ONLY FACTS (ONLYFUCKS) erotic novel

สำนักพิมพ์: อาศรมอักษรา69หัวเข่าด้าน

EROTIC NOVEL

ONLY FACTS (ONLY FUCKS)

โดย : เลียลอง

34.

เสพสม โลมยั่ว รัวระเริง

“สถานที่โชว์ตั้งอยู่บนชั้นสอง ตึกริมถนนที่คนเดินเตร็ดเตร่กันเต็มเลยนะ เดินขึ้นบันไดเห็นๆ กันเลย จ่ายเงินค่าผ่านประตูกันตรงนั้นแล้วก็เดินเข้าประตู ข้างในก็กว้างประมาณตึกแถวสองห้องของบ้านเราเท่านั้นเอง เวทีแสดง...ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ รูปร่างมันก็เหมือนแค็ทวอล์คของการเดินแฟชั่นไม่มีผิดเลย มีเวทีข้างหน้าด้านขวาง แล้วก็มีทางเดินตรงกลางยื่นออกมา เพียงแต่มันสั้นกว่า แคบกว่า”

“อย่าบอกนะว่า....ต้องลากถูลู่ถูกังกันแบบเดินแฟชั่นด้วย”

ทั้งแพ็ตและโอ๊ตอดหัวเราะกับคำทักท้วงของแนนซี่ไม่ได้

“ทำอย่างนั้น ก้นพังกันหมด อะไรอะไรมันก็หดอีกต่างหาก หมดอารมณ์กัน”

ทั้งสามหัวเราะสนุกสนาน แนนซี่ถึงกับไอสาม-สี่ครั้งเพราะสำลักไวน์

“การจัดเวทีอย่างนั้นคงทำเพื่อให้ดูกันทั่วถึง โชว์กันบนเวทีด้านหน้าแห่งเดียว คนดูข้างหลังก็เสียเปรียบน่ะซี แย่งกันมานั่งข้างหน้ากันหมด มันก็เลยต้องมีเวทีตรงกลางยื่นออกมา จะได้เปลี่ยนมุมแสดงกันแบบใกล้ชิดสนิทสนม มันเป็นกันเองดี” แพ็ทบอก ตามด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ

“ใจคอพวกหื่น มันจะดูกันแบบฟังเล็คเชอร์ในห้องเรียนเลยหรือ?” แนนซี่เปรยเหมือนจงใจจะเสริมเติมบรรยากาศการกระตุ้นอารมณ์

“ยิ่งกว่าซะอีก!...เพราะอะไรรู้มั้ย?”

“อือ ฮื้อ!...” พี่แนนซี่ส่งเสียงในลำคอเหมือนจะตอบรับความอยากรู้

“เก้าอี้นั่ง!...มันตั้งเรียงแถวชิดติดขอบเวที ทั้งเวทีด้านหน้า แล้วก้อเวทียาวกลางห้อง! เพราะสถานที่มันคับแคบ มีคนเข้าชมแน่นจนต้องยืนเบียดกันข้างหลัง และด้านข้างชิดผนังห้อง”

“แล้วพี่แพ็ทนั่งอยู่ตรงหน้าเวทีมั้ยครับ?” โอ๊ตเอ่ยถามบ้าง เพื่อเน้นถึงความสนใจการฟังและกระเซ้าแหย่ให้ทั้งรู้สึกถึงความเป็นกันเอง และเขากำลังเพลิดเพลินกับการได้ร่วมวงพูดคุย ก่อนที่จะ....

“หน้าสุดเลยล่ะซี!” พี่แนนซี่แทรกแบบหยอกเย้ย

“ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ...ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้าย กลุ่มของเราเข้าไปทีหลัง ที่นั่งเต็มหมดแล้ว ต้องยืนดูด้านหลังสุด ถ้าเก้าอี้ว่าง...ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าเขินหรือหื่นดี เขินก็ไม่กล้านั่ง หื่นก็ชิงนั่งเกาะขอบเวทีเลย!”

“ความจริงก็คงจะอยากดูใกล้ๆ แหละน่า แต่ไม่มีเก้าอี้ว่างให้นั่ง ใช่มั้ยล่ะ!” พี่แนนซี่กระแนะกระแหนต่อ

พี่แพ็ทหัวเราะแก้เขิน “ไม่หรอก อายไอ้ยุ่นมัน ยังไงก็ต้องหลบๆ เลี่ยงๆ ไว้เชิงกันหน่อยว่าไม่ค่อยอยากจะมาดูเท่าไหร่หรอก แต่ขัดไม่ได้”

“เพราะมันจะขัดใจตัวเองด้วย...ใช่มั้ย?” แนนซี่แขวะอีก

“คุณรู้ใจผมจริงๆ เลยนะ ทุกเรื่องเลย” แพ็ทหัวเราะเบาๆ “ยืนดูข้างหลังก็เห็นถนัดถนี่แล้วล่ะว่าอะไรเป็นอะไร มันอยู่ไม่ห่างมากนัก ทุกท่วงท่า ทุกลีลา...ชัดเจน ไฟนีออนในห้องก็เปิดสว่างจ้าทุกมุม ใครอยู่ล่าง อยู่บน ใครทำอะไรให้ใคร ทำกันยังไง ทำเร็วแบบเร่งรัว ทำช้าแบบเนิบนาบ โอ๊ย!...กิริยา ท่าทางมันพุ่งเข้ามาใส่กระบอกตาเลยล่ะ”

ทั้งสองหันมาสบตากัน ยิ้มให้กัน ขณะที่โอ๊ตแสร้งมองวิวด้านนอก ปรายตามองมาเท่านั้น

โอ๊ตคงไม่รู้ว่าพี่แพ็ทก็ลอบมองปฏิกิริยาของเขากับสายตาที่แลเห็นแนนซี่

“เสร็จจากการดูเซ็กซ์โชว์ออกมา ตาคงแฉะไปด้วยเซรั่มกามเลยล่ะซี”

“ฮึ!....ผมใช้กระดาษทิชชู่เช็ดก่อน”

แนนซี่หัวเราะ ทรวงอกกระเพื่อมเบาๆ เป็นจังหวะ มันขยับเขยื้อนเคลื่อนตัวตามเสียงหัวเราะ

ปลายปทุมถันสองข้างแนบดันผ้าบางๆ โอ๊ตชำเลืองมองเห็นไม่ลำบากนัก แม้จะไม่ชัดเจน

ทั้งสองคนไม่แสดงอาการใดๆ หากโอ๊ตจะใช้สายตาละลาบละล้วง เหมือนตระเตรียมกันแล้วล่วงหน้า และอยากให้เป็นอย่างนั้นมากว่าการนิ่งเฉยเหมือนคนที่มีความรู้สึกตายด้าน

แนนซี่ลุกขึ้นยืนเพื่อหยิบขวดซ็อส ท่อนล่างของเธอโผล่พ้นขอบโต๊ะ และมันไม่รอดพ้นสายตาของโอ๊ตเช่นกัน

โอ๊ตแลเห็นปุยขนดำบางๆ สอดแทรกตรงง่ามหว่างขาของเธอ!

แพ็ทแสร้งเขี่ยส้อมกับเนื้อสเต็คในจาน เปิดเส้นทางเสรีของสายตาโอ๊ตเพ่งมองไปยังเป้าหมาย...

เป้าโหนกนูนของแนนซี่! เป้าซึ่งเขาเริ่มรู้สึกถึงอารมณ์หมายปองจะครอบครองโดยไม่ต้องร้องขอ เวลานี้ อารมณ์ปั่นป่วนระดับนี้ มันไม่ใช่เป้าหมายการทำงานของเขาอย่างเดียว แต่มันเป็นเป้าหมายของความรู้สึกอยากจะสัมผัสอย่างเหี้ยนกระหือรือ!

เขารออาณัติสัญญาณที่บ่งบอกถึงความพร้อมของทั้งคู่ให้เขาเริ่มทำงานตามสั่ง!