“บัว จะไปไหนลูก”
บิดาะโถาม ลูกสาวกำลังจูงจักรยานคันโปรดของมารดาออกจากโรงจอดรถตอนย่ำค่ำ
“หนูจะไปตาเนสคุณภรีมหน่อยจ้ะพ่อ”
“ปล่อยพวกเขาเถอะ คงกำลังสนุก”
“แต่มันเกือบค่ำแล้ว ถนนไม่ค่อยดีด้วย กลัวว่าเมาแล้วจะเกิดอุบัติเหตุเอา” หญิงสาวเอียงใบหน้า ห่วงน้องชาย กลัวว่าตาเด็กแสบจะพาพี่เขยเถลไถล
นายตำรวจยิ้มอ่อนโยน ย่างเท้าด้วยมาดคนอบอุ่นเข้าหาลูกสาว ยกแขนขึ้นโอบไหล่อย่างแสนรักใคร่ เช่นเดียวกับที่เคยปฏิบัติกับเธอในวันวาน
“เราแต่งงานกับเขาแล้วก็ใช่ว่าเราจะต้องตามติดคอยสอดส่องชีวิตของเขาทุกแง่ทุกมุมนะลูก ให้เวลาส่วนตัวกับเขาบ้าง ให้ความไว้เนื้อเชื่อใจกันชีวิตคู่ถึงจะมีความสุขนะลูก” มีผ่านประสบการณ์ใช้ชีวิตแต่งงานย่างปีที่ 30 เสี้ยมสอนลูกสาวด้วยความรัก
“จ้ะ” กณิกนันท์ยิ้มตอบรับ เธอต้องใจเย็นเรียนรู้การอยู่ร่วมกับผู้ชายอีกมาก เพราะไม่เคยมีแฟนเป็ตัวเป็ตน ผู้ชายในชีวิตที่มีบทบาทมากที่สุดก็คือพ่อ กับตาเนส แต่สถานะกับภัทรกรนั้นแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง พิเศษ หนำซ้ำยังซับซ้อนกว่าหลายเท่าตัว
…
จะนอนฝั่งซ้าย หรือฝั่งขวาดี
คนเรือนร่างบางยืนข้างเตียงพลางกดปลายนิ้วโป้งบนริมฝีปากขณะชั่งใจว่าการร่วมห้องอย่างเฉพาะกิจเพื่อให้การแต่งงานดูสมจริงเธอกับเ้าบ่าวควรจะแบ่งพื้นที่กันอย่างไรดี
“ถ้าเมาก็ให้นอนพื้นละกัน” หญิงสาวได้ข้อสรุป แล้วโถมตัวลงบนเตียงนุ่ม คิดถึงห้องนอนั้แ่สมัยเรียนมัธยมปลายจะแย่ เกลือกกลิ้งไปมาบนนั้น สูดกลิ่นหอมของแสงพระอาทิตย์หลังพึ่งกลางแดดไว้ครึ่งวัน กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มยี่ห้อคุ้นเคยยังห้อมหอมชื่นใจเป็ที่สุด
คนใบหน้าสวยเงี่ยหูฟังเสียงรถแล่น แต่ก็เงียบสนิท เหลือบมองเวลาบนจอโทรศัพท์ถือ เพิ่งทุ่มครึ่ง…
เรือนร่างเล็กปีนขึ้นเตียง วางศีรษะบนหมอน ง่วงงุนอยากหลับด้วยตื่นแต่เช้ามาแต่งหน้าทำผมเพื่อใช้บาตรแต่เช้าตรู่
ไฟในห้องยังคงเปิดสว่างเพื่อความสะดวกของคุณเ้านาย กลับมาเมื่อไหร่จะได้ผลัดเสื้อผ้าอาบน้ำอาบท่าให้เรียบร้อย เธอเตรียมเสื้อผ้าส่วนของเขาไว้บนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง
บ้านจากเงินกู้ยืมสหกรณ์ราชการกว้างขวางสมตัว เป็บ้านขนาด 3 ห้องนอน บนชั้น 2 ห้องของพ่อกับแม่มีพื้นที่มากที่สุดอยู่ปีกซ้าย ส่วนปีกขวาแบ่งเป็ห้องนอนของพี่สาวน้องชายขนาดเท่ากัน พอวางเตียง ตู้เสื้อผ้า ตู้เก็บของสะสม มุมนั่งเล่นเล็กๆ กับโต๊ะเครื่องแป้ง แต่ใช้ห้องน้ำและห้องอาบน้ำร่วมกัน
ชั้นล่างเป็พื้นที่สำหรับครอบครัว มีห้องโถงกับชุดทีวี มุมเล่นเกมของพ่อกับตาเนส โซนทานข้าว กับห้องครัวสำหรับคุณนายของบ้าน
กณิกนันท์เบาใจเพราะภัทรกรดูชอบบ้านของครอบครัวเธอ เขาเอ่ยชมบรรยากาศอบอุ่นมีความเป็สัดส่วนในบ้านหลังกะทัดรัดหลังจากทั้งคู่ออกจากบ้านเพื่อขับรถกลับไปกรุงเทพมหานครครั้งที่ชายหนุ่มมาแนะนำตัวและเกริ่นเื่แต่งงาน
หนึ่งในหลายเื่ที่เธอหลงรักภัทรกร… ความเป็คนจิตใจกว้างขวาง ไม่ตัดสินใครๆ เพียงเปลือกนอก ไม่ใช้ความสมบูรณ์พร้อมของตัวเองเป็บรรทัดฐานชีวิตคนอื่น
กี่ทุ่มกี่ยามแล้วนะ
กณิกนันท์เปิดปากหาว เหลือบตามองดูนาฬิกา เปลือกตาหนักขึ้นทุกขณะ แก้มเนียนแนบกับหมอนใบนุ่มเพียงไม่กี่วินาทีก็เข้าสู่ห้วงนิทราอย่างง่ายดาย
ภัทรกรผลักประตูเข้าห้องนอน พ่อตาแม่ยายที่นั่งดูทีวีในห้องโถงบอกเขาว่าใบบัวเข้านอนแล้ว
งอนหรือเปล่า…?
เขาทิ้งเธอั้แ่วันแรกที่แต่งงานทั้งที่ใจจริงอยากให้หญิงสาวพักผ่อน ได้ใช้เวลาอยู่กับครอบครัว เพราะพรุ่งนี้ต้องเดินทางกลับกรุงเทพฯ ่สายๆ เขามีงานต้องเคลียร์อีกเป็กระตั๊ก มีเวลาว่าง 2 วัน กลางสัปดาห์ก็นับว่ามากโขสำหรับ่เร่งปิดงบกลางปีกับโปรเจ็กต์ที่ได้รับจ้างจากลูกค้ามากกว่า่ปกติ
ชายหนุ่มทอดสายตามองเรือนร่างสวยกลมกลึงของภรรยา คลี่ยิ้มน้อยๆ ให้กับชุดนอนเสื้อเชิ้ตแขนสั้นคู่กับกางเกงขาสั้นเข้าชุดกัน กณิกนันท์ดูเป็ธรรมชาติดีสบายตาเป็ที่สุดสำหรับทุกลุคการแต่งตัว เรียกได้ว่ามีรสนิยมดีน่าประทับใจ
เขาก้มสำรวจเนื้อตัวตัวเอง ทั้งกลิ่นแอลกอฮอล์ ผสานกลิ่นน้ำคลอง ดูไม่จืดสักนิด แต่คุ้มกับเวลา และมิตรภาพใหม่ที่ได้รับจากชาวบ้านละแวกนั้นซึ่งล้วนแต่รู้จักครอบครัวของภรรยาเขา และเพื่อนๆ ของตาเนสน้องเขยหมาดๆ ของเขาอีก
...
.
คืนแรกคุณพี่ก็เริ่มกระสับกระส่ายแล้วนะคะ จะทนได้อีกนานขนาดไหนน้อ