สาวทอมที่รัก ตอนที่ 2... 50%
หลังจากเหตุการณ์ในวันที่ดนัยแกล้งสาวทอมที่รักได้ผ่านไปอีกสามเดือน สามเดือนที่ดนัยเฝ้ารอ
“นายครับ คุณที่รักมาอีกแล้วครับ”
ดนัยยิ้มมุมปาก“กี่คน”
“วันนี้มาคนเดียวครับ”
คราวนี้ดนัยยิ้มกว้างหยุดออกกำลัง ร่างสูงใหญ่เรือนกายกำยำสมส่วน ขยับถอยห่างจากกระสอบทราย ทั้งกายเกาะพราวไปด้วยหยาดเหงื่อเขายื่นมือไปให้สุระถอดนวมให้ เมื่อมือเป็อิสระเขาเลยรับแก้วน้ำเย็นๆจากสาวงามข้างกายที่รออยู่ก่อนแล้ว เขาก้มลงจูบริมฝีปากที่เคลือบสีแดงไว้ทีหนึ่ง และเงยหน้าขึ้นดื่มน้ำจนหมดก่อนจะวางแก้วดังกึกกับโต๊ะใกล้ๆ
“ดี! วันนี้จะเล่นอะไรสนุกๆ สักหน่อย”
สุระกับอานนท์ลูกน้องมือซ้ายขวาหันไปยิ้มให้กัน
ทั้งสองรู้ดีว่าเ้านายวัยสามสิบเจ็ดของเขาทั้งหล่อทั้งรวยและยังโสด ใครๆ ก็รู้ว่าดนัยเนื้อหอมมากแค่ไหนแต่มีคนหนึ่งที่ไม่เคยสนใจจะชายตาแล แม้ว่าเ้านายของพวกเขาจะเสนอทางเลือกดีๆให้แล้ว
‘ที่รัก’สาวทอมที่เ้านายเขาสนใจ เป็ลูกค้าขาประจำของที่ผับแห่งนี้มาหลายปีบางครั้งมากับเพื่อนฝูง บางครั้งพาสาวๆ ติดสอยห้อยตามมาด้วย มาวันนี้เธอมาคนเดียวแน่ล่ะ ดนัยจ้องอยู่แล้ว ในผับแห่งนี้ไม่มีอะไรเล็ดลอดสายตาเขาไปได้เขาเป็เ้าของนี่นา จะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น
ดนัยเคยท้าให้ที่รักผู้นี้ยอมนอนกับเขาและเขาจะยกผับให้แต่ที่รักไม่เล่นด้วย ยังหาว่าดนัยเพี้ยน แต่ก็ยังคงมาเที่ยวที่นี่บ่อยๆอาจด้วยเป็ผับที่ใหญ่และดังที่สุดในเมืองภูเก็ต สาวๆที่ติดพันสาวทอมอย่างที่รักก็ชอบมาที่นี่เสียด้วย
ดนัยรับผ้าขนหนูจากสาวงามอีกนางหนึ่งเขาจูบให้รางวัลไปทีหนึ่ง รอบกายดนัยไม่เคยขาดสาวงามสักวัน แค่เขากระดิกนิ้ว สาวๆก็พร้อมจะตัวอ่อนเลื้อยตามเขามาแล้ว ดนัยไม่ได้แค่หล่อ รวย และโสดแต่เขาเป็คนกว้างขวางและมีอิทธิพลระดับหนึ่งถึงขนาดคนใหญ่คนโตของเมืองนี้ไม่ค่อยจะกล้าสบตาด้วย
ดนัยรอจนเหงื่อแห้งแล้วจึงเข้าไปอาบน้ำยังคงมีสาวงามนุ่งกระโจงอกเข้ามาคอยปรนนิบัติอีกสามคน เขาลงไปนั่งแช่น้ำในอ่างปล่อยให้สาวๆ ถูกหลัง ถูกตัวให้ เขานั่งจิบไวน์ขาวใบหน้ายิ้มแย้มอย่างสบอารมณ์
“จะทำอะไรทอมคนนั้นหรือคะคนนั้นน่ะเล่นยาก” ปากขยับมือก็ยังคงถูหลังให้ดนัย
ดนัยเอียงหน้าแลบลิ้นเลียริมฝีปาก “ฉันจะทำให้ดู รับรอง เหลวอยู่แทบเท้าแน่”
“เฮียแดนทำได้อยู่แล้วค่ะเอาเงินฟาดไปสักสี่ห้าล้าน ขี้คร้านจะยอมขึ้นเตียงด้วยง่ายๆ”
“หึ ขนาดจะยกผับนี้ให้ยังไม่ได้ผล”
“ต๊าย โถๆ ยกมาทางนี้ดีกว่าค่ะอกหนูใหญ่กว่าสาวทอมนั่นนะคะ” หญิงผู้นั้นเอ่ยอย่างคะนองปากหารู้ไม่ว่าการว่าที่รักทำให้ดนัยไม่พอใจ
ดนัยตัวแข็งขึ้นมาทันใด“ออกไป!” ดนัยไล่
สาวรายนั้นหน้าเสียเธอหันซ้ายหันขวา เพื่อนสาวที่มาด้วยกันไม่มีใครพูดอะไรทั้งนั้น ทั้งสองยังก้มหน้าก้มตาอาบน้ำให้ดนัยต่อ
“ไป!”
“ปะ... ไปไปแล้วค่ะ” สาวรายนั้นรีบนุ่งผ้าลนลานออกจากห้องน้ำไป
ที่เหลืออยู่สองคนไม่กล้าพูดอะไรอีกดนัยดื่มไวน์รวดเดียวหมด เขาปาแก้วทิ้งอย่างขัดใจ สาวทั้งสองคนหน้าซีดรีบนุ่งผ้าและวิ่งน้ำตาซึมออกจากห้องน้ำไปพร้อมกัน
อานนท์เรียกเ้านายเบาๆที่หน้าประตูห้องน้ำ รู้แล้วว่าสาวๆ พวกนั้นทำให้เ้านายขัดใจ ช่างโง่นัก
“สามคนนั้น ไล่ออกให้หมด” เสียงเขาดังคล้ายตวาดเพราะมันดังก้องอยู่ในห้องน้ำแห่งนั้น
“ครับนาย” อานนท์ออกไปจากห้องทันที
ดนัยลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำมาล้างตัวเขาเดินเปลือยออกไปจากห้องน้ำ สุระยืนรออยู่ก่อนแล้วพร้อมเสื้อคลุมอาบน้ำและสวมให้เ้านายอย่างรวดเร็วคล่องมือ
“ข้างนอก?”
“ลูกค้าคนหนึ่งเมามาก่อนจะเข้าร้านอาละวาดใหญ่ เด็กๆ จัดการไปแล้วครับ”
“ส่งเหล้าดีๆให้ที่รักสักหน่อย”
“ได้ครับนาย” สุระรับคำและเร่งไปสั่งเด็กร้าน
ดนัยใส่เชิ้ตสีดำคลุมทับด้วยสูทเข้ารูปสีดำเช่นกันผมรองทรงสูงถูกเสยไปด้านหลัง เขาออกจากห้องไปด้วยกลิ่นหอม เรือนกายสูงและเสน่ห์แห่งวัยสามสิบเจ็ด หลายคนพูดกันว่าดนัยเหมือนหนุ่มยี่สิบต้นๆต่อให้เข้าหกสิบ เขาก็ยังคงความหล่อเหลาเอาไว้ไม่มีเปลี่ยนแปลงแน่ๆ
ดนัยก้าวยาวๆออกไปต้อนรับแขก มีแขกหลายคนที่เขารู้จัก บ้างก็ผู้ใหญ่ที่เคารพ เขาจะสั่งเด็กๆในร้านให้เปิดห้องส่วนตัวให้ และกวาดสายตาคมกริบมองหาเป้าหมาย แต่กลับไม่เจออานนท์มองเ้านายอยู่ก่อนแล้ว เมื่อเ้านายหันมาสบตาเขาเลยรีบเข้ามารายงาน
“ห้องวีไอพีครับสาวสองคน”
ดนัยโคลงศีรษะ “เยี่ยม! ไม่ทันไรก็พาสาวเข้าห้อง”
“เอายังไงครับ?”
ดนัยยกสองมือเท้าสะเอวกวาดตามองรอบๆ อย่างใจเย็น “จ่ายไป เอาตัวมาทั้งสองคนนั่นแหละ”
“ได้ครับ”
ดนัยยิ้มกริ่มสองมือกระตุกสูททีหนึ่งก่อนจะเดินเข้าห้องซูเปอร์วีไอพีส่วนตัวไปวันนี้เขาตั้งใจจะจัดการสาวทอมที่รัก ก็ต้องเล่นอะไรเพื่อเรียกน้ำย่อยสักหน่อย
ไม่นานสองสาวที่ว่าเดินนวยนาดเข้ามาหาดนัยยังห้องซูเปอร์วีไอพีเป็ห้องคาราโอเกะใหญ่ จุคนได้เกือบห้าสิบ มีที่นั่งบุนวมสีแดงชิดผนังเป็แนวยาว มีจอใหญ่พิเศษเปิดเพลงคลอเบาๆดนัยกวักมือเรียกทั้งสองสาวให้ไปนั่งข้างเขา หญิงสาวเดินไปนั่งเบียดอยู่คนละทางดนัยวาดวงแขนโอบไหล่ จูบแก้มทั้งสองสาวคนละที
“ขอบคุณเฮียแดนค่ะที่ชวนพวกเรามานั่งดื่มในห้องนี้”
ดนัยยิ้มให้ เขารับแก้วจากเด็กร้านมาดื่มและกำลังตั้งหน้าตั้งตาคอย คอยคนที่จะมาหาเขาต่อจากนี้ต่างหาก อยากรู้เสียจริงว่าตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่แล้วจะโกรธมากขนาดไหนนะ ดนัยดื่มเข้าไปแก้วที่สองอย่างใจเย็น จนกระทั่ง…
ปัง!
ที่รักผลักประตูเข้ามาด้วยหน้าตาบึ้งตึง“ไอ้ั์! กล้าดียังไงหา”
ดนัยหลุดพรืดก้มหน้าหัวเราะ วางแก้วและโอบไหล่สองสาว หอมแก้มแรงๆ คนละฟอด สองสาวเอียงอายไม่ทันคิดว่าดนัยทำเพื่อให้ที่รักเดือดจัด ดนัยลดสายตาลงมองที่หน้าอกที่รักมันแบนราบเหมือนอย่างเคย อึดอัดแค่ไหนนะที่ต้องรัดอกสวยๆ ไว้ตลอดเวลาอย่างนั้น
ที่รักตรงปรี่เข้ามาก้มลงคว้าแก้วเหล้าสาดเข้าใส่หน้าดนัย
ว้าย!
สองสาวร้องขึ้นพร้อมกันและถอยห่างจากดนัยกับที่รักรู้ว่าหนึ่งทอมสาวกับหนุ่มทรงเสน่ห์กำลังมีเื่กันแล้ว
ดนัยรับทิชชูจากเด็กร้านที่นั่งชงเหล้าให้อยู่ไม่ห่างเอามันมาซับหน้า เขาไล่เด็กร้านคนนั้นออกไป และหันมาทางสองสาวที่ทำท่าจะออกไปเช่นกัน“นั่งก่อนสาวๆ ไม่มีอะไรหรอก”
“ฉันมาเอาคนของฉันคืน” ที่รักชี้ไปที่สองสาว
“ผมจ่ายไปมากถ้าจะเอากลับก็ถามพวกเธอเอาเองว่าจะไปกับคุณหรือจะอยู่กับผม” ดนัยเอียงหน้าเชิดขึ้นพูดอย่างมั่นอกมั่นใจว่าที่รักไม่สามารถพาสองสาวกลับไปได้
ที่รักหันไปมองสองสาวที่ยืนจับมือกันอยู่“อยู่กับเฮียแดนค่ะ พวกเรารับเงินเฮียแดนมามากแล้วค่ะ”
“เท่าไร?พี่ให้เอง” ที่รักถามไปโดยไม่ต้องคิดมากเธอเองก็ใช่ว่าขี้หมูขี้หมามาจากไหน ที่บ้านเปิดร้านทองถึงสิบสาขาพอจะคุยได้บ้างว่าบ้านรวย
“คนละห้าแสนค่ะ”
ที่รักตาโตหันมองดนัยอย่างไม่อยากจะเชื่อพร้อมทั้งหลุดอุทานมา “ห้าแสน! ตายห่า”
ดนัยขมวดคิ้ว “พูดไม่เพราะอีกแล้วนะ” เขาไม่ชอบใจคำว่า ‘ตายห่า’ เพราะมันลงมาบนหัวเขาเต็มๆเขายังไม่อยากตายไปเป็ไอ้ห่าบ้าบออะไรนั่น
“ไม่ต้องมายุ่ง!” ที่รักแหวใส่ดนัยฝ่ายนั้นยักไหล่และชงเหล้าแก้วใหม่อย่างใจเย็น
“เอาอย่างนี้ดีกว่า”
ที่รักเชิดหน้าสองแขนกอดอก“ฮึ”
“ดวลเหล้ากันใครเมาก่อนแพ้ ใครชนะก็พาสาวๆ ไปได้”ดนัยเลิกคิ้วเชิงถาม
“ทำไมต้องรับข้อเสนอด้วย”ที่รักเข้าไปคว้าแขนสองสาว “ไปสาวๆ” แต่ทั้งสองคนขืนตัวไว้อย่างพร้อมใจ
“มากับพี่! จะไปกับไอ้นั่นหรือ?”
“พวกเราไม่อยากขัดใจเฮียแดนค่ะ”
ที่รักกัดกรามขมวดคิ้วชายตามองดนัย “ก็ได้!ใครพับไปก่อนแพ้” ว่าแล้วก็นั่งลง สองสาวเลือกไปนั่งข้างๆ ดนัยที่รักมองตาขวางแต่ก็ไม่ได้เอ่ยอะไร
สองสาวเริ่มชงเหล้าให้ทั้งดนัยและที่รักสบตากัน ก่อนจะกระดกเหล้าดื่มอึกๆ ขึ้นและวางแก้วเปล่าลงพร้อมกันสองสาวร้องเชียร์พร้อมทั้งตบมือให้
“ใช้ได้นี่”ดนัยยิ้มกริ่ม ตาคมกวาดมองหน้าอกที่รักอีกครั้ง
“เอาอีก เร็วๆเข้า เหม็นหน้าหมอนี่เต็มที” ที่รักยื่นแก้วให้สาวคนหนึ่ง
ดนัยหัวเราะชอบใจอยู่กับที่รักเขาหัวเราะอย่างกับคนบ้า ทั้งๆที่เวลาปกติก็ไม่ได้เป็อย่างนี้สักหน่อย เหตุนี้เขาเลยอยากแกล้งอยากแหย่ที่รักยังไงเล่า เพราะเป็สิ่งบันเทิงอย่างหนึ่งในชีวิตเขาไปเสียแล้ว
ที่รักดื่มนำไปก่อนเป็แก้วที่สองดนัยอมยิ้มและดื่มตาม กับแกล้มไม่มีใครแตะสักอย่าง แม้ทุกอย่างจะน่ากินก็ตามสองสาวยังคงชงเหล้าให้คู่ท้าทั้งสองอย่างเบิกบานใจ ไม่ว่าทางไหนจะชนะทั้งสองก็กระเป๋าหนักกลับบ้านอยู่แล้ว
แก้วที่หกแล้วที่รักคว้าคอสาวสวยข้างกายและแนบริมฝีปากลงไปบดเคล้า หญิงสาวครางประท้วงแต่ที่รักยังคงส่งลิ้นเข้าไปจนกระทั่งรู้สึกว่าไหล่ถูกเหนี่ยวไว้โดยแรง
“ยังไม่รู้ใครแพ้ใครชนะปล่อยเดี๋ยวนี้!” ดนัยนั่นเองเสียงเขาแข็งกระด้าง ั์ตารึก็มองมาแทบจะถลนออกมานอกเบ้า
ที่รักยักคิ้วเลียริมฝีปากสองสามที ยิ้มยิงฟันพร้อมยักไหล่ใส่ดนัย ถึงจะถอนปากออกแล้วมือยังคงล้วงเข้าไปในอกเสื้อสาวงาม จนอีกฝ่ายหัวเราะและเบี่ยงกายหลบ
“อย่ามาตีฉิ่งต่อหน้าผมผมไม่ชอบ!”
“ใจแคบไปได้ มาดื่มต่อ” ที่รักดื่มก่อนอีกแล้ว ชักอยากรู้แพ้ รู้ชนะให้เร็วๆ มันมือเต็มทนอยากพาสาวกลับบ้านจะตายชัก
ดนัยกระแทกแก้วกับโต๊ะสาวข้างกายเขาสะดุ้งแต่ก็รีบชงเหล้าให้อย่างเร็วดนัยดื่มรวดเดียวหมดและกระแทกแก้วอีกครั้ง
“ห้ามจับ!”