“เราเลิกกันเถอะ” เสียงชายหนุ่มพูดขึ้นอย่างไม่เหลือเยื่อใย
“จิ้งหยวน ฉันทำผิดอะไรไปหรือเปล่าคะ!” หญิงสาวถามด้วยความใ
“มันไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก เพียงแต่ว่าคุณยังไม่ดีพอสำหรับผม คุณให้ในสิ่งที่ผม้าไม่ได้”
“คุณมีคนใหม่แล้วใช่ไหม”
“ั้แ่วันนี้ไปเราจบกัน” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับเดินจากไปอย่างไม่หันหลังกลับ
‘ซูเจิน’ หญิงสาวอายุ 35 เป็ผู้จัดการฝ่ายการตลาดในบริษัทั์ใหญ่ชั้นนำของประเทศ เธอเป็ผู้หญิงเก่งและมีอนาคตไกล บริษัทต่างๆ ล้วน้าดึงตัวเธอเข้าไปร่วมงาน เพียงแต่เธอไม่สามารถทิ้งบริษัทแห่งนี้ไปได้ เพราะบริษัทแห่งนี้เป็ผู้ชุบชีวิตเด็กกำพร้ายากจนคนหนึ่งให้ขึ้นมาเป็บุคคลที่สังคมยอมรับในความสามารถอย่างปัจจุบัน
ซูเจินเป็เด็กกำพร้าในสถานสงเคราะห์ วันหนึ่งภรรยาของท่านประธานใหญ่แห่งหลินกรุ๊ปได้ไปร่วมงานเลี้ยงประจำปีที่สถานสงเคราะห์ แต่ไม่ทราบแน่ชัดว่าเพราะสาเหตุใด รถที่ภรรยาท่านประธานนั่งมาถึงได้พุ่งชนซูเจินและน้องชายที่ยืนอยู่ข้างถนน เธอได้รับาเ็สาหัส แต่น้องชายของเธอเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ เพื่อไม่ให้เกิดความเสียหายต่อภาพลักษณ์ ภรรยาท่านประธานจึงรับอุปการะซูเจินและส่งเสียให้เรียนหนังสือจนจบชั้นปริญญาตรีในประเทศ และส่งเธอไปเรียนต่อระดับปริญญาโทที่ต่างประเทศ โดยไม่มีเงื่อนไขใดผูกมัด
เพราะเป็บริษัทั์ใหญ่ที่้าสร้างภาพลักษณ์ที่ดี ภรรยาท่านประธานจึงทุ่มไม่อั้นเพื่อสนับสนุนการศึกษาและความเป็อยู่ที่ดีที่สุดให้กับซูเจิน และเธอก็ไม่ทำให้บริษัทผิดหวัง ซูเจินเป็เด็กที่ฉลาดและมีพร์ในทุกๆ ด้าน ผลการเรียนของเธอไม่เป็สองรองใคร ความสามารถพิเศษไม่ว่าจะเป็วาดภาพ ดนตรี กีฬา หรือแม้แต่การทำอาหาร เธอก็ทำออกมาได้ดีอย่างไม่มีที่ติ
ซูเจินเป็เพชรเม็ดงามที่ได้รับเจียระไนมาเป็อย่างดี แต่สิ่งเหล่านี้ก็ไม่ได้ส่งผลต่ออุปนิสัยของเธอเลยแม้แต่น้อย เธอไม่เคยทำตัวเย่อหยิ่ง โอ้อวด และทำตัวเด่นเกินใคร ในทางตรงกันข้ามซูเจินกลับเป็เด็กเรียบร้อยถ่อมตัวและเข้าอกเข้าใจผู้อื่น
เมื่อเข้าเรียนระดับชั้นปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัย กลุ่มเพื่อนสนิทของเธอก็ไม่ใช่คุณหนูหรือคุณชายจากตระกูลใหญ่โต เป็เพียงหนุ่มสาวจากครอบครัวระดับกลางธรรมดาๆ เท่านั้น
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความรักระหว่างซูเจินและกัวจิ้งหยวน ทั้งคู่บังเอิญรู้จักกันในงานรับน้องใหม่ โดยซูเจินและกัวจิ้งหยวนถูกเพื่อนจับคู่ให้ทำกิจกรรมร่วมกัน กัวจิ้งหยวนเรียนอยู่คณะเดียวกันแต่คนละสาขา เขาเป็เด็กหนุ่มหน้าตาดี มีน้ำใจ เรียนเก่ง เล่นกีฬาเก่ง เพียงแต่ฐานะทางบ้านไม่ค่อยดี ที่เขามีโอกาสได้เข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัยเพราะชอบชิงทุนการศึกษาได้
ทั้งคู่ได้ทำกิจกรรมร่วมกันหลายครั้ง นานวันเข้าความสนิทสนมของทั้งสองคนจึงมีมากขึ้น วันหนึ่งหลังเลิกเรียน กัวจิ้งหยวนจึงอาสาเดินไปส่งซูเจินที่หอพัก เขาได้สารภาพรักกับเธอและพูดถึงความน้อยเนื้อต่ำใจที่เขาไม่มีอะไรจะมอบให้เธอได้นอกจากความจริงใจที่เขามีให้เธอเพียงคนเดียว หากเธอจะปฏิเสธความรักของเขาในครั้งนี้เขาก็พร้อมยอมรับ เพราะซูเจินเป็คนใจอ่อน และเธอเห็นว่าที่ผ่านมากัวจิ้งหยวนก็เป็ผู้ชายที่ดีคนหนึ่ง ถึงแม้ฐานะทางบ้านจะไม่ค่อยดี แต่ฐานะของเธอก็ไม่ต่างจากเขา เธอเป็เพียงเด็กกำพร้าคนหนึ่งที่โชคดีมีคนรับอุปการะเท่านั้น
ซูเจินตกลงคบหากับกัวจิ้งหยวน ในสายตาของคนส่วนมากนั้น พวกเขาทั้งคู่ดูเหมาะสมกันอย่างยิ่ง เรียกได้ว่าเป็คู่รักตัวอย่างของคณะเลยก็ว่าได้ ทั้งคู่เรียนเก่ง นิสัยดี จะมีเพียงเพื่อนสนิทของซูเจินเท่านั้นที่มองว่ากัวจิ้งหยวนไม่เหมาะสมกับเพื่อนของพวกเขาเลย ถึงแม้กัวจิ้งหยวนจะพยายามแสดงออกถึงความจริงใจ แต่เพื่อนสนิทของซูเจินกลับรู้สึกว่าสิ่งที่ชายหนุ่มแสดงออกมาเป็เพียงความเสแสร้งเท่านั้น
เมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่นกัวจิ้งหยวนจะทำตัวเป็สุภาพบุรุษและเป็คนดีอยู่เสมอ แต่เมื่อเขามีโอกาสอยู่กันตามลำพังกับซูเจิน เขามักจะแสดงความอ่อนแอและท้อแท้กับชีวิตอยู่ตลอด เห็นอย่างนั้นซูเจินก็มักจะพาเขาไปเลี้ยงข้าว ดูหนัง หรือแอบซื้อเสื้อผ้าให้แฟนหนุ่มอยู่เป็ประจำ กัวจิ้งหยวนพยายามบ่ายเบี่ยงและปฏิเสธทุกครั้ง แต่ซูเจินก็หว่านล้อมเขาและบอกว่าในอนาคตทั้งคู่ต้องใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน เงินของเธอหรือสิ่งของของเธอก็จะเป็ของเขาด้วย กัวจิ้งหยวนได้ฟังอย่างนั้นถึงกล้ายอมรับความช่วยเหลือจากซูเจิน และเขาสัญญากับเธอว่าเขาจะตั้งใจเรียนให้จบด้วยเกรดดีๆ และจะรีบหางานดีๆ ทำให้ได้ เขาจะดูแลเธอให้ดีที่สุด ให้สมกับที่เธอดูแลและมอบแต่สิ่งดีๆ ให้กับเขา
เพราะซูเจินเป็เด็กที่ได้รับการอุปการะจากบริษัท เธอจะได้รับเงินค่าใช้จ่ายในทุกสิ้นเดือน มันเพียงพอสำหรับค่าใช้จ่ายของเธอคนเดียว แต่เมื่อเธอเริ่มเข้าไปช่วยเหลือกัวจิ้งหยวน เงินที่เธอได้รับจึงไม่พอใช้ ทำให้เธอต้องทำงานพิเศษเพื่อหารายได้ส่วนนั้นเข้ามาเพิ่ม เธอเริ่มทำงานรับจ้างสอนพิเศษหลังเลิกเรียนและในวันหยุด ไม่ว่าจะเป็คณิตศาสตร์ ภาษา หรือแม้แต่ดนตรี
ซูเจินใช้ชีวิตอยู่อย่างนั้นจนเรียนจบ ถึงแม้หลินกรุ๊ปจะมอบทุนการศึกษาให้เธอโดยไม่มีข้อผูกมัด แต่เธอก็อยากตอบแทนบริษัทที่ได้สนับสนุนเธอ เธอจึงขอสมัครเข้าไปทำงานอยู่ฝ่ายการตลาดเป็เวลา 1 ปี ก่อนที่เธอจะเดินทางไปเรียนต่อระดับปริญญาโทที่ต่างประเทศ เธอใช้เวลาเรียนที่ต่างประเทศอยู่ 2 ปี เมื่อเรียนจบก็เข้าทำงานที่ฝ่ายการตลาดของหลินกรุ๊ปทันที
ซูเจินไม่เคยรู้เลยว่า่เวลาที่เธอไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ กัวจิ้งหยวนจะคบหาอยู่กับ ‘หลินจิงจือ’ หลานสาวคนเล็กของหลินกรุ๊ป
เพื่อนๆ ในกลุ่มเคยบอกกับเธอเื่นี้หลายครั้ง แต่เพราะความเชื่อใจที่เธอมีให้กับคนรัก และเธอเข้าใจว่าเพื่อนๆ ไม่มีใครชอบกัวจิ้งหยวน เธอจึงไม่ใส่ใจที่จะเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน บ่อยครั้งเข้า เพื่อนๆ จึงไม่คิดที่จะเตือนเธอเื่นี้อีก และทุกคนก็เริ่มขาดการติดต่อกับเธอไป