นิทตี้นั่งตรงบนเตียงคนไข้ “ฉันจำคุณหมอได้ค่ะ แต่ไม่แน่ใจ ตั้งแต่วันที่พบคุณหมอที่โรงพยาบาลที่นั่น คุณหมอรักษาแม่ของฉัน ในตอนแรกฉันเข้าใจว่าคุณหมอมาตามหาพี่สาว หลายวันต่อมาคุณหมอคือแพทย์คนแรกที่บอกว่าอาการป่วยของแม่ แม่เป็นมะเร็งระยะที่ 2 ควรได้รับการคีโมเร็วที่สุด ฉันไม่ได้มีความแค้นอะไรค่ะ ฉันรู้ว่าคุณหมอแต่งงานแล้วหย่า แต่ฉันไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้แม่ฟังเพราะฉันสงสารแม่ค่ะ กลัวว่าแม่จะทรุดลงถ้ารู้ว่าคุณหมอคือใคร เกี่ยวข้องกับพี่อัญญานา" วินนี่กับเดฟทั้งคู่มองหน้ากันและกัน คุณหมอราชไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ เขารวบรวมแฟ้มประวัติการรักษานิทตี้
“ ผมขอพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้“ เดฟยกมือขึ้นขัดจังหวะ “นิทตี้ ผมขอออกความเห็น ความรักของคู่นี้ ดูเหมือนว่า อัญญานาเป็นผู้ถูกกระทำ แต่ในมุมมองของผม เธอไม่ยอมบอกคุณหมอว่าเธอมีท้องกับเขา ตรงนี้ที่ผมไม่เข้าใจ คนเรามอบร่างกายให้กันและกัน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม มันคือความพอใจทั้งสองฝ่าย ส่วนอีกฝ่ายตั้งความหวังไว้มากน้อยแค่ไหนผมไม่รู้ คู่รักของผมกับภาวนา เธอถูกเลี้ยงดูคล้ายๆกับอัญญานา ภาวนาเล่าเรื่องครอบครัวของเธอหมดทุกอย่าง เมื่อผมฟังจนผมเข้าใจ ผมตั้งรับไว้ว่าจะต้องทำอะไร ผมรักเธอหรือเปล่า ก่อนที่จะมีความสัมพันธ์กับเธอ ผู้ชายส่วนมากต้องการมีเซ็กเพราะต้องโชว์ว่าตัวเองมีเสน่ห์หรือคึกคะนอง มีความสามารถทำให้ผู้หญิงพอใจได้ไหม อัญญานาเหมือนขาดการสื่อสารกับคุณหมอ หรือ เกรงใจหมอมากจนไม่กล้า ผมไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรกันแน่ ผมอาจพูดเกินเลย แต่ ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณหมอดี ไม่ได้เข้าข้างผู้ชายด้วยกัน คุณหมอมุ่งที่จะเรียนให้จบก่อน มันคือเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ในตอนนั้น เลยมองข้ามความรู้สึกของผู้หญิงที่หลงรักคุณหมอจนหมดหัวใจ“ น้ำตาของคุณหมอหยดลงบนแขนเสื้อ นิตยารู้สึกผิดมากกว่าเดิม “ ฉันขอโทษค่ะที่พูดกับคุณหมออย่างไร้มารยาทในวันนั้น วินนี่กับเดฟพยายามอธิบายให้ฉันเข้าใจคุณ เรื่องมันจบไปแล้วค่ะ คุณหมอทำใจให้สบายนะคะ“ แผ่นกระดาษทิชชูวางลงในมือของคุณหมอ “อย่าร้องไห้สิคะ ฉันรู้สึกว่าตัวเองแย่มากๆเลยค่ะ” เธอสวมกอดคุณหมออย่างอ่อนโยนฉันท์มิตรแท้ ราชซาบซึ้งความขอโทษของเธอ “ขอบคุณมากๆ ที่เล่าความจริงและให้กำลังใจผมครับ”
ผู้กองเดฟก้าวขึ้นนั่งบนเตียงคนไข้ ลูบศีรษะของนิทตี้อย่างเอ็นดู “ ผมดีใจที่คุณเข้าใจ เอ่อนี่ ขนมอร่อยไหม ผมลงมือทำเองทำตั้งแต่เช้า ใช้เวลาทำ 3ชั่วโมงเพื่อคุณคนเดียว ครั้งที่แล้วชมว่ารสไม่ผ่าน ครั้งนี้เดฟมั่นใจ“ มือนิทตี้บิดปลายจมูกของผู้กองเดฟเหมือนไม่พอใจ เลื่อนสายตามองคุณหมอราชอมยิ้ม “ฉันไม่ได้กินเลยสักชิ้น“ เดฟหันควับมองหน้าวินนี่นั่งไขว่ห้างบนโซฟายาว “ นายลืมเอามาใช่ไหม นายรู้ไหมว่ามันลำบากขนาดไหนกว่าจะทำทั้งอบทั้งต้มทั้งนึ่ง ฉันอุตส่าห์พับกล่องกระดาษเอง แค่นี้ฉันก็อาศัยนายไม่ได้ นายกลับไปเอามาให้เธอกินเดียวนี้ ไม่งั้น.... “ วินนี่ตาโตถูกสวดยับ ยกมือขึ้นยกมือห้ามเพื่อนรักให้หยุดต่อว่าเขา “เดี๋ยว ไอ้เดฟ นายบ่นมากไปแล้ว นู้น !!! ผู้ชายคนนั้น....ไม่ใช่ฉัน ถามคุณหมอราช เขาสั่งงด เมียฉันอ้วนขึ้นก็เพราะของฝากของนายคนเดียว ทำมาให้กินทุกวัน เธอนอนกินดูซีรีส์ Star Plusทั้งวัน ทุกวันนี้ชีวิตฉันถูกลิขิตรับบทบาทพระเอกดราม่าแล้วด้วย เชอะ“ หมอนหนุนหัวถูกปาใส่พวกเขาทั้งคู่ วินนี่คว้าไว้ทัน วางหมอนนอนลงบนโซฟาทันที
คุณหมอราชหัวเราะ เล่าอาการของนิทตี้ให้ผู้กองเดฟฟัง “เธอ เริ่มมีไอหลังจากกินขนม ผมห่วงการกินอาหารไม่เป็นเวลาอาจทำให้เป็นกรดไหลย้อน ของดอาหารขยะทุกชนิดไว้ก่อน ให้เธอทานอาหารของโรงพยาบาล ที่มีรสชาติกลางๆก่อนสักระยะ ไม่งั้นเธอไม่หายสักที่ อย่างอื่นก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง “
วินนี่ลุกขึ้นวางหมอนหนุนหัวให้เธอ นิทตี้พยายามรวบเส้นผมขึ้น วินนี่ช่วยมวยผมให้เธอ ชายหนุ่มก้มหน้าจูบซอกคอของเธอต่อหน้าเพื่อนรักและคุณหมอพร้อมคำถาม ”คุณยังมีอะไรในใจอีกไหม นางฟ้าตกหลังคา “ ข้อศอกของเธอกระทุ้งใส่ท้องของเขาอย่างแรง วินนี่หลบไม่ทันแต่หัวเราะออกมา มือเรียวงามปิดริมฝีปากของเขาไว้ นิทตี้ยิ้มให้คุณหมอราชอย่างเป็นมิตร “ มีค่ะ ฉันขอความจริงเรื่องการไม่ลดค่ารักษาค่ารักษาให้ฉันครั้งนี้ คุณหมอก็สั่งงดตัวยาตั้งหลายตัว กายภาพบำบัดไม่เยอะ ขอลดค่ารักษาเหมือนครั้งก่อนได้ไหมค่ะ“ ผู้ชายทั้งสามคนระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น
คุณหมอราชยิ้มกว้าง คราวนี้เขาไม่กล้ารับปากเธอแม้แต่อย่างเดียว ตอบอย่างเลี่ยงๆ “ ผมขอคิดดูก่อนว่าคุณจะให้ความร่วมมือกับการรักษาครั้งนี้มากน้อยแค่ไหน อีกอย่าง วันนี้ ผมขอเชิญพวกคุณให้มาชมการแสดงดนตรีชั้นล่าง เชิญทุกๆคนด้วยครับ “