Whisper เพื่อนไม่จริง
ตอนที่ 14 เพื่อนไม่จริง
ที่พักที่เตยหอมจองไว้เป็แบบญี่ปุ๊นญี่ปุ่น อันที่จริงเธอตั้งใจจองที่นี่เพราะเห็นว่ามีน้ำพุร้อนในที่พัก แล้วไหนจะห้องพักที่มีเครื่องปรับอากาศ แต่ที่นอนนั้นเป็เสื่อทาทามิและมีฟูกญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม ซึ่งเธอตั้งใจมากๆ ที่จะมาลิ้มลองประสบการณ์แบบนี้ ผิดกับชายหนุ่มเพื่อนรักที่มาด้วยกัน
“งะ ทำไมเป็ฟูกนอนพื้นอะเตย”
เขาดูช็อกตอนเดินเข้ามาพลางเอามือทุบที่หลัง ซึ่งบ่นมาหลายวันแล้วว่าปวด
“มาเกียวโตทั้งที นี่เมืองเก่านะรบ จะมานอนเตียงอะไร มันต้องนอนบนเสื่อทาทามิแบบนี้”
หญิงสาวเถียงยิ้มๆ แล้วก็ไม่ฟังชายหนุ่มบ่นกระปอดกระแปดอะไรอีก หล่อนตรงไปชำระล้างร่างกายที่บ่อน้ำพุร้อนโดยไม่ได้สนใจเพื่อนรักหนุ่มอีก แต่พอกลับมาอีกทีในชุดคลุมแบบญี่ปุ่นหรือชุดยูกาตะ เธอก็เห็นนักรบเอาแต่จ้องมือถือด้วยสีหน้าครุ่นคิดจนออกไปทางเคร่งเครียด
“เครียดอะไร” หลังจากเก็บของเสร็จหล่อนก็เดินไปหย่อนตัวลงนั่งข้างๆ นักรบ
“คุณมันมาโวยเพราะฟ้าไประรานอะ” ตอบแต่ไม่ได้เลื่อนสายตามามองหล่อน เตยหอมได้ยินก็ลืมตัวเผลอเม้มปาก เธอเองก็ยังไม่ได้ตอบที่ยัยน้องฟ้านั่นระรานเหมือนกัน อืม เอาไงดี บอกนักรบดีมั้ยนะ
“คุณว่าไงอะ”
“ส่วนใหญ่ก็บ่น”
“เหรอ”
“หลักๆ ก็แค่ฟ้าพิมพ์ไปถามว่ารบอยู่ญี่ปุ่นกับใคร กับเตยใช่มั้ย ทำนองนี้อะ”
อ้อ ยัยนั่น... พอไม่ได้คำตอบจากเธอก็แล่นไปถามเพื่อนเธอแทนสินะ เพราะเธอไม่ได้ตอบอะไร ไม่แม้แต่จะเข้าไปอ่านให้มันขึ้นว่า SEEN อีกหลังจากประโยคที่ว่า ‘อ้อ สรุปพี่จะแย่งผัวคนอื่นหน้าด้านๆ แบบนี้ใช่มั้ยคะ?’ - FAHFAH_II เพราะหล่อนเองก็ไม่แน่ใจว่าควรอธิบายยังไงดี ทั้งๆ ที่ใจโคตรหมั่นไส้ อยากจะตอบไปว่า เออ จะแย่งผัวเธอนั่นแหละค่ะยัยน้องฟ้า! คิดมาถึงตอนนี้เตยหอมก็เผลอหน้าแดง
“ทำไมหูแดงอะ”
เตยหอมสะดุ้งเพราะเพื่อนหนุ่มทัก เธอไม่รู้ว่าเขามองเธอั้แ่ตอนไหน แต่ก็รีบกลบเกลื่อน
“ก็แช่น้ำพุร้อนมาไง รบอาบน้ำเสร็จแล้วเหรอ”
“อือ เบื่อแล้วอะ ไม่อยากตอบคุณแล้ว เตยช่วยตอบคุณให้หน่อยดิ” นักรบส่งมือถือมาให้หล่อนพร้อมทำหน้าตาออดอ้อนอย่างคน้าจะหนีปัญหา เธอเพิ่งสังเกตเห็นว่าเขาเองก็อยู่ในชุดยูกาตะสีกรมเหมือนกัน
เธอรับมันมาไว้ในมือพร้อมทั้งกดปิดเครื่องให้
“ก็แค่ปิดเครื่อง เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยตอบมันว่าไม่มีสัญญาณเน็ตไง” หญิงสาวยักไหล่ราวกับมันเป็เื่ง่ายๆ เท่านั้นเอง นักรบก็เลยยักไหล่ตาม จะว่าไปเขาเองก็เหนื่อยมากแล้ว เลยหันไปจัดฟูกที่นอนให้เรียบร้อยแล้วเอนตัวลงนอน ไม่ต่างกับเตยหอมที่ล้มตัวลงนอนก่อนล่วงหน้าเขาเรียบร้อยแล้ว
“อ้าว รบนอนทีหลังเราอะ ไปปิดไฟด้วยดิ”
“ปิดตรงนี้ก็ได้ไง”
จู่ๆ เพื่อนหนุ่มในชุดยูกาตะก็เอื้อมมือวาดผ่านหน้าหล่อนไปทีผนัง เขากดปิดสวิตช์ไฟเสียงดังป้อกเบาๆ ก่อนทุกอย่างจะเงียบและมืดลง และเตยหอมเองก็แทบลืมหายใจไปด้วยเพราะเสื้อยูกาตะของนักรบมันล่นลงจนเธอเห็นเนื้อหนังบริเวณแผงอกกว้างของเขาใกล้ชิดชนิดโคลสอัพ
เขาผละกลับไปที่นอนตัวเองแล้ว แต่เธอยังเผลอกลั้นหายใจอยู่เลย
“ฝันดีนะเตย”
จนเขาบอกลาเตรียมนอนนั่นแหละ เตยหอมถึงได้สติกลับมาอีกครั้ง เธอตัดสินใจถามสิ่งที่มันค้างคาใจเธอเองอยู่เหมือนกัน เธอไม่รู้ว่าเพื่อนรักคิดยังไงกับเื่นั้นเลย เสียงของเธอดังเรียกชื่อเขาเบาๆ ในความมืด
“รบ...”
“หา”
“ถามอะไรหน่อยสิ”
“ว่า”
“คิดบ้างไหมอะ...”
“คิดอะไร”
“คิดบ้างไหมว่ากลับจากญี่ปุ่นไปจะคืนดีกับน้องฟ้าเขาไหม”
“...”
“อ้าว ไม่ตอบเลย”
“เปล่า”
“...”
“ไม่รู้จะตอบว่าไงอะ”
“คิดหรือไม่คิดถึงน้องฟ้าเค้าล่ะ?”
“เอาจริงๆ ปะ”
“อื้อ”
“รบก็ไม่รู้อะ”
“...”
“บางวันก็คิดว่าอาจจะให้อภัยได้ แต่บางวันก็คิดว่าคงไม่ให้อภัยแล้ว...”
“รบยังฝันถึงฟ้าตลอดใช่ไหม”
“ใช่”
“...”
“บางทีก็ฝันดีมาก ฝันถึงเื่ดีๆ ของเราทั้งคู่ รบกับฟ้าตอนที่ยังไม่มีคนอื่นมาเกี่ยว แต่บางคืนภาพที่เราเห็นวันนั้นก็กลับโผล่มาในความฝันของรบ”
“...”
“มันทรมาน”
“...”
“จนรบก็ไม่รู้ว่าตัวเองอยากจะทำยังไง?”
เสียงของนักรบแ่เบาดั่งกระซิบ เตยหอมนิ่งฟัง รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะขาดใจทั้งๆ ที่ก็ยังหายใจได้ปกติจนเธอต้องยกมือขึ้นมาแตะที่ใต้จมูกเพื่อทดสอบว่าตัวเธอเองยังคงหายใจอยู่...
เธอสงสารนักรบจนรู้สึกเ็ปแทนเหรอ?
หรือว่าหลายวันที่ผ่านมาเธอเผลอคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาก็มีใจให้เธอบ้าง เพราะการกระทำต่างๆ ของเขา... ก็อาจจะใช่มั้ง ข้อนี้ดูเป็ไปได้มากกว่าข้อข้างบนเยอะ เพราะเธอปฏิเสธตัวเองไม่ได้จริงๆ แหละว่าก็แอบคิดอยู่นิดหน่อยว่าแคปชันของเขาอาจจะมีความหมาย และเ้าตุ๊กตาแมวน้ำนั่นก็น่าจะมีความหมาย รวมถึงรูปถ่ายที่เขาถ่ายให้เธอก็น่าจะด้วย แล้วจูบแรกของเธอนั่นอีกล่ะ...
เธอหวั่นไหวกับเพื่อนสนิทหนุ่มคนนี้ไปแล้วจริงๆ ใช่ไหม?
“เป็เตยไม่ได้เหรอรบ?”
ไม่รู้ทำไมเธอถึงกล้าถามมันออกไป อาจจะเพราะเธออยู่ญี่ปุ่น ประเทศที่ห่างไกลจากเื่ราวในอดีตที่ยาวนานของพวกเราทั้งคู่ และเธอก็ไม่รู้ล่วงหน้าเลยว่าคืนนี้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปตลอดกาล
1K
![ชายายอดพิษ พิชิตใจอ๋องมัจจุราช [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1764832529_74668106.webp)
![สงครามราชันจักรพรรดิ [จบภาคหลัก]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1773871886_46029122.webp)
