โลกใบนี้คือ โลกที่เหล่ามนุษย์ผู้โลภมากและ้าอำนาจนั้นมายึดครอง โลกที่เกิดาที่ไม่สิ้นสุด โลกที่มนุษย์คิดว่าตนนั้นสามารถเป็ที่หนึ่ง โลกที่มนุษย์นั้นฆ่าฟันกันเอง
โลกใบนี้ได้การเป็โลกที่ตอนนี้มนุษย์นั้นอยู่เพียงน้องนิดและการเป็ที่อยู่ของเหล่าปีศาจและอสูร โลกที่ไม่ว่าเดินไปทางไหนก็มีแต่เศษดิน เืและอากาศที่แสนจะสกปรก ท้องฟ้าที่เคยเป็สีฟ้าสว่างสดใสนั้นได้แปลเปลี่ยนไปเป็ท้องฟ้าสีแดงเื
"น่าเบื่อ!!!!" ชายหนุ่มผู้มีเปลวไฟสีฟ้ากล่าวออกมาด้วยความเบื่อหน่ายโดยที่ในมือนั้นยังเล่นไฟที่เ้าตัวเป็คนทำสายตาที่เบื่อนั้นกำลังแสดงออกมา
"ข้ารู้ว่าเ้าเบื่อน้องรัก"ชายหนุ่มอีกคนที่เดินมาจากด้านหลังพร้อมกับรอยยิ้มที่เข้าใจในตัวของอีกคน
"ไม่มีอะไรสนุกๆทำเลยเหรอ เรก้ารอน"
"ข้าว่าไปหา หมอนัน้ดีไหมละ เอ็กเซล" ชื่อที่กล่าวออกมานั้นถ้าคนที่อยู่เป็มนุษย์ส่วนน้อยที่ยังเหลืออยู่นั้นมนุษย์ทุกคนจะต้องใเป็อย่างแน่ เพราะชื่อของทั้งสองคนคือ สองพี่น้องจอมมาร เรก้ารอน คนพี่ ฉายา จอมมารแห่งนรกและเอ็กเซล คนน้อง ฉายา จอมมารแห่งความโกลาหน เมื่อทั้งสองอยู่ด้วยกัน สามารถที่จะทำลายโลกได้และทั้งสองยังได้ตำแหน่ง จ้าวแห่งความตายอีกด้วย จอมมารคนอื่นๆยังไม่กล้าที่จะมีเื่กับทั้งสองเลย
"เอางั้นก็ได้ เรก้ารอน ขอให้หมอนั้นมีเื่อะไรสนุกละกัน"
"ถ้าไม่มีคงเสียชื่อ พระเ้าหมดละ เอ็กเซลน้องพี่" เรก้ารอนกล่าวออกมาพร้อมกับจับมือของเอ็กเซล นั้นทำให้ทั้งสองหายไปจากตรงนั้นแต่ดูเหมือนว่าเอ็กเซลจะไม่ลืมที่จะทำเื่ที่อันตรายมนุษย์ลงไปเพราะ ก่อนที่จะหายไปจากตรงที่ทั้งสองอยู่เอ็กเซลได้ทำการทิ้งเปลวเพลิงสีฟ้าไปที่พื้นดินนั้นทำให้บริเวณนั้นกลายเป็ก่อเพลิงดีๆ
ทั้งสองมาอยู่ที่วิหารแห่งแสงโดยที่ข้างหน้าตนนั้นเป็โต๊ะน้ำชาโดนที่มีึชคนนั่งอยู่นั้นทำให้ทั้งสองรู้ได้เลยว่าใครที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ จึงทำให้ทั้งสองเดินไป
"งั้นเทพเ้า ไม่เจอกันนานนะ"
"อ้าว เอ็กเซลกับเรก้ารอนนิ มาทำไหมเหรอหรือว่าพวกเ้าเบื่อละ"
"ไม่เห็นต้องถามเลยนิ นายก็รู้คำตอบของพวกเราอยู่"
"งั้นไม่สนใจไปเกิดใหม่เหรอ โลกใบใหม่ที่ดูน่าจะสนุกกว่าโลกใบนี้ พี่น้องจอมมาร" พระเ้ากล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบง่ายแต่นั้นทำให้เอ็กเซลและเรก้ารอนนั้นสนใจ เพราะจากที่ฟังแล้วมันคงจะน่าสนุกกว่าตอนนี้เป็แน่
"น่าสนุกนิ เกิดใหม่เหรอแทนเป็โลกอื่นด้วยว่าไหม เรก้ารอน" เอ็กเซลกล่าวออกมาพร้อมกับหันไปมองเรก้ารอนด้วยสีหน้าน่ารักนั้นทำให้เรก้ารอนเข้าไปกอดเอ็กเซลด้วยความรัก
"นายช่วยอย่าแสดงความเป็บราค่อนออกมาสิ เรก้ารอน"
"ไม่สน ถึงนายจะเป็พระเ้าแต่เอ็กเซลเป็ที่หนึ่ง"
"งั้นเหรอ แล้วแต่ แต่เร่ืองที่ไปโลกอื่นข้าจะทำให้พวกเ้าอยู่ด้วยกันเหมือนเดิมและมีความทรงจำเดิม" พระเ้ากล่าวออกมานั้นทำให้ทั้งสองหันไปมองแปปหนึ่ง
"เ้ายังสามารถใช้พลังของตัวเองได้ แต่แนะนำใช้ตอนจำเป็เท่านั้น ขอให้สนุกละ" พระเ้ากล่าวออกมาโดยที่ไม่สนใจในตัวของเอ็กเซลและเรก้ารอนเลยเพราะกลังจากที่พูดเสร็จเ้าตัวก็ดีดนิ้วทันทีนั้นทำให้เอ็กเซลและเรก้ารอนหายไป ก่อนจะนั่งดื่มชาต่อ
"ขอให้พวกเ้าสนุกกับชีวิตใหม่ละ สหายของข้า"