ณ สุสานหลักของชุมชนกวาง
“ ต่อไปข้าจะมอบทักษะการต่อสู้ให้เ้า ไว้ 2 ทักษะ 1. มีชื่อว่าทักษะเคลื่อนดุจเงา 2. คือทักษะ ดัชนีฟ้าคราม ” ฉีิพูดพร้อมยื่นม้วนทักษะที่เขียนมือขึ้นมาให้กับปิงหยวน
“ ทักษะเคลื่อนดุจเงา จัดเป็ทักษะระดับโลก เมื่อฝึกถึงขั้นฝึกหัดเมื่อเคลื่อนที่จะสามารถทิ้งเงาไว้ได้ 1 เงา เมื่อฝึกถึงขั้นเชี้ยวชาญ จะสามารถทิ้งเงาไว้ได้ 2 เงา และเมื่อฝึกถึงขั้น ถึงแก่นแท้จะสามารถทิ้งเงาไว้ได้ถึง 3 เงา ”
“ ทักษะดัชนีฟ้าคราม จัดเป็ทักษะระดับโลกเป็วิชาดัชนีเพื่อรวบรวมพละกำลังไว้ที่ปลายนิ้วจุดเดียวพลังที่ปล่อยใส่คู่ต่อสู้จะถูก *2 ข้อเสียคือระยะเวลาที่ใช้ได้ต้องรออีกครั้ง ครั้งละ 2 ชั่วโมง เมื่อฝึกถึงขั้นฝึกหัดจะใช้ได้ 1 ครั้งก่อนรอ 2 ชั่วโมง เมื่อฝึกถึงขั้นเชี้ยวชาญจะสามารถใช้ได้ 2 ครั้งติดกันก่อนรอ 2 ชั่วโมง และเมื่อฝึก ถึงขั้นแก่นแท้จะสามารถ ใช้ได้ 3 ครั้งติดกันก่อน จะต้องรออีก 2 ชั่วโมง ”
“ ท่านพี่ฉีินี้มันทักษะระดับโลกจริงๆ หรือขอรับ ”
เมื่ออ่านวิชาทักษะการต่อสู้ทั้ง 2 จบลงบัดนี้สายตาเด็กน้อยปิงหยวนกลับกลายเป็โง่งมอีกครั้ง เค้าไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าฉไหนท่านพี่ของเค้าถึงมีวิชาเช่นนี้ได้ สิ่งที่คิดได้อย่างเดียวคือท่านพี่อาจได้รับสืบทอดมาจากท่านปู่ฉีหนาน แต่ปิงหยวนเองก็ไม่เคยได้ยินใครในชุมชนพูดถึงเลย ตอนนี้เค้าทำได้เพียงมองท่านพี่ฉีิของเค้าเป็ดั่งเทพเ้า เคารพและรักท่านพี่ฉีิอย่างแท้จริง เพราะถ้าหากท่านพี่ฉีิไม่ไว้ในตัวเค้า ท่านพี่คงจะไม่ส่งมอบวิชาที่สำคัญแบบนี้ให้กับตัวเค้าเป็แน่
*แต่ละกองกำลังจะมีทักษะการต่อสู้ที่ไม่เท่ากัน
กองกำลัง 1 ดาวจะมีทักษะที่สูงสุดคือ ทักษะระดับโลก 1 ทักษะทักษะ ระดับดิน 10 ทักษะ
กองกำลัง 2 ดาวจะมีทักษะที่สูงสุดคือ ทักษะระดับ ์ 1 ทักษะ ทักษะระดับโลก 10 ทักษะ
กองกำลัง 3 ดาวจะมีทักษะที่สูงสุดคือ ทักษะระดับ ตำนาน 1 ทักษะ ทักษะระ์ 10 ทักษะ
กองกำลัง 4 ดาวจะมีทักษะที่สูงสุดคือ ทักษะระดับ ตำนาน 10 ทักษะ ทักษะระดับ์ 100 ทักษะ
กองกำลัง 5 ดาวจะมีทักษะที่สูงสุดคือ ทักษะระดับ ตำนาน 100 ทักษะ ทักษะระดับ์ 1000 ทักษะ
“ สิ่งนี้ก็ถือเป็ความลับของข้าและเ้าอีกครา น้องปิงหยวนแม้เ้ายังเด็กแต่ตัวเ้าก็ถือว่ามีความฉลาดมากกว่าเด็กทั่วไปมากโข เ้าควรจะเข้าใจว่าทักษะ 2 ทักษะนี้แม้จะเป็กองกำลังขั้น 1 ดาวทักษะระดับโลกก็มีอยู่เพียงแค่ทักษะเดียวเท่านั้น ฉะนั้น ถ้าหากเ้าไม่แน่ใจว่าสามารถฆ่าศัตรูได้ หรือไม่จวนตัวจริงๆเ้าห้ามนำมันมาใช้เด็ดขาด ”
ฉีิทำได้เพียงยิ้มตอบ ก่อนจะได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังทักษะทั้ง 2 ที่เค้าได้ส่งมองให้แก่ปิงหยวนเป็ทักษะที่เค้าเคยใช้อยู่ในสนารบ ที่ราบลุ่มาฉินมันคือทักษะสังหารที่เค้าได้ใช้เด็ดหัวแม่ทัพในามานักต่อนักแล้ว จริงๆ แล้วจักพรรดิ์ฉีิสามารถส่งมอบทักษะหรือวิชาการฝึกตนที่สูงกว่านี้ให้กับปิงหยวนได้ แต่เค้ากลับมองว่ามันจะเป็ดาบสองคม
เมื่อปิงหยวนได้ยินดังนั้นก็ทำได้เพียงพยักหน้ารับ
“ 2 ทักษะนี้ข้ามีเวลาให้เ้าจดจำเพียง 1 สัปดาห์เท่านั้น ” ฉีิพูดออกมาอีก 1 ประโยคด้วยรอยยิ้มแฝงไว้ด้วยคำพูดที่ทีเล่นทีจริง
เมื่อปิงหยวนได้ยินดังนั้น ปฎิกิริยาที่เค้าแสดงตอบกลับออกมาทำให้จักพรรดิ์ฉีิพอใจ หากเป็เด็กทั่วไปก็คงจะขอยื้อเวลา หรือปฎิเสธว่าทำไม่ได้เป็แน่ กลับกันตอนนี้ไฟในความทะเยินทะยานของปิงหยวน มันส่งผ่านมาให้ตัวจักพรรดิสวรค์ฉีิเห็น
“ ข้าจะจดจำทั้งหมดให้ได้ขอรับท่านพี่ ”
หลังจากนั้นทั้งคู่ก็กลับบ้านไม้ เมื่อรับประทานอาหารกันพร้อมหน้าพร้อมตาเสร็จสิ้น จักพรรดิ์ฉีิก็ได้กลับเข้าไปในห้องเพื่อฝึกตนต่อ
6 วันหลังจากนั้น
ณ ชุมชนกวางวันนี้อากาศเหนือชุชมชนเปรียบเสมือนท้องฟ้าวิปลาส เมฆดำคล้ำฟ้า พายุเริ่มตั้งเค้ามา ผู้คนในชุมชนตอนนี้ได้พาลูกๆ หลานๆเข้ามาภายในบ้านกันหมดสิ้น
ตอนนี้บ้านไม้หลังนึงภายในชุมชน มีบุรุษวัยกลางคนผู้หนึ่งยืนอยู่ ภายนอกบ้านสีหน้าเต็มไปด้วย ความกังวล ลักษณะเด่นของชายผู้นี้ คือมีแขนขวาเหลือเพียงข้างเดียว
บุรุษชายวัยกลางคนผู้นี้ไม่ใช่ใครที่ไหน เค้าคือกวางเส้าหัวหน้าชุมชนกวาง ที่กำลังยืนกังวลอยู่ เนื่องจากเค้าไม่เคยเห็นการตั้งเค้าของลมพายุที่ไหนที่รุนแรงถึงเพียงนี้
ภายในบ้านไม้หลังนั้น ห้องของจักพรรดิ์ฉีิ
ตอนนี้ วิชาร่างเทพทรราช บทที่ 1 ที่จักพรรดิ์ฉีิพยายามบ่มเพาะมาตลอด เริ่มจะสามารถััพลังปราณได้แล้วมันเป็ภาพที่แปลกประหลาดมาก
พลังปราณรอบๆ กายของจักพรรดิ์ฉีิ ปกติเมื่อผ่านเข้าไปที่ร่างกาย มนุษย์ทั่วไปจะถูกดูดซับเข้าไปกักเก็บไว้ในจุดตันเทียน แต่บัดนี้ พลังปราณรอบๆ กับเริ่มเข้าไปกักเก็บภายในเนื้อบริเวณ ขาขวาเมื่อสะสมมากเข้า เรื่อยๆตอนนี้ขาขวาของจักพรรดิสวรค์ฉีิเสมือนว่า สามารถกักเก็บปราณได้ไม่ต่างจากจุดตันเทียนเท่าไรนัก
“ ความรู้สึกนี้อีกเพียงก้าวเดียวเท่านั้น ข้าก็จะบรรลุแล้ว ”
เมื่อจักพรรดิ์ฉีิคิดอยู่ภายในใจเพียงเสียวอึดใจ
ภายนอกบ้านไม้
ตอนนี้บุรุษที่ยืนแขนเดียวอยู่ภายนอกบ้าน สีหน้าท่าทางของเค้าเมื่อมองไปบนท้องฟ้ากลับมีสีหน้าที่หวาดกลัว และสิ้นหวัง เผยขึ้นมา ไม่สามารถปกปิดมันไว้ได้เลย
“ ข้าเห็นอะไรกัน !!! ”
ตอนนี้กวางเส้าได้แต่บ่นพรึมพรำ บนท้องฟ้าทัณ์ขนาดใหญ่ได้เริ่มก่อตัวขึ้นมามันเหมือนกับว่า พร้อมจะฟาดผ่าลงมาที่กลางชุมชนกวางได้ทุกเมื่อ ถ้าเกิดมันผ่าขึ้นมาเมื่อไร รัศมีของมันคงไม่ต่ำกว่า หลายพัน หลายหมื่นกิโลเมตรเป็แน่
ณ ทวีปมืด กระท่อมไม้โทรมๆหลังหนึ่ง
“ ท่านเทพพยากรณ์ท่านเห็นอะไรหรือไม่ ” ตอนนี้ภายในกระท่อมไม้ได้มีบุคคลอยู่ภายในเพียง 2 คน คนหนึ่งเป็หญิงชรา ที่ดูเหมือนกำลังทำพิธีกรรมบางอย่าง
อีกคนเป็บุรุษวัยกลางคนหน้าตาดี ดูทรงไปด้วยบารมีหลายส่วน กล่าวถามหญิงชราด้วยความเคารพ ถ้าบุคคลภายนอกเห็นก็คงจะใไม่น้อย เพราะบุคคลผู้นี้คือ จักพรรดิมนุษย์ จักพรรดิ์ที่ปกครองทวีปมนุษย์คนปัจจุบัน
กลับมา ภายในบ้านไม้ของฉีิ
“ เป็เ้าอีกแล้วหรือ !!! ”
จักพรรดิ์ฉีิอุทาออกมา เค้าจำความรู้สึกนี้ได้ดี มันไม่ต่างจากเมื่อ 1 แสนปีก่อน ความรู้สึกของการตกเป็เป้าหมายของทัณ์ แต่คราวนี้สีหน้าของเค้าไม่ได้หวาดกลัวและสิ้นหวัง เหมือนคราก่อนตอนนี้ เค้าพร้อมที่จะท้าทายมัน