ท่านประธานกับเลขาลับ: รักต้องห้ามในห้องทำงาน

ตอนที่ 34: ชัยชนะและทางแยก

กฎข้อสามสิบสี่: บางครั้งชัยชนะที่ได้มาด้วยความกล้าหาญกลับนำมาซึ่งทางเลือกที่ยากยิ่งกว่าเดิม... เมื่อคุณต้องเลือกระหว่างการยืนหยัดเพื่อความยุติธรรม กับการปกป้องคนที่คุณรักจากการตอบโต้ที่ไร้ขอบเขต

คอนโดบางนา - เวลา 21.30 น.
คืนวันที่ 12 ตุลาคม 2024

เสียงฝนเริ่มตกนอกหน้าต่าง ซ้อนทับกับเสียงสะอื้นของลักษณ์ที่ยังอยู่ในอ้อมแขนของภพ

"ผม... ผมเสียพ่อไปแล้ว" ลักษณ์พูดระหว่างหายใจตื้น ๆ "พ่อผมฆ่าตัวตายเพราะถูกโกง ผมไม่อาจยอมให้แม่ผมต้องมาตายเพราะการเมืองได้"

ภพกุมมือลักษณ์ไว้แน่น "ผมเข้าใจ แต่ถ้าเรายอมคราวนี้ พวกเขาจะขู่อยู่เรื่อยไป ไม่มีวันจบ"

"แล้วจะทำยังไง?" ลักษณ์เงยหน้าขึ้น น้ำตาสายเดือด "รายงานตำรวจไหม? แต่พวกเขามีคนในระบบแน่ ๆ"

รพีที่อยู่ทางสายโทรศัพท์กับภรณีก็ได้รับข่าวและกำลังวิ่งมาที่คอนโด

ระหว่างรอ ภพเดินไปที่ขอบระเบียง มองออกไปนอกหน้าต่างที่ฝนโปรยปราย เขานึกถึงคำพูดของแม่เมื่อบ่ายนี้: "การปกป้องคนที่รักไม่ใช่ความอ่อนแอ... มันคือความแข็งแกร่งที่แท้จริง"

แต่ตอนนี้ การปกป้องคนรักหมายถึงการยอมแพ้ต่อความชั่วหรือเปล่า?

เวลา 22.15 น. - การประชุมฉุกเฉิน

รพีและภรณีมาถึง พร้อมกับธิดาที่ข้ามเมืองมาด้วย

"ผมขอให้ตำรวจคุ้มกันแม่ลักษณ์แล้ว" รพีรายงาน "แต่ตำรวจท้องที่แจ้งว่า พื้นที่นั้นห่างไกล ยากที่จะคุ้มกันตลอด 24 ชั่วโมง"

ธิดาพูดขึ้น "มีทางเลือกหนึ่ง... ให้แม่ลักษณ์ย้ายมาอยู่ที่ตึกวรเวชชั่วคราว หรือไม่ก็ไปที่โรงแรมปลอดภัย"

ลักษณ์ส่ายหัว "แม่ผมเป็นคนเรียบง่าย เคยชินกับชีวิตบ้านนอก เธอคงไม่ยอม"

"แล้วถ้าเป็นบ้านพักคนชราเดียวกับแม่ภพล่ะ?" ภรณีเสนอ "ที่นั่นมีระบบรักษาความปลอดภัยดี"

ภพพยักหน้า "เป็นความคิดที่ดี แต่เราต้องถามแม่ลักษณ์ก่อน"

ลักษณ์รับปากว่าจะโทรไปถามแม่พรุ่งนี้เช้า แต่ความกังวลยังคงเต็มไปหมด

วันที่ 13 ตุลาคม - เวลา 07.00 น.
สายโทรศัพท์ถึงแม่ลักษณ์

"แม่ครับ..." ลักษณ์เริ่มด้วยเสียงกังวล

แต่แม่ลักษณ์ตอบกลับมาด้วยเสียงที่สงบอย่างน่าประหลาด "ลูก ไม่ต้องกังวล แม่รู้ข่าวแล้ว"

"แม่รู้ยังไง?"

"มีคนโทรมาขู่แม่เหมือนกัน" แม่พูดตรงไปตรงมา "บอกให้แม่บอกลูก ให้บอกนายภพ ยอมแพ้ซะ"

ลักษณ์ใจหาย "แล้วแม่..."

"แม่บอกเขาไปแล้ว" แม่ลักษณ์พูด "ว่าแม่เป็นแค่คนแก่คนหนึ่ง แต่ลูกแม่เป็นคนดีที่ทำเพื่อความถูกต้อง และแม่ยอมตายดีกว่ายอมให้ลูกต้องยอมแพ้ต่อความชั่ว"

น้ำตาของลักษณ์ไหลออกมาอีกครั้ง "แม่..."

"ลักษณ์ลูก" เสียงแม่นุ่มนวลแต่หนักแน่น "พ่อลูกจากไปเพราะความอยุติธรรม แม่ไม่อยากให้ลูกต้องยอมจำนนต่อสิ่งเดียวกัน"

เธอหยุดครู่ "และแม่เชื่อในตัวนายภพ เขาจะปกป้องลูกได้ แม่เห็นแววตาของเขาตอนมาเยี่ยมแม่ เขาดูแลลูกเหมือนสมบัติล้ำค่า"

ลักษณ์มองภพที่ยืนอยู่ใกล้ๆ "แต่แม่ครับ ผมกลัว..."

"ความกลัวเป็นเรื่องธรรมดา" แม่ตอบ "แต่ความกล้าหาญคือการทำในสิ่งที่ถูกต้อง แม้จะกลัว"

หลังจากพูดคุยกันอีกสิบนาที ลักษณ์วางสายด้วยความรู้สึกผสมผสาน ระหว่างความกังวลและความภูมิใจ

"แม่ผม... ยอมเสี่ยง" เขาบอกภพ

ภพกอดเขา "แม่คุณเป็นคนที่แข็งแกร่งมาก"

"และเธอไว้ใจคุณ" ลักษณ์มองตาภพ "เธอบอกว่าเชื่อว่าคุณจะปกป้องผมได้"

ภพรู้สึกว่าหน้าที่ของเขาหนักขึ้นอีกเท่าตัว

เวลา 09.00 น. - ทำเนียบรัฐบาล

การเรียกประชุมด่วนจากนายกฯ มาอีกครั้ง คราวนี้ภพตัดสินใจพาลักษณ์ไปด้วย

"ผมอยากให้คุณเห็นด้วยตาคุณเอง" ภพบอกลักษณ์ในรถ "เห็นเกมการเมืองที่แท้จริง"

ห้องทำงานนายกฯ วันนี้ดูเคร่งขรึมกว่าครั้งก่อน

"นั่งสิ" นายกฯ ชี้ให้ทั้งคู่นั่ง "ได้ยินข่าวแม่ลักษณ์แล้ว"

ลักษณ์ตกใจ "ท่านรู้ได้ยังไง?"

"ผมรู้ทุกอย่าง" นายกฯ ตอบโดยไม่มองตา "และนี่คือเหตุผลที่ผมเรียกคุณมาวันนี้"

เขาหยิบเอกสารชุดหนึ่งออกมา "ข้อเสนอใหม่"

 ฉากการต่อรอง:

"ข้อเสนอเดิมยังอยู่" นายกฯ เริ่ม "ตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำเดนมาร์ก แต่คราวนี้... กับเงื่อนไขเพิ่มเติม"

ภพเงียบฟัง

"หนึ่ง คุณและคุณลักษณ์เดินทางไปด้วยกันภายในหนึ่งสัปดาห์ สอง เรื่องทั้งหมดจะถูกระงับ ไม่มีการสอบสวนต่อ สาม ครอบครัวทั้งสองฝ่ายจะได้รับความคุ้มครองเต็มที่"

ลักษณ์ถาม "แล้วกลุ่มวารีล่ะ?"

นายกฯ ยิ้มบางๆ "คำว่ากลุ่มวารี... มันเป็นแค่ชื่อที่คนนอกตั้ง ระบบการเมืองมันซับซ้อน การที่คุณไปเดนมาร์ก การเมืองที่นี่ก็จะสงบลง"

"หมายความว่าถ้าผมไป พวกเขาจะหยุด?" ภพถาม

"หยุด" นายกฯ ยืนยัน "และสองปีต่อมา คุณกลับมาด้วยผลงานระดับนานาชาติ ผมสัญญาว่าจะเสนอชื่อคุณเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ หรือกระทรวงใหญ่ๆ อื่น"

ข้อเสนอดูน่าสนใจมาก

"แต่คณะกรรมาธิการตรวจสอบเครือข่ายผลประโยชน์ที่เพิ่งตั้งขึ้นล่ะ?" ภพย้อนถาม

"เลิกไป" นายกฯ ตอบ "ถ้าคุณไป เดนมาร์ก ผมจะเสนอให้ยุบกรรมาธิการนี้ เพราะวัตถุประสงค์หลักคือตรวจสอบคุณ ซึ่งคุณย้ายไปทำงานต่างประเทศแล้ว"

นี่คือข้อเสนอที่สมบูรณ์แบบ... สำหรับคนที่อยากหนีปัญหา

 Romantic Tension Scene: ในห้องนายกฯ

ระหว่างที่นายกฯ กำลังอธิบายรายละเอียด ลักษณ์เหลือบมองภพ

เขาเห็นภพนั่งตัวตรง ใบหน้าไร้อารมณ์ แต่สายตาลึกๆ แสดงถึงการขบคิดอย่างหนัก

ลักษณ์รู้ว่า ภพไม่ใช่คนหนีปัญหา แต่ข้อเสนอนี้ดึงดูดเพราะมันปกป้องคนที่เขารัก

ถ้าเขาปฏิเสธอีกครั้ง... ลักษณ์คิด แม่ผมอาจตกอยู่ในอันตรายจริงๆ

เวลา 10.30 น. - ออกจากทำเนียบฯ

ในรถกลับ ทั้งคู่นั่งเงียบเป็นเวลานาน

"คุณคิดยังไง?" ลักษณ์ถามในที่สุด

"ผมคิดว่า..." ภพเริ่ม "ถ้าผมรับข้อเสนอนี้ ครอบครัวเราปลอดภัย คุณและผมได้ใช้ชีวิตร่วมกันในต่างประเทศ ดูเหมือนชนะทุกอย่าง"

"แต่?"

"แต่คนไทยอีกหลายล้านคนจะยังต้องอยู่ภายใต้ระบบที่คอร์รัปชัน" ภพพูดเสียงต่ำ "โครงการบ้านมั่นคงจะถูกยกเลิก โรงเรียนอาชีพฟรีจะหายไป และกลุ่มวารีจะยิ่งมีอำนาจมากขึ้น"

เขาหันมามองลักษณ์ "และที่สำคัญ... พ่อคุณอาจตายไปอย่างไม่ได้รับความยุติธรรม เพราะคนที่โกงเขายังลอยนวล"

น้ำตาคลอเบ้าตาลักษณ์อีกครั้ง "แต่ผมไม่อยากเสียแม่..."

"ผมรู้" ภพจับมือเขา "และนั่นคือทางเลือกที่ยากที่สุด"

เวลา 13.00 น. - บ้านพักคนชรา "ร่มเย็น"

ทั้งคู่ไปพบแม่ภพอีกครั้ง เพื่อขอคำปรึกษาครั้งสุดท้าย

แม่ภพฟังเรื่องทั้งหมดอย่างเงียบๆ แล้วถามคำถามเดียว "ลักษณ์ ลูกอยากไปเดนมาร์กไหม?"

ลักษณ์ตกใจกับคำถามตรงๆ "ผม... ผมไม่แน่ใจ"

"อธิบายให้แม่ฟัง"

ลักษณ์หายใจลึก "ส่วนหนึ่งอยากไป เพราะมันปลอดภัยสำหรับทุกคน และผมกับภพจะได้ใช้ชีวิตร่วมกันโดยไม่ถูกจับจ้อง"

"แต่อีกส่วน?"

"แต่อีกส่วนรู้สึกเหมือนเรากำลังหนี" ลักษณ์ตอบ "เหมือนเรายอมแพ้ต่อความชั่ว ปล่อยให้คนไม่ดีชนะ"

แม่ภพยิ้ม "คำตอบอยู่ในนั้นแล้ว"

เธอมองทั้งคู่ "ชีวิตคู่เหมือนเรือลำหนึ่ง บางครั้งต้องแล่นฝ่าพายุ บางครั้งต้องหาทางอ้อม แต่สิ่งที่สำคัญคือต้องแล่นไปด้วยกัน และต้องรู้ว่าจุดหมายปลายทางคือไหน"

"แล้วจุดหมายปลายทางของเราควรเป็นอะไร?" ภพถาม

"นั่นขึ้นอยู่กับคุณสองคน" แม่ตอบ "แต่แม่ขอแค่อย่าทำให้ตัวเองต้องเสียใจในภายหลัง ว่าสมัยหนุ่มๆ ไม่ได้ทำในสิ่งที่เชื่อ"

เวลา 15.00 น. - ตึกวรเวช ชั้น 50
การตัดสินใจครั้งสุดท้าย

ทีมงานทั้งหมดรวมตัวกัน: รพี ภรณี ธิดา ทนายความ และที่ปรึกษาการเมือง

"เรามีข้อมูลใหม่" รพีเริ่มต้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "จากนักแฮ็กเกอร์ที่ธิดาจ้างมา เขาเจาะเข้าเซิร์ฟเวอร์ของบริษัทหนึ่งในเครือข่ายวารีได้"

เขากดรีโมท ภาพเอกสารทางการเงินปรากฏบนจอ

"นี่คือหลักฐานการโอนเงินจำนวนมหาศาลจากบริษัทนี้ไปยังบัญชีลับของสมาชิกสภาหลายคน รวมถึง..."

เขาหยุด "...รวมถึงเลขานุการส่วนตัวของท่านนายกฯ ด้วย"

ห้องเงียบกริบ

"ถ้าเราเปิดเผยหลักฐานนี้..." ภพพูด

"ท่านนายกฯ อาจล่ม" ทนายสุรศักดิ์ตอบ "แต่กระบวนการต้องใช้เวลา และอาจเกิดความไม่สงบทางการเมือง"

ธิดาพูดขึ้น "และที่สำคัญ... พวกเขาอาจตอบโต้รุนแรงขึ้น"

ลักษณ์ถาม "รุนแรงแค่ไหน?"

"เกินกว่าการขู่" ธิดาตอบ "อาจถึงขั้นทำร้ายร่างกาย"

ทุกคนนิ่ง

ภพมองไปรอบห้อง "ผมมีข้อเสนอ... ให้ทุกคนในห้องนี้ตัดสินใจแทนผม"

ทุกคนมองเขาด้วยความงง

"ผมกับลักษณ์จะออกไปเดินเล่นที่สวนลุมพินีหนึ่งชั่วโมง" ภพกล่าว "เมื่อเรากลับมา โหวตกันว่า เราควรรับตำแหน่งทูตเดนมาร์ก หรือควรสู้ต่อและเปิดเผยหลักฐาน"

รพีคัดค้าน "แต่สุดท้ายคุณต้องเป็นคนตัดสินใจ"

"ใช่" ภพยอมรับ "แต่ผมอยากรู้ว่าคนที่ผมไว้ใจ คิดยังไง"

 ฉากสวนลุมพินี - เวลา 16.00 น.

ทั้งคู่เดินเคียงข้างกันใต้ร่มไม้ใหญ่ เงียบสงบท่ามกลางผู้คนที่ออกกำลังกาย

"คุณกลัวไหม?" ลักษณ์ถาม ซ้ำคำถามเดิมแต่คราวนี้หมายความต่าง

"กลัว" ภพตอบเหมือนเดิม "แต่คราวนี้ไม่กลัวว่าจะแพ้... กลัวว่าจะเลือกผิด"

ลักษณ์หยุดเดิน "ให้ผมตัดสินใจแทนคุณได้ไหม?"

ภพมองเขาด้วยความประหลาดใจ

"เพราะถ้าคุณตัดสินใจแล้วเกิดอะไรขึ้นกับแม่ผมหรือแม่คุณ คุณจะโทษตัวเองไปตลอดชีวิต" ลักษณ์อธิบาย "แต่ถ้าผมตัดสินใจ คุณจะบอกตัวเองว่า 'ผมทำเพื่อลักษณ์' และจะรู้สึกดีกว่า"

ภพยิ้มเศร้า "นั่นคือวิธีคิดที่เห็นแก่ตัวของผม"

"ไม่ใช่เห็นแก่ตัว" ลักษณ์ตอบ "คือการเป็นห่วงคนรัก"

เขาจับมือภพ "และผมตัดสินใจแล้ว"

"ว่าอะไร?"

 ฉากใต้ต้นไม้ใหญ่:

ลักษณ์ดึงภพเข้ามาจูบเบา ๆ ที่ริมฝีปาก  ไม่ร้อนแรงเหมือนครั้งก่อน แต่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนและตัดสินใจ

"ผมเลือกให้เราสู้" เขาพูดหลังจูบ "เพราะถ้าเราหนีเดนมาร์ก วันหนึ่งเราจะมองตากันแล้วรู้สึกเสียดาย ที่เราไม่ยืนหยัดในวันที่ควรยืนหยัด"

ภพรู้สึกคลื่น emotions หลั่งไหล "คุณแน่ใจไหม? อาจเสี่ยงมาก"

"แน่ใจ" ลักษณ์ตอบ "เพราะแม่ผมบอกว่า เธอภูมิใจที่ลูกชายของเธอกำลังทำสิ่งที่พ่อเขาไม่อาจทำได้... สู้เพื่อความยุติธรรม"

น้ำตาแห่งความภูมิใจไหลจากตาภพ "ขอบคุณ"

"แต่เราต้องทำอย่างชาญฉลาด" ลักษณ์พูดต่อ "เราไม่สามารถเปิดเผยหลักฐานทีเดียวทั้งหมดได้ ต้องมีแผน"

เวลา 17.00 น. - กลับมาตึกวรเวช

ผลโหวตจากทีมงานออกมา:

สู้ต่อ: 7 เสียง

ไปเดนมาร์ก: 2 เสียง

"ส่วนใหญ่เลือกสู้" รพีประกาศ "แต่ทั้งสองเสียงที่เลือกไปเดนมาร์กมีเหตุผลที่น่าสนใจ"

ภพถาม "อะไร?"

"หนึ่ง ปลอดภัยต่อครอบครัว สอง เป็นโอกาสในการสะสมอำนาจจากต่างประเทศแล้วกลับมาต่อสู้ใหม่" รพีตอบ

ภพยิ้ม "ผมเข้าใจ และขอบคุณทุกความเห็น"

เขาหันไปมองทีมงาน "แต่ผมกับลักษณ์ตัดสินใจแล้ว เราจะสู้"

เสียงปรบมือดังขึ้นเล็กน้อย แต่เต็มไปด้วยความหนักแน่น

"แผนคืออะไร?" ธิดาถาม

"เราไม่เปิดเผยหลักฐานทั้งหมดทันที" ภพอธิบาย "เราเปิดทีละน้อย ผ่านช่องทางที่ควบคุมได้ และที่สำคัญ... เราต้องคุ้มครองครอบครัวให้ได้ก่อน"

เวลา 19.00 น. - แผนการคุ้มครอง

ทนายสุรศักดิ์เสนอแผน: "ให้ย้ายแม่ลักษณ์และแม่ภพมาอยู่ที่ตึกวรเวชชั่วคราว พร้อมกับทีมรักษาความปลอดภัยส่วนตัว"

"ตึกวรเวชปลอดภัยพอไหม?" ลักษณ์ถาม

"ปลอดภัยที่สุด" ธิดาตอบ "เพราะที่นี่คือป้อมปราการของเรา ผมมีระบบรักษาความปลอดภัยระดับเดียวกันกับธนาคารชั้นนำ"

รพีเสริม "และเราจะขอความร่วมมือจากตำรวจส่วนกลาง โดยใช้เหตุผลว่ามีภัยคุกคามต่อชีวิต"

ภพพยักหน้า "ทำเลย"

เวลา 21.00 น. - การเตรียมการ

ขณะที่ทุกคนกำลังเตรียมการ ภพพาลักษณ์ไปที่ระเบียงชั้น 50 อีกครั้ง

"พรุ่งนี้ผมจะแถลงข่าว" ภพบอก

"แถลงอะไร?"

"ประกาศว่าผมจะไม่รับตำแหน่งทูตเดนมาร์ก และจะทำงานในคณะกรรมาธิการตรวจสอบเครือข่ายผลประโยชน์จนสำเร็จ" ภพตอบ

ลักษณ์กังวล "แต่นั่นคือการประกาศสงครามชัดเจน"

"ใช่" ภพยอมรับ "แต่บางครั้งการประกาศสงครามก็เป็นวิธีป้องกันที่ดีที่สุด เพราะทำให้อีกฝ่ายรู้ว่าเราไม่กลัว"

เขาหันมามองลักษณ์ "และผมจะประกาศอีกอย่างหนึ่ง"

"อะไร?"

 “Electric First Kiss” ฉากที่ 3:

ภพจูบลักษณ์อย่างรุนแรงและเร่าร้อนที่สุดเท่าที่เคยมีมา  ไฟฟ้าช็อตไม่เพียงแต่หัวใจ แต่ทั้งร่างกาย

"ผมจะประกาศความรักของเราต่อสาธารณะ" เขาพูดหลังจูบ "อย่างเป็นทางการและภาคภูมิ"

ลักษณ์ตากว้าง "คุณจะ...?"

"ใช่" ภพตัดสินใจ "ผมจะไม่ให้ใครใช้ความรักของเราเป็นเครื่องมือขู่ได้อีก"

วันที่ 14 ตุลาคม - เวลา 10.00 น.
แถลงข่าวที่รัฐสภา

ห้องแถลงข่าวแน่นขนัดไปด้วยนักข่าวจากทุกสำนัก ภพยืนอยู่หน้าไมโครโฟนหลายตัว ลักษณ์นั่งแถวแรกกับรพี

"ขอบคุณทุกท่านที่มา" ภพเริ่มต้น "ผมมีสองเรื่องสำคัญที่จะแถลง"

"เรื่องแรก หลังจากขอคำปรึกษาจากครอบครัวและทีมงาน ผมตัดสินใจที่จะปฏิเสธตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำเดนมาร์ก"

เสียงฮือฮาดังขึ้น

"เหตุผลคือ ผมเชื่อว่ามีงานสำคัญที่ต้องทำให้เสร็จที่นี่ก่อน คือการเป็นกรรมาธิการตรวจสอบเครือข่ายผลประโยชน์ในวงการเมือง เพื่อสร้างความโปร่งใสให้ระบบ"

เขาหยุดชั่วครู่ "และผมจะทำหน้าที่นี้จนสำเร็จ ไม่ว่าอุปสรรคจะมันใหญ่แค่ไหน"

นักข่าวหลายคนเริ่มตั้งคำถาม แต่ภพยื่นมือให้หยุด

"และเรื่องที่สอง..." เขามองไปที่ลักษณ์ "...เป็นเรื่องส่วนตัว แต่ผมขอแถลงที่นี่เพราะเรื่องนี้ถูกนำไปใช้เป็นเครื่องมือทางการเมือง"

ทุกคนนิ่งเงียบ

"ผมกับคุณลักษณ์ วิเชียรชัย กำลังมีความสัมพันธ์ที่จริงจัง" ภพประกาศเสียงดังฟังชัด "เราเริ่มต้นหลังจากเขาลาออกจากตำแหน่งผู้ใต้บังคับบัญชาแล้ว และเราภูมิใจในความสัมพันธ์นี้"

ลักษณ์ในที่นั่งสาธารณะน้ำตาไหล แต่คราวนี้เป็นน้ำตาแห่งความปลดปล่อย

"ผมขอให้สื่อและสาธารณชนเคารพในพื้นที่ส่วนตัวของเรา" ภพพูดต่อ "และใครก็ตามที่พยายามใช้ความสัมพันธ์นี้เป็นเครื่องมือโจมตี ผมจะต่อสู้ด้วยกระบวนการทางกฎหมายทุกทาง"

 Romantic Tension Scene: หลังแถลงข่าว

เมื่อแถลงข่าวจบลง ลักษณ์ลุกขึ้นเดินไปหาภพ ท่ามกลางแสงแฟลชถ่ายภาพนับร้อย

ทั้งคู่จับมือกัน แม้ไม่พูดอะไร แต่สายตาบอกทุกอย่าง

นักข่าวถามไม่หยุด "แต่งงานเมื่อไหร่?" "วางแผนมีครอบครัวไหม?"

ภพเพียงยิ้ม "เราจะแจ้งให้ทราบในเวลาที่เหมาะสม"

เวลา 12.00 น. - ผลตอบรับ

โซเชียลมีเดียระเบิดด้วยการสนับสนุนทั้งคู่

"กล้าหาญมาก!" "ปกป้องความรักของตัวเอง!" "นี่คือความเท่าเทียม!"

แต่ก็มีเสียงวิจารณ์จากกลุ่มอนุรักษ์นิยมบางส่วน

ขณะเดียวกัน ในทำเนียบรัฐบาล...

นายกรัฐมนตรีดูข่าวแถลงด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

"เขาเลือกแล้ว" เขาพูดกับคนในห้อง

"แล้วเราจะทำยังไงต่อ?" ที่ปรึกษาถาม

"รอ" นายกฯ ตอบ "เพราะบางครั้งศัตรูที่กล้าหาญเกินไป... มักทำผิดพลาดเอง"

เวลา 18.00 น. - การย้ายครอบครัว

แม่ลักษณ์และแม่ภพถูกย้ายมาอยู่ที่ตึกวรเวชชั่วคราว พร้อมทีมรักษาความปลอดภัย 20 คน

แม่ลักษณ์เมื่อเห็นตึกสูง 50 ชั้นก็อ้าปากค้าง "นี่... บ้านเราที่ใหม่งั้นเหรอลูก?"

ลักษณ์หัวเราะ "ชั่วคราวครับแม่ จนเรื่องสงบ"

แม่ภพยิ้ม "ดีเหมือนกัน ได้อยู่ด้วยกัน"

ค่ำนั้น ทั้งสองครอบครัวทานอาหารเย็นร่วมกันครั้งแรก รู้สึกอบอุ่นแม้อยู่ในสถานการณ์ตึงเครียด

ลุ้นระทึก ต้องลุ้นต่อ  ตอนที่ 34:

คืนนั้น ขณะทุกคนนอนหลับ ระบบความปลอดภัยของตึกวรเวชตรวจพบความผิดปกติ

กล้องวงจรปิดจับภาพได้ว่า มีบุคคลหลายคนพยายามลอบเข้าใกล้อาคารจากทางใต้ดิน

ทีมรักษาความปลอดภัยเตือนภัยระดับสีแดง

ภพตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงเตือนบนโทรศัพท์ "มีคนพยายามบุกตึก!"

ลักษณ์ตื่นตามมา "อะไรนะ?"

"อยู่กับแม่" ภพสั่ง "ผมจะขึ้นไปดูที่ศูนย์ควบคุม"

เมื่อภพขึ้นไปถึงชั้น 49 ซึ่งเป็นศูนย์ควบคุมความปลอดภัย เขาเห็นบนจอภาพว่า...

มีคนใส่ชุดดำอย่างน้อยสิบคน กำลังพยายามเจาะประตูทางเข้าชั้นใต้ดิน!

"เรียกตำรวจเสริม!" เขาสั่ง

แต่ก่อนที่ตำรวจจะมาถึง ระบบไฟฟ้าทั้งตึกดับลง!

เสียงผู้หญิงกรีดร้องดังมาจากชั้นที่พัก...

"แม่!" ลักษณ์ตะโกนจากห้องพัก

ในความมืด มีเสียงประตูถูกทุบแตก!

คำโปรยสำหรับตอนที่ 35:
 "เมื่อตึกสูง 50 ชั้นกลายเป็นสนามรบในความมืด และครอบครัวทั้งสองตกอยู่ในอันตราย ภพต้องใช้ทุกวิถีทางเพื่อปกป้องคนที่รัก... และการตัดสินใจในความมืดอาจเปลี่ยนทุกอย่างตลอดไป!" 

จบตอนที่ 34
ความยาว: ประมาณ 3,500 คำ
อารมณ์ตอน: การตัดสินใจชี้ชะตา + การประกาศความรัก + การเตรียมรับมือ
เตรียมพร้อมสำหรับตอนที่ 35: การเผชิญหน้าในตึกสูงและการตัดสินใจครั้งใหม่