'คนทรยศ บุรุษตระบัตสัตย์'
'บุรุษคนใดที่ให้คำสัตย์ไว้ว่าจะมีเพียงข้า รักเพียงข้า เชิดชูเพียงข้า' ขณะเอื้อนเอ่ยน้ำตาของนางแทบหลั่งออกมาเป็สายเื หัวใจแตกสลายไม่มีชิ้นดีเมื่อเห็นสามีผู้เป็ที่รักกำลังขยับโยกร่างกายเปลือยเปล่าอยู่บนร่างหญิงอื่น
'หนี่ว์เอ๋อร์ ข้า....' คำขอโทษที่ตั้งใจจะเอ่ยกับภรรยาผู้เป็ที่รักถูกกลืนลงท้องไป เมื่อเห็นนัยตาของนางแดงกล่ำดังโลหิต เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจทำให้หัวใจของเขาร้าวรานยิ่งนัก เขาผิดที่นอกกายนาง จะให้บอกได้อย่างไรว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ
ฟางอ้ายหนี่ว์เมื่อเห็นสามีนิ่งอึ้งไปหัวใจของนางยิ่งโดนแผดเผา นางเป็ถึงเซียนขั้นต้นที่ยอมสละตบะพลังเพื่อมาสมสู่กับมนุษย์ผู้เป็ที่รัก แต่นี่คือสิ่งที่เขาตอบแทนความรักความเสียสละของนางกระนั้นหรือ!
สายตาของนางเหลือบไปเห็นกระบี่ประจำตัวของสามีวางไว้บนหัวเตียงที่เป็เตียงของเขากับนางที่ใช้ร่วมหอกันทุกวี่วัน ฟางอ้ายหนี่ว์รีบวิ่งไปหยิบดาบและดึงออกมาจากฝักอย่างชำนาญ นางมิได้จะฆ่าเขาเพื่อล้างแค้น แต่นางจะล้างบาปให้ตัวเองเอาโลหิตในกายชำระล้างร่างกายที่มันแปดเปื้อนของนาง ฟางอ้ายหนี่ว์ปาดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างคั่งแค้น
'เกิดอีกกี่ภพกี่ชาติ ข้าขออธิฐานให้ท่านและข้าอย่าได้พบเจอกัน แม้นพบกันขออย่าได้มีสิ่งใดข้องเกี่ยวกันอีกเลย' หลังจากจบคำอธิฐาน กระบี่เล่มยาวถูกยกขึ้นมาแทงลงไปตัดขั้วหัวใจของฟางอ้ายหนี่ว์ขาดสะบั้น เหมือนเป็สัญลักษณ์ว่านางกับเขาจบสิ้นกันเพียงเท่านี้สายใยใดก็แล้วแต่ให้มันขาดลงตรงนี้อย่าได้โยงใยถึงกันอีกเลย
หยางคังเล่อ ถลาเข้าไปรับร่างหญิงคนรักกอดนางไว้แนบอกได้แต่พร่ำบอกคำขอโทษไม่ขาดปาก อย่างกับคนเสียสติแต่น่าเสียดายคนที่เขา้าขอโทษ นางไม่มีวันได้รับรู้อีกแล้ว หยางคังเล่ออุ้มร่างไร้ิญญาของภรรยาไปที่ห้องบรรพชนของตระกูลหยาง เขาวางร่างของนางอย่าทะนุถนอม หยางคังเล่อจุมพิตที่หน้าผากของฟางอ้ายหนี่ว์อย่างแ่เบา
'ไม่ว่าจะเกิดอีกกี่ภพกี่ชาติ ข้าขอรักนางแต่เพียงผู้เดียว ถึงแม้ว่านางจะรังเกียจข้าถึงเพียงใดข้าจะยอมรับมันไว้อย่างเต็มใจ แต่ถ้ามีสักชาติภพที่ข้าชดใช้ความผิดที่ข้าได้กระทำลงไปได้หมดขอให้ข้าได้มีโอกาสเจอนางอีกสักครั้ง ให้ข้าได้แก้ไขในสิ่งที่ข้าไม่ได้ตั้งใจนี้ด้วย' หลังจากอธิฐานจบหยางคังเล่อดึงปิ่นที่ปักอยู่บนผมของภรรยามาถือไว้ เขาจำได้ว่าปิ่นนี้เป็ปิ่นที่เข้าปักให้นาง นางใช้ปิ่นอันนี้ปักอยู่บนผมทุกวันถึงแม้จะมีปิ่นล้ำค่ามากมายที่เขามอบให้ ฟางอ้ายหนี่ว์ก็ไม่คิดจะสนใจสิ่งของเ่าั้
หยางคังเล่อแทงปิ่นลงมาบนตำแหน่งหัวใจซึ่งเป็ตำแหน่งเดียวกับที่ภรรยาของเขาใช้ปลิดชีพตนเอง เขาแทงลงไปช้าๆเพื่อที่จะได้ลิ้มรสความเ็ปนี้ไปนานๆ เกือบหนึ่งเค่อร่างของเขากระตุกอย่างรุนแรงเขายังพอมีสติอยู่บ้างขยับร่างกายที่หายใจรวยรินเข้าไปใกล้ร่างฟางอ้ายหนี่ว์ หยางคังเล่อกอดร่างของนางไว้ในอกและออกแรงแทงปิ่นลงไปจนสุดด้าม ไม่นานลมหายใจของเขาก็ขาดหายไปพร้อมกับน้ำตาลูกผู้ชายที่ไหลรินดังสายน้ำ
......เฮือก....... หวงหลี่เฉียงหรือ หวงชินอ๋อง ตื่นจากฝันร้ายกลางดึกเขาจับที่ตำแหน่งหัวใจมันถูกบีบรัดจนรู้สึกเ็ป ทุกครั้งต้องยกมือขึ้นมานวดคลึงเบาๆเพื่อให้คลายความเจ็บ เขาเริ่มฝันถึงเหตุการณ์แปลกๆนี้ตั้งอายุได้ 17 ชันษา ปีนี้เขาอายุ 27 ชันษา สิบปีเต็มแล้วที่เขาฝันถึงแต่เหตุการณ์นี้ ในฝันเขาเห็นหญิงสาวนางหนึ่งที่เ็ปกับชายคนรักจนต้องปลิดชีพตนเอง แต่ที่น่าใ คือ เขามีความรู้สึกผูกพันธ์กับนางจนบางทีรู้สึกว่าหยางคังเล่อเป็ตัวเขาอย่างไรอย่างนั้น แล้วถ้าเป็เขาจริงๆชาตินี้์ให้โอกาสให้เขามาแก้ไขในสิ่งที่ทำผิดพลาดใช่หรือไม่ ถ้าใช่ ฟางอ้ายหนี่ว์ตอนนี้นางอยู่ที่ใดนางจะฝันถึงเหตุการณ์นี้เช่นเดียวกับเขาหรือไม่!?