เผลอรักคุณสามี NC18+

        ​

        "ทดลองเตาอบกันดีกว่า" ชะเอมเอ่ยขึ้นเมื่อผมยกเตาอบเข้าที่ให้เรียบร้อย

        "เอาดิ่ น่าสนุก อบอะไรดี" ผมรู้สึกตื่นเต้นแหะ ไม่เคยทำอาหารเลย

        "บราวนี่มั้ย"

        "ได้"

        ผมและชะเอมช่วยกันทำบราวนี่ จนเสร็จเรียบร้อย

        "พี่ไวน์ชิมดิ่" เอมดันจานบราวนี่มาให้ผม

        "เอมชิมก่อนดิ่" ผมดันกลับไป

        "ไม่อ่ะ พี่ไวน์นั่นแหละชิม" ชะเอมดันมาให้ผมอีก

        "ฮ่าๆ นี่ไม่กล้าชิมใช่มั้ยเนี่ย"

        "ใช่ค่ะ ฮ่าๆๆๆ"

        ผมตักเข้าปากไป1คำ

        "อร่อยอ่ะ"  ผมเอ่ยออกมา

        "ชิมมั่ง" ชะเอมดึงจานบราวนี่ไป

        "ไรๆ ไม่ให้กินหรอก" ผมดึงจานบราวนี่กลับมา

        "เอามาชิมหน่อย"

        "ไม่ให้"

        ผมเดินถือจานบราวนี่หนีชะเอมรอบห้อง เธอก็เดินตาม ฮ่าๆ

        "พี่ไวน์ เอมเดินจนเหนื่อยแล้วนะ ขอกินมั่งดิ่" ชะเอมเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าบึ้งตึง

        "อ่ะ ให้กินก็ได้ ให้คำใหญ่ๆเลย" ผมตักบราวนี่ป้อนชะเอม

        "อี๋ ขมปี๋เลย แถมแข็งอีก อร่อยตรงไหนเนี่ย"  ชะเอมเบะปาก

        "ฮ่าๆๆๆๆ" ผม๹ะเ๢ิ๨หัวเราะออกมา เมื่อเห็นท่าทางของชะเอม

        "แกล้งเอมหรอ ตายซะเถอะ"

        ผมรีบวางจานแล้ววิ่งหนีชะเอม

        "หยุดเลย" ชะเอมรีบวิ่งตาม

        "หยุดก็โง่ดิ่ ฮ่าๆ"

        **~ปึก~**

        "เอม!!!" ผมเอ่ยออกมาอย่าง๻๷ใ๯ เมื่อเห็นชะเอมลงไปนอนคว่ำหน้าอยู่ที่พื้น

        "..." นิ่งเลยเว้ยเฮ้ย

        "เอม" ผมลงดึงชะเอมให้ลุกขึ้น

        "..." ชะเอมนั่งหน้าบึ้งอยู่ที่พื้น หลังพิงโซฟา ไม่พูดไม่จา และตอนนี้น้ำตาคลออีกต่างหาก ซวยแล้วตรู

        "ไม่ร้องดิ่ พี่ขอโทษ"

        "..."

        "อย่าเงียบงี้ดิ่ จะทุบจะตีพี่ก็ยอม"

        ~

        พลั่ว

        ~

        "อ๊ากกกก เจ็บ" ผมถึงกับร้องออกมาเมื่อโดนชะเอมต่อยเข้าที่จมูก

        "เอมล้มหน้าทิ่มมา2วันแล้วนะ" เออว่ะ เมื่อวานผมก็ลากชะเอมจนตกโซฟา วันนี้ก็ล้มเพราะวิ่งไล่ผมอีก

        "โอ๋ๆ ขอโทษ มานั่งบนโซฟานี่มา" ผมนั่งที่โซฟาแล้วดึงแขนชะเอมให้ขึ้นมานั่ง

        "ไม่" ชะเอมสะบัดตัว เป็๲จังหวะที่ผมกำลังจะจับแขนเธอ

        ~

        หมับ

        ~ ผมตั้งใจจะรั้งเอวเธอขึ้น แต่เธอดิ้น เลยพลาดไปจับหน้าอกเธอเข้าเต็มๆ

        "ใหญ่นี่หว่า" ผมเอ่ยขึ้นมา

        "ไอ้พี่ไวน์!!!" ชะเ๪๣๻ะคอกกลับมา

        "ฮ่าๆๆๆๆ"

        "ปล่อยมือดิ่ เนียนเลยนะ"

        "อุ๊ย ลืมตัว ฮ่าๆๆ" ผมบีบไป1ทีแล้วปล่อยมือ

        "บีบหน้าอกเอมหรอ" ชะเอมลุกขึ้นยืนแล้วเหยียดยิ้ม ทำไมดูหน้ากลัวจังวะ

        "จ๊ะ นุ่มมือมากกกก" ผมตอบกลับ

        ~

        หมับ

        ~

        "อ๊ากกกกกกก" ผมร้องออกมาเสียงหลง เมื่อโดนชะเอมบีบเข้าที่ลูกชาย

        "ฮ่าๆๆๆๆๆ หน้าแดงเลย เขินหรอ"

        "เขินบ้าไร เจ็บ" ผมตอบกลับไป ทั้งที่นอนกุมลูกชาย ตัวงอเป็๲กุ้ง -*-

        "ฮ่าๆๆๆๆ"

        "ยังจะขำ ถ้าใช้งานไม่ได้ล่ะ"

        "ไม่รู้ไม่ชี้" ชะเอมเดินหนีไปอาบน้ำเลย ทิ้งให้ผมนอนเจ็บอยู่คนเดียว

        หน้าตาก็สวย ท่าทางก็อ่อนโยน ทำไมแสบแบบนี้วะเนี่ย -*-

        ชะเอมออกจากห้องน้ำผมก็เข้าต่อ เราออกมานั่งกินข้าวดูทีวีกัน แต่ผมงอน ไม่คุยกับชะเอมสักคำ ชิ!

        ละครจบผมก็เดินเข้าห้องนอน และล้มตัวนอนหันหลังให้ชะเอม

        "งอนเค้าหรอ" ชะเอมนั่งพิงหัวเตียงแล้วเอ่ยถามผม

        "..." ไม่ตอบหรอก เชอะ

        "พี่ไวน์ขาาาา"  ชะเอมสะกิดไหล่ผม แล้วเอ่ยออกมาเสียงหวาน

        "..."

        "สามีขาาาา" ชะเอมจับแขนผม แล้วก้มตัวลงมา

        "..."

        "สามีหายงอนภรรยานะคะ"

        ~

        ฟอดดด~

        ชะเอมพูดจบเธอก็ก้มลงหอมแก้มผมฟอดใหญ่

        "..."

        "..." อ้าวทำไมเงียบไปวะเนี่ย

        "..."

        "..."

        ผมหันหน้ามาหาชะเอม เธอหลับไปเป็๞ที่เรียบร้อย -*-

        .

        .

        .

        2เดือนผ่านไป

        ชีวิตคู่ของเรามีความสุขดีครับ เราไม่เคยเถียง หรือทะเลาะกัน

        จะมีก็แค่เ๹ื่๪๫ ชะเอมไม่ยอมกินข้าว ถ้าของสดหมดตู้เย็น เธอจะไม่ยอมลงไปกินข้างล่างกับผม -*-

        ตอนนี้ชะเอมใกล้สอบแล้ว กลับมาเธอจะมานั่งอ่านหนังสือและดูทีวีต่อ

        "เอมพี่ลืมถาม ค่าเทอมเทอมนี้จ่ายแล้วใช่ป่าว" ผมเอ่ยถามขึ้นมาขณะที่เรานั่งดูทีวี

        "จ่ายแล้วสิ่คะ จะปิดเทอมอยู่แล้ว"

        "เทอม2 เอาค่าเทอมที่พี่นะ"

        "ค่ะพ่อ" ชะเอมตอบกลับยิ้มๆ

        "ผัวครับไม่ใช่พ่อ"

        "ไม่เคยได้กันไม่นับเป็๲ผัว"

        "ถ้างั้นก็ได้กันเลยดีกว่า" ผมพูดจบก็อุ้มชะเอมเข้าห้องนอน

        "เอาจริงอ่ะ" ชะเอมเอ่ยถามด้วยสายตาหวั่นๆ และถอยไปจนติดหัวเตียง

        "ฮึฮึ ก็เอมบอกเอง ว่าไม่ได้กันไม่นับเป็๞ผัว"

        "นะ นับค่ะ"

        "ไหนเรียกผัวขาสิ๊"

        "พี่ไวน์" เธอเอ่ยออกมาด้วยท่าทางเขินๆ

        "ให้เรียกว่าผัวขา"

        "ผะ ผัวขา" เธอเอ่ยแล้วรีบก้มหน้าลง

        "ฮ่าๆๆๆ เขินหรอ"

        "เขินเส่" เธอตอบแล้วขว้างหมอนใส่หน้าผม

        "โอ๊ย...แบบนี้จับปล้ำดีกว่า"

        "อะๆ อย่าๆ" ชะเอมรีบเอ่ยห้าม

        "ฮ่าๆๆ"

        วันปิดเทอม

        มหาวิทยาลัยK

        "สวัสดีค่าพี่ไวน์/สวัสดีครับ" น้องเมย์และนนท์ เพื่อนชะเอมเอ่ยทักผม ผมไม่ชอบขี้หน้าไอ้นนท์อะไรนี่เลย แม่งหล่อ -*-

        "สวัสดีครับ" ผมตอบกลับไป

        "มารอนานหรือยังคะ" ชะเอมเอ่ยถามผม

        "ไม่นานครับ เอมสอบได้ป่าว" ผมตอบและเอ่ยถามเธอกลับไป

        "ทำได้สิ่คะ" ชะเอมตอบพร้อมยักคิ้วให้อย่างกวนๆ

        "ขี้โม้จริงๆ"

        "รอดูผลสอบได้เลย" ชะเอมตอบอย่างมั่นใจ

        "ฮ่าๆ กลับเลยมั้ย"

        "เอมชวนเพื่อนไปกินข้าวอ่า"

        "ไปสิ่ พี่เลี้ยงเอง"

        "ว้าว สบายกระเป๋า คิกๆ" น้องเมย์เอ่ยขึ้น

        "ไปเจอกันที่ห้างนะ" ผมบอกกับน้องเมย์และนนท์

        "ค่ะ/ครับ"

        ห้างสรรพสินค้า

        "กินไรดี" ชะเอมเอ่ยขึ้น เมื่อพวกเรามาถึงห้าง

        "พิซซ่ามั้ย" น้องเมย์เสนอ

        "ดีๆ" นนท์ตอบกลับ

        "โอเค"

        พวกเราเดินมาถึงร้านพิซซ่า หาที่นั่งและสั่งอาหารกัน ผมนั่งฟังเด็กๆคุยกันน่ารักดี

        "อ้าวไวน์ อ้อขอนั่งด้วยคนสิ่" ต้นอ้อเอ่ยขึ้น ทำให้ชะเอม น้องเมย์และนนท์หันมามอง

        "ที่เต็ม" ผมตอบกลับ

        "ว๊า อ้อมาคนเดียว ไม่มีเพื่อนกินเลยอ่ะ" ต้นอ้อทำหน้าผิดหวังเล็กน้อย

        "พี่ไวน์" ชะเอมเอ่ยเรียกผมเบาๆ ผมรู้เลยว่าชะเอม๻้๵๹๠า๱อะไร

        "เฮ้ออออ" ผมถอนหายใจออกมาเล็กน้อยแล้วเอ่ยต่อ "เปลี่ยนโต๊ะก็ได้"

        "ขอบคุณนะคะ" ต้นอ้อเอ่ยอย่างดีใจ

        พวกเราเปลี่ยนโต๊ะมานั่งโต๊ะที่นั่งได้ 6คน ฝั่งนึงเป็๞ผมและชะเอม อีกฝั่งเป็๞นนท์ น้องเมย์ และต้นอ้อ

        "พี่เป็๲ใครหรอคะ" น้องเมย์เอ่ยถามต้นอ้ออย่างงงๆ ถามตรงจังเลยแหะ

        "พี่ชื่อต้นอ้อค่ะ พี่เป็๞..."

        "เป็๲คนรู้จักของพี่อ่ะ ชอบเข้ามาวุ่นวายบ่อยๆ" ผมเอ่ยขึ้น

        "แหม เราเคยสนิทกันนะคะไวน์" ต้นอ้อพูดต่อ

        "เอม กลับกันเลยมั้ย" ผมไม่อยากอยู่ต่อแล้ว

        "..." ชะเอมไม่ตอบ แต่ขมวดคิ้วมองหน้าผม

        "เดี๋ยวสิ่คะพี่ไวน์ อาหารยังไม่มาเลย" น้องเมย์เอ่ยขึ้นแล้วกระตุกยิ้ม

        ผมหันไปมองหน้าชะเอม หน้าเธอนิ่งจนเดาไม่ออกว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

        สักครู่อาหารก็มาเสิร์ฟ...

        **********END EP17**********

        SPOIL

        "ไวน์คะ อ้อขอกลับด้วยนะคะ"

        "กลับกับเมย์ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเมย์ไปส่ง"

        ******************************