ตอนที่ 677เที่ยวชมเมืองหลวงบัญชา์ (2)
หลังจากที่ชายหนุ่มกล่าวออกมาชายหนุ่มคนอื่นๆที่เป็ผู้ติดตามต่างก็แสดงสีหน้าที่พอใจต่อหัวหน้าของตนก่อนที่ชายหนุ่มคนหนึ่งจะพูดขึ้น “เอาลูกศิษย์พี่ห่านฟ้า!แสดงให้เด็กๆมันดูหน่อยว่าหัวหน้าของกลุ่มห่านฟ้าสุดยอดเพียงใด!” ซึ่งชายหนุ่มคนนี้เป็คน สนิทของชายหนุ่มผู้เป็หัวหน้ากลุ่มห่านฟ้าซึ่งชายหนุ่มพูดเพื่อส่งเสริมให้กับหัวหน้าของตน........
“ใช่แล้วศิษย์พี่ถ้าเป็ท่านท่านต้องทำได้แน่นอน!”
“ถูกต้องแล้ว!พวกเราเชื่อในตัวท่านศิษย์พี่!”
เหล่าศิษย์คนอื่นๆที่อยู่ด้านหลังก็พากันส่งเสียงเชียร์ชายหนุ่มหัวหน้ากลุ่มของตนเช่นกันราวกับว่าพวกมันได้เตรียมกันมานานแล้วอย่างนั้นแหละว่าต้องทำเช่นนี้และแน่นอนว่าทุกคนที่มาทำการกราบไหว้รูปปั่นนี้ล้วนได้ยินสิ่งที่วันรุ่นกลุ่มนี้พูดกันซึ่งมีหลายคนที่อดที่จะส่ายหน้าอย่างสงสารไม่ได้เพราะมีผู้ฝึกตนรุ่นเยาว์จำนวนมากที่อยากจะลองของและเจอดีเข้าให้.......
“มันเป็ธรรมดาของรับนายน้อยทุกๆวันมักจะมีเื่แบบนี้เกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง พวกเขาล้วนแล้วแต่มีความมั่นใจในตนเองสูงและอยากที่จะลองกับตำนานที่กล่าวขานกันมานี้!”ชายชราคนขับรถม้าที่อยู่ข้างๆกับเจิ้งฟู่ในตอนนี้ได้พูดขึ้นซึ่งชายชรามักจะเห็นกลุ่มรุ่นเยาว์เืร้อนอยู่เป็ประจำ......
อ่า!!
“ก็นั่นสินะ!ข้าเองก็คิดที่อยากจะลองเช่นกัน แต่เอาไว้คราวหน้าดีกว่า เพราะข้ายังอยากที่จะเที่ยวชมรอบๆเมืองอยู่หากเข้าไปลองแล้วเจอดีเข้าให้จนได้รับาเ็หนัก ข้าคงอดเที่ยวพอดี!” จริงๆแล้วเจิ้งฟู่ก็คิดอยากที่จะไปลองทดสอบเหมือนกันแต่เมื่อเขาคิดอีกครั้งแล้วเขาก็ตัดสินใจที่จะยังไม่ทดสอบมันในตอนนี้ดีกว่าเพราะเขายังอยากที่จะเที่ยวชมรอบๆเมืองนี้อีก.......
ซึ่งชายชราเองก็รู้ดีว่าเจิ้งฟู่นั้นอยากที่จะลองแต่เขาไม่คิดว่าเจิ้งฟู่จะพูดออกมาแบบนี้เพราะโดยปกติแล้วเด็กหนุ่มอายุราวๆนี้มักจะเลือกร้อนเมื่อได้ฟังคำอธิบายเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้และเพราะแบบนั้นมันจึงทำให้สถานที่แห่งนี้มีผู้คนมาเป็จำนวนมาก.....
“เช่นนั้นข้าน้อยจะพาท่านไปยังทะเลสาบบัญชา์เป็ที่ต่อไปก็แล้วกัน!”เมื่อเห็นว่าเจิ้งฟู่ไม่คิดที่จะไปทดสอบจริงๆชายชราก็พูดเสนอสถานที่ต่อไปให้กับเจิ้งฟู่ในทันที.......
ทะเลสาบบัญชา์?
“ก็ดีเหมือนกัน!เวลามีไม่มาก พวกเราไปที่อื่นกันต่อดีกว่า!” เจิ้งฟู่พยักหน้าให้กับชายหราหลังจากที่เขาทำท่าคุ้นคิดเกี่ยวกับชื่อสถานที่ต่อไปซึ่งจริงๆแล้วเขาไม่รู้จักมันหรอกเพียงแค่ทำท่าไปอย่างนั้นเองและในตอนที่เจิ้งฟู่กำลังจะเดินจากไปนั้น เขาก็ััได้ถึงสายตาหนึ่งคู่ที่จ้องมองมาทางเค้าซึ่งสายตาหนึ่งคู่ที่กำลังมองเขาอยู่นั้นก็คือสายตาของหญิงสาวหนึ่งในสองคนที่อยู่ในท้ามกลางกลุ่มห่านฟ้าที่ด้านหลังของเขานั่นเอง......
.............................
“จินลี่เ้าว่าชายคนนั้นดูน่าสนใจไหม?”หญิงสาวทางด้านซ้ายพูดถามหญิงสาวที่อยู่ทางด้านขวาของตนขึ้น พร้อมกับหน้าและแสดงท่าทางที่แสนจะยั่วยวนออกมาเมื่อนางมองไปที่เจิ้งฟู่......
“ชายคนไหนกันพี่หญิงจินเซียว?ที่นี้มีผู้ชายอยู่ต้องมากมาย!” หญิงสาวที่อยู่ทางขวาตอบกลับพี่สาวของนางในทันทีพร้อมกับกวาดสายตามองหาชายคนที่พี่สาวของเธอพูดถึง.......
“ก็ชายหนุ่มคนนั้นไงคนที่แต่งตัวธรรมดาๆตรงนั้นไง!” หญิงสาวที่ชื่อจินเซียวชี้นิ้วไปทางเจิ้งฟู่พร้อมกับบอกน้องสาวของตนให้รู้ว่าชายคนที่เธอพูดถึงนั้นเป็ใคร......
หือ?
หญิงสาวจินลี่มองตามนิ้วของพี่สาวของตนไปยังชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงข้ามกับพวกเธอซึ่งเธอสามารถเห็นได้แต่ใบหน้าด้านข้างของเจิ้งฟู่เพราะเจิ้งฟู่กำลังหันหลังกลับไปเพื่อที่จะกลับไปที่รถม้าของเขาพอดีนั่นจึงทำให้เธอไม่อาจที่จะเห็นใบหน้าของเจิ้งฟู่ได้อย่างชัดเจน.......
“ข้าเห็นหน้าเขาไม่ชัดเลยพี่หญิงแต่ใบหน้าด้านข้างของเขา ชายคนนั้นก็ดูดีไม่น้อยเลย แต่ดูจากการแต่งตัวของเขาแล้วข้าไม่เห็นว่าเขาจะมีสิ่งที่น่าสนใจเลยสักนิด!” หญิงสาวจินลี่สรุปสิ่งที่เธอเห็นเกี่ยวกับชายคนที่พี่สาวของเธอบอกออกมาซึ่งสิ่งที่เธอสรุปได้นั้นก็คือเจิ้งฟู่หน้าตาดีแต่แต่งตัวธรรมดาเกินไปดูแล้วน่าจะเป็พวกคนจนที่มีดีแต่หน้าตา.......
“อื้ม!จะมีใครที่ดูดีไปกว่าศิษย์ห่านของเราอีกแม่นางจินลี่! แม่นางจินเซียว!ศิษย์ห่านของเรานั้นเป็ถึงศิษย์ฝ่ายในที่มีพร์ระดับแสงสีเขียวเข้มคนอย่างศิษย์ห่านย่อมดีกว่าไอ้บ้านนอกคนนั้นอยู่แล้ว แถมฐานะทางตระกูลของศิษย์พี่ห่านก็ยังดีด้วย!”ชายหนุ่มคนสนิทของชายหนุ่มห่านพูดขึ้นหลังจากที่มันได้ยินหญิงสาวทั้งสองพูดถึงชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งตัวมันเองก็ได้เห็นชายหนุ่มคนที่หญิงสาวทั้งสองพูดถึงเหมือนกันถึงแม้จะเห็นแค่ข้างหลังก็ตามแต่.......
“ชายหนุ่มคนใดกันที่ทำให้แม่นางจินเซียวสนใจ?ให้ข้าคนนี้ไปเรียกเขาให้ไหม?” ชายหนุ่มที่ชื่อห่านพูดขึ้นพร้อมกับแสดงสีหน้าที่ดูเ้าเล่ห์ออกมาซึ่งคำพูดชายหนุ่มที่พูดออกมานั้นมันแฝงไปด้วยความรู้สึกที่อยากจะแสดงและโอ้อวดตัวเอง......
“เป็มันคนนั้นขอรับศิษย์พี่ห่าน!”ชายหนุ่มที่เป็คนสนิทชี้นิ้วของตนไปยังทิศทางของเจิ้งฟู่ในทันที ซึ่งในขณะนี้เจิ้งฟู่กำลังจะเดินไปถึงรถม้าของเขาอยู่แล้ว.......
“ไอ้บ้านนอกนั่นอะนะ?เฮ้อ!แม่นางจินทั้งสองไม่น่าเสียสายตามองคนแบบนั้นเลยเอาอย่างนี้ก็แล้วกันนะ ข้าจะให้ศิษย์น้องของข้าไปเรียกตัวชายหนุ่มคนนั้นมาให้!” เมื่อชาหนุ่มห่านเห็นว่าคนที่หญิงสาวจินเซียวสนใจเป็คนเขาก็ถึงกับแสดงสีหน้าดูถูกเหยียดหยามออกมาเพราะการแต่งตัวที่แสนจะธรรมดาของเจิ้งฟู่บวกกับที่ััไม่ได้ถึงพลังงานใดๆชายหนุ่มจึงคิดว่าเจิ้งฟู่เป็เพียงคนธรรมดาทั่วไปเท่านั้น ก่อนที่ชายหนุ่มจะหันไปหาที่อยู่ข้างๆและพยักหน้าให้......
งึก!!
“เข้าใจแล้วขอรับศิษย์พี่!”ชายหนุ่มคนนี้พยักตอบรับในทันทีอย่างรู้งานซึ่งชายหนุ่มคนนี้เป็ผู้ฝึกตนระดับราก์ขั้นที่สามและเป็คนที่อ่อนแอที่สุดในกลุ่มแล้ว......
พรึบ!!
ด้วยการพุ่งตัวเพียงครั้งเดียวชายหนุ่มก็สามารถเข้าถึงด้านหลังของเจิ้งฟู่ได้แล้ว และทันทีที่ชายหนุ่มมาถึงเขาก็ไม่พูดจาใดๆเพียงแค่ยื่นมือออกไปหมายจะจับตัวเจิ้งฟู่เท่านั้น.......
หวืดดดดดดด!!
อ้า!!
ตุบ!!
ทว่าในตอนที่มือของชายหนุ่มจะถึงตัวของเจิ้งฟู่นั้นจู่ๆร่างของเจิ้งฟู่ก็เบี่ยงตัวออกด้านข้างทำให้ชายหนุ่มพลันจับได้แต่อากาศ ก่อนที่ร่างของชายหนุ่มจะหน้าทิ่มลงไปที่พื้นพร้อมกับส่งเสียงร้องออกมาอย่างเ็ปเพราะใบหน้าของตนกระแทกไปที่พื้นอย่างแรง.......
หือ?!
“เป็อะไรหรือป่าวพี่ชาย?เหตุใดท่านถึงได้เอาหน้าไปกระแทกกับพื้นดินอย่างนั้นละ?”เจิ้งฟู่ที่ขยับตัวกลับมาที่เดิมแล้ว เขาได้หันกลับไปถามชายหนุ่มที่นอนอยู่บนพื้นพร้อมด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มๆที่แสนจะบริสุทธิ์.......
ซึ่งในตอนนี้มีผู้คนจำนวนมากที่ได้เห็นการกระทำของชายหนุ่มที่เอาหน้าไปกระแทกพื้นดินเล่นซึ่งคนธรรมดาทั่วไปจะมองเห็นแค่ว่าชายหนุ่มเพียงสะดุดขาตัวเองล้ม แต่สำหรับผู้ฝึกตนแล้วนี่ไม่ใช่เพราะชายหนุ่มสะดุดขาตัวเองแต่เป็เพราะเจิ้งฟู่ขยับหลบชั่วพริบตาต่างหาก......
แต่สำหรับชายหนุ่มห่านและกลุ่มของเขาแล้วนี่มันเป็เื่ที่น่าเหลือเชื่อมากเพราะคนธรรมดาที่ไม่มีพลังงานใดๆแผ่ออกมากลับสามารถหลบการคว้าจับจากผู้ฝึกตนระดับราก์ขั้นที่สามได้อย่างสบายๆโดยที่ไม่ต้องหันมามองเลยสักนิด.......
“เป็ไปได้ยังไง?มันเป็แบบนี้ไปได้ยังไงกัน?!” ชายหนุ่มห่านถึงกับส่งเสียงออกมาอย่างไม่พอใจเมื่อเห็นว่าลูกน้องของตนทำงานพลาดแบบนี้.......
อ่า!!
เมื่อชายหนุ่มที่ได้รับมอบหมายเห็นสายตาไม่พอใจของศิษย์พี่ห่านตัวมันก็พลันสั่นขึ้นก่อนจะรับลุกขึ้นและหันไปมองหน้าเจิ้งฟู่ก่อนจะพูดขึ้นมาว่า “แก!แกกล้าดียังไงถึงได้หลบข้า!!” ชายหนุ่มกล่าวอย่างโมโหร้ายและไม่พอใจราวกับว่าเื่นี้เป็เจิ้งฟู่ที่ผิด......
หือ?
“ข้าหลบ?ข้าไปหลบพี่ชายตอนไหนกัน? ทุกคนที่นี่ล้วนแต่ก็เห็นว่าจู่ๆท่านก็สะดุดล้มเองแล้วข้าก็ยังไม่ได้ขยับตัวหลบไปไหนเลยด้วย เห็นไหมว่าข้ายังยืนอยู่ที่เดิม? แล้วแบบนี้พี่ชายจะมากล่าวหาข้าว่าข้าหลบท่านจนทำให้ท่านล้มลงจนหน้ากระแทกกับพื้นได้อย่างไรกัน?”เจิ้งฟู่ยังคงแกล้งทำเป็ไม่รู้เื่เช่นเดิมซึ่งใบ้หน้าของเขานั้นนิ่งมากในขณะที่พูด.......
กะ......แก!!
“ข้าไม่สนใจหรอกว่าเ้าจะหลบหรือไม่ได้หลบแต่ตอนนี้ข้าได้รับาเ็แล้ว แกต้องรับผิดชอบจ่ายค่ารักษามาให้กับข้าและตามข้าไปหาศิษย์พี่ของข้าด้วย!!” ชายหนุ่มไม่สนใจว่าเจิ้งฟู่จะพูดยังไงหรือว่าคนรอบข้างจะมองมันยังไง ด้วยสถานะศิษย์สถานศึกษานิกายบัญชา์ยังไงมันก็คิดว่าชายหนุ่มตรงหน้ามันต้องกลัวและยอมทำตามที่มันสั่ง.......
“แล้วถ้าหากข้าไม่รับผิดชอบละพี่ชาย?!”ทว่าในตอนนั้นเองสีหน้ายิ้มๆของเจิ้งฟู่ก็พลันเปลี่ยนไปจากรอยยิ้มที่ดูใสซื่อกลายเป็รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยจิตสังหารที่น่ากลัวและน่าขนลุก......
อ่า!!
ตุบ ตุบ ตุบ!!
เพียงแค่ชายหนุ่มัักับจิตสังหารของเจิ้งฟู่ที่ปล่อยออกมาชายหนุ่มก็ไม่อาจที่จะทนยืนต่อหน้าเจิ้งฟู่ได้อีกต่อไป ชายหนุ่มรีบก้าวถอยหลังกลับมาหลายสิบก้าวอย่างรวดเร็วพร้อมกับเม็ดเหงื่อจำนวนมากที่ผุดออกมาบนหน้าผากแม้แต่สีที่หน้าของชายหนุ่มยังจางหายไปเป็ซีดขาว.......
หือ?!
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี่ได้สร้างความใและไม่เข้าใจให้กับทุกคนอีกครั้งเนื่องจากไม่มีใครที่สามารถรับรู้ถึงจิตสังหารที่เจิ้งฟู่ปล่อยออกมาได้นอกจากชายหนุ่มคนนี้ทุกคนเลยไม่รู้ว่าชายหนุ่มเป็อะไรทำไมจู่ๆถึงได้ถอยหลังกลับมาราวกับเขาพึ่งเจอผีอย่างนั้น......
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย!ไม่ได้เื่!! ติง!! เ้าเข้าไปช่วยมันอีกแรกสิ!!”ชายหนุ่มห่านเริ่มที่จะทนไม่ได้แล้วกับความอับอายที่เกิดขึ้นถึงสองครั้งจากลูกน้องคนนี้ชายหนุ่มห่านจึงสั่งลูกน้องอีกคนให้ออกไปช่วยซึ่งชายคนที่ออกไปช่วยนั้นเป็ผู้ฝึกตนระดับราก์ขั้นที่แปดซึ่งระดับสูงกว่าชายหนุ่มคนแรกมาก และด้วยพลังระดับนี้คงไม่มีอะไรผิดพลาดอีกชายหนุ่มห่านคิด......
ทว่าสิ่งที่เหตุการณ์เดิมที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้มันกลับเกิดขึ้นอีกครั้งหลังจากที่ชายหนุ่มคนใหม่เข้าไปใกล้ตัวเจิ้งฟู่ มันได้พบกับกลิ่นอายจิตสังหารที่น่ากลัวกดทับจนไม่อาจที่จะขยับตัวได้และหากชายหนุ่มคิดที่จะเดินเข้าไปใกล้ตัวเจิ้งฟู่มากกว่านี้จิตสังหารที่รุนแรงนี้คงแทรกเข้าไปในจิตใจของมันและทำให้มันกลายเป็บ้าอย่างแน่นอน.......
หือ?!
“นี่มันสองครั้งและที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่เื่บังเอิญแน่ๆชายหนุ่มคนนั้นต้องเป็ผู้ฝึกตนระดับ์ก่อเกิดแน่นอนศิษย์พี่ห่าน!”ชายหนุ่มคนสนิทที่อยู่ด้านข้างได้พูดขึ้นหลังจากที่เห็นว่าศิษย์น้องสองคนที่มีระดับพลังราก์ขั้นต้นและขั้นสูงไม่อาจทำอะไรชายหนุ่มคนนี้ได้......
“ระดับ์ก่อเกิด?มันจะเป็ไปได้อย่างไรก็ในเมื่อข้า...........”
หวืดดดดดดดด!!
“ข้าแค่มาเที่ยวไม่ได้อยากมีเื่กับใคร ข้าอุส่าไม่สนใจต่อการกระทำของคนของเ้าแล้วแต่ข้าคงปล่อยเ้าไปไม่ได้หากเ้ายังกล้าที่จะสร้างความรำบากให้กับข้าอีก ศิษย์พี่!!” ทว่าก่อนที่ชายหนุ่มห่านจะได้พูดจบร่างของเจิ้งฟู่ก็มาปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าของชายหนุ่มเป็ที่เรียบร้อยแล้ว ก่อนที่เจิ้งฟู่จะพูดแทรกขึ้นมาขัดคำพูดของชายหนุ่มห่านและคำพูดสุดท้ายที่เขาพูดทิ้งเอาไว้มันแสดงให้เห็นว่าเจิ้งฟู่เองก็เป็ศิษย์ในสถานศึกษานิกายบัญชา์เช่นกัน.......
อ่า!!
3K
