หลังจากนั้นไม่นาน บนตัวของหลิวฟางอี้ มีรอยแผลมากมาย นับแล้วไม่ต่ำกว่ายี่สิบแผล เืจำนวนมากไหลออกมาตามตัว มองไปเหมือนมนุษย์โลหิตคนหนึ่ง ส่วนหลิงซิวซิว นอนหายใจโรยริน มีาแใหญ่อยู่กลางหน้าอก มองดูผู้เป็สามีต่อสู้อย่าจนตรอก สมาชิกภายในตระกูลหลิว ล้มตายหมดแล้ว เสียงเพลิงไหม้ดังออกมาเป็ครั้งคราว นางคำนึงในใจ “ครั้งนี้ตระกูลหลิวจบสิ้นแล้ว ได้แต่หวังว่า จื้อโหยว จะปลอดภัย และกลับมาล้างแค้นให้ตระกูลหลิว”
ในมือนางได้กำหยกชิ้นหนึ่ง ที่ได้คว้ามาจากตัวคนร้ายในขณะที่นางถูกแทงโดยกระบี่ ซึ่งตัวหัวหน้าไม่รู้ตัว และเป็เขานั้นเองที่เป็คนลงมือต่อนาง
หลิวซิวซิว นอนมองสามีภายใต้เืที่ไหลเต็มตัว น้ำตานางไหลริน พร้อมกับคำพูดสุดท้ายของชีวิตนาง
”ท่านพี่.. หนีไป..”
หลิวฟางอี้ ได้ยินดังนั้น เขาตระโกนขึ้นอย่างเดือดดาน “ไม่ ซิวซิว “ เขากัดฟัน คว้าดาบที่ตกพื้นขึ้นมา ฟาดฟันคนร้าย เพื่อออกจากวงรอบและไปให้ถึงตัวภรรยา “คล้ายวงรอบปล่อยให้มันไปสั่งเสีย” เสียงพูดเย็นซา
ดังขึ้นมาจากเ้าหัวหน้า “เ้าพาคนไปค้นให้ทั่วลงมือกำจัดทุกคนที่รอดชีวิต อย่าให้เหลือหลักฐานใดๆ ที่จะโยงมาถึงตัวพวกเรา” จำไว้ให้ดี ต้องฆ่าทุกคน
“ขอรับนายท่าน”
เมื่อคนร้ายถอยหลังออกไป หลิวฟางอี้ รีบเข้าไปหาภรรยา “ ซิวซิว เ้าต้องไม่เป็อะไร” เขานั่งลงกอดภรรยา
ท่านพี่.. ข้าไม่ไหวแล้ว.. หวังว่า..เกิดชาติหน้า เราจะได้…เจอกันอีก “ กล่าวจบหลิวซิวซิว ก็สิ้นลมหายใจ “ไม่…เ้าต้องไม่ตาย” เสียงร้องอย่างหดหู่ดังขึ้น เขากอดและสั่นตัวภรรยา ที่เต็มไปด้วยโลหิต น้ำตาไหลนองหน้า หลังจากนั้นไม่นาน “นายท่านข้าค้นหมดแล้วทั่วบ้าน ไม่เจอคำภีร์์เลย” และได้ลงมือฆ่าทุกคนที่รอดชีวิตหมดแล้ว
“หรือข่าวที่ข้าได้มาจะไม่เป็ความจริง” บัดซบ ข้าลงแรงไปกับงานนี้มากมายนัก ยังไงก็ต้องได้อะไรติดมือไปบ้าง” เขาคำนึงในใจ
”เ้าพาพวกเราไปสร้างหลักฐานว่า มีโจรเข้ามาปล้นทรัพย์ของตระกูลหลิว”
“ขอรับ”
จากนั้นหัวหน้าคนร้ายได้เดินมาหยุดที่เบื้องหน้า หลิวฟางอี้ และพูดขึ้นว่า “ผู้นำตระกูลหลิว” เ้าจะบอกได้หรือยังว่าซ่อน”คำภีร์์” ไว้ที่ไหน
“ตกลงพวกเ้าเป็ใคร ถึงได้ทำร้ายตระกูลหลิวอย่างนี้ ข้าจำได้ว่าไม่เคยสร้างความแค้นกับใครมาก่อน”
555 เ้าไม่เคยได้ยินหรือว่า “ผิดที่ถือครองหยก”
ข้าให้โอกาสท่านเป็ครั้งสุดท้าย “คำภีร์์”อยู่ที่ไหน มอบมันมาให้ข้า แล้วข้าจะลงมือในกระบี่เดียว
“555 พวกคนชั่วอย่าหวังว่าจะได้สิ่งที่พวกเ้า้า คำภีร์์ หรือ 555 ข้าไม่รู้จัก หากว่าข้ามีพวกเ้าก็ไม่ใช่คู่มือข้าหรอก”
สีหน้าคนร้ายชีดลงทันที หรือข่าวนั้นจะเป็ข่าวปลอม เขาคิดในใจ
“งั้นมอบ บัวเพลิงฟ้ามา ข้ารู้ว่าท่านประมูลมันได้เมื่อสามวันก่อนจากตำหลักประมูลในเมืองต้าจง”
555 บัวเพลิงฟ้า ข้ามอบให้สหายข้าไปแล้ว พวกเ้าลงมือทำร้ายคนตระกูลหลิว เสียเที่ยวแล้ว 555” หลิวฟางอี้ ตระโกนขึ้นด้วยความแค้นใจ เขาไม่สามารถบอกได้ว่าเขามอบบัวเพลิงฟ้าให้แก่บุตรชายเขา ไม่เช่นนั้น คนร้ายกลุ่มนี้จะไม่ปล่อยบุตรชายเขาไปแน่ๆ
โชคยังดีที่มันไม่เจอห้องลับ
“ไม่จริง พวกเราค้นให้ทั่ว” สมุนคนหนึ่งรีบวิ่งออกมา ลงมือสะกัดจุดหลิวฟางอี้ และค้นทั้วเขาและภรรยา
“นายท่ายเจอแหวน 2 วง ในตัวหลิวฟางอี้และภรรยา” จากนั้นได้ยื่นมันให้แก่ตัวหัวหน้า เขาส่งจิตเข้าไปสำรวจสิ่งต่างในแหวน ซึ่งมีสิ่งมีค่าอยู่มากมาย ไม่ว่าจะเป็ หินลมปราณระดับกลาง เหรียญทองจำนวนหนึ่ง แต่ไม่เจอคำภีร์หรือบัวเพลิงฟ้าแต่อย่างใด
“บัดซบเอ้ย หรือข้าจะมาเสียเปล่าจริงๆ “ เขาคิดในใจ
จากนั้นสายตาเขาบังเกิดจิตสังหาร เขาลงมือในทันที หัวของหลิวฟางอี้ ค่อยๆร่วงหล่นลงพื้น โลหิตฟุ้งขึ้นฟ้า ทุกอย่างเงียบลงทันใด “ นายท่านพวกข้าลงมือสร้างหลักฐานปลอมแล้วขอรับ “
ดีมาก พวกเราสลายตัว
จากคำบรรยายเหมื่อนจะนาน แต่จริงๆ แล้วทั้งหมดที่เกิดขึ้น ไม่เกินครึ่งชั่งยามเลย คนร้ายลงมือได้หมดจดจริงๆ 300กว่าชีวิตในตระกูลหลิวล้มตายสิ้น โลหิตไหลนองเป็ลำธาร เสียงเพลิงไหม้ดังสนั่น ที่ตั้งตระกูลหลิวอยู่ห่างจากตัวเมืองไกลพอสมควร รอบหมู่บ้านเป็ป่าและูเา แสงเพลิงไหม้กำลังหายไป เสียงสุนัขป่า เห่าหนอน ฟังดูแล้วน่ากลัวเป็อย่างยิ่ง
2K
