เช้าอรุณใหม่ แสงตะวันส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่เข้ามาในห้องขนาดใหญ่ ที่มีผ้าม่านสีขาวพริ้วไหวไปตามสายลมยามเช้า เสียงรถขับผ่านไปมาอย่างน่าหงุดหงิดใจ ฉันลืมตาขึ้นมาและรู้สึกว่าวันนี้ก็เป็อีกวันที่อยู่ตัวคนเดียวอย่างที่เคยเป็ แต่ยังดีที่มีเพดานห้องที่เป็เพื่อนฉันยามตื่น ทุกๆวันฉันลืมตามองเพดานที่ว่างเปล่า ในโลกของความจริง ความรู้สึกที่อยู่คนเดียวจริงๆ ไม่แปลกหรอกคะที่ฉันจะเพ้อฝันถึงคนที่เป็ความสุขให้ฉันทุกวัน อย่างแจ็คสัน เขาทำให้ฉันยิ้มและหัวเราะในวันที่แย่ที่สุด ฉันสามารถก้าวผ่านสิ่งที่ฉุดขาฉันไว้เป็ปีๆ เหตุผลที่ฉันเป็ติ่ง คือ ฉันสามารถยิ้มได้ในวันที่เฮ่งซวยที่สุด....
ย้อนกลับไปเมื่อปีก่อน วันที่ทุกอย่างเริ่มไปได้ดี ทั้งคนที่ฉันรัก ทั้งหน้าที่การงาน และความสุขของฉัน จนกระทั้งวันนี้
08.00น.
จีน่า: "อึ้บ!!!เอาละ สู้ๆจีน่า เธอเก่งอยู่แล้ว ไปอาบน้ำแต่งตัวดีกว่า วันนี้มีนัดกับผู้ชายนี้หน่าา" ลัลล๊า~~~
วันนี้ฉันมีนัดเดทคะ แต่งตัวแบบไหนดีน๊าา อืมมม เอาเป็เดรทกระโปรงสายเดียวลายฟ้าขาว ดัดผมลอนปลายเล็กน้อย แต่งหน้าอ่อนๆ โทนชมพูส้ม
ทาปากสีชมพูระเรื่อ ใส่ร้องเท้าส้นสูงรัดข้อสีขาว ใส่ตั่งหูรูปกระต่ายเล็กๆสีชมพู เป็อันเรียบร้อย
จีน่า: "ว้าวววว สวยเหมือนกันนะเรา อิอิ "(ชมตัวเอง)
ฉันเดินออกจากคอนโดเพื่อไปยังที่นัดหมาย ซึ่งไม่ไกลมากจากคอนโดของฉันและแล้วฉันก็ถึงที่นัดหมาย
ตึกตัก.. ตึกตัก.. ฉันตื่นเต้นมาก จนได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง ฉันมองเห็นเขา คนที่นัดไว้อยู่ภายในร้านอาหาร
11.00น.
จีน่า: "หวัดดีป็อป :)"
ฉันเดินเข้าไปทักทายป็อป ด้วยหน้าตาที่ยิ้มแย้มและร่าเริงสุดๆ นี้คือแฟนฉันคะ สูง ขาว หน้าตาดีมากเลยคะ เหมือนนายแบบสุดๆ
ป็อป: "หวัดดีจีน่า นั่งก่อนสิ! สั่งอาหารเลยไหม? "
ป็อปมีดูอาการแปลกๆ กระสับกระสายไปมา จากที่เมื่อสองวันกันยังยิ้มทุกครั้งที่เจอกัน แต่ทำไม...วันนี้ถึงหน้าขรึมจัง แต่ใบหน้าที่หล่อเหลาของป็อปทำให้ฉันใจเต้นแรงทุกครั้ง เพราะอะไรนะหรอ เพราะวันนี้คือวันครบรอบ5ปีที่คบกัน เราคบกันั้แ่สมัยม.ปลาย จนกระทั้งวันนี้
ป็อป: "จีน่า จีน่า ได้ยินที่ฉันพูดไหม? '_'!
จีน่า: "ขอโทษที พอดีใจลอยไปหน่อย^-*
จีน่า: "อะ! สั่งอาหารเลยเนาะ "
ป๊อปพยักหน้า หลังจากที่เราทั้งสองคนทานอาหารเสร็จป็อปเหมือนมีเื่อะไรบางอย่างจะบอกฉันั้แ่เมื่อกี้แล้ว
:คือออ วันนี้ฉันมีเื่อยากจะบอกกับเธอนะ
ฉันตื่นเต้นมากเลยคะ จะเป็เื่อะไรน๊าา หรือว่าจะขอฉันแต่งงาน>< >< เราต้องทำเสียงให้เป็ปกติสุดๆ
~เื่อะไรหรอ(ทำเสียงเล็กๆ แต่แอบสั่น)
-คือว่า....เราเลิกกันเถอะ~
OoO! ฉันสตั้นไป3วิ ทุกอย่างในหัวมันว่างเปล่าไปหมด ไม่รู้ว่าฉันทำอะไรผิด เขาถึงบอกเลยฉัน แต่นี้เราคนกันมาได้5ปีแล้วนะ ฉัน...ฉันรู้สึกเจ็บที่หน้าอกมาเลยคะ น้ำตาเริ่มไหลลงมาที่แก้ม ฉันอธิบายความรู้สึกนี้ไม่ถูกเลยคะ ทุกอย่าง มันพังไปหมดเลยคะ
ป๊อป: "ขอโทษนะ"
จีน่า: "ขอโทษหรอ!นี้เราคบกันมาตั้ง5ปีแล้วนะ" ฉันะโใส่หน้าเขา ทำไมละ! ทำไม
จีน่า: "นายขอเลิกกับฉันเพราะอะไร "
ป็อปถอดหายใจ "เห้อ"
ป็อป: "ฉันมีคนใหม่แล้ว ขอโทษนะ ที่นัดเธอมาวันนี้เพราะเื่นี้แหละ ขอให้เธอโชคดีนะ "
เขาทิ้งฉัน แล้วยังจะมาอวยพรให้ฉันโชคดี หึ! นายนี้มัน ฉันรู้สึกตัวอีกทีเขาก็ลุกเดินออกจากร้านไป แถมยังไม่ได้เช็คบิลอีกต่างหาก *_*
"ไอ้ผู้ชายเฮ่งซวย" ฉันะโออกมาสุดเสียง
นี้ตูต้องจ่ายใช่ไหม? ให้ตายสิ
ไปแล้วอย่ากลับมาอีกน่ะ
ฉันเช็คบิลและเดินออกจากร้านอย่างอารมณ์เสีย พอมาคิดๆดูแล้ว เขาอาจคบกับฉันเพราะเงินจริงๆก็ได้ เพราะที่ผ่านมาก็มีแต่ฉันที่จ่ายเงินทุกครั้งที่เราไปเดทกันนี้นะ แต่ก็ออกไปจากชีวิตฉันก็ดี๊
ฉันกลับมาที่คอนโดของฉัน ความรู้สึกของฉันมันแย่มาก ที่ทำเป็เข้มแข็ง แต่จริงๆในใจฉันมันแตกสลายมากแค่ไหน
8เดือนผ่านไป
ฉันก็ยังนั่งกอดเข่าร้องไห้กับตัวเอง ฉันเสียใจที่ไม่สามารถรักษาคนที่ฉันรักไว้ได้ ในห้องที่ปิดผ้าม่านสนิท ฉันไม่ออกไปไหนเลย ฉันทิ้งทุกอย่างเพราะแค่อกหัก ฉันไม่อยากไปเจอหน้าใครเลย แม้แต่เพื่อนสนิทเขาฉันเอง ฉันอย่างอยู่คนเดียว ไม่อยากทำอะไรเลย ร้องไห้ทุกวัน ทุกคืน กินเหล้า ย้อมใจไปวันๆ
~ก็อก~
เสียงเคาะประตูที่หน้าห้องของฉัน "จีน่า!นี้ฉันเอง เปิดประตูหน่อย ตายรึยัง"
เพื่อนสนิทเขาฉันเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ ฉันเดินไปเปิดประตูให้มีโซเขามา มีโซทำหน้าใมากที่เห็นสภาพฉัน หน้าตาบวมไปหมด ผมก็ไม่ได้สระพันกันไปหมด
มีโซ: "นี่ ทำไมปล่อยตัวเองแบบนี้ ไปอาบน้ำ สรผมเลยนะ "
ฉันเดินเข้าไปกอดมีโซพร้อมกับปล่อยโฮออกมา "ฮือๆๆ เขาทิ้งฉัน ป็อปเขาทิ้งฉันไปมีคนใหม่"
มีโซพลักฉันออก แล้วลูบหัวเบาๆ "จีน่า แกต้องทำตัวใหม่ ไปอาบน้ำ แต่งตัว แล้วมาทานข้าว ฉันซื้อมาเต็มเลย" ฉันจึงเดินไปห้องน้ำอย่างว่าง่าย 15นาทีผ่านไป ฉันออกมาจากห้องน้ำในสภาพที่นุ่งผ้าขนหนู ฉันต้องชะงักเมื่อฉันได้ยิงเสียงผู้ชายคนหนึ่งพูดออกมาว่า
"อย่าเสียใจไปเลยครับ ต่อให้ไม่มีใครรัก พวกเราก็รักพวกคุณเสมอนะครับ สัญญาเลยละครับ จะไม่ทำให้คุณเสียใจเด็ดขาด"
เสียงจากทีวีที่มีโซเปิดทิ้งไว้ ทำไมแค่คำพูดแค่นี้มันทำให้ฉันมีความสุข รู้สึกเหมือนไม่ได้ตัวคนเดียวเหมือนตะกี้ เอาละ
" ฉัน จะ เป็ แฟน คลับ คุณ"
ฉันะโลั่นห้อง มีโซถึงกับสะดุ้งกับเสียงของฉัน
หลังจากวันนั้นฉันก็เริ่มหาข้อมูลเกี่ยวกับ คนๆนั้น และรู้ว่าเขาเป็ศิลปินวง ดาร์ก9 ชื่อว่าแจ็คสัน
แล้วก็น่ะ....
~หลังจากนี้จะเป็ยังไงต่อน๊าา~