วันนี้อากาศดี แดดไม่ร้อนจิ่นฮวาจึงให้บิดาช่วยขุดดินปลูก มะนาว มะกรูด ต้นพริกที่ซื้อมาไว้ข้างบ้าน และนางก็ใช้พลังธาตุพฤกษาผสานธาตุแสง หล่อเลี้ยงต้นกล้าเ่าั้จนแข็งแรง
“ท่านพ่อ ตอนนี้เรามีที่ดินเท่าไหร่เ้าค่ะ ข้าคิดว่าถ้าจะปลูกผักขายเราควรมีที่ดินมากหน่อย” จิ่นฮวาเอ่ยถามบิดา
“อืม มีประมาณ 3 หมู่ อย่างนั้นพ่อไปติดต่อหัวหน้าหมู่บ้านซื้อที่ดินเพิ่มดีกว่า เ้าว่า เท่าไหร่ถึงจะพอ” หลินซานหยางถามความเห็นบุตรสาว
“ข้าอยากได้บริเวณรอบๆ บ้านเรา อย่างน้อยสัก 100 หมู่ ยาวไปจนถึงลำธารเลยเ้าค่ะ” จิ่นฮวาบอกความ้าของนาง
“ได้ พ่อจะไปถามหัวหน้าหมู่บ้านดูว่าที่ที่เรา้า สามารถซื้อได้หรือไม่” เมื่อพูดคุยกันจนได้ข้อสรุปบิดาจึงออกไปหาหัวหน้าหมู่บ้านเพื่อซื้อที่ดิน
หลินซานหยางมาถึงบ้านหัวหน้าหมู่บ้านแล้วเคาะประตูเรียก “หัวหน้าหมู่บ้าน อยู่หรือไม่ขอรับ”
“มีอะไรหรือ โอ้เ้า? คุณชายหลินใช่หรือไม่ ท่านหายแล้ว” หัวหน้าหมู่บ้านมองอย่างสงสัย เขารู้จักคุณชายผู้นี้
เมื่อหลายเดือนก่อน ตระกูลหลินตระกูลใหญ่จากในเมืองหลวง พาครอบครัวคุณชายผู้นี้มาส่งที่หมู่บ้าน แจ้งกับหัวหน้าหมู่บ้านว่าคุณชายาเ็ จึงย้ายมาอยู่ที่นี่เพื่อพักฟื้น หัวหน้าหมู่บ้านมองครอบครัวคุณชายหลินผู้นี้ก็เข้าใจว่าถูกนำมาทิ้งแน่ แต่เขาก็พูดอะไรไม่ได้ ได้แต่เวทนา แนะนำชาวบ้านละแวกนั้นให้ช่วยหางานเล็กๆ น้อยๆ ให้ทำได้บ้าง
“ข้าหายแล้วขอรับ พอดีมีหมอเทวดาผ่านทางมาแล้วช่วยรักษาให้ บุตรสาวข้าก็หายแล้วเช่นกันขอรับ” หลินซานหยางไม่ได้โกหก บุตรสาวเขาไง หมอเทวดา
“วิเศษ วิเศษ ดีแล้วที่หาย แล้วหมอเทวดายังอยู่ที่หมู่บ้านเราหรือไม่” ผู้ใหญ่บ้านถามอย่างตื่นเต้น
“ท่านไม่อยู่แล้วขอรับ ท่านกล่าวว่าจะเดินทางไปเรื่อยๆ เจอคนมีวาสนาก็ช่วยเหลือ” จิ่นซานหยางโกหกหน้าไม่เปลี่ยนสี ความสามารถของบุตรสาวเขาไม่สามารถให้ผู้อื่นรู้ได้ ไม่เช่นนั้นเื่วุ่นวายจะตามมาอีกมาก
“น่าเสียดาย น่าเสียดาย” หัวหน้าหมู่บ้านพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ “แล้ววันนี้มาหาข้า้าให้ช่วยอะไรหรือไม่”
“ข้า้าซื้อที่ดิน บริเวณรอบๆ บ้านยาวไปถึงริมลำธารขอรับ ไม่ทราบว่าขายหรือไม่” หลินซานหยางเอ่ยความ้า
“ได้ ได้ ที่ดินแถวนั้นยังรกร้างไร้เ้าของ เ้ามาดูว่าอยากได้กี่แปลง” หัวหน้าหมู่บ้านพาเข้าไปดูโฉนดที่ดิน
หลินซานหยางเลือกที่ดินที่ติดกับบ้านของตนโดยรอบ ยาวไปจนถึงลำธาร และน้ำตกเล็กชายป่า ที่ดินทั้งหมดกว่า 200 หมู่ ไหนๆ ก็ซื้อแล้วซื้อทีเดียวไปเลย เผื่อทำได้หลายอย่าง
“ที่ดินเหล่านี้หมู่ละ 3 ตำลึงทอง คุณชายท่าน้าทั้งหมดหรือ” หัวหน้าหมู่บ้านใ ไม่เคยมีใครมาซื้อที่ดินมากขนาดนี้มาก่อน
“ขอรับ ข้า้าทั้งหมด กะว่าจะทำการเกษตรน่ะขอรับ พอดีเมื่อหลายวันก่อนข้ากลับไปที่ตระกูล บิดาให้ทรัพย์สินกลับมาจำนวนหนึ่ง เพื่อไว้ลงทุน” หลินซานหยางกล่าวเหมือนเป็เื่ปกติ เหมือนคุยเื่ฝนฟ้าอากาศ
หัวหน้าหมู่บ้าน พยักหน้าเข้าใจ ชายผู้นี้มาจากตระกูลใหญ่ เมื่อหายป่วยคงกลับไปเอาทรัพย์สินที่เมืองหลวงกลับมาจำนวนมากไม่อย่างนั้นจะซื้อที่ดินมากขนาดนี้ได้อย่างไร หัวหน้าหมู่บ้านคิดได้ดังนั้นจึงไม่ถามซักไซ้เื่ส่วนตัวผู้อื่นอีก
“นี่ตั๋วเงิน 600 ตำลึงทองขอรับ เชิญผู้ใหญ่บ้านตรวจสอบ” หลินซานหยาง นำเงินส่งให้ผู้ใหญ่บ้าน
เมื่อผู้ใหญ่บ้านตรวจสอบตัวเงินแล้วไม่มีปัญหาอะไร จึงลงนามในสัญญาและมอบโฉนดที่ดินทั้ง 200 หมู่ให้เขา
“ขอบคุณผู้ใหญ่บ้านขอรับ ข้าอยากสร้างบ้านและล้อมรั้วที่ดิน ท่านช่วยแนะนำช่างดีๆ ให้ข้าได้หรือไม่” หลินซานหยางเอ่ยถามต่อ
“ได้ๆ ข้าพาเ้าไปหาเขา นายช่างเหลียงเป็สหายข้า เขาทำงานรวดเร็วและดีเยี่ยม ข้ารับประกัน” หัวหน้าหมู่บ้านเอ่ยอย่างยินดี และพาหลินซานหยาง ไปพบนายช่างเหลียง
“เฒ่าเหลียงมาๆๆ ข้ามีงานมาให้เ้า” หัวหน้าหมู่บ้านะโเรียกสหาย
“โวยวายเสียงดังตาเฒ่าชาง” เหลียงอี้เอ่ยตอบหัวหน้าหมู่บ้าน
“นี่คุณชายหลิน เขา้าสร้างบ้านและล้อมรั้วที่ดิน 200 หมู่ เ้ารับงานหรือไม่” หัวหน้าหมู่บ้านแนะนำ และชายหนุ่มก้มหัวทักทายนายช่างเหลียงที่าุโกว่า
“ตกลง ตอนนี้ข้ายังว่างอยู่สามารถรับงานใหญ่ได้” เหลียงอี้ตอบ โชคดีที่เขาพึ่งเสร็จจากงานสร้างจวนให้คหบดีในเมืองเชียง พึ่งขนของกลับมาได้หนึ่งวันจึงรับงานนี้ได้
หลินซานหยางจึงเอาแปลนที่ช่วยกันวาดกับบุตรสาวก่อนออกมา ให้นายช่างดู โดนเขาจะสร้างเรือนหลังคากระเบื้อง มีเรือนหลังใหญ่ตรงกลาง มีเรือนเล็กสองเรือนซ้ายขวามีทางเดินเชื่อมต่อกัน ส่วนกำแพง เขา้าสร้างกำแพงอิฐสูง 2 เมตร ล้อมที่ดินทั้งหมดเว้นแค่บริเวณที่ติดลำธารและน้ำตกไว้
เมื่อตกลงกันเรียบร้อยจึงบอกลาหัวหน้าหมู่บ้าน และพานายช่างเหลียงกลับมาที่บ้านด้วย เพื่อดูบริเวณที่จะก่อสร้าง
“ไม่มีปัญหาคุณชายหลิน วันนี้ข้าจะไปเตรียมวัสดุ พรุ่งนี้ก็เริ่มได้เลย” นายช่างเหลียงกล่าวเมื่อดูที่เรียบร้อย
“นายช่างพอจะหาแรงงานมาปรับที่ดินให้ข้าด้วยได้หรือไม่ขอรับ” หลินซานหยางถาม
“ได้ๆ บ่ายนี้ข้าให้คนมาเริ่มปรับที่ก่อน” นายช่างเหลียงรับปาก
“นายช่างรับนี่ไว้ ขาดเหลือค่อยมาเบิก ข้า้าให้เสร็จโดยไว ท่านสามารถเพิ่มคนงานให้มากขึ้น” หลินซานหยางยื่นตั๋วเงินให้นายช่างเหลียง 200 ตำลึงทอง สำหรับซื้อวัสดุและจ้างแรงงานปรับที่ดิน
นายช่างเหลียงรับคำ แล้วจากไปไม่ได้สงสัยอะไร คหบดีที่ร่ำรวยมักใช้จ่ายตาไม่กระพริบ คุณชายผู้นี้ดูรูปลักษณ์องอาจผ่าเผย แถมรัศมีพลังปราณที่แผ่ออกมาก็เป็ระดับนภาขั้นสูงแล้ว จะมีสักกี่คนในเมืองเชียงที่อยู่ระดับสูงเพียงนี้ทั้งที่อายุไม่ถึงสี่สิบด้วยซ้ำ ดูก็รู้ว่ามาจากตระกูลใหญ่ แถมเป็คนที่สหายแนะนำมาย่อมเชื่อถือได้
บ่ายวันนั้นมีแรงงานห้าสิบคนมาบุกเบิกถากถางและปรับที่ดินทั้งหมดของครอบครัวหลินจนแล้วเสร็จ พร้อมสำหรับการก่อสร้างในวันพรุ่งนี้
…………..
เช้าวันรุ่งขึ้นนายช่างเหลียง นำคนงานขนอุปกรณ์มาที่บ้าน เพื่อเริ่มการก่อสร้าง เมื่อวานจิ่นฮวาได้บอกให้เยว่เอ๋อร์ใช้พลังมายากำบังสมุนไพริญญาไว้แล้วจึงไม่มีใครสังเกตเห็น
จิ่นฮวาและมารดาทำอาหารสำหรับเลี้ยงคนงานในวันเริ่มก่อสร้างตามธรรมเนียมนางทำหมูตุ๋นน้ำแดง ปลานึ่งซีอิ๊ว เป็ดตุ๋นเครื่องเทศ ผัดผักรวม ไก่ผัดซอสเห็ด และข้าวสวยหม้อใหญ่ พร้อมหมั่นโถวอีกหลายลูก การที่เลี้ยงอาหารดีๆ มื้อแรกแก่ช่างที่มาก่อสร้างบ้านให้ เป็การแสดงถึงน้ำใจของเ้าของบ้าน และคาดหวังว่าช่างจะทำบ้านให้เราอย่างยอดเยี่ยม
นายช่างเหลียงและลูกน้องล้วนกินอย่างอิ่มหนำพร้อมเอ่ยอย่างเกรงใจ ว่าอาหารดีเกินไป และรับปากว่าจะทำงานให้ออกมาดีที่สุด
ตอนแรกทุกคนมองอย่างสงสัยว่าทำไมครอบครัวนี้จึงร่ำรวยนัก แต่เมื่อเห็นคุณชายหลินที่จงใจแผ่พลังปราณระดับนภาขั้นสูงออกมาแต่ควบคุมไม่ให้สร้างแรงกดดันจนเกินไป เมื่อััได้ทุกคนจึงเลิกสงสัย ผู้ที่มีพลังปราณสูงขนาดนั้น จะร่ำรวยก็ไม่แปลก ‘จะมีผู้ใดกล้าสงสัยผู้มีพลังระดับนภาขั้นสูงกันล่ะ ต่อให้เ้าสงสัยแทบตาย เ้าก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี’ พวกเขาจึงทำงานอย่างตั้งใจ และไม่สงสัยอะไรอีก
ผ่านไปครึ่งเดือน เรือนทั้งสามหลังก็แล้วเสร็จเหลือแค่เก็บรายละเอียดเล็กน้อย และทำความสะอาดก็เข้าอยู่ได้แล้ว กำแพงก็สร้างเสร็จแล้ว จิ่นฮวาจึงรบกวนให้นายช่างเหลียงหาคนงานมาช่วยนางปลูกผักจำนวนหนึ่ง และคนงานขุดบ่ออีก4บ่อ ทั้งสี่ทิศของพื้นที่ทั้งหมด หน้าบ้านหนึ่งบ่อ อีก 3 บ่อ อยู่รอบพื้นที่เพาะปลูก เพราะที่ดินกว้างมาก การขุดบ่อไว้ทั้งสี่ทิศจะทำให้สะดวกในการลดผักน้ำและการใช้สอยต่างๆ มากขึ้น
เรือนทั้ง3 พร้อมเข้าอยู่ ผักปลูกเสร็จแล้ว บ่อทั้งสี่ก็ขุดเรียบร้อย นางจึงบอกให้คนงานตัดไม้ไผ่ลำใหญ่จากป่าชั้นนอก นำมาผ่าซีกแล้วเอาตรงกลางออก จากนั้นประกบเข้าด้วยกันดังเดิม จนได้เป็ท่อน้ำไม้ไผ่ นางสั่งให้ติดตั้งรางน้ำให้รับน้ำจากน้ำตก ส่งไปที่บ่อทั้งสี่ และส่งมาที่เรือนทั้ง3หลัง เพื่อความสะดวกสบาย เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจ เหล่าคนงานจึงรับค่าจ้างแล้วจากไป
สมาชิกทั้งสี่ของครอบครัวจึงทำอาหารมื้อใหญ่กินกันเพื่อฉลองขึ้นบ้านใหม่กันภายในครอบครัว เยว่เอ๋อร์ไม่จำเป็ต้องกินดื่มแต่ก็มาร่วมสนทนาด้วยอย่างสนุกสนาน
ในบริเวณบ้านเหลือต้นไม้ใหญ่ไว้หลายต้น ที่ไม่ได้ตัดออก ทำให้ร่มรื่นน่าอยู่อย่างมาก จิ่นฮวาตั้งใจไว้ว่าจะซื้อดอกไม้มาปลูกเพิ่มเติมเพื่อความสดใสน่าอยู่
เรือนของนางอยู่ทางปีกขวา มีขนาด 3 ห้อง ไว้สำหรับเป็ห้องนอน ห้องตำรา และห้องสมุนไพร เรือนน้องชายเป็เรือน 3 ห้องเช่นกันแต่จิ่นหยางยังเด็กเกินไปจึงยังอยู่ที่เรือนใหญ่กับบิดามารดา ใช้เพียงห้องตำราเวลาฝึกคัดอักษรเท่านั้น
โต๊ะตู้เตียงต่างๆ ที่นางสั่งซื้อมาจากในเมือง ถูกจัดวางอย่างเป็ระเบียบพร้อมเข้าอยู่ได้แล้ว
1K
