ชายแก่จึงได้กล่าวไปว่า "หนุ่มน้อย ถ้าเ้ายอมเป็ถ้าเ้ายอมเป็ภาชนะให้ข้า เื่แม่ของเ้าข้าจะเป็คนจัดการเอง" หลานเซ่อที่ได้ฟังก็ใ จึงได้ถามชายแกไปว่า "ภาชนะคือ อะไร"
ชายแก่จึงตอบกลับไปว่า "ข้าจะย้ายิญญาของข้าไปไว้ที่ร่างของเ้า ก็เท่านั้นเอง" กลานเซ่อพูดด้วยความใว่า "ยะ ย้ายิญญา!" ชายแก่จึงตอบกลับไปว่า "ใช่แล้วพ่อหนุ่ม"
ด้วยความที่หลานเซ่อสิ้นไร้หนทางที่จะช่วยแม่ของเขาอยู่ พอได้ยินดังนั้นเขาจึงเหมือนพบทางสว่าง เพราะพอจะมองเห็นหนทางที่จะสามารถช่วยแม่ของเขาได้ แต่ทว่า มันต้องแลกมา ด้วยชีวิตของเขาเช่นกัน หลานเซ่อจึงตอบกลับไปว่า "ดะ ได้ เพียงท่านช่วยแม่ของข้า ข้าก็จะยอมท่านทุกอย่าง"
"ฮ่าๆๆ" ชายแก่หัวเราะด้วยความ ดีใจ แล้วได้พูดต่อไปว่า "ดี อย่างนั้นข้าจะช่วยแม่ของเ้า เอาเงินนี่ไป" พร้อมกับได้ยื่นเงินให้
"หลังจากรักษาแม่เ้าแล้วอีกครึ่งเดือนไปกับพบกับข้าที่หุบเขาเขาา" หลานเซ่อยิ้มทั้งน้ำตา ที่ในที่สุดเขาก็สามารถหาวิธีที่จะช่วยแม่ของเขาไว้ได้แล้ว
หลังจากนั้นได้ไม่นาน ผ่านไปเพียงแค่ 7 วัน แม่ของหลานซื่อ ก็ได้รับการรักษา จนหายจากอาการป่วย แต่ก็ยังต้องพักฟื้นอยู่ หลานเซ่อยังเหลือเงินอีกจำนวนนึง เขาจึงบอกให้แม่เพื่อเอาไปใช้ในยามที่เขาไม่อยู่ หลานเซ่อดีใจมากที่แม่ของเขาได้หายดีแล้ว แต่ ก็ต้องรู้สึกเสียดายเช่นกันเพราะเขา คงไม่มีชีวิตอยู่ดูแลแม่หลังจากนี้ แต่ด้วยเงิน ที่หลานเซ่อมอบให้แม่นั้น แม่จะไม่ต้องลำบากเช่นเคยอีกต่อไปอย่างแน่นอน
ครบ 15 วัน หลานเซ่อได้ไปที่หุบเขาา ตามที่ชายแก่ได้นัดหมายเอาไว้
เมื่อไปถึงหุบเขา หลานเซ่อจึงได้กล่าวกับชายแก่ไปว่า จะบอกว่า "ท่านผู้าุโ ข้าวมาแล้ว ท่านสามารถใช้ร่างกายนี้ของข้าได้เลย" ชายแก่จึงกล่าวกลับไปว่า "ดีอย่างนั้นข้าจะเริ่มแล้วนะ"
หลังจากนั้นชายแก่จึงได้เริ่มทำในสิ่งที่ตกลงกับเด็กหนุ่มเอาไว้ แต่ทว่าสิ่งที่ชายแก่ได้ทำคือการถ่ายโอนพลังยุทธและ คลังความรู้ต่างๆในตลอด่ชีวิต500ปีที่ผ่านมาให้แก่หลานเซ่อ
ด้วยความรู้และพลังที่พุ่งเข้ามาที่ร้านเซ่ออย่างรวดเร็วและมหาศาลจึงทำให้เข้ารู้สึกเ็ปทั้งร่างกายและิญญา เขาจึงร้องออกมาด้วยความเ็ป "อ้ากกกกก!" พลางคิดไปว่า "ข้าต้องมาตายที่นี่แล้วสินะ" ในทันใดนั้นเอง หลานเซ่อก็รู้สึกได้ถึงพลังและความรู้ที่หลั่งไหลเข้ามาหาเขาอย่างไม่ขาดสาย ในเพียงครึ่งชั่วยาม การถ่ายโอนพลังก็ได้เสร็จสิ้นลง กลานเซ่อ จึงได้ถามกับชายแก่แปลว่า "นี่เสร็จแล้วหรือ ท่านทำอะไรกับข้า" ชายแกจึงได้ตอบกลับหลังชื่อไปว่า หนุ่มน้อยเอ้ย เ้ามีทั้งความกตัญญูและความซื่อสัตย์ ข้าจึงได้มอบทุกสิ่งทุกอย่างที่ข้ามีให้กับเ้าไป หวังว่า เ้า จะไม่ลืมสิ่งที่เ้าเป็ก่อนหน้านี้ และคอยดูแลครอบครัวของเ้าให้ดี ข้ามีอายุมากกว่า 500 ปีแล้ว ตอนนี้ข้าได้ทำในทุกสิ่งที่ข้า้าแล้ว และข้าก็เหนื่อยแล้ว ข้าฝากเ้า ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขต่อไปแทนข้าด้วย "พลังที่ยิ่งใหญ่มาพร้อมกับภาระที่ใหญ่ยิ่ง"????
สิ้นสุดคำกลาวชายแก่ ก็ได้สิ้นใจลงพร้อมกับิัที่เหี่ยวแห้งลงในทันตา
ด้วยความซาบซึ้ง ที่ชายแก่ได้ช่วยชีวิตแม่ของเขาเอาไว้ และได้มอบภูมิปัญญาและวรยุทธให้แก่เขา หลานเซ่อจึงนำร่างที่ไร้ิญญาของชายแก่ ไปฝังไว้ ที่เชิงเขานั่นเอง
หลายเดือนผ่านไปร้านเซอร์ได้กลับไปใช้ชีวิตกับแม่อย่างปกติ และแม่ไม่ต้องทำงานหนักอย่างเช่นเคยหลานเซ่อสามารถตัดฟืนได้เยอะขึ้นด้วยที่เขามีกลยุทธ์เพิ่มขึ้นและร่างกายที่แข็งแกร่งของเขานั่นเอง หลานเซ่อได้กล่าวกับแม่ไปว่า "แม่ครับตอนนี้ผมโตเป็ผู้ใหญ่แล้วหลังจากนี้ผมจะดูแลแม่เองครับ" แม่ก็ได้ยิ้มด้วยความยินดีที่ลูกชายได้เติบโตมาถึงเพียงนี้แล้ว พลางคิดไปว่า "เ้าช่างเหมือนพ่อเ้าไม่มีผิด"
ไม่กี่เดือนถัดมา ทางการได้ประกาศ ถึงงานประลองประจำเมืองที่ได้จัดขึ้นในทุกๆ 3 ปี เพื่อหาตัวแทนไปแข่งขันในระดับ อาณาจักร ด้วยความรู้และ และพลังยุทธที่เขามี หลานเซ่อจึงตัดสินใจที่จะเข้าร่วมประลองในครั้งนี้ด้วย
◇◇◇โปรดติดตามตอนต่อไป◇◇◇
5K
