สองหนุ่มน้อยหันหน้ามามอง แม่หนูน้อยชิวชิว แม่ดาวนำโชคสำหรับพวกเขาที่เจอทองคำก้อนใหญ่ที่หนักถึง 30 กิโลกรัมที่พวกเขากำลังชะเง้อมองคุณตา และคุณปู่ และคุณพ่อของพวกเขาหลอมขึ้นมาใหม่อยู่ตอนนี้
“วันนี้น่าจะไปที่กองทิ้งของเสียน่ะชิวชิว แต่ว่าน้องจะไปได้เหรอน้องยังเล็กมากอยู่นะครับ”พี่เฟยิ(หลานปู่เฟยเทียน)
“คุณอาฟางเซียนคงไม่ยอมให้ชิวชิวไปแน่ๆ เลยล่ะ”พี่ลู่จื้อ(หลานชายคุณตาลู่คง)
“เื่นั้นไม่มีปัญหาค่ะ ชิวชิวจัดการเองค่ะ”ชิวชิว
“ชิวชิว หลานอยากออกไปแสวงหาโชคลาภเหรอคะ”หยางเจียงเจียง(อาเล็ก)
“ใช่ค่ะ ชิวชิวอยากไป”ชิวชิว
“เซี่ยเซี่ย ก็อยากไปด้วยเหมือนกันค่ะอาเล็ก พี่เฟยิ พี่ลู่จื้อ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
พี่สาวเซี่ยเซี่ยของเธอก็ยังไม่เคยออกไปแสวงหาโชคลาภด้านนอก เพราะอายุแค่ 6 ปียังไม่ถึงเวลาที่จะได้ออกไป
แต่ว่าอาเล็กของเธอนั้นเคยไปแล้ว เพราะอายุเธอโตพอที่จะออกไปเรียนรู้หาเงินด้านนอก และวันนี้ถือเป็โอกาสดีของเธอเพราะเธอพึ่งจะเจอทองคำนำมาให้กับทุกๆ คนได้ คงจะเป็เื่ง่ายที่จะออดอ้อนขอการออกไปสำรวจโลกภายนอกได้
เธอจะไม่พลาดโอกาสอันดีนี้อย่างแน่นอนเลยล่ะ เราจะต้องออกไปให้ได้
“แล้วสถานที่ที่จะไปแสวงหาโชคลาภที่พวกพี่บอกว่ากองทิ้งของเสียนี่มันเป็ยังไงเหรอคะ”ชิวชิว อยากให้พวกเขาบอกรายละเอียดเสียหน่อยว่าถ้าไปแล้วเธอสามารถใช้พรวิเศษมือััคืนสภาพให้เป็ประโยชน์ได้มากน้อยแค่ไหน
แต่รับรองเลยว่าต้องได้ของดีแน่นอนล่ะ จะไปทั้งทีต้องได้คุ้มและเป็ประโยชน์กับหมู่บ้านของเธอมากที่สุด
“กองทิ้งของเสียของคือสถานที่ๆ ทิ้งพวกของเครื่องใช้ไฟฟ้า รถยนต์ รถมอเตอร์ไซค์ รถจักรยาน ข้าวของพวกนี้ส่วนมากจะพุผังหมดแล้วเราแค่เลือกแค่โครงเศษเหล็ก หรือพวกสแตนเลสมาขายเท่านั้นเองครับ”พี่ลู่จื้อ(หลานชายคุณตาลู่คง)
“แต่ถ้าโชคดี เพราะว่าที่นี่คือที่ๆทิ้งของสำหรับพวกคนร่ำรวยด้วยเช่นกัน เหมือนชิวชิวโชคดีเจอทองคำหนัก 30 กิโลกรัมแบบนี้ สิ่งที่คนร่ำร่ำนำของมาทิ้งก็คือพวกรถยนต์หรือรถมอเตอร์ไซค์สภาพดีใช้งานได้ พวกเขาเอามาทิ้งเพราะอยากได้ของรุ่นที่ดีกว่าเดิมมาใช้ และไม่้าเสียภาษีพาหนะเพิ่มเลยเลือกที่จะนำมาทิ้ง ถ้าใครไปจังหวะที่พวกเขาพึ่งเอามาทิ้งก็จะได้รถไปใช้ฟรีๆ เลยเพียงแต่หาเงินเสียภาษีพาหนะเท่านั้นเองครับ แต่คงยากหน่อยที่จะได้แบบนั้น”พี่เฟยิ(หลานปู่เฟยเทียน)
ชิวชิว ตั้งใจฟังเป็อย่างดี และเรียบเรียงเอาจากความทรงจำเดิมมาปะติดปะต่อเข้าด้วยกัน จึงเข้าใจว่า
โดยปรกติแล้วเด็กๆ ที่นี่ถึงจะเป็เด็กผู้หญิงจะออกติดตามกลุ่มที่ออกไปหาเงินด้านนอก และบางส่วนที่อยู่ในหมู่บ้านก็พากันออกไปขึ้นูเา หรือเดินทางไปในแหล่งที่เรียกว่า แสวงหาโชคลาภ
แหล่งที่แสวงหาโชคลาภก็จะมี ไปที่แหล่งแม่น้ำใหญ่ และูเาที่เคยพบอัญมณี และกองทิ้งของเสียที่ดูไร้ค่าสำหรับคนมีฐานะ แต่ว่าสำหรับคนในชนบทนั้น พวกเขาจะไปขุดคุ้ยหาของที่นำมาขายแปรเปลี่ยนเป็เงินได้ เช่น เหล็ก สแตนเลส พลาสติกแข็ง ทองแดง ทองเหลือง ฯลฯ
กองขยะพวกนี้นั้นที่บอกว่ามีค่าเพราะไม่ใช่ว่าจะหาพวกเศษโครงเหล็ก ออกมาขายเพียงเท่านั้น ที่ทิ้งของใช้ไม่ได้ในส่วนนี้มันคือแหล่งทิ้งของสำหรับบ้านคนที่มีฐานะไม่้าใช้แล้ว และเป็ที่ทิ้งของสำหรับหมู่บ้านบางที่ และเมืองบางที่เกิดภัยธรรมชาติ ทำให้รถยนต์ รถมอเตอร์ไซค์ เครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้าน ที่พังเสียหาย จุดนี้ก็จะมีหมด
ที่นี่คือแหล่งที่ทิ้งของเหล่านี้ อย่างถูกกฎหมายทั้งหมด ในบางครั้งชาวบ้านละแวกใกล้เคียงอย่างหมู่บ้านของเธอและหมู่บ้านโดยรอบชนทบทแถบนี้ หาเจอของที่ยังสภาพดีเช่นพวกรถจักรยาน บางคันแค่สนิมขึ้นเท่านั้นเศรษฐีบางคนก็ทิ้งเลย ส่วนพวกมอเตอร์ไซค์ก็เช่นกันบางคนอยากได้ใหม่ ก็เลยนำรถเก่ามาทิ้งทั้งๆ ที่ยังใช้งานได้ คนในโลกนี้เขาทำแบบนี้เลยซึ่งเธอแปลกใจมากจริงๆ กับความทรงจำเหล่านี้
ทิ้งรถยนต์ ทิ้งรถมอเตอร์ไซค์กัน และถ้าใครเจอแค่ขอจดทะเบียนใหม่เป็เ้าของแค่นั้นเอง อะไรมันจะง่ายปานนั้นนะ แม่หนูน้อยชิวชิว ฟังจากคนรอบข้างมาแต่ชิวชิว เด็กคนนั้นคงไม่เข้าใจมากนัก แต่เธอซึ่งมาอยู่แทนที่เข้าใจเป็อย่างดี แต่ก็งงมากเช่นเดียวกัน คนที่โลกนี้ทิ้งรถทิ้งลาง่ายๆ แบบนี้เลย ???
บางครั้งก็เจอเงินหยวนในกระเป๋าสตางค์ที่นำมาทิ้งไว้ บางครั้งก็เจอแหวนทอง แหวนเพชรบ้าง แต่ใช่ว่าจะเจอของแบบนี้บ่อยๆ มันแล้วแต่โชคของแต่ละคนจริงๆ ว่าไปตอนที่เขาพึ่งทิ้งของเ่าั้พอดีเลย แต่ว่าถ้าเกิดภัยธรรมชาติขึ้นแน่นอนจะต้องมีพาหนะที่นำมาทิ้ง คนมีฐานะย่อมต้องซื้อใหม่ไม่ซ่อมอย่างแน่นอน
ซึ่งมันก็ทำให้เธอแปลกใจหลายสิ่งหลายอย่างว่าคนร่ำรวยโลกยุคนี้นี่ฟู่ฟ่าเื่เงินเหลือเกิน ทิ้งรถใหม่ที่แค่ตกรุ่น เพื่อไปเอารถรุ่นใหม่มาใช้กัน แต่ว่าถ้าเป็เศรษฐีใหญ่คนพวกนั้นจะสะสมรถหรู ส่วนมากที่นำมาทิ้งคือคนระดับฐานะกลางๆ ที่ไม่สามารถมีรถไว้หลายคันเพื่อเสียภาษีที่เยอะจนเกินไป และมีที่ไม่พอสำหรับจอดรถหลายคัน การยกเลิกใช้รถและนำมาทิ้งคือหนทางที่ดีที่สุด และง่ายสุด
ถ้าใครมาได้จังหวะที่เจอคนมีฐานะ นำรถที่แค่ตกรุ่นมาทิ้งถือว่าครอบครัวนั้นได้โชคลาภก้อนใหญ่ หรือถูหวยชุดใหญ่กันเลยทีเดียวและเคยมีมาแล้วด้วย นั่นจึงทำให้คนหมู่บ้านแถวชนบทมักจะหาเวลามาแสวงหาโชคลาภกัน ณ กองทิ้งของเสียในหลายๆ ที่
เฮ้อ……………..งงงวย แบบงองูหลายตัวจริงๆ เลยสำหรับโลกยุคนี้เนี่ย
มันจึงเป็แหล่งที่ชาวบ้านชนบทมักจะลองไปแสวงโชคลาภดู เผื่อจะได้ของดีติดไม้ติดมือกลับมาบ้านบ้าง
แต่ถ้าอยู่ใกล้ในเขตเมืองใหญ่นั้น กองขยะพวกนั้นจะมีของดีกว่าในละแวกหมู่บ้านของเธอนั่นเอง และต้องเดินทางไกลตั้งแคมป์ค้างคืนอยู่กันเป็อาทิตย์ แต่ถ้าอยู่ใกล้ๆ แถวนี้ก็เป็สิ่งที่คนในหมู่บ้านจะต้องออกไปที่นั่นอาทิตย์ละ 1-2 ครั้ง เผื่อโชคดีเจอของดีเข้า ถึงไม่ก็ยังได้เศษเหล็กจากโครงรถเก่าๆ มาขายได้บ้าง
“แล้วที่หมู่บ้านของเรา เคยเจอของที่ชิ้นใหญ่ที่สุดคืออะไรคะ” พี่เฟยิ(หลานปู่เฟยเทียน)
“อืออันนี้ไม่แน่ใจนะชิวชิว แต่เท่าที่พี่ชายเคยรู้ก็คงจะเป็รถจักรยานละมั้ง”พี่ลู่จื้อ(หลานชายคุณตาลู่คง)
ชิวชิว กำลังครุ่นคิดถึงเ้าสถานที่ที่พวกเขาเรียกว่ากองทิ้งของเสีย นี่น่าจะคุ้มค่าที่จะไปสำรวจล่ะอย่างน้อยๆ ได้เครื่องใช้ไฟฟ้ามาสักสิบชิ้นก็ยังดีนะ !!!!
เมื่อทำการหลอมทองเป็ก้อนเล็กๆ แบ่งออกมาก้อนละ 1 กิโลกรัมได้ ก็มีทั้งหมด 30 ก้อน
“คุณตา คุณปู่ค่ะชิวชิวอยากไปแหล่งแสวงหาโชคลาภวันนี้ด้วยค่ะ”ชิวชิว ส่งสายตาวิ๊งๆ ไปให้ผู้าุโทั้งสองด้วยสายตาพิฆาต
“เฮ้อ………………..ก็ได้ครับ แต่ว่าหนูจะต้องขอแม่ของเราเองด้วยนะว่าจะอนุญาตให้ออกไปกับปู่ด้วยรึเปล่า”คุณปู่เฟยเทียน(คนสนิทของคุณปู่)
“คุณตา และคุณปู่ต้องช่วยชิวชิว ด้วยนะคะ ที่ชิวชิวอยากออกไปด้วยเพราะว่าวันนี้ชิวชิวรู้สึกว่าตัวเองต้องโชคดีแน่ๆ เลยค่ะไม่แน่ออกไปแหล่งแสวงหาโชคลาภอาจจะได้ของดีกลับมาที่หมู่บ้านเราก็ได้นะคะ เหมือนที่ชิวชิวพึ่งเจอเ้าก้อนทองคำก้อนนี้ไงคะ”ชิวชิวหว่านล้อมพวกท่าน
“หลานรู้สึกแบบนั้นเหรอลูก”คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
“ใช่ค่ะ มันบอกไม่ถูกแต่ว่าต้องโชคดีแน่นอนค่ะชิวชิวมั่นใจค่ะ”ชิวชิว
คนเฒ่าคนแก่ ในบางครั้งก็ยังเชื่อถึงสัญชาตญาณบางอย่างของเด็กบริสุทธิ์ ของเด็กเล็กๆว่ามีบางอย่างที่พวกเขาััถึงได้
“งั้นพวกเราไปบอกคุณย่า คุณยาย และคุณแม่ของหนูกันว่าจะออกไปกับพวกปู่นะคะ”คุณปู่เฟยเทียน(คนสนิทของคุณปู่)
“ขอบคุณค่ะคุณตา คุณปู่”ชิวชิว
ขบวนเด็กๆ และกลุ่มผู้ชายได้แยกย้ายจากจุดที่หลอมทองคำกันเรียบร้อยแล้ว และเริ่มเตรียมตัวที่จะเดินทางไปแสวงหาโชคลาภในจุดกองทิ้งของเสียที่ใกล้หมู่บ้านที่สุด เดินเท้าไปใช้เวลาประมาณ 50 นาทีได้แต่ถ้ามีรถก็จะใช้เวลาประมาณ 15 นาทีก็ถึงแล้วสถานที่นี้คนในหมู่บ้านจะไปดูหาของที่นั่น 1-2 ครั้งต่ออาทิตย์เท่านั้น
“คุณแม่ขา ชิวชิวจะออกไปจุดกองทิ้งของเสียกับคุณตาค่ะ”ชิวชิว ออดอ้อนขอออกไปข้างนอกหมู่บ้านเป็ครั้งแรก
“ไม่ได้นะคะ ชิวชิว หนูยังเล็กเกินไปนะลูกจะไปทำให้คนอื่นลำบากดูแลหนูนะคะเพราะทุกๆ คนต้องเดินเท้าไปที่นั่นทั้งขาไปขากลับนะลูก”คุณแม่ฟางเซียน รีบปฎิเสธทันที
“แต่คุณแม่คะชิวชิว รู้สึกได้ว่าวันนี้ชิวชิวจะโชคดีทั้งวันค่ะ แต่จะให้อธิบายว่ามันรู้สึกยังไง ชิวชิวเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน แต่รู้ว่าต้องโชคดีค่ะ”ชิวชิว
เมื่อคุณย่า คุณยาย คุณแม่ คุณป้า คุณน้า คุณอา บริเวณนี้ได้ยินแบบนี้เข้าก็นิ่งคิดสักพัก เพราะพวกท่านมีความคิดไปทางเดียวกันว่าเด็กๆ ย่อมรับรู้และัับางอย่างได้
“ไม่เป็ไรหรอกนะทุกคน ให้ชิวชิวไปกับพี่เถอะฮุ่ยเหมย ฟางเหนียง”คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
“วันนี้พวกเราออกสายไม่ได้อยู่ทั้งวัน เพียงแต่แวะไปดูแค่ 2 ชั่วโมงเป็อย่างต่ำไม่เกิน 3 ชั่วโมงก็จะพากันกลับหมู่บ้านมาเลย ครั้นจะไม่ไปวันนี้ก็ไม่ได้ครบวันที่จะต้องไปตรวจดู เพื่อจะได้ของดีกลับมาขายน่ะครับ”คุณลุงลู่เสียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง)
“เฮ้อ…………ถ้างั้นก็ได้ค่ะ รบกวนช่วยดูแลเด็กๆ ให้ด้วยนะคะพี่ลู่คง”คุณยาย จางฟางเหนียง
“ได้ไม่ต้องห่วงนะ”คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
“เย้…………เย้…………………..เย้………….เย้…………เย้…………………..เย้………….”เด็กๆ ต่างดีใจและเตรียมตัวหาหมวกกระติก และกระป๋องใส่น้ำ และอาหารว่างเตรียมติดมือกันไปด้วยกันหิวระหว่างทาง
“ชิวชิว เซี่ยเซี่ย เจียงเจียง หมวกค่ะ”คุณแม่ฟางเซียน
“ขอบคุณค่ะ”ชิวชิว / พี่สาวเซี่ยเซี่ย / อาเล็กเจียงเจียง
“อย่าดื้อ อย่าซน จะต้องเชื่อฟังคุณตา และคุณลุงเขานะคะ ไม่อย่างงั้นครั้งหน้าไม่มีทางได้ออกแน่นอน”คุณแม่ฟางเซียน พูดขู่เด็กๆไว้ก่อน
“สัญญาค่ะ”ชิวชิว / พี่สาวเซี่ยเซี่ย
ขบวนเล็กๆ ที่จะไปแสวงหาโชคลาภ ณ จุดกองทิ้งของเสียที่อยู่ละแวกแถวหมู่บ้าน นำโดยคุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา) คุณลุงลู่เสียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง) และลูกน้องอีกประมาณ 25 คน และเด็กๆ ประมาณ 15 คน มีรถเข็น สองคันได้พากันเดินทางออกจากหมู่บ้าน คุณปู่เฟยเทียนไม่ได้ไปด้วยเพราะจำเป็จะต้องมีคนคอยดูแลหมู่บ้านด้วย
ใช้เวลาเดินทางถึง 1 ชั่วโมงเต็มไปรอบนี้เพราะไม่ได้รีบร้อนเดินทางกันแถมยังมีเด็กเล็กๆ ติดตามาสองคนคือ ชิวชิว และเซี่ยเซี่ย
ชิวชิวมองบรรยากาศสองข้างทางโดยรอบอย่างอารมณ์ดี ทิวทัศน์ที่ล้อมรอบด้วยูเา แม่น้ำ อากาศสะอาดไร้ฝุ่นควันใดๆ
ด้านหน้าที่เธอเห็นณ ตอนนี้คือกำแพงกั้นขนาดค่อนข้างกว้างใหญ่ กินเนื้อที่เป็หลายไร่เลยเธอไม่แน่ใจเลยว่าใหญ่แค่ไหนแต่มันไกลสุดลูกหูลูกตาเลย จุดกองทิ้งของเสียที่นี่ไม่ธรรมดาเลย
“ประตูตรงนี้คือด้านหลังของกองทิ้งของเสียที่นี่ครับเด็กๆ เพราะหมู่บ้านเราเส้นทางที่ใช้เดินจะอยู่ใกล้ประตูนี้”คุณลุงลู่เสียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง)
ประตูบานนี้มันเปิดเองได้ มันคือประตูอัตโนมัติเมื่อมีคน หรือรถวิ่งเข้าใกล้มันจะเปิดออกเองเลย สุดยอดเลยแหะนึกว่าจะต้องใช้มือเปิดกันเองอะไรแบบนี้เสียอีกน่ะ
ก้าวแรกที่เข้าไปในสถานที่ที่เรียกว่ากองทิ้งของเสียนี้ เธอถึงกับตาโตเลย ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ที่ถูกทิ้งวางเรียงรายเป็ทิวแถวสูงมากๆ เด็กๆ ชนบทนี่เก่งมากถ้าไม่ระวังมาสถานที่แบบนี้ตามลำพังมันเกิดอันตรายได้เลย ของที่ทิ้งกองไว้ถึงจะวางเรียงเป็ทิวแถวยาวมีระเบียบแต่มันก็มีความเสี่ยงที่จะหล่นมาเบื้องล่างได้ด้วยเช่นกัน
“เดี๋ยวเราจะแบ่งเป็สองกลุ่มนะ ลู่เสียนกับเด็กๆ อยู่ที่นี่กับพวกเ้าอีก 10 คนหาแถวๆ ท้ายกองทิ้งของเสียนี่แหละ ส่วนผมจะไปบริเวณ่กลางและด้านหน้าจะพยายามไปดูให้ใกล้ที่สุด ไปแยกย้ายได้”คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
“ครับ” “ค่ะ”
“ชิวชิว เซี่ยเซี่ย เจียงเจียงหนูอยู่กับลุงสู่เสียนนะลูก ไม่ต้องเดินไปกับตานะพวกตาจะไปไกลจากบริเวณนี้”คุณตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
“ค่ะคุณตา”ชิวชิว / พี่สาวเซี่ยเซี่ย /อาเล็กเจียงเจียง
เมื่อแยกย้ายแบ่งคนไปสองกลุ่ม พวกเธอกลุ่มสาวน้อยก็็อยู่แถวนี้เลยไม่ต้องเดินไปไหนไกล แถบนี้มีต้นไม้ไว้นั่งพักผ่อนด้วย
“ชิวชิว เซี่ยเซี่ย เจียงเจียง อยู่แถวนี้พอนะลูกนะ”คุณลุงลู่เสียน(ลูกชายคนโตคุณตาลู่คง)
“ค่ะคุณลุง”ชิวชิว / พี่สาวเซี่ยเซี่ย /อาเล็กเจียงเจียง
“ชิวชิว เซี่ยเซี่ย พวกเราหาของแถวนี้ก็พอนะคะ ตรงอื่นมันของที่ทิ้งไว้มันสูงเกินไป”/อาเล็กเจียงเจียง
“ค่ะ” ชิวชิว / พี่สาวเซี่ยเซี่ย
สามสาวน้อย ช่วยกันมองค้นหาข้าวของที่พอใช้ได้ นำไปขายไป ส่วนคุณลุงลู่เสียนและพี่เฟยฉี(หลานปู่เฟยเทียน) พี่ลู่เหวิน(หลานชายคุณตาลู่คง) ก็กระเถิบห่างจากพวกเธอประมาณ 500 เมตร ไม่ได้ไกลกันมาก
630
