บอลก็ไม่ได้ไปซ้อม 2 วันแล้ว พี่แทนบอกว่าให้ผมหยุดซ้อมก่อน เพราะว่าจะแข่งก็อีกนานวันนี้วันพฤหัสแล้วเดี๋ยวว่าจะเข้าไปช็อปพี่มันจะไปบอกมันเื่กลับบ้านแล้วก็ขอให้ไอ้เต้ด้วย วันนี้ผมกับไอ้เต้มาฮอนด้า แจ๊สสีเหลืองอ๋อยของไอ้ดีน ห่า เลือกสีรถไม่เข้ากับหน้ามึงเลยมันบอกว่ามันเกิดวันจันทร์ต้องสีเหลือง กูก็ต้องสีแดงเลยดิ กูเกิดวันอาทิตย์อ่ะเพราะรถไอ้เต้เสือกยางรั่ว มันเอาเข้าอู่อยู่ ก็อู่พี่เอ้แหละ แต่ผมยังไม่เคยไปเลย
“หวัดดีพี่”
ผม ไอ้ดีน ไอ้เต้ทักทายพี่แทนที่นั่งกินวาฟเฟิลชาเขียวอยู่หน้าช็อปพี่มึงกินอะไรไม่ปรึกษาเพื่อนเลย
“เออดี มาๆกินวาฟเฟิลกันเดี๋ยวกูไปหยิบให้”
หน้าอย่างพี่มึงน่าจะกินขนมทองหยิบทองหยอดมากกว่า แถวบ้านกูมีขายเยอะหรือขนมหม้อแกงก็ได้
“กินๆ พี่ กำลังหิวเลย”
ไอ้ดีนสายแดกของหวาน รีบนั่งลงทันที ไอ้สายเขียวปี๋เสือกขับรถสีหลืองอ๋อย
“เอาดิพี่แล้วพี่ปืนอะ”
ไอ้เต้มันหันไปถามหาลุงรหัสมัน ั้แ่มาถึงผมก็ยังไม่เห็นพี่มันเลย
“มันกลับบ้านไปช่วยงานบริษัทพ่อมันแต่เดี๋ยวมันจะเข้ามาเอาไอแพดมัน มันลืมไว้”
ไอ้พี่ปืนนี่มึงเป็เ้าพ่อแอปเปิ้ลรึไง ทั้งมือถือ ทั้งไอแพด
“ไอ้น้องมีนมึงเอามั้ยวาฟเฟิลอ่ะ”
“ไม่เอาพี่ แต่ผมคิดว่าพี่จะชอบทองหยิบทองหยอดซะอีก”
ผมยิ้มกวนๆให้พี่มัน
“มือเจ็บยังเสือกกวนตีนกูอินเตอร์เว้ยกินวาฟเฟิล กินพิซซ่า”
ไอ้ 2 ตัวนั่นก็นั่งขำตัวโก่งมึงขำกูหรือขำพี่แทนเอาดีๆ
เสียงรถเข้ามาจอดเป็รถไอ้พี่ปืนมันมาแล้ว มันเปิดประตูรถลงมา เฮ้ยๆ รองเท้าหนัง เฮ้ยๆกางเกงสแลคเฮ้ยๆ เสื้อสูทแต่มันไม่ได้ผูกเนคไทด์นะ โอ้โห โคตรเท่ พี่มันยังใส่แว่นกันแดดด้วยแต่มันไม่ได้ใส่ต่างหู ใจผมเต้นแรงมากอ่ะ เหมือนมันจะะเิออกมาเลย ให้ตายสิกูจะเป็ลม
“โอ้โห พี่ปืนเหมือนนายแบบเลยอ่ะ โคตรหล่อเลยพี่”
หลานรหัสพี่มันชม
“จริงพี่เหมือนคริสแฮมเวิดเลยอะ เท่สัด”
ไอ้ดีนมึงดูหนังมากไปมั้ย
พอนึกได้ผมก็รีบหุบปากที่ค้างอยู่ทันที
“เป็ไงไอ้เตี้ยกูหล่อมั้ย แล้วนิ้วมึงเป็ไงมั่ง”
มันเดินมาถามผมแล้วถอดแว่นกันแดดออก
“…อืม ก็งั้นๆส่วนนิ้วยังเจ็บๆอยู่”
กูพยายามพูดให้เป็ธรรมชาติมากที่สุด ห่า กูจะล้มอยู่แล้ว พี่มันหลี่ตามอง ไม่เชื่อกูอีก
“ไง เสี่ยปืนเต็มยศเลยนะมึงวันนี้”
พี่แทนมันถามเพื่อนมัน ขณะวางกล่องขนมวาฟเฟิลลง
“กูไปคุยกะลูกค้าแทนพ่อกูมา”
อ่อ พี่มันไปทำงาน
“พี่ปืนทำไมถามแต่ไอ้มีนมันอะ”
ไอ้ดีนหน้ามึน มึงยังไม่เลิกเสือก
“เื่ของกู”
จบมั้ยมึง
“เอ่อพี่แทนพรุ่งนี้ผมจะกลับบ้าน แต่ต้องกลับกับไอ้เต้ ให้มันหยุดซ้อมวันนึงได้มั้ยพี่”
“ผมด้วยพี่ผมจะไปเที่ยวบ้านไอ้มีน”
ไอ้ดีนขาเสือกมันจะไปเที่ยวสวนทุเรียนด้วย
“เออ ได้สิว่าแต่มึง ไอ้น้องมีน บ้านมึงมีอะไรน่าเที่ยว”
“มีขนมทองหยิบทองหยอดพี่”
“สัดยังไม่เลิกนะ เดี๋ยวกูก็ไม่ให้หยุดซ้อมเลย”
ไอ้เต้เริ่มทำหน้าเลิ่กลั่ก ห่า ี้เีซ้อมดิมึงอ่ะ
“ก็มีสวนทุเรียนสวนมังคุดอะพี่ ตอนนี้กำลังออกลูก แล้วก็มีบ่อปลานิล”
“เฮ้ยน่าสนไปมั้ยไอ้ปืน กูอยากกินทุเรียนว่ะ”
พี่มึงนี่สายเดียวกับไอ้ดีนเลยนะ
“เอาดิ เอารถกูไปก็ได้เดี๋ยวกูเอาเต็นท์ไปนอนด้วย”
ไอ้พี่ปืนอาสาเอารถมันไป จริงๆพี่มึงก็นั่งกันแค่ 2 คนมั้ย แหม ทำเป็อาสา
“ตกปลาได้มั้ยวะไอ้น้องมีน”
“ได้พี่ปลาบ่อพี่ผมเลี้ยงเอง”
“เฮ้ยๆ ดีทำปลาเผากินกัน”
ไอ้ดีนมึงนี่เริ่มจะเป็สายแดกเหมือนกูแล้ว
“งั้นพรุ่งนี้เลิกเรียนเจอกันที่หอผมแล้วกันพี่”
ไอ้เต้มันสรุป เฮ้อ บ้านกูต้องต้อนรับเด็กวิศวะตัวควายๆตั้ง 4 คนเลย ไหนๆก็ไหนๆชวนพี่รหัสกูอีกคนดีกว่า
[โหล ไอ้มีนว่า?]
“พรุ่งนี้ผมจะกลับบ้านไอ้ดีน แล้วก็พี่แทน ไอ้พี่ปืนจะไปเที่ยวด้วย พี่จะไปด้วยมั้ย”
[เฮ้ยจริงดิอยากไป แต่บ้านมึงมีอะไรเที่ยววะ]
“เป็บ้านสวนผลไม้มีบ่อปลา ตกปลาได้ พี่ไปมั้ย”
[ไปๆกูชอบตกปลา เดี๋ยวกูเอาเบ็ดตกปลาไป]
“ที่บ้านผมก็มีแต่พี่เอาไปเพิ่มก็ได้ เผื่อไม่พอ”
[เออๆ แค่นี้เดี๋ยวกูไปหาก่อน ไม่รู้เอาไว้ไหน]
พี่มึงไม่ค่อยบ้าเห่อเลย
“พี่ๆเดี๋ยวผมให้ไอ้เต้แวะรับที่หอพี่แล้วกัน”
[เออๆกูลืมเื่รถเลย ห่า]
ก็พี่มึงบ้าเห่อจะไปหาเบ็ดตกปลาไง ลืมเื่รถลาเลยเดี๋ยวต้องได้นั่งรถตู้ไปเองหรอก เออเกือบลืมเดี๋ยวต้องโทรบอกพี่ธันว่าจะมีเพื่อนไปเยี่ยมบ้านเป็ฝูง เดี๋ยวพี่แกใแล้วไอ้รถถังกูไม่ใแย่เหรอวะ มันยิ่งกลัวคนแปลกหน้าอยู่
วันนี้ไอ้ดีนไม่เป็อันเรียนแล้วครับ อยากกินปลาเผาจัดมึงตกปลาเป็รึเปล่าไอ้เด็กในเมือง พูดถึงแต่ทุเรียนกับปลาเผาทั้งวัน
“ห่า ไอ้ดีนถ้ามึงยังไม่หยุดพูด กูจะจับมึงไปเผาแทนแล้วนะ”
ไอ้เต้มันก็ชักรำคาญไอ้ดีนแล้วเหมือนกัน
“เออ สัดก็กูชอบกินอ่ะ แต่กูตกปลาไม่เป็หรอกนะ ไม่เคยตกเลย”
กูว่าแล้วเชียว
“เออกูลืมบอกพี่ออมเขาจะไปด้วย พี่เขาตกปลาเป็”
“พี่รหัสมึงไปด้วยเหรอ”
ไอ้เต้มันถามผม ผมเห็นมันแอบยิ้มนะ ผมว่าจะถามมันอยู่
“กูเห็นมึงแอบยิ้มตอนที่กูบอกว่าพี่ออมไปด้วยมึงคิดยังไงกับพี่รหัสกู”
“เฮ้ยไอ้เต้มึงชอบพี่เขาเหรอ”
ไอ้ดีนมึงดูบรรยากาศด้วย สัด กูจริงจัง ผมโบกหัวมันไปทีนึง
“สัดกูโดนอีกแล้ว ว่าไงไอ้เต้”
“เออกูก็ชอบๆพี่เขาอยู่ ว่าจะลองจีบ”
“เฮ้ยจริงดิแต่พี่เขาก็น่ารักนะ ถ้ากูหล่อกูก็จีบ”
ไอ้ดีน นี่มึงรู้สภาพหน้าตามึงด้วยเหรอ โห สงสารเลยสัด ผมลูบหลังให้กำลังใจมัน
“อะไรมึงไอ้มีนตบหัวแล้วลูบหลังกูเหรอ”
กูเห็นใจมึงหรอก
พอตอนเย็น รถไอ้พี่ปืนมันก็มาจอดหน้าหอพักผม พี่มันเปลี่ยนเป็เสื้อกางเกงบอลแล้ว แถมยังคีบอีแตะมาอีก พี่แทนใส่เสื้อยืด กางเกงบอล เตรียมลุยกันเลยนะแต่จะว่าไป กว่าจะถึงบ้านผมก็น่าจะมืดแล้ว
เราเอารถไปกันสองคัน รถพี่ปืนกับไอ้เต้ ผมกับไอ้ดีนไปรถไอ้เต้ส่วนพี่ออมพี่แทนว่าเดี๋ยวให้ไอ้พี่ปืนจอดรับ เอ้า เริ่มเดินทางได้เลทส์โกทูเพชรบุรี ผมบอกไอ้แทนให้แวะซื้อเก้าอี้พับแบบที่พี่ธันสั่งที้รานข้างทางแล้วก็เดินทางต่อไอ้พี่ปืนมันจอดรอ มันคงไม่รู้ทาง
พอถึงบ้านไอ้เต้มันก็แวะเข้าบ้านไปเอาเบ็ดของมันแล้วตรงไปยังบ้านผมเลยมึงจะไม่อยู่คุยกะพ่อแม่มึงเลยรึไง ห่วงเที่ยวมากกว่าพ่อแม่มึงอีกจะว่าไปมันเคยไปบ้านผมหลายครั้งแล้วนะ ไปตกปลา แล้วไอ้เต้มันชอบกินมังคุดมากกว่าทุเรียนอีก
ถึงบ้านผมก็ปาเข้าไปเกือบสี่ทุ่ม พี่ธันเกือบจะนอนแล้วแกเดินลงมาเปิดประตูรั้วให้ สมุนพี่ธันเห่าไล่คนแปลกหน้ากันใหญ่พวกมึงทำหน้าที่ได้ดีมาก เดี๋ยวแจกกระดูกไก่คนละอัน
“เอ่อ ทุกคนนี่พี่ธัน พี่ชายผม”
“แล้วนั่นพี่แทน พี่ปืน พี่ออม รุ่นพี่กู เสื้อเหลืองๆนั่นไอ้ดีน เพื่อนกูเอง”
มึงยังคงคอนเซ็ปเหลืองอ๋อยของมึงอยู่นะ
“สวัสดีคร๊าบบ”
“เออดีเข้าบ้านก่อน หมาเห่าหนวกหูฉิบหาย”
เป็ไงพี่กู หน้าโหด น่ากลัวกว่าพี่ๆมึงอีกนะ หรือไม่ใช่ว่ามันหาเมียไม่ได้แต่ไม่มีใครเอามันเปล่าวะ
“ครับรบกวนด้วยพี่”
พี่แทนผู้นำกลุ่มวิดวะหน้าโหด พูดด้วยความมีมารยาทที่สุด
“ไอ้มีนมือมึงเป็ไง ไปทำอีท่าไหนถึงได้นิ้วหัก”
พี่ธันมันถาม จริงๆผมก็เล่าให้มันฟังแล้วแหละ
“มันเป็อุบัติเหตุฝั่งนั้นก็คงไม่ได้ตั้งใจ”
พี่แทนมองหน้าพี่ปืน ไมอ่ะ มีเื่ไรกันรึเปล่า
“เออๆกูก็ว่างั้น มึงยิ่งซุ่มซ่ามอยู่”
สัด ว่ากูต่อหน้าคนอื่น เสียภาพพจน์ที่มีอยู่น้อยๆของกูหมด
“แล้วพวกมึงกินอะไรกันมายัง”
พี่ธันหันไปถามพวกรุ่นพี่ผม
“ยังเลยพี่พี่ออมตอบ”
พี่แกมองหน้าพี่ออมแบบอึ้งๆ
“อ้าวกูนึกว่าผู้หญิงคิดว่าไอ้มีนพาแฟนมาด้วยซะอีก”
อ้าวพี่มึง เดี๋ยวโดนโบก แต่พี่ออมทำหน้าแหยๆ แกคงไม่กล้าโบก
“เดี๋ยวไปกินราดหน้ากูให้คนทำไว้เยอะอยู่ น่าจะพอพวกมึงกิน”
บ้านผมเป็บ้านไม้ 2 ชั้นปูนเปือย แบบที่อยู่ในสวน ชั้นล่างเป็ห้องโล่ง มีโต๊ะและเก้าอี้หกตัวตั้งอยู่ริมหน้าต่าง อีกฟาก มีโซฟาตั้งอยู่หน้าทีวี ครัวแยกออกไปอยู่ด้านนอกชั้นล่างมีห้องน้ำ 1 ห้อง ห้องส้วม 1 ห้อง ชั้น 2 เป็ห้องนอน 3 ห้องห้องของพ่อกับแม่ แต่ตอนนี้ไม่ได้ใช้แต่ยังมีเตียงนอนอยู่ ห้องผมแล้วก็ห้องพี่ธันมีห้องน้ำห้องส้วมอีกย่างละห้อง ตอนที่สร้างบ้านแม่บอกว่าจะได้ไม่ต้องแยกกันอาบน้ำแย่งกันขี้ เออ ดีมั้ยล่ะแม่ผม
พี่ธันแกตักราดหน้าทะเลแจกทุกคนส่วนของผมพี่มันเลือกแต่หมูมาให้ รู้ใจกูจริงๆ
“ไอ้มีนจานมึงไม่มีกุ้งเลยมึงเอาของกูมั้ย”
ซาบซึ้งน้ำตาไหล ไอ้ดีนจะให้กุ้งกูนี่มึงไม่สังเกตุเลยเหรอว่ากูสั่งแต่ข้าวผัดหมูกินตลอดอ่ะ สัด
“ไอเตี้ยมันไม่กินกุ้ง”
ไอ้พี่ปืนพูดขึ้น พี่ธันหันควับไปมองไอ้พี่ปืน แล้วหันอีกควับมามองที่ผมเดี๋ยวคอพี่มึงก็เคล็ดหรอก
“เหรอ ออนั่นสิเห็นมึงกินแต่ข้าวผัดหมูไม่ใส่ผัก กูคิดว่ามึงแค่ไม่กินผักแล้วคะน้ามึงกินเหรอ ให้กูก็ได้นะ”
มึงช่างมีน้ำใจล้นเหลือนะไอ้ดีน
“กินๆของมึงไปเหอะเื่เยอะจริง”
มันทำปากจู๋ น่ารักตายห่ามึง
“เดี๋ยวพวกมึงจะนอนกันยังไงไอ้เต้กับไอ้หน้าแหลมนอนห้องไอ้มีนมั้ย ส่วนรุ่นพี่มึง 3 คน นอนห้องว่างข้างๆห้องมัน”
ไอ้หน้าแหลมคือ ? ไอ้ดีน 555+ พี่กูตั้งชื่อให้โคตรขำอะ
“ผมเอาเต็นท์มา”
พี่ปืนมันว่า
“เออนอนในบ้านก่อน มันดึกแล้ว จะไปหาที่กางเต็นท์ก็ลำบาก”
“ตามนั้นแหละครับ”
พี่แทนว่า ผมว่าไอ้พี่ปืนมันหน้าบูดหน่อยๆ
“กูหน้าแหลมเหรอวะ”
ไอ้ดีนมันหันมาถามไอ้เต้เมื่อแยกย้ายเอาของเข้ามาเก็บในห้องผม
“อืม ก็นิดนึงมึงก็อย่าไปขัดพี่ธันเขาแล้วกัน น่ากลัวนะมึงเด็กแว้นแถวนี้แม่งไม่กล้ากับพี่แกหรอก กลัวพี่แกจับทุ่มกันทั้งนั้น”
มึงเห็นพี่กูเป็เฮอร์คิวลีสรึไง
“เดี๋ยวกูอาบน้ำก่อนแล้วกัน”
ผมเหนียวตัวฉิบหาย วันนี้อากาศโคตรร้อนอะ แต่พอมาบ้านไม่ค่อยร้อนมากนัก
“เออเดี๋ยวกูขี้ก่อน”
“ไอ้เต้มึงนี่ลำไส้ตรงรึไงกินแล้วก็ขี้อ่ะ”
“สัดไอ้ดีนฉลาดหูปรกเลยนะมึงอ่ะ”
ไอ้ดีนมันยิ้มคิดว่าไอ้เต้ชม มันด่าว่ามึงหูปรกเหมือนหมาต่างหาก
ผมออกมาจากห้องน้ำ ก็ออกลงมาชั้นล่างตามหาไอ้รถถัง มันยิ่งกลัวๆคนอยู่หายไปไหนวะเนี่ย
“รถถัง อยู่ไหน ออกมาเร็ว”
“ไอ้รถถังกูซื้อขนมมาให้ ออกมาเร็วๆ”
ผมซื้อขนมแมวเลียเก็บไว้ตอนจะกลับบ้านไอ้พี่ธันอย่าหวังว่ามันจะซื้อขนมให้ไอ้รถถังกินผมเก็บไอ้รถถังมาจากข้างถนนตอนมันตัวเล็กหน้าซื่อๆ ตอนนี้ตัวยังกะควายมันเป็แมวส้มหน้าหล่อที่ชอบไปตีกับแมวหนุ่มบ้านอื่นประจำ หน้างี้เยินกลับมาทุกทีไม่รู้ว่าแพ้หรือชนะ แต่มันเป็หมันนะ ผมจับมันตอนตั้งนานแล้ว ค่าทำหมันแพงฉิบหาย
‘หง่าว’ อ้าวมาแล้ว มันแอบนอนอยู่ที่โซฟานี่เอง
“มานี่มา กินขนมเร็วผอมลงรึเปล่ามึงเนี่ย ห่วงเที่ยวไม่ยอมแดกข้าวรึไง”
‘หง่าว’
มันขึ้นมานอนบนตักผม อ่อยังไม่ลืมกูสินะ ผมแกะขนมให้มันกิน แกะด้วยปากนะเท่สัด มือเสือกเจ็บ แต่ไอ้รถถังมึงนี่น่าจะหนัก 6-7 โลได้เลยนะเนี่ยมันชอบนั่งตักผม นั่งนานจนตะคิวกินเลย ยังไม่ได้เอามันไปแนะนำตัวกับไอ้ปืนใหญ่เลย
“ทำอะไรมึง”
เฮ้ย ใหมด ไอ้พี่ปืนมาไม่ให้สุ้มไม่ให้เสียง ถึงจะเป็บ้านกูก็เถอะ
“พี่มึงกูใหมด คิดว่าผีซะอีก”
“ผีห่าอะไรจะหล่อขนาดนี้”
พี่มึงเป็คนหลงตัวเองเหรอ กูว่าตอนที่เจอพี่มันแรกๆไม่ใช่แบบนี้นี่หว่า
“มึงเลี้ยงแมวด้วยเหรอน่ารักเนอะ”
แมวกูเท่หรอกไม่ได้น่ารักซักหน่อย
“อืมมันชื่อรถถัง”
พี่มันทำท่าจะอุ้มไอ้รถถัง
“เฮ้ยไอ้พี่ปืน ระวังมันข่วนมันไม่ชอบคนแปลกหน้า”
“กูลองอุ้มก่อน”
พี่มันก็อุ้มไอ้รถถังไปวางบนตักมัน พี่มันนั่งอยู่ที่โซฟา
หืม ไอ้รถถังมันกรนใหญ่เลย ท่าทางจะสบาย อ้าวไอ้นี่ แปรพักตร์ซะแล้วกูพี่มึงนะ
“พวกมึงยังไม่นอนกันรึไง”
ไอ้พี่ธัน ทีพี่มึงยังไม่นอนเลย
“ยังเดี๋ยวกูจะไปนอนแล้ว รอไอ้รถถังมันกินขนมอยู่”
“มึงอะไอ้หน้าหล่อ ไปนอนได้แล้วจะเที่ยงคืนแล้ว”
“ครับ”
หืมพี่มันพูดครับด้วย
“เอาไอ้รถถังมาให้มันนอนห้องกู เดี๋ยวเห็นคนเยอะแล้ววุ่นวายอีก”
ห๊าว ผมก็ง่วงแล้วนะ ไปนอนดีกว่า ป่านนี้ ไอ้ 2 ตัวนั่นหลับไปแล้วมั้ง
~~~~~~ในค่ำคืนที่ฟ้านั้นไม่มีดาวอยู่ตรงนี้ ฉันยังคงก้าวไป~~~~~~
/////////////Part ปืน ///////////////
การแข่งบอลแมทนี้เกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้น ไอ้เตี้ยมันโดนนักเตะทีมครุชนล้มจริงๆแล้วฝั่งนั้นมันก็คงไม่ตั้งใจ แต่ผมนี่สิ อารมณ์เดือดอยากจะไปดูมันที่โรงพยาบาล แต่ต้องแข่งบอลให้จบแมท ด้วยอารมรณ์โมโหเลยบุกหนักยิงเข้าประตูไปอีกลูก สะใจดี หลังจากแข่งบอล ผมไปดักรอไอ้คนที่ชนไอ้เตี้ยมันถึงมันจะได้ใบเหลือง ทำให้ทีมเราได้เตะฟรีคิกแต่ผมก็ยังไม่หายโมโห
ไอ้แทนมันเห็นผมหายออกมา ก็เดินตามมาดูผมกระชากคอเสื้อไอ้นั่นเตรียมจะชกหน้ามันอยู่แล้ว แต่ไอ้แทนมาห้ามทันไอ้นั่นมันก็หน้าซีดเลยนะ มันก็ขอโทษขอโพยใหญ่ มันคงไม่ตั้งใจจริงๆ แต่ผมหน้ามืดไงโมโหจนหน้ามืด กลัวไอ้เตี้ยมันเจ็บหนัก
“ห่าใจเย็นดิวะมึง มึงไม่เคยเป็แบบนี้เลยนะ”
“ก็ไอ้เตี้ยมันเจ็บ”
“เออกูก็สงสารน้องมัน แต่ไอ้นั่นมันก็ขอโทษแล้วไง ดูๆไปแล้วมันก็ไม่ได้ตั้งใจหรอก”
“เออ กูรู้แต่กูก็ยังโมโหไม่หาย”
“เดี๋ยวไปเยี่ยมมันโรงพยาบาลไอ้ออมมันบอกว่า น้องมันนิ้วหัก ต้องเข้าเฝือก”
น้องไอ้แทนมันคงโทรมารายงาน
“เหรอ”
“ได้หายซ่าแน่ทีนี้ไปมึง ไปเยี่ยมมันกัน”
พอไปถึงโรงพยาบาลก็เห็นมันเดินออกมาจากห้องตรวจ น่าสงสารเห็นหน้ามันซีดๆเลยพาไปเลี้ยงข้าว มันมือเจ็บนะ แต่ยังแดกได้เยอะเหมือนเดิมสั่งแต่ของกินที่กินยากๆ เช่น ไก่ทอด ปลาทอด ผมก็ตักให้มันกิน เห็นมันกินแล้วก็อิ่มแทนจริงๆน่ารักฉิบหาย
เย็นวันพฤหัสไอ้เตี้ยมันแวะมาช็อปกับเพื่อนมัน ผมก็เพิ่งกลับจากคุยกับลูกค้าเลยใส่สูท ไอ้เตี้ยมันมองผมปากอ้าตาค้างเลย หลงสเน่ห์กูรึ่เปล่าวะกูก็รอให้หลงจะแย่อยู่แล้ว พอเดินเข้าไปใกล้ๆ มันดูมันหน้าแดงๆนะ พูดอ้ำๆอึ้งๆกูพอจะมีโอกาสมั้ยนะ กูนี่ก็ทำเป็เด็กมัธยมมีปั้ปปี้เลิฟไปได้ กรรมของกูจริงๆ
“ไงมึงกูเห็นไอ้น้องมีนมันตาค้างเลย เวลามองมึงอะ พอจะมีหวังมั่งมั้ย”
“เฮ้อ พูดยากมันดูมึนๆ งงๆ ยังไงก็ไม่รู้”
วันนี้เป็วันศุกร์ เรานัดกันว่าจะมาเที่ยวบ้านไอ้เตี้ยกันเห็นว่าบ้านมันเป็สวนผลไม้ ไอ้แทนมันชอบกินทุเรียน แต่กูนี่เกลียดกลิ่นมันโคตรอ่ะปกติผมก็ไม่ค่อยเลือกกินนะ อะไรก็กินได้ แต่ทุเรียนนี่ขอบายพอมาถึงบ้านมันเจอพี่ชายมันมารออยู่ที่รั้วแล้ว สงสัยได้ยินเสียงหมาเห่าพี่มันหน้าโหดสัด ตัวใหญ่กว่ากูอีก ดูแล้วหน้าดุๆพอกับไอ้แทนแต่ดูเป็ผู้ใหญ่กว่ามาก มันมองน้องไอ้แทนบ่อยๆแต่หลังจากนั้นผมก็รู้แล้ว่าเพราะอะไร พี่มันคิดว่าน้องไอ้แทนเป็แฟนกับไอ้เตี้ยคิดได้นะ เดี๋ยวฟ้าผ่าตาย ไอ้เตี้ยมันต้องเหมาะกับกูนี่ เฮ้อ กูก็ฝันไปไอ้เตี้ยมันยังไม่รู้เลยมั้งว่ากูจีบมัน
ตอนกินราดหน้าพี่ไอ้เตี้ยมันจ้องหน้ากูแปลกๆ แล้วเมื่อกี๊อีก ดูเหมือนจะไล่กูให้รีบมานอน กูอุตสาห์ผูกมิตรกับไอ้รถถังได้แล้วเชียวเข้าทางพี่ไม่ได้ก็ต้องเข้าทางแมว แต่ดูเหมือนว่าจะแห้วแดก กากจริงวะกู เฮ้อ
////////////End ปืน////////////
2K
