กริ้งๆ เสียงจากนาฬิกาปลุก เดนได้ยื่นมือปิดนาฬิกาลุกจากเตียงของเค้าเดินไปอาบน้ำ ซู่ๆ เสียงฝักบัว เด็กหนุ่มได้คิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวาน อยากให้มันเป็แค่ความฝัน คำพูดของชายแก่มันยังติดอยู่ในความคิดของเด็กหนุ่ม เด็กหนุ่มปิดฝักบัวออกจกาห้องน้ำหยิบโทรศัพขึ้นมาโทรไปหา ไมเคิล
"ฮัลโล่ ไมเคิลไปดูหนังกัน มารับกูที่บ้านนะ"
เด็กหนุ่มกดวางสายแต่งตัวออกไปข้างนอกยี่สิบนาทีต่อมารถมอเตอร์ไซต์ของไมเคิลมาจอดหน้าบ้าน เดนเดินออกมาจากบ้านซ่อนท้ายรถไมเคิล
ที่ห้างสรรพสินค้า วันนี้มีหนังเข้าโรงเื่ใหม่ เดนได้ชวนไมเคิลมาดูหนังเพื่อความคิดในหัวเกี่ยวกับเื่เมื่อวานจะหมดไป ในขณะที่ทั้งสองซื้อขนมกับเครื่องดื่มตรงเคาต์เตอร์ทางซ้ายห่างจากทั้งคู่ไปห้าเมตรได้มีเด็กสาวคนหนึ่งตัวเล็กหน้าเหมือนสาวญี่ปุ่นกำลังยื่นกดโทรศัพอยู่ ไมเคิลพูดข้างหูเดน
"อิหล้าโยชิ บักเดน"
"คนนี้หรอวะ น่ารักดี"
พอเดนหันกลับมาหาไมเคิลก็ไม่เห็นไมเคิลแล้ว ไมเคิลกำลังพูดภาษาที่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งทำท่าทางงมาก ผมได้ไปคว้ามือไมเคิลมา น้องโยชิมองพวกเราพร้อมยิ้มให้ ทันทีที่น้องโยชิยิ้ม เื่ราวเมื่อวานที่อยู่ในหัวผมหายไปเหมือนเอายางลบลบ ผมกับไมเคิลคุยกันเื่หนังที่จะดูไมเคิลได้บอกจะไปห้องน้ำ ผมที่ยื่นอยู่คนเดียวได้กลับไปที่น้องโยชิยื่นอยู่แต่ไม่พบแล้ว ผมถอนหายใจเบาๆ ไปหาไมเคิลที่หน้าห้องน้ำ เราทั้งสองเดินเข้าโรงหนัง เหมือนฟ้าลิขิตหรือนี้คือพรหมลิขิตคนที่นั่งต่อจากผมคือ น้องโยชิกับเพื่อนของน้องสามสี่คนไมเคิล สกิดผมเปลี่ยนที่กัน
"โน้นนน ไมเคิล"
ผมพูดเบาๆพอผมหันกลับมาแววตาที่เหมือนลูกแมวน้อยก็หันมามองผมผมเขินแต่ข่มอารมณ์กัดลิ้นแล้วพูดกับน้องโยชินไป
"เจอกันอีกแล้วนะครับ น้อง"
น้องโยชิยิ้มแล้วพูดคะความรู้ตอนนั้นของผมไม่รู้คืออะไรท้องไส้ปั่นป่วนเหมือนตอนที่เจอเ้าปีศาจผมคิดในน้องโยชิอาจเป็ปีศาจที่มาทำร้ายหัวใจที่ไม่เคยมีความรักของผม หนังฉายขึ้นหนังที่ผมเลือกมาดูเป็หนังแอ็คชั่นเลยไม่มีฉากหน้ากลัว ระหว่างดูหนังผมก็แอบๆหันไปมองน้องโยชิ ทุกครั้งที่ผมมองน้องโยชิ หัวใจผมเต้นแรงเหมือนมันจะหลุดจากหน้าอก หลังหนังจบบัดไมเคิลคนเดิมได้ไปหาเพือนน้องโยชิเพื่อขอไลน์
"อิหล้า อ้ายขอไลน์โยชิ ได้บ่"
"โห้พี่เว้าอีสานเลยหรอ มันต้องมีข้อแลกเปลี่ยน "
ไมเคิลตกลงกับข้อเสนอของเพื่อนน้องโยชิ แล้วบักไมเคิลได้แลกไลน์กับเพื่อนน้องโยชิมา ผมที่ยื่นไกล้กับน้องโยชิก็ก็ตื่นเต้นอยากทำไรสักอย่างกับเหตุการนี้ มือเล็กมือหนึ่งสกิดที่แขนเสื้อผม มันเป็มือของน้องโยชิ พูดกับผมว่า
"หนังเื่นี้สนุกจังนะคะพี่ พี่ชอบตัวละครใหนหรอ"
"น่าจะเป็เพื่อนของตัวเอกครับ มีคาแร็คเตอร์ดี"
เราทั้งสองคุยกันเกี่ยวกับหนังที่พึ่งดูไปสักแล้วน้องโยชิก็ขอไลน์ผมน้องโยชิบอกกับผมว่า
"ถ้าพี่มีหนังเื่หน้าสนุกก็ส่งมาให้มั้งนะคะ"
เธอยิ้มไฝที่ริมผีปากบนทำให้ผมจะลาลาย หลังจากนั้นเราทั้งสองก็แยกย้ายกันผมบอกกับไมเคิลว่าน้องโยชิขอไลน์ ไมเคิลสงเสียงดังแล้วพูดกับผมว่าน้องเค้าอาจจะชอบผม ตอนเย็นของวันนั้น ผมนั่งซ่อนมอเตอร์ไซต์ไมเคิลกับบ้าน ่ดึกของวันนั้น ผมได้คุยกับน้องโยชิมาจนถึงสามทุ่ม เราทั้งสองมีสิ่งที่ชอบเหมือนกันเลยคุยกันถูกคอ น้องโยชิขอตัวไปอาบน้ำ ความรู้สึกของผมตอนนั้นคือความสุข เสียงริงโทนโทรศัพเข้า ผมรับสาย
"เดน ลุงวิทย์เองนะพรุ่งนี้มีงานตอน่บ่ายกำจัดหนูไม่ต้องห่วงหนูจิงๆ"
ผมโล่งอกแล้วคิดในใจนี้คืองานอดทนอีกหน่อยเพื่อซุปเปอร์กันพลาลิมิเต็ด ผมบอกกับตัวเองไม่มีอะไรยากแค่กำจัดหนูไม่ใช่ปีศาจ
เด็กหนุ่มปิดไฟนอน พร้อมความรู้สึกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก