กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

หลังจากเมอร์ลินเดินทางกลับมาถึงร้านสมุนไพร เมอร์ลินก็ไปนั่งอยู่ที่ด้านหลังร้านโดยกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่
''พวกเจ้า2คนคิดว่าเด็กคนนั้นเหมาะสมมั้ย''เมอร์ลินพูดออกมาคนเดียว แต่หลังพูดจบไปไม่นานก็มีคนปรากฎตัวออกมา2คน โดยทั้ง2คนใส่ชุดสีดำปกปิดหน้าตาเอาไว้และทั่งคู่เป็นผู้หญิง
''พวกข้าคิดว่าเด็กนั่นไม่เหมาะสม ถึงจะมีพลังเวทย์มหาศาลแต่ไม่รู้วิธีควบคุมและการใช้ที่ถูกต้องและประสบการณ์ต่อสู้เองก็ไม่มี''หญิงสาวในชุดดำคนแรกพูดขึ้น
''แต่ข้าคิดมาเหมาะสม ถึงจะไม่รู้วิธีควบคุมและไม่มีประสบการณ์ต่อสู้แล้วยังไง ไม่ใช่ว่ามันพัฒนาได้เจ้ากับข้าเองเมื่อก่อนเป็นยังไงมาก่อนต้องให้ข้าพูดมั้ยเผื่อเจ้าลืมมันไปแล้ว''หญิงสาวอีกคนพูดขัดขึ้นมาจนหญิงสาวคนแรกที่พูดถึงกับแสดงท่าทีอับอายออกมา เดิมทั้งคู่เป็นแค่เด็กน้อยธรรมดาเท่านั้นแต่เพราะได้เมอร์ลินเก็บมาเลี้ยงสั่งสอนหลายๆอย่างให้จนมีทุกวันนี้ได้
''ข้าขอโทษ ข้าลืมตัวเองในอดีตไป''หญิงสาวคนแรกขอโทษออกมาจากใจจริงเพราะหลายปีมานี้นางเก่งขึ้นมากจนเริ่มลืมตนเองในช่วงที่อ่อนแอลงไป
''อืม...ข้าตัดสินใจแล้วข้าจะให้เด็กคนนั้นสืบทอดต่อจากข้า แต่มันก็ยังไม่แน่นักหรอกเพราะข้าจะมอบบททดสอบออกไป ก่อนเด็กคนนั้นจะเดินทางไปถึงเมืองหลวงของทวีปจะถือว่ายังไม่ใช่ผู้สืบทอดของข้าและก่อนหน้านั้นข้าจะไม่บอกอะไรทั้งสิ้น ตอนนี้พวกเจ้าเดินทางไปสมุนไหรจรัสแสงมา100ต้น ข้าให้เวลา10วัน''ทั้ง2หายไปทันทีที่ได้รับคำสั่ง จากนั้นเมอร์ลินจึงเดินเข้ามาในร้านก่อนจะหยิบแหวนรูปหัวมังกรออกมาดูแล้วยิ้มขึ้น
ทางด้านกริมเองก็ได้ล่าสัตว์อสูรและเก็บแกนอสูรอย่างต่อเนื่องและในระหว่างนี้มันก็ฝึกควบคุมอาณาเขตหมื่นดาบให้ดีมากขึ้นเรื่อยๆ โดยกริมควบคุมดาบเพิ่มขึ้นทีละ1เล่มการฝึกของกริมรวดเร็วเป็นอย่างมาก ผ่านไปไม่ถึงครึ่งวันกริมก็ควบคุมดาบได้อย่างดีนับ1,000เล่ม
''เฮ้อ...สัตว์อสูรหนีไปหมดแล้ว''กริมบ่นออกมาเพราะมันเพิ่งฆ่าสัตว์อสูรได้แค่10ชนิดเท่านั้นเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้กริมต้องหาทางใหม่โดยกริมใช้ย่างก้ามยมทูตเคลื่อนที่เข้าไปในป่าลึกยิ่งขึ้นโดยกริมตั้งใจจะสู้กับสัตว์อสูรระดับสูงหรือไม่ก็สูงกว่านั้นเพื่อพัฒนาประสบการณ์ของตนเอง
''เจอแล้ว''กริมเจอเข้ากับคิงคอง6แขนที่อยู่ตัวเดียว ถือว่ากริมโชคดีมากเพราะคิงคอง6แขนมักจะอยู่กันเป็นกลุ่มอย่างน้อยกลุ่มละ20ตัวเป็นอย่างต่ำกริมปลดปล่อนอาณาเขตหมื่นดาบออกมาโดยสร้างดาบขึ้นมา10เล่ม โดย7เล่มแรกเข้าไปซึ่งๆหน้าคิงคองส่วนอีก3เล่มที่เหลืออ้อมไปด้านหลังของคิงคอง6แขน ดาบทั้ง7พุ่งเข้าไปโจมตีตามคำสั่งของกริมทันทีโดยคิงคอง6แขนสามารถใช้แขนทั้ง6ของมันปัดดาบออกไปโดยไม่เกิดบาดแผลโฮก! มันคำรามออกมาด้วยความโกรธที่มันต้องอยู่ตัวเดียวเป็นเพราะก่อนหน้านี้มันเพิ่งท้าทายจ่าฝูงมาและเมื่อมันแพ้จึงถูกขับออกมาจากฝูง แล้วตอนนี้ยังมีคนมารบกวนมันอีกกริมเพิ่งมานึกได้ว่าควรจะตรวจสอบระดับพลังของอีกฝ่ายก่อนลงมือ มันจึงลองดูทันที[ชื่อ:คิงคอง6แขน เผ่าพันธุ์:คิงคอง พลังกาย/เวทย์: 25,000/100 สถานะ:บาดเจ็บภายใน]
''พลังก็ไม่ได้มากเท่าไหร่แต่ทำไมฟันไม่เข้า คงเป็นเพราะผิวหนังมันคงจะหนามาก''กริมต้องหยุดบ่นเพราะคิงคอง6แขนเริ่มทุบหน้าอกของตัวเอง จากนั้นพลังกายของมันก้เพิ่มขึ้นมาอยู่ที่35,000จุดทันที
''เอาก็เอา''หลังกริมคิดบางอย่างได้มันจึงลองเสี่ยงดู มันยกเลิกอาณาเขตทิ้งจากนั้นจึงออกไปยืนด้านหน้าคิงคอง6แขนก่อนจะกวักมือท้าทายมัน
''เข้ามาสิ มาวัดกันด้วยพลังกายดูว่าใครจะเก่งกว่ากัน''กริมที่มีพลังกาย45,000จุดเรียกปีกสายฟ้าออกมามันกำลังเตรียมพร้อมที่จะทุบอีกฝ่ายให้เครื่องในระเบิดตายโฮก คิงคอง6แขนหลังจากโดนท้าทายมันก็พุ่งเข้าใส่กริมทันที แต่กริมก็ใช้ท่าย่างก้าวยมทูตไปอยู่ด้านหลังมัน ปัง! กริมต่อยเข้าไปที่หลังของคิงคองสุดแรงจนหลังของมันยุบลงไปอย่างเห็นได้ชัด
''อ่า...รู้สึกดีสุดๆ นี่คือความรู้สึกตอนซัดคนอื่นสินะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า''กริมหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งตลอดเวลาทั้งชีวิตมันเป็นฝ่ายถูกซ้อมตลอดไม่เคยซักครั้งเดียวที่จะได้ทำร้ายคนอื่นและตอนนี้หลังต่อยคิงคอง6แขนไป1ครั้งมันเหมือนกับว่าได้เปิดโลกใบใหม่ให้กับกริม
''เข้ามาเร็วเข้า หะ! ไม่เข้ามางั้นข้าเข้าไปเอง''กริมที่ท้าทายคิงคองเห็นว่ามันกำลังจะหนีจึงพุ่งเข้าไปหามันเองจากนั้นจึงระดมหมัดใส่คิงคอง6แขนแบบไม่ยั่ง ตูม! ตูม! ตูม! การต่อยโดยไม่มีท่าหรือวิชาใดช่วยของกริมทำให้คิงคองลงไปนอนกองอยู่บนพื้นในที่สุด เลือดของคิงคองเริ่มกระอั่กออกมาจนย้อมตัวกริมเป็นสีแดง
''ฟู่ว นี่มันสุดยอดไปเลยแฮะ''กริมเก็บเลือดและนำแกนอสูรออกมาหลังจากคิงคอง6แขนได้ตายไปแล้วจากนั้นกริมจึงเดินไปหาเหยื่อตัวต่อไป โดยต่อจากนี้กริมไม่ได้ใช้อาณาเขตหมื่นดาบอีกเลยมันใช้แค่ร่างกายและท่าร่างในการฆ่าสัตว์อสูรต่างๆแทน3วันผ่านไปนับตั้งแต่กริมอยู่ในป่าเพื่อล่าสัตว์อสูรตอนนี้กริมสู้กับสัตว์อสูนระดับสูงอย่างเดียวเท่านั้นโดยระหว่าการต่อสู้กริมเริ่มมองจุดอ่อนของสัตว์อสูรแต่ละตัวออกโดยไม่ยากโผล๊ะ! แมว7สีตัวเล็กหัวระเบิดคาที่ทันทีที่โดนกริมต่อย
''32ชนิดแล้ว''ตอนนี้กริมเก็บเลือดได้32ชนิดแล้ว แต่หลังจากนี้กริมจะเก็บลงได้ช้ามากเพราะสัตว์อสูรระดับสูงที่เหลือก็เริ่มจะมีแต่ชนิดที่ซ้ำๆกัน วันนี้กริมจึงตัดสินใจกลับไปที่ร้านสมุนไพรก่อนโดยการมาใหม่ครั้งหน้ากริมต้องไปดูสัตว์อสูรระดับต่ำก่อนและจึงไปดูสัตว์อสูรที่มีระดับสูงกว่าตอนนี้กริมใช้เวลาไม่นานในการเดินทางไปที่ร้านสมุนไพร โดยระหว่างทางกลับกริมได้ลงไปล้างตัวไปแอ่งน้ำเพื่อไม่ให้คนที่เห็นตกใจ
''มาซักที ข้านึกว่าเจ้าตายไปแล้วซะอีก''เมอร์ลินหัวเราะออกมาเบาๆหลังพูดจบ
''ข้าเอาซากสัตว์อสูรมาให้ท่านตีราคา แล้วก็พอจะมีพื้นที่กว้างๆมั้ยพอดีสัตว์อสูรบางตัวมันใหญ่''ถึงเมอร์ลินจะสงสัยคำพูดของกริมอยู่บ้างแต่มันก็พากริมไปที่ด้านหลังร้านของมันเมื่อกริมเดินมาถึงมันจึงนำสัตว์อสูรทั้งหมดออกมาจากแหวนมิติ เมอร์ลินที่เห็นถึงกับขมวดคิ้วหนักจากที่กริมบอกว่าไม่มีประสบการณ์ต่อสู่แต่กลับล่าสัตว์อสูรได้มากขนาดนี้แถมส่วนใหญ่สัตว์อสูรยังอยู่ในระดับสูงอีกด้วย
''เจ้าทำยังไงถึงล่าพวกมันได้เยอะแยะ ในเมื่อเจ้าไม่มีประสบการณ์ต่อสู้''จะโทษเมอร์ลินก็ไม่ได้เพราะในโลกใบนี้หากไม่ตั้งใจแสดงพลังออกมาก็ยากที่จะรู้ว่าอีกฝ่ายมีพลังอยู่ที่เท่าไหร่
''ง่ายๆเข้าไปสู้ตัวต่อตัวกับมัน ใช้แค่พละกำลังที่มีต่อยอีกฝ่ายจนตาย''กริมพูดออกมาเหมือนเป็นเรื่องง่ายแต่ในโลกนี้จะมีกี่คนที่กล้าทำแบบกริม
''เจ้ามันบ้า ดีนะที่เจ้าไม่พลาดท่าแล้วตายไปซะก่อน แต่ก็เอาเถอะเจ้าไปรอในร้านก่อนเดี๋ยวข้าตามไป''หลังกริมออกไปเมอร์ลินก็เดินเข้าไปใกล้ๆกับสัตว์อสูรเหล่านั้นเพื่อตรวจสอบดูว่ากริมโกหกหรือเปล่าเมอร์ลินย่อมไม่เชื่ออยู่แล้วหากจะทำแบบนี้ได้ต้องมีพลังกายมหาศาลและต้องรู้จุดอ่อนของสัตว์อสูรหากไม่มีสิ่งที่บอกมาก็เหมือนการเดินเข้าไปฆ่าตัวตายซะเปล่าๆ
''บ้าน่าไอ้เด็กนั่นพูดความจริง''เมอร์ลินพูดไม่ออกหลังตรวจสอบดูสัตว์อสูรแต่ละตัวล้วนมีแต่รอยยุบและกระดูกในตัวหักหลายแห่ง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่8:ใช้แค่พละกำลัง

นิยายแนะนำ

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่8:ใช้แค่พละกำลัง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้