ณัฐธัญนั่งพักอยู่บนเบาะเหนื่อยจนรู้สึกี้เีขยับ เขาชอบขับรถตระเวนเที่ยวก็จริงแต่ให้เจอแบบนี้ทั้งวันคงไม่ไหว ดูหน้าจอระบบ แต้มความสุขเหลือ 360 แต้ม เห็นแล้วชวนรู้สึกท้อแท้ใจเขาคงต้องจริงจังมากกว่านี้แล้ว
เทเรซ่าเห็นณัฐธัญเอานิ้วจิ้มหน้าจอบนคอนโซลรถที่มืดสนิทขมวดคิ้วด้วยความสงสัย แต่เธอไม่ใช่พวกที่ชอบยุ่งเื่ชาวบ้าน จึงไม่ได้ถามคิดว่าอาจเป็วิธีแก้เครียดของเขา
ณัฐธัญเหยียบคันเร่ง รถบ้านเริ่มเคลื่อนตัวอันที่จริงเขาอยากจอดข้างทางพักผ่อนเดี๋ยวนี้เลยด้วยซ้ำ แต่พอเหลือบมองร่างของสิ่งมีชีวิตประหลาดที่นอนแน่นิ่งบนถนนรู้สึกใจคอไม่ดี จึงต้องฝืนขับกลับเขตปลอดภัย
เขาเอื้อมมือซ้ายวางบนหน้าขาของลีโอนีลูบไปมาด้วยความเคยชิน แต่รู้สึกว่าััของกางเกงเปลี่ยนไป แถมต้นขาก็ผอมกว่าปกติจึงเหลือบตาไปดู พบว่าที่นั่งอยู่คือเทเรซ่า..!
เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลีโอนีย้ายไปนั่งริมประตูแล้วตอนนี้เทเรซ่ายังคงนั่งนิ่ง ไม่มีท่าทีกระโตกกระตากราวกับไม่รู้สึกว่าโดนลูบต้นขาอยู่
พอเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ทักท้วงหรือขัดขืนณัฐธัญจึงปล่อยเลยตามเลย
ผ่านไประยะหนึ่งเธอก็ยังเงียบราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาจึงเริ่มใจกล้ามากขึ้น ค่อย ๆ ล้วงรุกคืบไปตรงกลางของหน้าขา
เทเรซ่าสะท้านคราหนึ่งณัฐธัญมองตรงไปข้างหน้า ไม่เหลียวหน้าไปดูแม้สักครั้งเดียว แต่รู้สึกได้ถึงร่างกายที่สั่นไหว
มือที่เคลื่อนไหวซุกซนตามใจตน รู้สึกถึงััที่เย็นชื้นเล็กน้อยในใจคาดเดาได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
เทเรซ่าเริ่มรู้สึกว่าร่างกายแปลกไปมันเป็ประสบการณ์แปลกใหม่ที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน จึงอยากรู้ว่าความรู้สึกนี้จะไปจบที่ตรงไหน
หลังจากมือนั้นประพฤติไม่เรียบร้อยมาประมาณสิบนาทีลมหายใจของเทเรซ่าเริ่มถี่รัว หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงด้วยความเร็วอย่างเห็นได้ชัด
เขาล้วงลอดเข้าไปซิปแหวกเปิดไปตามหลังมือ จนร่างกายของเทเรซ่าสั่นสะท้านราวกับพยายามอดกลั้นบางอย่าง
นิ้วชี้เขี่ยขยี้ลองเชิงก่อนจะสอดนิ้วกลางนำทัพ มุดสำรวจดูเส้นทาง แล้วตามด้วยนิ้วนางกองหนุน
เทเรซ่าสะท้านไปทั้งร่างมือข้างหนึ่งปิดปากโดยไม่รู้ตัว อีกข้างจับคอนโซลหน้ารถประคองไว้
หากดูผิวเผิน จะเห็นว่าณัฐธัญกำลังตั้งหน้าตั้งตาขับรถอีกมือขยับราวกับเปลี่ยนเกียร์ เพียงแต่มือของเขาไม่ได้อยู่ที่เกียร์
ไม่ทราบผ่านไปนานเท่าใดเริ่มเห็นเขตปลอดภัยอยู่ข้างหน้าไกล ๆ ณัฐธัญจึงเร่งเกียร์หมายเผด็จศึก ทัพหลักและกองหนุนช่วยกันตะบี้ตะบันอย่างไม่หยุดยั้ง้ารุกฆาตแบบสายฟ้าแลบ
ลำคอของเทเรซ่าส่งเสียงครางอู้อี้ลอดออกผ่านรูจมูก เธอตามดูความรู้สึก สังเกตว่าร่างกายเหมือนเกิดปฏิกิริยาบางอย่างเมื่อความสุขไต่เต้ามาถึงขีดสุด ก็คล้ายกับมีบางอย่างะเิออกมา
ร่างกายซาบซ่านด้วยปีติ นี่เป็ครั้งแรกที่เธอัักับความหรรษาของร่างกายแบบชัดเจนคล้ายกับเป็อารมณ์ที่จับต้องได้ รสของมันชวนลุ่มหลงจนไม่อาจลืมเลือน สร้างสภาวะกระตุกเกร็งอยู่สองสามครั้ง
ณัฐธัญรู้สึกถึงความอบอุ่นที่พุ่งกระทบฝ่ามือเป็ระลอกก่อนจะหยุดลง มือที่เปียกชุ่มของเขาแวะมากดระบบเพื่อดูผลประกอบการ
+500 เทเรซ่า
+500 ลีโอนี
หืม..?
ณัฐธัญเพ่งมองอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองตาไม่ฝาด แล้วก็หันไปมองลีโอนี พบว่าเธอนั่งเท้าคาง มองออกไปนอกหน้าต่างแต่หน้าอกสะท้อนขึ้นลงอย่างเห็นได้ชัดแถมมืออีกข้างที่วางอยู่หน้าตักยังเปียกเล็กน้อย
เขายิ้มกริ่มในใจ ถอนมือมาจับไว้บนคันเกียร์เหมือนเดิมแค่แต้มความสุขจากส่วนนี้เพียงอย่างเดียวก็ 3,400 แต้มแล้ว ใช้เวลาเพียงสี่สิบนาทีเท่านั้น
แน่นอนว่าการกิน อาบน้ำ นอนหรืองานอดิเรกอะไรก็ตาม ล้วนให้แต้มความสุขได้เหมือนกัน แต่เฉพาะวิธีนี้ที่จำนวนแต้มพุ่งกระฉูดแบบที่กิจกรรมอื่นเทียบไม่ติด
กว่าจะกลับมาถึงฐานของกลุ่มอินทรีสายฟ้าก็หกโมงกว่าแล้ว
“พักในรถก่อนเถอะ ฝนตกอยู่เดี๋ยวจะไม่สบาย” ณัฐธัญบอกกับเทเรซ่า
“ไม่เป็ไรฉันต้องรีบเอาตัวอย่างไปส่ง” เทเรซ่าปฏิเสธ
ณัฐธัญเอนเบาะกลาง ออกคำสั่งด้วยสีหน้าจริงจัง“เข้าไป”
เทเรซ่าอยากปฏิเสธแต่ขาของเธอไม่ฟังคำสั่ง และลีโอนีก็ไม่ยอมหลีกทาง เธอจึงจำใจต้องมุดเข้าไปในตัวรถแล้วเสียงของณัฐธัญก็ดังตามมา “อลิเซีย พาเทเรซ่าไปอาบน้ำ แล้วหาอะไรให้เธอกินด้วย”
อลิเซียตอบปากรับคำ เธอกับมาน็องช่วยกันปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเทเรซ่าแล้วผลักเธอเข้าไปในห้องอาบน้ำ เนื่องเพราะเทเรซ่าไม่เหลือแรงดิ้นรน จึงต้องเข้าไปในห้องน้ำอย่างเชื่อฟัง
ลีโอนีเขยิบเข้ามาที่เบาะกลางกล่าวว่า “หื่นกาม”
ณัฐธัญเลิกคิ้ว จับมือขวาของเธอที่ยังเหลือร่องรอยหลักฐานขึ้นมาแสยะยิ้มพลางกล่าวว่า “ใครกันแน่”
พอทราบว่าอีกฝ่ายจับได้ ลีโอนีหน้าแดงเล็กน้อยเธอชักมือกลับ บ่นอย่างไม่พอใจ “เป็เพราะใครกันล่ะ”
ว่าแล้วก็มุดเข้าไปในตัวรถ ณัฐธัญอดไม่ไหวตีบั้นท้ายเธอแถมไปทีหนึ่ง ก่อนจะส่ายศีรษะ
เขากลับมาดูที่หน้าจอระบบเมื่อเห็นรายการที่สามารถซื้อหรืออัปเกรดยาวเหยียดนับแสนรายการ ไม่รู้ว่ามีอะไรบ้างเขาจึงเลื่อนหาดูว่าพอมีตัวช่วยบ้างหรือไม่ แล้วก็สะดุดตากับรายการหนึ่ง ผู้ช่วยอัจฉริยะราคา800 แต้ม
เขากดซื้อมาโดยไม่ลังเลไม่นานนักก็ได้ยินเสียงผู้หญิงที่เ็าเหมือนหุ่นยนต์ดังขึ้น “สวัสดีค่ะฉันคือผู้ช่วยอัจฉริยะ ไม่ว่า้าคำปรึกษาเกี่ยวกับระบบหรือค้นหารายการใดก็สามารถบอกได้ค่ะ”
ณัฐธัญตาเป็ประกายเขาอยากรู้ว่ามันช่วยได้แค่ไหน จึงถามเกี่ยวกับปัญหาแต้มไม่พอ
“คุณสามารถใช้วัสดุที่เกี่ยวข้องทดแทนแต้มบางส่วนได้ยกตัวอย่าง คุณ้าซื้อปืนไรเฟิลราคา 1,000 แต้ม หากคุณมีวัสดุที่เป็ส่วนประกอบของปืนไรเฟิลอย่างเหล็กกล้าผสมหรืออะลูมิเนียมอัลลอยเพียงพอคุณจะสามารถซื้อได้ในราคา 100 แต้ม”
ณัฐธัญตาโต มันแนะนำแบบนี้เลยหรือ..?! แถมมีระบบแบบนี้ด้วย..?! ถ้ารู้แบบนี้เขาคงซื้อผู้ช่วยอัจฉริยะตั้งนานแล้ว
“แล้วต้องทำยังไง” เขารีบถามด้วยความตื่นเต้น
“คุณต้องซื้อสองรายการในการดำเนินการหนึ่งคืออุปกรณ์เคลื่อนย้ายวัตถุ สองคือคลังมิติสำหรับวัสดุทดแทน”
พอณัฐธัญได้ยินคำว่าคลังมิติก็ตาลุกวาว เขารีบดูสองรายการนี้ทันที สองอย่างรวมกันราคา 1,600 แต้ม เขารีบซื้อมาโดยไม่ลังเล และยังเห็นคลังมิติอีกหลายรูปแบบโดยแบบที่เขาซื้อจะใช้ได้เฉพาะเก็บวัสดุที่เอาไว้ทดแทนแต้มเท่านั้น
ส่วนอุปกรณ์เคลื่อนย้ายวัตถุมีหน้าตาเหมือนนาฬิกาข้อมือโดยใช้ส่วนที่คล้ายหน้าปัดแตะไปยังวัตถุที่้าเก็บเข้าคลังมิติน่าเสียดายที่มันเก็บได้อย่างเดียว ไม่สามารถนำออกมาได้
เขาอยากจะออกไปทดสอบแต่ตอนนี้ฝนตกหนัก และแถวนี้ก็อยู่บริเวณฐานของกลุ่มอินทรีสายฟ้า จึงไม่อยากทำอะไรพลการเขาเปิดเก๊ะหน้ารถ เห็นเอกสารจดทะเบียนรถ ซึ่งตอนนี้คงไม่จำเป็ต้องใช้แล้ว จึงเอามาใช้ทดลอง
เมื่อใช้หน้าปัดแตะกับเอกสารเอกสารนั้นก็ส่องแสงสีเหลือง ก่อนจะหายไปเหมือนถูกดูดเข้าไปในตัวหน้าปัด
ณัฐธัญเบิกตากว้างเทคโนโลยีนี้มันสุดยอดจริง ๆ แต่เขารู้สึกแปลกๆ เทคโนโลยีที่ล้ำสมัยขนาดนี้ กลับราคาถูกกว่าอาวุธบางอย่างหรือการขยายตัวรถจึงถือโอกาสถามผู้ช่วยถึงข้อสงสัยที่ติดค้างในใจมานาน
“เพราะอาวุธทั่วไปหรือการขยายตัวรถสามารถใช้วัสดุทดแทนได้ซึ่งจะลดราคาได้สูงสุด 90 เปอร์เซ็นต์แต่เทคโนโลยีล้ำสมัยนั้นหาวัสดุทดแทนได้ยาก ส่วนใหญ่สร้างจากโลหะผสมพิเศษที่คาดว่าไม่มีในโลกที่เ้าของอาศัยอยู่”
ณัฐธัญพยักหน้าเข้าใจเขากดเข้าไปดูในหมวดมิติที่เพิ่งเจอเมื่อครู่นี้อีกครั้ง แน่นอนว่ามีของแฟนตาซีอย่างคลังเก็บของมิติที่สามารถพกพาไปไหนมาไหนได้ด้วยแต่เขาสะดุดตากับบางอย่าง ห้องบิวท์อิน..? มันคืออะไร
“ห้องบิวท์อินคือห้องทั่วไปที่เลือกโหมดบิวท์อินค่ะส่วนโหมดบิวท์อินคือโหมดที่ติดตั้งห้องหรือเครื่องใช้ต่าง ๆ แบบบิวท์อินเพื่อประหยัดพื้นที่ตามที่เ้าของเข้าใจค่ะ”
“แล้วส่วนที่เหลือมันจะยื่นออกไปข้างนอกรถเหรอ”เขาถาม
“ไม่ค่ะส่วนที่เหลือจะอยู่ในมิติพิเศษของตัวรถ และระบบน้ำกับไฟฟ้าหรืออื่น ๆ ก็จะเชื่อมต่อกับตัวรถโดยอัตโนมัติค่ะ”
“แบบนี้ก็ไม่จำเป็ต้องขยายพื้นที่รถแล้วสิ..!” ณัฐธัญอุทาน
“ไม่ค่ะ เพราะอย่างน้อยต้องมีพื้นที่ให้ติดตั้งประตูก่อนค่ะ”
ณัฐธัญหายตื่นเต้นทันทีสุดท้ายก็ต้องขยายพื้นที่รถก่อนอยู่ดี
แต่ผู้ช่วยเหมือนกับอ่านความคิดของเขาได้กล่าวว่า “หากเ้าของ้าลอง สามารถใช้สิทธิ์ทดลองครั้งแรกเพื่ออัปเกรดห้องน้ำให้เป็แบบบิวท์อินดูก่อนได้ค่ะซึ่งจะสามารถตกแต่งหรือเพิ่มเติมสิ่งของทุกอย่างได้ฟรี”
ฟรี..?! ณัฐธัญกลับมาตื่นเต้นอีกครั้งของฟรีใครเล่าจะไม่ชอบ เขาใช้สิทธิ์ทดลองครั้งแรกกับห้องน้ำทันที พบว่าสามารถเลือกขนาดพื้นที่และตกแต่งได้ตาม้า
เขาตกแต่งแบบจัดเต็มชนิดที่เรียกว่าหากต้องเสียแต้มก็คงหมดเป็หมื่น ก่อนจะกดอัปเกรด
ทันใดนั้น ห้องน้ำก็เรืองแสงสีฟ้าตามด้วยเสียงร้องของเทเรซ่า
สามสาวที่อยู่ข้างนอกให้องน้ำทั้งห้องหายไป เหลือเพียงประตูที่ฝังติดกับผนังรถและพื้นที่ที่เพิ่มขึ้นมา
ณัฐธัญใจหายวาบ เขาลืมไปว่าเทเรซ่ากำลังอาบน้ำอยู่รีบมุดเข้าตัวรถไปดู
เมื่อทั้งสี่คนเปิดประตูห้องน้ำที่ฝังเป็เนื้อเดียวกันกับผนังรถก็ต้องตะลึงลานกับภาพที่เห็น
ลีโอนี อลิเซียและมาน็องตกตะลึงกับห้องน้ำที่มีขนาดกว้าง 15 ตารางเมตร โดยแบ่งเป็โซนห้องน้ำ 10 ตารางเมตรและโซนซักรีด5 ตารางเมตร
ในโซนห้องน้ำมีอ่างอาบน้ำวงกลมขนาดใหญ่ที่จุได้5 คน มีอ่างล้างหน้า โซนอาบน้ำแบบฝักบัว กระจกเงา ต้นไม้ตกแต่งพื้นกระเบื้องและผนังเป็ลายหินอ่อนสีเทาขาว เมื่อเปิดไฟโทนอุ่น จะกลายเป็สีเหลืองนวลส่วนผนังที่อยู่ตรงข้ามกับประตูทางเข้าคือผนังกระจก สามารถมองเห็นวิวข้างนอกได้เต็มที่ให้บรรยากาศเหมือนห้องน้ำโรงแรมห้าดาว
ส่วนโซนซักรีดมีเครื่องซักผ้าที่อบผ้าได้ในตัวตะกร้าผ้า ม้านั่งโซฟา ชั้นวาง ราวแขวน โดยมีกระจกกั้นไม่ให้น้ำจากโซนห้องน้ำกระเด็นเข้ามาสังเกตได้ว่าณัฐธัญประณีตขนาดไหน
ณัฐธัญก็ตกตะลึงไม่แพ้กันแม้ว่าเขาจะเห็นภาพตัวอย่างในระบบแล้ว แต่พอได้มาเห็นของจริงมันให้ความรู้สึกอีกเื่หนึ่ง
แต่ที่เขาตกตะลึงยิ่งกว่าคือภาพของเทเรซ่าที่เปลือยเปล่าเธอกำลังนั่งบนพื้นเหมือนเพิ่งหกล้มก้นจ้ำเบ้า หยดน้ำพราวพร่างตามผิวกายที่ขาวซีด ร่างกายผอมไปบ้างแต่ยังถือว่ามีสัดส่วนที่ดี หน้าอกเต่งตึงตั้งตระหง่าน ประดับด้วยเม็ดทับทิมสีแดง ผมสีขาวเปียกชื้นยาวเลยบ่าแนบกับใบหน้าและลำคอ
ดวงตาที่ขอบตาคล้ำเล็กน้อยฉายแววงุนงงสุดขีดราวกับไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
สามสาวเดินเข้าไปโดยไม่รู้ตัวมือจับััไปทั่ว ราวกับ้าให้แน่ใจว่าไม่ใช่ภาพลวงตา
ณัฐธัญเดินมาพยุงเทเรซ่าให้ลุกขึ้นถามว่า “เป็อะไรหรือเปล่า”
เทเรซ่ายังคงงุนงง ไม่สนใจว่าตัวเองกำลังเปลือยเปล่าต่อหน้าผู้ชายถามเสียงสั่น “นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้น”
สามสาวที่เข้ามาในห้องน้ำก็อยากรู้เหมือนกันหันมามองณัฐธัญอย่างพร้อมเพรียง
ณัฐธัญเกาศีรษะ ก่อนจะอธิบายทุกอย่างแบบไม่มีปิดบังแน่นอนว่าเขาอธิบายให้เทเรซ่าด้วย เพราะเขาถือว่าเทเรซ่าเป็คนของเขาแล้ว
ทุกคนตะลึงงัน ห้องบิวท์อิน.. ในมิติพิเศษ..?
สามสาวรู้เื่พลังของณัฐธัญอยู่แล้วแต่ก็ยังใอยู่ดี ตอนแรกพวกเธอคิดว่าเขาเพียงเสกของต่าง ๆ ได้ แต่ไม่คิดว่าจะถึงขนาดสร้างห้องในอีกมิติ..!
ยิ่งเทเรซ่าที่ไม่รู้เื่พลังของณัฐธัญมองเขาเหมือนกับเป็สัตว์ประหลาด
ณัฐธัญที่ช่วยพยุงเธอจากด้านหลังกระซิบข้างหูของเธอลมหายใจร้อนผ่าวกระทบกับใบหู “บอกแล้ว ถ้าเธออยากเห็นอนาคตที่สว่างไสวของมนุษย์ชาติมากับฉัน ฉันนี่แหละผู้นำทางมนุษยชาติ”
เทเรซ่าอ้าปากพะงาบ ๆ พูดอะไรไม่ออก ั์ตายังฉายแววตกตะลึงไม่หาย
ณัฐธัญฉวยโอกาสนี้ ขบกัดใบหูของเธอเบาๆ แล้วเอื้อมมือมากุมหน้าอกหน้าใจที่เปลือยเปล่าของเธอ
เทเรซ่าเพิ่งรู้ตัวว่ากำลังล่อนจ้อน พยายามดิ้นขัดขืนกล่าวว่า “ออกไปก่อน ฉันจะอาบน้ำ”
ณัฐธัญไม่ยอมปล่อย มืออีกข้างเลื่อนสไลด์ลงไปด้านล่างกระซิบว่า “คำตอบล่ะ”
เทเรซ่าสะท้านคราหนึ่ง เสียงครางหลุดลอดออกจากลำคอขาของเธออ่อนแรง หากไม่ใช่ว่าณัฐธัญพยุงไว้ คงทรุดลงกับพื้นไปแล้ว
“อะแฮ่ม”
ทว่าณัฐธัญยังไม่ได้คำตอบ เสียงกระแอมก็ดังขึ้นเมื่อเขาเงยหน้ามอง ก็พบั์ตาคู่งามสามคู่กำลังจับจ้องมาที่เขา มาน็องส่งสายตาเย็นเยียบอลิเซียก้มหน้างุดพร้อมกับใบหน้าแดงก่ำ แอบชำเลืองมองมาเป็บางครั้ง ส่วนลีโอนีส่งสายตาไม่พอใจและก็เป็เ้าของเสียงกระแอมนั้น
ณัฐธัญยอมปล่อยมือเกาศีรษะด้วยความกระอักกระอ่วน ก่อนจะกล่าว “เอาล่ะ ๆ แยกย้ายได้แล้ว”
เมื่อสิ้นคำ เขารีบพุ่งปราดออกจากห้องน้ำกลับมาที่หน้ารถเพื่อสงบสติอารมณ์
เขาดูระบบอีกครั้ง แม้ว่าจะตื่นเต้นกับเทคโนโลยีมิติแต่ตอนนี้ยังไม่จำเป็เท่าไร สิ่งที่เขา้าในตอนนี้มากที่สุดคือระบบต่อสู้ เพราะก่อนหน้านี้เขาต่อสู้ได้ทุลักทุเลมากถ้าขาดลีโอนีไปก็คงทำอะไรแทบไม่ได้เลย
พอถามผู้ช่วยว่ามีอะไรที่ช่วยซัปพอร์ตด้านการต่อสู้ก็ได้รับคำตอบ
“มีชุดเสริมโครงกระดูก สามารถพัฒนาศักยภาพทางร่างกายให้มากกว่าคนธรรมดาประมาณสามเท่าโดยใช้ระบบนาโนไฮดรอลิกราคาเริ่มต้นที่ 2,500 แต้ม ”
ณัฐธัญอยากลองซื้อทันที แต่น่าเสียดายที่เขามีแต้มไม่พอคาดว่าพรุ่งนี้เช้าถึงจะซื้อได้ จึงใช้แต้มที่เหลือซื้อปืนให้ตัวเองอีกกระบอก และผู้ช่วยยังบอกอีกว่ามีแมกาซีนพิเศษที่บรรจุะุได้มากขึ้นเป็สองเท่าจึงซื้อให้ตัวเอง 4 แม็กและลีโอนี 6แม็ก
จากนั้นก็ซื้อกล่องะุขนาด .50 แอ็กชั่นเอกซ์เพรส และ 9 มม. ขนาดละ10 กล่อง เพราะั้แ่เจอไอ้ตัวมีปีก ณัฐธัญรู้สึกว่าจากนี้ไปคงได้เปลืองะุอีกมากซื้อเผื่อไว้ดีกว่า และที่เขาซื้อ .50 ก็เพราะลีโอนีบอกว่าปืนกระบอกนี้ใช้ะุขนาดนี้ได้แถมยังแรงกว่า .44 แม็กนั่มตั้ง 50 เปอร์เซ็นต์
เขายังซื้อมีดให้ตัวเองเผื่อว่าได้ตะลุมบอนกันในระยะประชิด หรือ้าสังหารซอมบี้ในความเงียบ
ในไม่ช้าแต้มที่เพิ่งได้มาก็เหลือหลักร้อย เขาทอดถอนใจ สงสัยพรุ่งนี้คงต้องไปถามอีธานว่าขอซากรถพวกนี้ได้หรือไม่แล้วก็ถามว่าในเขตปลอดภัยมีพวกกองขยะอิเล็กทรอนิกส์หรือเปล่า เพราะจากนี้ไปคงต้องกลายร่างเป็คนเก็บขยะเก็บวัสดุเพื่อประหยัดแต้ม
เขากลับเข้าไปในตัวรถ พบว่าเทเรซ่าอาบน้ำเสร็จแล้วมาน็องกับอลิเซียก็กำลังนำอาหารมาวางบนโต๊ะ
เทเรซ่าใส่เสื้อเชิ้ตของเขาตัวเดียว บวกกับเส้นผมเปียกชื้นที่แนบกับบ่าดูเย้ายวนชวนมองอย่างยิ่ง
ตอนนี้เทเรซ่ายังตะลึงไม่หาย ห้องน้ำก็ทีหนึ่งแล้วคราวนี้เธอเห็นอาหารที่วางเรียงรายมากมาย ไม่ใช่อาหารกระป๋องหรือสำเร็จรูปแต่เป็อาหารสดที่เพิ่งปรุงเสร็จ มีทั้งเนื้อ ขนมปัง ผัก น้ำผลไม้ ซึ่งอาหารเหล่านี้เธอไม่ได้เห็นมานานมากแล้วไม่ต้องกล่าวถึงลิ้มรส
แน่นอนว่าที่ณัฐธัญเชิญให้เธอมาพักในรถก็เพื่อการนี้เขา้าให้เธอติดกับความสุขพื้นฐาน สิ่งที่กลายเป็ของหายากยิ่งในวันสิ้นโลก
3K
