต่ละวันหญิงสาวมักจะตื่นั้แ่เช้าตรู่เพื่อเตรียมอาหาร ทำความสะอาดบ้านทำงานบ้านจนเสร็จ่เที่ยง ตอนบ่ายว่างจึงค่อยหมกตัวอยู่ในห้องเธอใช้โอกาส่ที่มีเวลาว่างนี้ ลองเขียนหนังสือนิยายดูสักเล่มเพราะเป็ความใฝ่ฝันที่อยากทำมานาน แต่ก็ไม่ได้ลงมือจริงจังสักทีไอรินทำแบบนี้ทุกวันจนกลายเป็กิจวัตรประจำวันไปแล้วเรียกได้ว่าสบายกว่าตอนอยู่ที่ไทยเสียอีก
อีกอย่างคือจนป่านนี้...ตำรวจก็ยังไม่ติดต่อกลับมาเลยถ้าเป็ก่อนหน้านี้ไอรินคงร้อนใจอยู่ไม่สุขเลยทีเดียวแต่สำหรับตอนนี้...เธอกลับรู้สึกยินดีที่จะรอ
ภายในห้องซักรีดขนาดกะทัดรัดมีร่างเล็กๆ ของไอริน เ้าของใบหน้าเรียวเล็กที่เปื้อนรอยยิ้มเธอกำลังฮัมเพลงอย่างมีความสุข พลางแยกสีเสื้อผ้าใส่ตะกร้าแต่ซักพักเสียงฮัมเพลงกลับหยุดชะงักลงเมื่อดวงตากลมโตสะดุดเข้ากับรอยลิปสติกสีแดงเข้มประทับอยู่บนปกคอเสื้อเชิ้ตของชายหนุ่มดวงตาคู่โตหยุดให้ความสนใจเพียงเล็กน้อย ก่อนจะกลอกตาส่ายหน้าเบาๆ อยู่คนเดียวมือเล็กโยนเสื้อตัวนั้นลงตะกร้า แล้วเลื่อนไปหยิบกางเกงยีนส์ตัวใหญ่สุดเท่ต่อพร้อมกับล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงเผื่อมีสิ่งของเล็กๆ ตกค้างอาจจะทำให้เครื่องซักผ้าเสียหายได้
แล้วก็เจอจริงๆมือเรียวััได้สิ่งของแปลกปลอมเปียกลื่นที่ซุกอยู่ในกระเป๋ากางเกงยีนส์ข้างหนึ่งเมื่อสิ่งของปริศนานั้นได้ปรากฏขึ้นต่อหน้าเต็มสองตาแก้มนวลพลันร้อนผ่าวแดงเรื่ออย่างห้ามไม่อยู่
มันคือ...ถุงยางอนามัยที่ผ่านการใช้งานมาแล้วน่ะสิ!
หลังจากนิ่งอึ้งกับสิ่งของตรงหน้าอยู่สักพักหญิงสาวเริ่มกลับมามีสติได้ เธอรีบสะบัดสิ่งของในมือทิ้งแทบจะทันทีจนมันลอยออกไปข้างนอกห้อง และได้ปะทะเข้ากับแผงอกแกร่งของใครบางคนที่ไม่รู้ว่ามายืนอยู่ตรงนี้ั้แ่เมื่อไหร่
แปะ!
ถุงยางเ้าปัญหาตกแหมะลงพื้นใต้ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มไอรินยังคงใบหน้าแดงเรื่ออ้าปากค้างกับสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้าเอ่อ...ทำไมเขาต้องมาอยู่ตรงนี้ ตอนนี้ด้วย!
“คราวหน้าผมจะไม่ลืมทิ้ง”ร่างสูงก้มลงหยิบถุงยางขึ้นมาด้วยใบหน้าเรียบเฉย ก่อนที่จะโยนลงถังขยะอย่างไม่ไยดี
“อ่ะ...อืม” เธอไปต่อไม่ถูกเริ่มรู้สึกตัวว่าอ้าปากค้างนานเกินไป ก่อนจะหันกลับไปทำทีแยกเสื้อผ้าใส่ตะกร้าต่อทั้งที่หัวใจดวงน้อยเต้นรัวแรงแทบทะลุออกมาแล้ว ทำไมเธอต้องอายแทนเขาด้วยนะ
พักหลังๆ มานี่ดูเหมือนชายหนุ่มจะเริ่มเปิดเผยตัวตนออกมาทีละน้อยพาให้ไอรินต้องเขินอายไม่เว้นแต่ละวันถึงแม้ว่า่กลางวันไซออนจะชอบหมกตัวอยู่แต่ในบ้าน พอตะวันลับขอบฟ้าเป็ต้อง‘ออกล่า’ สาวๆ เกือบทุกคืนเลยทีเดียว บางครั้งจึงมี ‘หลักฐาน’ หลงเหลือกลับมาบ้านให้เธอเห็นอย่างเช่นวันนี้
แน่นอนว่าเป็เื่ของงานอดิเรกและเป็สิทธิ์ของเขาอยู่แล้ว เธอจะไม่ไปก้าวก่ายหรอกนะเขายอมให้ที่ซุกหัวนอนก็ดีเท่าไหร่แล้ว
ไซออนยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติงแต่อย่างใดจ้องมองท่าทางเงอะงะเก็บอาการไม่อยู่ของหญิงสาวตรงหน้า จนเธอเริ่มรู้สึกร้อนๆหนาวๆ กับดวงตาคมที่กำลังจ้องมองมา
“เอ่อคุณ...มีอะไรหรือเปล่า?”หญิงสาวไม่ทันได้พูดจบดีเป็ต้องแก้มร้อนฉ่าขึ้นมาอีกครั้งเมื่อมือหนายกขึ้นมาถอดเสื้อยืดของตัวเองออกเผยให้เห็นมัดกล้ามเป็ลอนสวยกำยำทั่วร่าง ไม่ว่าจะเป็กล้ามหน้าอกหนั่นแน่นรวมไปถึงกล้ามแขนบึกบึนจนเห็นเส้นเืปูดโปนชัดเจน หน้าท้องที่อุดมไปด้วยซิกแพคชัดเจนพาให้เืกำเดาแทบพุ่ง ไอรินรีบหันหลังกลับ มือเล็กยกขึ้นมาปิดตาแทบไม่ทันเมื่อมือหนาเลื่อนลงมาถอดกางเกงขายาวต่อเ้าของร่างกำยำแสยะยิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อย
ปฏิกิริยาของเธอ...น่าสนใจดีนี่
ไซออนหัวเราะในลำคออย่างพึงพอใจก่อนจะเดินเข้าห้องออกกำลังกายต่อด้วยท่าทางผ่อนคลายปล่อยให้เธอเขินอายม้วนต้วนอยู่ตรงนั้น
หลังจากแน่ใจว่าชายหนุ่มเดินออกไปแล้วไอรินพ่นลมหายใจอย่างโล่งอก พลางใช้มือพัดวีความร้อนที่จับอยู่บนใบหน้าเหตุการณ์เปลื้องผ้าโชว์นี้ไม่ใช่เหตุการณ์แรก เธอต้องชินกับภาพพวกนี้เองใช่ไหม?
ไอรินใช้จังหวะที่เขากำลังอยู่ห้องออกกำลังกายเข้ามาทำความสะอาดในห้องทำงาน ภายในห้องอันกว้างขวางผนังสีขาวสะอาดตามีชั้นหนังสือวางเป็แถวยาวหลายชั้น บ่งบอกความเป็หนอนหนังสือของเ้าของห้องไม่ได้มีการตกแต่งอะไรมากมาย ในห้องล้วนมีแต่ของใช้ที่จำเป็
แต่สิ่งที่ดูสะดุดตาที่สุดเห็นจะเป็รูปถ่ายติดผนังของหญิงสาวสวยชาวตะวันตกคนหนึ่ง ผมสีบลอนด์ยาวสลวยของเธอช่างรับกับดวงตากลมโตสีฟ้าสดใสคู่นั้นเป็อย่างดี ทั้งจมูก ปากเครื่องหน้าเข้ากันอย่างลงตัวราวกับเป็ลูกรักของพระเ้า ผู้หญิงคนนี้สวยจังเธอเป็ใครกันนะ? ไอรินยืนชื่นชมความงามนั้นอยู่นานก่อนที่จะกลับไปทำความสะอาดต่อได้แต่เก็บความสงสัยไว้คนเดียว
“ผมจะพาไปข้างนอกไปแต่งตัว” เสียงทุ้มต่ำออกคำสั่งดังมาจากด้านหลังจนไอรินที่กำลังจะเปิดตู้เย็นในห้องครัวต้องสะดุ้งเล็กน้อยหันหลังกลับไปก็พบร่างสูงบึกบึนกำลังยืนค้ำหัวเธออยู่อย่างกับรูปปั้นนักรบตัวใหญ่เขามาอยู่ตรงนี้ั้แ่เมื่อไหร่กัน
“เอ๋?ตอนนี้เลยไหม” คิ้วเรียวเล็กขมวดเล็กน้อย ดวงตากลมโตไหวระริกไม่กล้าสบตากับเขาโดยตรง
ชายหนุ่มพยักหน้าเป็คำตอบก่อนจะเดินออกไป ในหัวของไอรินเต็มไปด้วยคำถาม แต่เธอก็ทำตามคำสั่งเขาแต่โดยดีวันนี้เขามาแปลกนะ
ข้อสงสัยของเธอได้รับการคลี่คลายเมื่อไซออนพามาร้านอาหารไทยสุดหรูใจกลางเมือง แม้ว่าตลอดทางบนรถไม่มีบทสนทนาใดๆเกิดขึ้น แต่ไอรินกลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกพวกเขาทั้งสองเหมือนจะเริ่มสนิทกันมากขึ้นแล้วสินะความคิดทำให้เธอแอบอมยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว
“อร่อยมากเลยค่ะ”ไอรินยิ้มกว้างพลางตักแกงเขียวหวานเข้าปากดวงตากลมโตจ้องมองร่างสูงตรงหน้าดวงตาเป็ประกาย
“อืม”ไม่มีคำพูดอื่นใดออกมาจากเขาอีก แต่ภาพที่เห็นตอนนี้คือ เขาตักอาหารเข้าปากไม่หยุดจนกับข้าวที่วางอยู่เต็มโต๊ะหมดไปทีละจาน ยิ่งทำให้เธอยิ้มกว้างกว่าเดิม
“ขอบคุณมากนะ ไซออน”หญิงสาวกลับมาสนใจอาหารตรงหน้าต่อ บรรยากาศความเงียบเกิดขึ้นระหว่างคนทั้งสองมีเพียงเสียงดนตรีคลอเบาๆ ภายในร้าน แต่สำหรับไอรินแล้วช่างเป็ความเงียบที่ทำให้รู้สึกอิ่มเอมและอบอุ่นหัวใจเธอไม่ได้มีความรู้สึกแบบนี้มานานแล้ว ั้แ่แยกย้ายกับเพื่อนๆสมัยมหาวิทยาลัยเพื่อไปตามทางของตัวเอง
หลังจากดินเนอร์อันแสนอบอุ่นได้ผ่านพ้นไปขณะที่ทั้งคู่เดินออกจากร้านอาหารได้ไม่ไกลนัก บรรยากาศเริ่มเปลี่ยนไปทันทีเมื่อมีเด็กหนุ่มผมบลอนด์คนหนึ่งเดินตรงเข้ามาหาทั้งคู่ พลางจ้องหน้าไอรินไม่วางตาสายตาเ้าเล่ห์ที่เขามองมา ทำให้หญิงสาวรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ อย่างบอกไม่ถูกใจเต้นรัวแรงด้วยความตระหนก เธอไม่เคยรู้จักเด็กหนุ่มคนนี้มาก่อน เขา้าอะไร
“เฮ้! หวัดดี ผมกัสผู้หญิงคนนี้น่ารักดีนะ เธอเป็คนไทยใช่ไหม?” เด็กหนุ่มเหยียดยิ้มมุมปากดูมีเลศนัยเขาละสายตาไปคุยกับไซออน หลังจากมองเธอจนพอใจกัสเห็นทั้งคู่ออกมาจากร้านอาหารไทยั้แ่แรก ก็พอเดาได้ว่าหญิงสาวเอเชียตัวเล็กๆตากลมโตข้างหน้านี้น่าจะเป็สาวไทยไม่ผิดแน่
“้าอะไร?”คำถามด้วยน้ำเสียงห้วนๆ จากไซออนพร้อมกับใบหน้าเรียบนิ่งแต่กลับมีรังสีอันตรายบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นจากภายในเ้าของร่างกำยำสูงใหญ่มองเด็กหนุ่มไม่วางตา พลางดันหญิงสาวตัวเล็กให้ไปหลบอยู่ด้านหลังไอรินมือสั่นจับชายเสื้อเขาแน่นความรู้สึกแบบเหตุการณ์วันนั้นเริ่มกลับมาหลอกหลอนอีกครั้ง
“ผมได้ยินข่าวว่าที่ไทยมีหญิงขายบริการเยอะผมแค่อยากถามผู้เคยใช้สินค้าว่าบริการถึงใจสมกับคำร่ำลือไหมพอมาได้เห็นของจริงก็น่าสนใจไม่น้อยนะ ชักอยากจะลองดูแล้วสิ” กัสยิ้มเหยียดดูถูกพลางมองไปยังเธอด้วยสายตาราวกับกำลังประเมินสินค้า พร้อมกับเลียริมฝีปากเหมือนคนโรคจิต
คำพูดของเด็กหนุ่มพาให้ไอรินใจหายวาบทันทีความรู้สึกเหมือนกำลังถูกน้ำร้อนสาดเข้าหน้าเต็มๆไม่คาดคิดว่าจะเจอเหตุการณ์นี้ด้วยตัวเอง ดวงตาเริ่มร้อนผ่าวมือน้อยสั่นเทามากกว่าเดิม รู้สึกเจ็บจุกหัวใจจนพูดไม่ออกเป็ผู้หญิงไทยแล้วทำไมหรือ? ต้องทำอาชีพนี้เท่านั้นใช่ไหม? สิ่งสำคัญคือหญิงขายบริการไม่ใช่อาชีพที่ไร้เกียรติทำไมต้องมองด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยามกันขนาดนี้ด้วย!?
คำพูดไม่เข้าหูจากเด็กหนุ่มส่งผลให้ร่างสูงตรงหน้ากำหมัดแน่น มัดกล้ามเครียดเกร็งหายใจเข้าออกลึกพยายามข่มกลั้นความโกรธที่พร้อมประทุออกมา
“โถ่! พี่ชาย!ไม่ตอบแบบนี้แสดงว่าสินค้าน่าจะเด็ดไม่น้อย ถ้าแบบนั้นผมขอเช่าซื้อเธอซักหนึ่งวันได้ไหม...โอ๊ย!” สติของไซออนขาดผึงเด็กหนุ่มหัวบลอนด์ยังพูดไม่จบประโยคดี ใบหน้าเขาถูกหมัดหนักๆซัดเข้าเต็มแรงจนล้มหงายลงไปกองกับพื้น ไอรินรีบดึงแขนเขาสุดตัว ซึ่งมีทีท่าว่าจะไปซ้ำเติมเด็กหนุ่มอีกครั้ง
“ได้โปรดไซออน! พอเถอะค่ะ!ฮึก! เรากลับกันเถอะนะ” เสียงสะอื้นไห้ของหญิงสาวทำให้ร่างสูงเริ่มกลับมาควบคุมสติได้ เขาหันมามองเธอแล้วค่อยๆใช้นิ้วโป้งเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าเล็กอย่างแ่เบา ร่างน้อยยังคงสั่นเทาไม่หยุด
จังหวะที่ไซออนหันหลังให้เด็กหนุ่มโรคจิตอยู่นั้นเมื่อกัสตั้งหลักลุกขึ้นยืนได้ เขาหยิบมีดพกปลายแหลมคมออกมาจากกระเป๋ากางเกงแววตาอาฆาตมาดร้ายจ้องมองไม่กระพริบตาพร้อมกับพุ่งตรงไปยังร่างกำยำของไซออนอย่างรวดเร็ว
ไอรินเหลือบไปเห็นแสงสะท้อนจากอาวุธในมือของเด็กหนุ่มจังหวะนั้นหญิงสาวไม่คิดอะไรแล้ว เธอรีบใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักร่างโตของไซออนออกไปด้านข้าง เพื่อหลบไอ้หนุ่มโรคจิตที่พุ่งเข้ามาส่งผลให้ปลายมีดแหลมแฉลบไปโดนแขนเรียวเล็กของเธอ ความห่วงใยที่ปรากฏผ่านแววตากลมโตจับจ้องมองไปยังชายหนุ่มร่างสูงไม่วางตาโดยที่ไม่ได้สนใจความเ็ปของตัวเองแม้แต่น้อย
“ไอ้หนุ่ม! วางอาวุธลงซะ!”กัสหยุดชะงักมือไป เพราะเสียงของตำรวจที่เข้ามายังจุดเกิดเหตุอย่างรวดเร็วเขาโดนล้อมไว้หมดแล้ว!เด็กหนุ่มมองสลับไปยังชายหญิงกับตำรวจด้วยดวงตาสั่นระริกหวาดกลัว
“ผะ ผม! ผมเปล่านะ!”เขารีบทิ้งมีดในมือ ยกมือขึ้นทั้งสองข้างอย่างจำนนด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน
2K
![[นิยายแปล] Naughty Queen! ยัยตัวแสบขอเกิดใหม่ มัดใจคุณพ่อซุปตาร์ ★](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1769914722_39971644.webp)
