เสียงโหยหวนโอดครวญร่ำร้องดังระงมเปลวเพลิงสาดส่องแผ่ปกคลุมทั่วสี่ทิศกลิ่นคาวโลหิตคละคลุ้งฟุ้งกระจายพวยพุ่งพร้อมกลิ่นเผาไหม้ของบ้านเมืองเปลวเพลิงผืนใหญ่ลามเลียค่อยๆ ขยับขยายเป็วงกว้างที่นั่นเป็เมืองหนึ่งเมืองเสียงร้องคำรามตวาดเกรี้ยวกราดอย่างบ้าคลั่งนั้นดังกึกก้องสะท้อนเสียงร้องไห้คร่ำครวญด้วยซุ่มเสียงโศกาและเคียดแค้นจนหมดสิ้น
เปลวเพลิงผืนใหญ่เผาไหม้บ้านหลายสิบหลังคาเรือนจากนั้นค่อยๆ ขยับเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ท้องฟ้าในยามค่ำคืนถูกแสงสว่างสีส้มแดงอาบย้อมสะท้อนจนแดงฉานแสงจันทร์สาดส่องอย่างหนาวเหน็บแผ่ขยายอารมณ์หดหู่รันทดและเคียดแค้นให้อ้างว้างโดดเดี่ยวยิ่งกว่าเดิมควันดำมากมายพวยพุ่งดั่งเมฆดำอันปกคลุมท้องฟ้าท้องถนนกว้างขวางหลายสายยามนี้มีแต่เศษซากบ้านที่ถูกเผาไหม้หักโค่นพังทลายลงมา
เมืองเมฆสงบที่ตอนนี้มิได้สงบดั่งชื่อนามเปลวเพลิงถูกกลุ่มโจรโเี้วางเพลิงลอบเผาบ้านเมืองนับไม่ถ้วนกองกำลังมากฝีมือนับร้อยมากบุกรุกโจมตีและสังหารผู้คนในเมืองราวกับผักปลาเสียงผู้หญิงกรีดร้องโหยหวนฟังแล้วชวนให้อารมณ์หดหู่เศร้าโศกเกินบรรยายชายฉกรรจ์สวมใส่ชุดดำคาดผมด้วยผ้าสีขาวจำนวนมากวิ่งตะบึงพร้อมกับดาบที่เปื้อนโลหิตในมือมีบุรุษหลายคนเดินแก้ผ้าเปิดเผยท่อนร่างใบหน้าเป็ผู้บ้าคลั่งกระทั่งมักมากในกามเสียงหญิงสาวเ่าั้โหยหวนอย่างเคียดแค้นขณะเดียวกันก็น่าอดสู
มาตรว่าตายยังสุขสบายกว่าถูกทรมาทรกรรมเช่นนี้ดวงตาหญิงสาวนับสิบล้วนแดงก่ำถลึงตาจนปูดโปนจวนจะถลนสุดท้ายก็กลอกกลิ้งสิ้นสภาพตายในสภาพตาเหลือกโลหิตชุ่มโชกทั่วร่าง ร่างคนแม้กระทั่งตายไปก็ยังชักกระตุกต่อยาวเหยียดจิตใจคนโเี้กระทั่งคนตายก็ไม่ละเว้นมองห่างออกไปมักจะเห็นชายฉกรรจ์จำนวนหลายสิบคนวิ่งควงดาบปานคนบ้าตวัดดาบสังหารชาวบ้านอย่างโเี้
ถนนกว้างใหญ่หลายสายราวกับเป็ขุมนรกและฝันร้ายของผู้คนชายฉกรรจ์ชุดดำจำนวนมากวิ่งตะบึงบ้างก็หัวเราะเสียงแหลมเล็กอย่างบ้าคลั่งมือกุมด้ามดาบตวัดฟาดฟันไปทั่วสารทิศเสียงกรีดร้องแหลมราวจะกระชากิญญาอันโหยหวนนั้นราวกับเป็ยาและฉีดเืไก่ให้พวกมันทั้งหลายยิ่งได้ฟังก็ยิ่งโเี้บางคนบ้าคลั่งดวงตาแดงก่ำระหว่างคิ้วเต็มไปด้วยคราบโลหิตใบหน้าทาบทอด้วยประกายความโเี้และชโลมด้วยจิตสังหารอันรุนแรง
ฟาดฟันปลายดาบตัดแขนสองข้างรั้งรอครึ่งถึงหนึ่งนาทีค่อยตวัดดาบฟันขาหนึ่งข้างคนผู้นี้เ็ปเจียนตายมาตรว่า้าจะตายก็ตายไม่ได้คงเป็เช่นนี้หลายครั้งหลายคราย่อมต้องสลบเพราะความเ็ปทว่ามันสลบเหมือดทีไรชายฉกรรจ์จอมคลั่งเืก็จะฟันมันหนึ่งดาบจวบจนเรือนร่างไร้แขนขาชักกระตุกตกตายด้วยสภาพไร้แขนขาอเนจอนาถเกินทานทนสภาพร่างกายคล้ายกันเช่นนี้เกลื่อนกล่นกลาดเต็มพื้นถนนมันสมองและโลหิตราวสายธารอันแดงฉานส่งกลิ่นเหม็นคาวคละคลุ้งฟุ้งกระจายกระทบนาสิก
เสียงกรีดร้องอย่างเคียดแค้นสิ้นหวังและทุกข์ระทมปวดปานทรมาทรกรรมยิ่งประกายสีเงินของคมดาบหลายสายพุ่งพรวดฉวัดเฉวียนแสงจันทร์เยือกเย็นสาดส่องด้วยความหดหู่ปานเวทนาท้องฟ้ามืดมิดไร้หมู่ดาวราวกับถูกฉาบเป็สีแดงอยู่รำไรสายลมอันเฉื่อยชาแต่เย็นเยียบปานจะเสียดแทงิญญาโชยพัดกระพือกลิ่นคาวไปทั่วสารทิศคาดว่าทั้งเมืองคงมีผู้รอดชีวิตเพียงไม่กี่ร้อยคนแล้วกระมังสายโลหิตพุ่งกระฉูดออกจากลำคอที่ถูกตัดศีรษะตกสู่พื้นถนนกว้างใหญ่ที่สองข้างขนาบด้วยบ้านถูกลามเลียด้วยเปลวเพลิงชโลมด้วยโลหิตและซากศพมนุษย์เกลื่อนกล่นกลุ่มชายฉกรรจ์ค่อยๆ ไล่ลามจากข้างๆค่อยๆ ขนาบเข้าไปต้องใจกลางเรื่อยๆ
ในเมืองนี้มีผู้คนอาศัยนับหลายร้อยประมาณพันกว่าคนมีบ้านพักปลูกสร้างนับร้อยนับพันหลังคาเรือนยามนี้กองพะเนินเป็ซากศพูเามนุษย์มิทราบสูงใหญ่เพียงใดแล้วภายใต้แสงจันทร์สาดส่องหนาวเหน็บหัวใจเปลวเพลิงลุกฮือท่วมโหมโชติ่เงาคนชุดดำบุกสังหารอย่างไม่ละเว้นแปรเปลี่ยนเมืองอันสงบสุขให้กลายเป็ขุมนรกในค่ำคืนเดียวไม่ว่าเด็กทารกเด็กวัยกลางผู้เยาว์หรือผู้มากอายุถึงวัยชราล้วนสีหน้าซีดเผือดเกรงกลัวต่อฝันร้ายปานขุมนรกที่ยามมีชีวิตอยู่ไม่แม้แต่จะเคยคาดคิดว่าจะประสบพบเจอ
สายตากวาดมองเห็นแต่ซากศพและเศษเนื้อเืแปรเปลี่ยนเป็ลำธารอันแดงฉานที่ภาพสยองชวนขวัญกระเจิงนี้ยากจะทนมองครั้นต้องนั่งตัวแข็งไม่กล้าขยับสายตาหลายคนต้องเฝ้ามองคนที่รักในครอบครัวหรือเพื่อนบ้านถูกทรมานตัดร่างกายไปก็น้ำตาไหลทะลักเป็โลหิตแววตาทุกคงดวงตานั้นแดงก่ำความรู้สึกหลากหลายนั้นปนเปประเดประดังสุดท้ายหลายคนล้วนเฝ้ามองท้องฟ้าแหงนหน้ากู่คำรามลิขิต์ไฉนโหดร้ายถึงปานนี้
แม้แต่ทารกพึ่งคลอดได้หกเดือนเศษยังไม่รอดแล้วเช่นนี้เมืองนี้จะมีใครรอดอีกมาตรว่าคนส่วนหนึ่งกำลังสิ้นหวังและเคียดแค้นคนอีกส่วนหนึ่งก็ย่อมเคียดแค้นมากกว่าจิตใจถูกมารครอบงำแม้นเป็ชาวบ้านแต่มิอาจทานทนต่อการกระทำอันโหดร้ายหลายคนยกมือจับดาบฟาดฟันสังหารกับหมู่โจรอย่างเหี้ยมหาญการต่อสู้อันเคียดแค้นสุดท้ายทั้งสองฝ่ายก็ต้องมีคนตายจากไปด้วยสภาพยับเยินร่างกายและอวัยวะภายในกระจุยกระจาย
ในส่วนกลางของเมืองนั้นเป็ในกลุ่มคนโห่ร้องบ้าคลั่งนั้นเป็มือดีของเมืองเมฆสงบในตึกเ้าเมืองยามนี้ทหารสังกัดเ้าเมืองสวมใส่ชุดเกราะบางสีดำบางคนถือทวนบางคนถือดาบบุกต่อสู้กับคนโฉดชั่วอย่างไม่คิดชีวิตที่เบื้องหน้าห่างจากหมู่ตึกเ้าเมืองราวหลายร้อยเมตรทหารสวมเกราะสีดำผู้หนึ่งสะอึกกายปราดเปรียวตวัดปลายดาบเป็ประกายเกรี้ยวกราดฟันฉับใส่ต้นคอโจรโฉดชั่วผู้หนึ่งโลหิตพุ่งฉีดดั่งน้ำพุ
เืชั่วไหลย้อยชโลมทหารผู้นั้นยามนี้ได้ลิ้มรสเืชั่วแห่งศัตรูมาตรแม้นตายตกก็ไม่เสียดายฉับพลันด้านข้างพลันปรากฏโจรโฉดพุ่งพรวดออกมาสองสามคนชายฉกรรจ์ชุดดำควงดาบคนแรกบุกเข้าทางซ้ายเสือกแทงปลายดาบใส่ชายโครงทหารผู้นั้นเสียงเคร้งสะท้านด้วยประกายไฟเย็นเยียบทหารผู้นั้นใช้ดาบต้านทานได้ทว่ามิทันได้ขบคิดด้านขวาพลันมีคนกระโจนทิ่มแทงปลายทวนใส่ฉัวะฉัวะฉัวะปลายหอกเปื้อนเปรอะโลหิตกะซวกแทงผ่านเกราะสีดำข้างหลังสามทีทะลุหน้าอกข้างซ้ายถึงสามรูโลหิตพุ่งฉูดแต่มันขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแม้ปากจะกระอักเืแต่ก็ไม่ยอมแพ้
ดวงตาคนสิ้นหวังประกายดุร้ายทั้งยังแดงก่ำมาตรว่าข้าต้องตายย่อมต้องมีผู้คนที่จะตายไปพร้อมกับข้ามันผลักดาบขวาออกกระแทกโจรโฉดนั้นออกฟาดฟันดาบแนวนอนใส่ฝั่งซ้ายดังฉับศีรษะคนผู้หนึ่งก็ตกหล่นสู่พื้นพร้อมกับสายโลหิตที่พุ่งใส่ร่างมันจนเหม็นคาวโลหิตรุนแรงเบื้องหน้ามันมีคนตวาดอย่างเกรี้ยวกราดมือขวากุมกระบองะโฟาดหมายทุบศีรษะมันทหารผู้นั้นยังมีสติหลงเหลือะโอย่างเคียดแค้นไม่สนใจว่าร่างจะถูกหอกปักคาไว้หรือมีาแมากมายเพียงใด
มันฟันดาบไปปะทะกับกระบองดังเคร้งประกายไฟพวยพุ่งแรงมันถดถอยเป็คนใกล้ตายดาบถูกทุบกระเด็นออกด้านหลังพลันมีคนขว้างปาหอกสั้นพุ่งกระแทกแทงจากแผนหลังทะลวงหัวใจมันจนตายเสียงหัวเราะสะใจและบ้าคลั่งของโจรโฉดดังพร้อมกับเอาเท้าขยี้หน้าทหารที่ตายลงกล่าวว่า
" แม้นเ้าจะเป็มือดีมากฝีมือแต่ย่อมพ่ายแพ้คนหมู่มากฮ่าๆ " เสียงหัวเราะแหบแห้งดังสะท้อนไปทั่วกลบเสียงโหยหวนร่ำร้องจนหมดสิ้น
ถัดจากทหารที่พึ่งตายลงนั้นมีทหารสวมเกราะสีดำถูกกลุ้มรุมตัดศีรษะลอยละลิ่วมีทหารผู้หนึ่งอาจหาญมือสองข้างถือดาบและโล่ต่อสู้โจรโฉดสี่คนตวัดดาบเป็เส้นแสงเย็นะเืหนึ่งเส้นเืพุ่งกระจายสุดท้ายถูกโจรโฉดฟาดฟันสะบัดแขนและขาถูกสะบั้นจนขาดตายตกในสภาพดวงตาแดงก่ำเคียดแค้นอย่างสุดแสนที่ด้านหลังที่ทหารเกราะดำปกป้องเป็หมู่ตึกแห่งหนึ่งสูงราวห้าชั้นกินเนื้อที่หลายไร่มีซากศพกองพะเนินหน้าประตูรั้วจำนวนมาก
ชายฉกรรจ์สวมใส่ชุดดำราวๆ สามสิบสี่สิบคนยืนเข่นฆ่าอย่างกระหายเืหลายคนร่างชุ่มโลหิตแม้แต่หน้าตายังมองไม่ชัดทหารนายหนึ่งยืนเป็แนวป้องกันหน้าประตูทั่วกายเปล่งประกายตามเกราะเกรอะกรังด้วยโลหิตและเนื้อหนังมังสามันฟาดฟันดาบทีเดียวก็พลันปรากฏคมดาบสามสายสะบั้นโจรโฉดให้ตายตกลงไปสองคนทว่าคนเบื้องหน้ามันมีเกินสิบต่อสู้อย่างไรก็ต้องตายมันมีสีหน้าเคียดแค้นชุดเกราะขาดวิ่นาแสาหัสเจ็บหนักเต็มเรือนร่าง
ขบกรามกรอดๆ อย่างคับแค้นะโอย่างเกรี้ยวกราด" เ้าพวกโจรชั่วต่ำทรามวันนี้ข้าพเ้าจะไม่ยอมตายหากไม่ได้สังหารเ้าด้วยตัวเองจอมชั่วแสนสามานย์" สายตาจับจ้องไปยังชายฉกรรจ์อายุสามสิบใกล้สี่สิบผู้หนึ่งรอบกายรายล้อมด้วยมือดีสองสามคนรอบๆ นั้นยังมีโจรโฉดอีกนับสิบในมือมันกุมด้ามกระบี่ยาวสองเมตรเล่มหนึ่งด้ามจับฝังเพชรและมณีเจ็ดสีส่วนปลายยังถักร้อยด้วยโซ่ทองคำกระบี่สะท้อนแสงดุร้ายออกมา
จอมชั่วสามานย์แค่นเสียงหัวเราะฮ่าๆ อยู่ด้านหลังพลางกล่าวว่า" จะสังหารข้าจอมชั่วสามานย์นับเป็เื่เพ้อฝันตัวเ้าในตอนนี้แม้แต่สังหารโจรโฉดสองคนยังมิอาจทำได้อย่าเพ้อฝัน! " เสียงหัวเราะเย้ยหยันดูแคลนของโจรโฉดทั้งหมดดังระงมทหารนายนี้ถูกเรียกว่าดาบแหวกฟ้าหนึ่งในทหารมือดีของหมู่ตึกเ้าเมืองเดิมทีเป็คนนิสัยดีเยี่ยมรักมิตรและชาวบ้านในเมืองอย่างยิ่งมีคุณธรรมสูงส่งดั่งนักรบวีรชนผู้หนึ่ง
ดาบแหวกฟ้าขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยสีหน้าเขียวคล้ำยืนร่างโอนเอนสภาพร่อแร่ปางตายไม่มีจุดใดในร่างกายที่ไม่เป็าแยามยกดาบชี้ไปยังจอมชั่วสามานย์กล่าวด้วยเสียงทุ้มหนักแน่นและห้าวหาญดวงตาทอแววหนักแน่นประกายแห่งจิติญญานักสู้พวยพุ่งลุกโหมดั่งเปลวเพลิงพลางกล่าวว่า
" เฮอะจอมชั่วสามานย์จิตต่ำอ่อนแอแม้แต่ประลองกับข้ายังไม่กล้าเช่นนี้จะใครสามารถปกครองใครได้ ช่างน่าสมเพช น่าสมเพชอย่างยิ่ง! " มันร้องเพ้ยถ่มน้ำลายเืออกคำหนึ่งอย่างเย้ยหยันหัวเราะเสียงดังกังวาน
จอมชั่วสามานย์เป็คนร่างเตี้ยศีรษะโตดวงตากลวงลึกมีผมเป็กระจุกเดียวบนกลางขม่อมถลึงตาโตพลันชี้สั่งโจรโฉดอย่างเกรี้ยวกราดกล่าวว่า" จงสังหารมันตัดศีรษะมันผู้นี้ให้ข้า" ยามมันเอ่ยเสียงแหบแห้งดังสนั่นเพียงแต่โจรโฉดไม่มีใครก้าวเท้าออกสังหารแววตาแต่ละคนล้วนลังเลในความคิดของพวกมันจอมชั่วสามานย์กลายเป็บุคคลอันขลาดเขลาตามคำะโของอีกฝ่ายทำให้โจรโฉดจำนวนมากลังเลใจดาบแหวกฟ้าหัวเราะเสียงดังอย่างดูถูกจอมชั่วสามานย์ตวาดเสียงดังอย่างโกรธแค้น
ะโพุ่งเข้าใกล้ดาบแหวกฟ้าอย่างรวดเร็วปานเสือดำกำลังจะล่าเหยื่อดวงตามันทอประกายกระหายเืจิตสังหารแผ่ขยายมันมีสภาพร่างกายเต็มร้อยดาบแหวกฟ้าย่อมไม่มีทางสู้ไหวมันเพียงจะยกดาบประกายแสงสีเงินเย็นเยียบก็แทงทะลุอกมันทันใดเสียงจอมชั่วสามานย์หัวเราะเยาะอย่างสะใจแต่แววตาของดาบแหวกฟ้าไม่เปลี่ยนแปลงมันยิ้มมุมปากดวงตาอันแดงฉานด้วยโลหิตทอประกายแวววาวยอมทิ้งความเ็ปให้อีกฝ่ายจู่โจมเพื่อแลกโจมตีอีกฝ่ายกลับจอมชั่วสามานย์ลอบร้องว่าผิดท่าอยู่ในใจ
มันเบิกตาโพลงโตเค้าแววหวาดกลัวปรากฏบนใบหน้ายามจะกระชากดาบหลบหนีถอยหลังแสงวาววับสะท้อนความน่ากลัวก็แลบลั่นที่หางตาเมื่อหันศีรษะไปดูเห็นหนึ่งดาบตวัดลงมาอย่างดุดันมันไม่แม้แต่จะได้แสดงสีหน้าท่าทางศีรษะก็หลุดจากบ่าเืชั่วเป็กลิ่นเืคาวรุนแรงพุ่งกระฉูดดั่งน้ำพุจนแดงฉานดาบแหวกฟ้ายิ้มจางๆ ดาบในมือหลุดร่วงตายลงอย่างภาคภูมิใจทั้งหมดนี้แม้นการบรรยายอาจฟังดูยืดยาวแท้จริงกลับเกิดขึ้นเพียงไม่กี่ชั่วอึดใจทำให้โจรโฉดทั้งหลายกระทำไม่ทันได้แต่ดูหัวหน้าตกตายไปหนึ่งคน
701
