หลินอยากที่จะดูการประลองของรอบต่อไปต่อ แต่ตอนนี้ก็ใกล้จะมืดแล้ว เขาควรที่จะเดินดูสถาบันต่ออีกสักหน่อย เขาเดินออกจากสนามประลอง และเดินต่อไปโดยไม่รู้จุดหมายเช่นเดิม
หลินเดินออกมาได้ไม่นาน และเจอกับชายหนุ่มกลุ่มนึง มีบางคนในกลุ่มที่เขารู้สึกหน้าคุ้นๆเหมือนว่าจะเคยเห็นมาก่อน เขาคิดว่าน่าจะเป็นคนรุ่นเดียวกับเขาในโรงเรียนเก่า เขาก็ไม่แน่ใจสักไหร่นัก จึงไม่ได้เอ่ยทักออกไป
"ไง หลิน ไม่เจอกันนานเลยนะ เลิกเดินเตะฝุ่น และหันมาเรียนแล้วรึไง มันเกินสายไปแล้ว อย่ามาเรียนเลยดีกว่า ก็เสียเวลาเปล่าๆ เอาเวลาไปเดินเตะฝุ่นอย่างที่ถนัดน่าจะดีกว่า" ชายหนุ่มคนที่เขาคิดว่าหน้าคุ้นๆคนนึงก็พูดจาดูถูกออกมาทันที พอได้ฟังการพูดจาแบบนี้แล้วเขาก็นึกได้ถึงคนๆนึง
หมอนี่ชื่อว่า วิน ไฮเดรก เป็นพวกกลุ่มอันตพาลประจำโรงเรียน เขาจำได้ว่ามีครั้งนึงที่หมอนี่เข้ามาก่อกวนเขาไม่หยุด เขารำคาญจึงต่อยใส่หน้าเจ้า วิน ไปหนึ่งหมัดเต็มๆ หมอนี่สลบไปเลยหลังจากโดนต่อย เป็นเรื่องที่น่าคิดถึงเหมือนกันในช่วงเวลานั้น ทุกคนเอาแต่พูดถึงเรื่องนี้ในเวลานั้น หลังจากนั้นหมอนั่นก็พยายามมาหาเรื่องเขาอีก พูดจาดูถูกเขาอยู่บ่อยๆเพื่อยั่วยุเขา ถ้าไม่เป็นเพราะเขาโดนที่บ้านดุไปยกใหญ่เขาอยากที่จะต่อยเจ้า วิน อีกสักหมัด
"ไม่เจอกันนานยังทำตัวแบบนี้อยู่อีก หรืออยากโดนอีก ได้เล่าให้เพื่อนฟังบ้างไหมว่า โดนหมัดเดียวหลับอะ"ในเมื่อทักทายกันมาแบบนี้แล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องพูดดีด้วยอีก เขาจึงตอบกลับให้หมอนี่ขายหน้าเพื่อนๆ
เหมือนเจ้าวินจะฟิวขาดง่ายเหลือเกิน เขาพูดไม่ทันจบประโยค ก็พุ่งเข้ามาใส่เขาแล้ว ดูเหมือนว่าจะใช้ทักษะซะด้วย ทักษะนี้คล้ายๆทักษะความเร็วที่ดูประลองเมื่อกี้เลยแฮะ เป็นทัักษะของชายหนุ่มคนนั้น ทักษะความเร็ว แต่เหมือนว่าจะช้ากว่าอยู่หน่อยๆ
วินพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงจากทักษะความเร็วของมัน แต่สำหรับเขาแล้วมันเร็วไม่ถึง 1 ใน 4 ของ มินิบอสนกสองหัวด้วยซ้ำ ถ้าเป็นของชายหนุ่มคนนั้นอาจจะมีความเร็วได้ 2 ใน 4 ของมินิบอส มันดูช้ามากจนเขาอ่านการต่อสู้ของอีกฝ่ายออก ดูเหมือนจะพุ่งเข้ามาและใช้หมัดซ้ายเล็งมาที่ใบหน้าของเขา
หลินกำลังคิดว่าควรที่จะใช้ทักษะ หมัดทรงพลัง[3/5] ออกไปดีหรือเปล่า แต่ถ้าใช้ออกไปแล้วหมอนี่บาดเจ็บนัก จะมีปัญหาตามมาทีหลังมากเกินไป และอาจจะมีผลต่อการเข้าเรียนของเขาก็เป็นได้ และเขาควรจะตอบกลับอย่างไรดี หลบและต่อยกลับไปทีหน้าของเจ้าวิน ? นั่นก็อาจจะแรงเกินไปหรือเปล่า ?
งั้นแค่หลบแล้วสกัดขาให้มันล้มก็น่าจะพอแล้วละมั้งนะ
!! แผละ
เจ้าวินล้มคะมำลงกับพื้น ถะไหลไปเกือบ 10 เมตร มันก้มหน้าลงกับพื้นและลุกขึ้นด้วยความโกรธ พุ่งเข้าอีกครั้ง เหมือนว่าเจ้าวินจะเข้าใจว่าตัวเองพลาดทำให้สะดุดขาของเขาจนล้ม ถึงได้พุ่งเข้ามาอีกแต่หารู้ไม่เลย ว่าทักษะความเร็วนั้น ช้าเกินไปสำหรับเขา
!! ว๊าย
เสียงของผู้หญิงร้องออกมา มันเป็นเพราะวิน เขาไม่อยากจะเชื่อว่าหมอนี่จะทำได้ถึงขนาดนี้ มันผลักผู้หญิงที่กำลังดูอยู่ใกล้ๆเข้ามาใส่เขา และพุ่งตามหลังมาเพื่อจะต่อยเขาอีกครั้ง
ครั้งเขารู้สึกว่ามันทำเกินไป เขาไม่สนใจหรอกว่ามันจะโกรธหรืออายมากแค่ไหน แต่ก็ไม่สมควรที่จะทำให้คนอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องมาเดือดร้อน เขาเองก็รู้สึกโกรธขึ้นมาเล็กน้อย
รอบนี้เขาจำเป็นจะต้องหลบและรับผู้หญิงคนที่ถูกผลักมาไม่ให้ล้ม
"ขอบคุณค่ะ" ผู้หญิงคนนั้นตอบกลับหลังจากที่ผมรับเธอ
หลินหันไปมองหาวิน รอบนี้เข้าตั้งใจว่ามันสมควรที่จะโดนหมัดของเขาสักหน่อย
แต่ดูเหมือนว่าจะไม่จำเป็นแล้ว เขาหันไปเห็นเจ้าวินล้มอยู่และมีคน 2-3 อยู่ตรงนั้น เขาคิดว่าน่าจะเป็นกลุ่มเพื่อนของผู้หญิงคนนี้ หรืออาจจะเป็นคนที่ทนเห็นการกระทำเช่นนี้ไม่ได้จนต้องออกตัว ส่วนเพื่อนของเจ้าวินที่อยู่ด้วยกันตอนแรกน่ะเหรอ เขาไม่เห็นพวกนั้นตั้งแต่เจ้าวินล้มไปในครั้งแรกแล้ว
หลินเลิกที่จะไม่อยู่รอว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเจ้านั่น เพราะตอนนี้ท้องฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว ถึงเวลาที่ควรจะกลับบ้านสักที
หลินต้องเดินเพื่อไปขึ้นรถไฟใต้ดิน ระหว่างทางนั้นก็คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย โดยเฉพาะเรื่องของเทียร์ เขาอดที่จะรู้สึกไม่ได้ว่า ตอนนี้เธอจะคิดอะไรอยู่ มีเขาอยู่ในความคิดเหล่านั้นบ้างไหม
ถ้าย้อนเวลากลับไป แล้วเขากล้าที่จะบอกชอบเธอ เธอจะตอบว่ายังไงนะ ถ้าได้คบกันก็คงจะดี
เดินจนมาถึงจุดรอรถไฟใต้ดิน ก่อนที่รถไฟกำลังมาถึงนั้น เขาก็รู้สึกอยากตะโกนออกมา
"ฉันชอบเธอออออออออออออออออออ"
และเขาก็ตะโกนออกมาจริงๆ โดยไม่สนใจคนรอบข้างแต่อย่างใด เขารู้สึกดีจริงๆที่ได้ปลดปล่อยออกมา ถึงแม้่ว่าเธอจะไม่ได้ยินก็ตาม
จากนั้นรถไฟก็จอดสนิท ในขณะที่เขากำลังที่จะเดินขึ้นรถไฟนั้น เขาก็ได้ยินเสียง เป็นเสียงของผู้หญิง
"ฉันก็ชอบนายเหมือนกัน"