บทที่ 2
บนเตียงมีหญิงชายกำลังกอดกันกลมสภาพเปล่าเปลือยกาย
"อือออ" เธอตื่นมาก็ยังรู้สึกอึดอัด่ล่างเลยก้มลงไปดู
ัน้อยยังคาทางรักของเธออยู่ ไว้เเบบนี้ก็อุ่นดีนะเนี้ยสงสัยต้องทำทุกวัน
"นี่ ตื่นได้เเล้ว" เธอเอื้อมมือไปขยับไหล่เขาเบาๆ
"อืออออ" เขาครางตอบรับ ว่าเเต่ัมันชื่อไรวะเนี้ยเสพพลังกันมาทั้งวันเเต่ไม่รู้ชื่อ งงมากเเม่!
"ันายชื่ออะไรหรอ" เธอถาม
"อืออออ ลีอัส เอกาเดน" เขาตอบ
สมเเล้วชื่อัมันต้องเท่เเบบนี้!
"ฉันจีน่า เรียกเเค่นี้พอ" เธอบอกเขา
"อือหึ" เขาตอบรับพร้อมกับขยับตัว เเน่นอนพร้อมกับัน้อยด้วยทำให้จีน่าเกิดความเสียวซ่านเเล้วครางเบาๆ
"อาส์..." เธอรีบเอาัน้อยออกจากทางรักเธอ เพราะเธอกลัวว่าจะไม่ได้ตื่นมาทำอะไรกันพอดีวันนี้
"เดี๋ยวฉันต้องไปเที่ยวเล่นเเล้วล่ะ นายขอดูเงินหน่อยได้มั้ย" เธอเลิกคิ้วถาม เธอต้องจำมันเเล้วเสกสร้างขึ้นมา
เขาเอื้อมมือไปเปิดเก๊ะข้างเตียงเเล้วหยิบตังในรูปเเบบเหรียญออกมามีสีม่วงอมเหลืองเล็กน้อย เเละเหรียญสีทองมาให้เธอ เธอยื่นมือไปรับมาเเล้วเก็บเข้าความทรงจำเธอทันที พร้อมยื่นคืนเขา
เธอขยับตัวค่อยๆเอาขาลงพื้นทีละข้างเเล้วปรับสายตาให้เข้าที่โดยนั่งมองสักครู่นึง
"อือออออออ" เขาขยับตัวเข้ามากอดทางด้านหลังเธอเชิงอ้อนๆ
"จะไปไหนจีน่า" เขาถามพร้อมเอาหัวกระเเซะคอเธอเบาๆ
"ลองใช้ชีวิตแบบมนุษย์น่ะไหนๆก็ลงมาเเล้ว" เธอจูบหัวเขาเเผ่วเบา
"นายมีพันธะกับฉันเเล้วเเน่นอนว่านายหาฉันเจอเป็เเน่" พันธะก็เหมือนจีพีเอสของทั้งคู่เเหละ
"อือ" เขาพยักนางึกงัก
"ขอใช้ห้องน้ำหน่อยนะ" จริงๆเธอไม่ต้องใช้ก็ได้เเต่ขอสมบทสมบาทหน่อย
ผ่านไปครึ่งชม.เธอก็ทำอะไรเรียบร้อยอาบน้ำกินข้าวโดยมีเขาตามเป็ลูกเป็ตามเเม่เลย
"ให้ข้าไปด้วย.." เขาอ้อนพร้อมส่งสายตาเเวววับอย่างน่าสงสาร
"ก็ได้ๆ" เธอก็พึ่งรู้หัวหน้าเผ่าัว่างขนาดนี้ รอได้เงินแล้วก็สั่งลูกน้องทำงาน
ลีอัสกับเธอออกจากหมู่บ้านัเเละตรงไปเเคว้นข้างๆโดยการวาร์ปมาอยู่ในป่าข้างๆทางเข้าเมืองทันทีเธอคิดว่ามันน่าจะมีค่าผ่านทางอะไรเเบบนั้นเลยสอดมือเข้าไปในกระเป๋าของเดรสเเพร์ของเธอเเล้วนึกภาพของเหรียญที่ลีอัสให้มาดูครู่ก่อนก็โผล่มาเต็มกระเป๋าทันที
เหมือนตอนนี้ชุดเราเด่นเกินไปด้วยเลยต้องสร้างชุดมาเองให้คล้ายลีอัสที่ใส่ชุดสีขาวอยู่ตอนนี้มีผ้าคาดครึ่งหน้าของเธอด้วย ลีอัสมองเธอเเล้วยิ้ม
เขาคิดว่าดีจังเธอใส่ชุดคู่กับเขาด้วย
"ป่ะ" เธอรีบเดินไปด้วยความตื่นเต้นพร้อมจับมือดึงลีอัสไปด้วย
ผ่านไปไม่นานก็มาถึงคิวเธอกับลีอัส
"มีหยกเเสดงตัวหรือจ่ายค่าผ่านทาง" คนเฝ้าทางเข้าหน้าเมืองรูปร่างตุ้ยนุ้ยถาม
"จ่าย" ัหนุ่มตอบ
"ห้าเหรียญเงินสองคนสิบเหรียญเงิน" ตุ้ยนุ้ยพูดต่อโดยไม่สนใจอะไรมาก
ลีอัสยื่นหนึ่งเหรียญทองไปให้เขา ตุ้ยนุ้ยเหลือบมองเหรียญเเล้วเลื่อนสายตาขึ้นมามองหน้าพบเป็ใบหน้านิ่งฟ้าะเืก็เลยรีบรับเเละเดินเข้าไปหาตังทอนทันที ตุ้ยนุ้ยออกมาพร้อมตังทอนเเล้วยื่นให้ลีอัส
เราสองคนเดินเข้าไปตามทางก็เจอเเต่ร้านข้างทางเป็อาหารขนมเเล้วก็จะมีโรงเตี๊ยมโรงน้ำชาโรงประมูล
"ไปไหนดี" เขาถามเธอ เเต่เธอไม่รอตอบเเล้วจูงมือเขาไปหาร้านขนมข้างทางทันที
"ซื้อให้หน่อยยยยยยย" เธอลากเสียงยาวอ้อนเขาเหมือนไม่มีตัง จริงๆมีเเต่รอให้เขาซื้อให้ดีกว่า
"ขอรับๆ" เขาตอบรับเเละส่ายหัวเบาๆ
เธอกับลีอัสเดินคู่กันไปเลื่อยๆจนเจอโรงประมูลใหญ่มากตั้งอยู่ เธอหันไปมองลีอัสเชิงว่าได้มั้ยๆ ลีอัสพยักหน้าตรงไปโรงประมูลตามที่ภรรยาตัวน้อยเขา้า
"มีบัตรเเสดงตัวหรือไม่" ยามคุ้มกันสองคนเอาหอกกั้นทางเป็รูปกากบาท
ลีอัสเอาบัตรเเสดงตัวออกมา เเน่นอนเขาต้องมีเพราะเมืองนี้ติดอยู่กับหมู่บ้านเขานี่หน่า
ยามเดินเข้ามาดูบัตรเเสดงตัวเเล้วชะงัก เขาถอยหลังกลับไปเเล้วก้มหัวให้อย่างสุภาพ เพราะบัตรเเสดงตัวของลีอัสเป็หินหยกสีเขียวสะท้อนสีรุ้งเป็ชื่อของโรงประมูลถือเป็เเขกวีไอพีสูงสุดเลยก็ว่าได้
เขาจูงมือเธอเดินเข้าไปตามทางอย่างคุ้นชินตรงไปชั้นสี่ห้องริมสุด
ชั้นที่หนึ่งสำหรับนั่งรวมกัน
ชั้นที่สองของคนมาประมูลสินค้าหายาก มีหกห้อง
ชั้นที่สามของฮ่องเต้ของเเคว้นหรือประมุขพรรคต่างๆที่มีชื่อมีเสียง มีห้าห้อง
ชั้นสี่ของเ้าของโรงประมูล ชั้นสี่จะมีสองห้องเป็ห้องรับเเขกกับห้องของเขา
เหมือนเราจะมาทันเริ่มงานพอดีมีสาวน่ารักตัวเล็กทำหน้าที่เป็พิธีกรกล่าวเริ่มงานทันที
"เอาล่ะทุกคนวันนี้มีของหายากหลายอย่างที่ทุกคน้าเเน่นอนเ้าค่ะ" เธอพูดเสียงสูงต่ำอย่างน่าเพลิดเพลินหู
"มาเริ่มที่ชิ้นเเรกกันเลยเพื่อไม่เป็การเสียเวลา!" เธอหันไปพยักหน้าให้คนหลังเวทีเพื่อยกสิ่งของเข้ามา