cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

ไป๋ฉีได้มอบหินแร่พลังงานให้กับอู่จินหยางตามที่ได้เอ่ยปากตกลงกันเอาไว้ แต่ด้วยความเป็นอาจารย์ อู่จินหยางจะรับสมบัติล้ำค่าของลูกศิษย์ฟรีๆได้อย่างไร

ถึงแม้ไป๋ฉีจะบอกว่าให้ฟรีก็ตาม แต่อู่จินหยางก็คิดที่จะตอบแทนเขาอยู่ดี ดังนั้นจึงไม่รอช้าและพาไป๋ฉีขึ้นไปยังดาดฟ้าของตึกมังกรขาว

"อะ อาจารย์ นี่คือ!!"

เมื่อมาถึงไป๋ฉีถึงกับนิ่งอึ้งไป อู่จินหยางและจิงจิงที่อยู่ข้างๆใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น "นี่คือของขวัญที่พวกเราสองคนคิดกันมาตั้งแต่ตอนที่ได้เลื่อนขึ้นเป็นเทพสงครามแล้ว เครื่องบินรบล่องหน ที่เธออยากได้ไง"

ใช่! สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าของไป๋ฉีตอนนี้คือเครื่องบินรบล่องหนที่มีมูลค่าถึงสองหมื่นล้านที่เขาเคยเห็นในเว็บไซต์ของ เดอะ เลเจนด์ จริงๆ แถมเครื่องบินรบลำนี้ยังเป็นสีดำเงางามตลอดทั้งลำ รูปลักษณ์ของมันดูเท่และโฉบเฉียวยิ่ง

"อาจารย์ครับ คือว่ามัน....."

"อย่าได้คิดจะปฏิเสธเชียว ของที่เธอมอบให้พวกเราล้ำค่ากว่าเครื่องบินลำนี้มาก รับไปเถอะนะ ถือว่าเป็นของขวัญจากพวกเราก็แล้วกัน"อู่จินหยางกล่าว จิงจิงเองก็พยักหน้าส่งเสริมคำพูดของสามี

"ได้ครับ ผมจะรับมันเอาไว้"ไป๋ฉียิ้ม จากนั้นก็เริ่มสำรวจยานรบลำนี้ด้วยความตื่นเต้น เพราะนี่คือยานพาหนะลำแรกของเขาเลยก็ว่าได้ ไป๋ฉีในตอนนี้จึงราวกับเด็กที่ได้ของเล่นใหม่อย่างไรอย่างนั้น

"ห้องนอนเจ็ดห้อง ห้องเก็บพาหนะขนาดเล็ก ห้องทำงาน ห้องทานอาหาร ห้องรับแขก แถมยังมีห้องครัว นะ นี่มันยานรบจริงๆหรือเปล่าเนี้ย เหมือนกับบ้านที่เคลื่อนที่ได้อะไรทำนองนั้นเลยแห๊ะ"ไป๋ฉีบ่นอุบอิบออกมาเล็กน้อย ทำให้อู่จินหยางและจิงจิงที่เดินตามมาด้านหลังหัวเราะออกมาเบาๆ

ขึ้นชื่อว่าเป็นเครื่องบินรบราคาสองหมื่นล้านการที่มันจะมีฟังก์ชั่นเอนกประสงค์แบบนี้ก็เป็นเรื่องธรรมดา เพราะบางครั้งภารกิจระดับเทพสงครามต้องออกจากบ้านไปเป็นเดือนหรือไม่ก็เป็นปี ผู้ออกแบบจึงอยากให้คนซื้อเครื่องบินรบระดับนี้รู้สึกเหมือนอยู่ในบ้านอะไรทำนองนั้น

"อาจารย์ พี่สาวจิงจิง ขอบคุณมากครับ ผมชอบมันมากๆเลย"ไป๋ฉีหันไปกล่าว ทั้งสองคนก็พยักหน้าตอบรับ

จากนั้นไป๋ฉีก็ได้เชื่อมต่อ AI หลิงหลิง เข้ากับยานรบลำนี้ในทันที และเดินออกจากตึกมังกรขาวกลับบ้านไปอย่างอารมณ์ดียิ่ง เพราะในที่สุดเขาก็ได้มียานรบเป็นของตนเองแล้ว แถมเงินห้าพันล้านของตัวเองก็ยังอยู่ดีไม่หายไปไหน

ดังนั้นเมื่อกลับไป ไป๋ฉีคิดที่จะลองช๊อปปิ้งซื้อสินค้าจากเดอะ เลเจนด์ เสียหน่อยเผื่อจะมีอะไรต้องตาเขาบ้าง

ทว่าในขณะเดินกำลังเดินกลับบ้านนั้นอยู่ดีๆเสียงของเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้นมา "ฮิฮิ นายท่าน ไหนๆก็ได้ยานรบมาใหม่แล้ว แถมยังเหลือเวลาอีกตั้งสามเดือนพวกเราไปฝึกกันหน่อยดีหรือไม่"

"หืม ฝึกหรือ ได้สิแต่ว่าจะไปฝึกที่ไหนดีล่ะ เธอพอจะมีสถานที่แนะนำหรือเปล่า"ไป๋ฉีหยุดชะงักแล้วเอ่ยปากถาม

"อืม นายท่านลองใช้ AI หาสถานที่ๆมีความสอดคล้องกับพลังในตัวของนายท่านสิเจ้าคะ ถ้าเจอสถานที่ไหนก็ไปสถานที่นั้น"เสี่ยวไป๋ตอบอย่างตรงไปตรงมา ไป๋ฉีจึงลองให้ AI หลิงหลิงค้นหาสถานที่ๆมีความเกี่ยวข้องกับ ธาตุไฟ ธาตุสายฟ้า หรือไม่ก็สถานที่ๆมีความผันผวนของเคลื่อนแม่เหล็ก

ซึ่งหลิงหลิงก็คัดกรองสถานที่ออกมาให้ไป๋ฉีหลายสถานที่ด้วยกัน แต่ส่วนใหญ่จะเป็นภูเขาไฟและสถานที่ๆสายฟ้าผ่าลงมาบ่อยๆ

"จากที่ดูมันก็มีหลายพื้นที่ๆน่าสนใจ และล้วนแต่เป็นสถานที่ๆฉันสามารถเรียนรู้กฏเกณฑ์ของธาตุไฟและสายฟ้าได้อย่างดีเยี่ยม แต่ธาตุแม่เหล็กนี่สิ หลิงหลิงค้นหามาตั้งนานกลับเจอแค่สถานที่เดียวเท่านั้น คือบริเวณทะเลเขตสามเหลี่ยมแห่งความตาย ที่นั่นขึ้นชื่อว่าเมื่อไปแล้วจะไม่ได้กลับมาฉันควรที่จะไปที่นั่นดีไหมนะ"ไป๋ฉีครุ่นคิดอยู่พักใหญ่

"ฮิฮิ หากนายท่านอยากไปทำไมจะไม่ดีล่ะเจ้าคะ และต้องไม่ลืมว่านายท่านมีชุดเกราะ ดาร์ก เอ็มเพอร์เรอร์อยู่ ต่อให้อบิสระดับจ้าวพิภพก็ยังฝ่าการป้องกันของชุดเกราะนี้ไม่ได้ แม้สถานที่ลึกลับนั้นจะมีเรื่องเล่าว่าไปแล้วจะไม่ได้กลับมาก็จริงแต่นั่นก็สำหรับนักสู้ธรรมดาๆหาใช่นายท่านไม่"

"ถ้ากับสถานที่เล็กๆบนโลกแบบนี้นายท่านยังไม่กล้าไป นายท่านท่องจะไปยังจักรวาลอันกว้างใหญ่ได้อย่างไรเจ้าค่ะ"เสี่ยวไป๋กล่าวแกมสั่งสอน

ไป๋ฉีราวกับถูกกระตุ้นโดยคำพูดนั้น จริงอย่างที่เสี่ยวไป๋ว่า เขาจะมากลัวสถานที่เล็กๆอย่างสามเหลี่ยมปีศาจของโลกไปทำไมกัน เมื่อคิดได้เช่นนี้เขาก็รู้สึกอายนักที่รู้สึกลังเลเมื่อครู่ และเริ่มเปลี่ยนความคิดของตัวเองใหม่ในทันที

'สามเดือนมานี้ฉันอยู่อย่างสงบสุขมากเกินไปจนหลงระเริงในความสงบสุขนั้นมากเกินไป ไม่ได้การฉันต้องปรับตัวเองเสียใหม่'ไป๋ฉีคิด ก่อนที่จะเดินกลับบ้านไป จากนั้นเขาก็เรียกประชุมเหล่าภรรยาของตนเองในทันที

"ที่รัก มีอะไรเร่งด่วนอย่างนั้นหรือ?"เมื่อมากันครบ เป็นโรสที่เอ่ยปากถามไถ่

"ฉันจะไปฝึกฝนข้างนอกเสียหน่อยครั้งนี้น่าจะใช้เวลาสองเดืนนกว่าๆ แต่ก่อนจะไปฉันจะสอนทักษะให้พวกเธอเสียหนึ่งอย่าง"ไป๋ฉีกล่าวรวดเดียว หญิงสาวทั้งห้าคนที่ได้ยินก็ถึงกับทำหน้าฉงนสงสัย

ไป๋ฉีจึงได้พาพวกเธอไปยังเกาะส่วนตัว ต่อมาก็เริ่มการสอนทักษะที่เขาว่าไว้ ในมือของเขาก็ปรากฏดาบที่ใช้อยู่เป็นประจำ

"สิ่งที่ฉันจะสอนพวกเธอคือแก่นแท้ของอาวุธ"

"แก่นแท้แห่งอาวุธ"สาวๆทั้งห้าอุทานขึ้นมาพร้อมกัน ในใจเต็มไปด้วยความสงสัยว่าทักษะนี้มันคืออะไร

ไป๋ฉียกยิ้ม เขาสอนพวกเธอควบคู่กับการสาธิตให้ได้ประจักษ์ ภรรยาทั้งห้าคนของไป๋ฉีที่ได้เห็นพลานุภาพของทักษะนี้ก็ดวงตาเบิกกว้างเต็มไปด้วยความตกตะลึง เพราะนี่มันคือทักษะที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

ในที่นี้ซุนหรงและโนอาเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง พวกเธอหนึ่งคนเคยเห็นปราณดาบอัสนีบาตของไป๋ฉี ส่วนอีกหนึ่งคนโดนโจมตี ที่แท้อำนาจการฟันนั้นก็มาจากทักษะนี้นี่เอง

"พวกเธอเข้าใจแล้วใช่ไหม"สิ้นสุดการอธิบายและสาธิตไป๋ฉีจึงหันไปถามไถ่ภรรยา ปรากฏว่าพวกเธอพยักหน้าอย่างเข้าใจ เนื่องจากพวกเธอตั้งใจฟังและดูเป็นอย่างจริงจัง ทักษะที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ พวกเธอจะพลาดที่จะเรียนรู้มันได้อย่างไร