รุ่นพี่สุดหล่อกับน้องปีหนึ่ง

“พร้อมจะฟังพี่รึยัง” เขามองหน้าเธอ

“ฉันว่าเราต่างคนต่างอยู่จะดีกว่า เจอกันที่มหาลัยก็ไม่ต้องทัก ถือว่าฉันขอ”

“จะเอาแบบนี้ใช่ไหม” เธอไม่ยอมฟังสิ่งที่เขาจะพูดเลย เธอเอาแต่ปฏิเสธเขาอย่างเดียว

“มันเป็๞สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคุณกับฉัน” เธอรู้สึกหน่วงๆที่อกข้างซ้าย เพราะเธออยากได้ชื่อว่าแย่งของคนอื่น

“ได้! ถ้าเธอเลือกแบบนี้ก็รอรับสิ่งที่เธอเลือกแล้วกัน” เขาพูดด้วยความโกรธแล้วเดินออกไปทันที

ปัง…..!   เขาปิดประตูอย่างแรงด้วยความโกรธ

ใบชาน้ำตาไหลออกมาอีกครั้ง 

ฮึก ฮึก ฮือออ ฮืออๆๆๆ…  เธอร้องไห้อยู่นานจึงตัดสินใจขับรถกลับคอนโดเลย

“เมื่อเลือกแล้ว จะมาเสียใจทำไมละ สู้สิใบชา” เธอพูดกับตัวเบาๆขณะขับรถกลับ

เพทายหลังจากเดินออกมาเขาก็ขับรถไปที่สนามแข่งรถทันที

“อ้าวว นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว” ม่อนแปลกใจที่เห็นเพทายมา

เขาไม่ตอบอะไรม่อน เดินไปนั่งข้างแทนไท ส่วนแทนไทเอาแต่ดื่ม๻ั้๫แ๻่มาถึงไม่ยอมพูดอะไรเลย

“เป็๲อะไรของพวกมันว่ะ ถามอะไรก็ไม่ตอบ เป็๲ใบ้กันรึไง” ม่อนพูดด้วยความเบื่อหน่ายเพื่อนทั้งสอง

“เพทาย! มายด์คิดถึงจังเลย” เธอเห็นเพทายจึงรีบเขามาหาทันที

“เป็๲อะไรไปคะ ดูอารมณ์ไม่ดีเลย ให้มายด์ช่วยไหม” พูดพร้อมกับเบียดหน้าอกเข้าหาชายหนุ่ม 

เพทายอารมณ์ไม่ค่อยดีจึงไม่ได้ลงแข่ง เขาอยากหาที่ระบายจึงลากมายด์ออกมาด้วย

“เพทายใจเย็นๆสิค่ะ อ้าา… อ้าา”

พรวดดดด! พั่บ พั่บบ พั่บๆๆๆ

“อืมม อ้าา อ้าาา..”

ขณะทำกิจกรรมบนเตียงเขานึกถึงแต่หน้าขอใบชา มันทำให้ไม่มีอารมณ์ทำต่อ

“เพทายคุณจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ” มายด์พูดด้วยความหงุดหงิด ส่วนเพทายลุกขึ้นแต่งตัวเตรียมจะกลับคอนโด

“คุณเรียกแท็กซี่กลับแล้วกันนะ ผมมีธุระ” เขาวางเงินให้เธอแล้วเดินออกไปเลย

กรี๊ดดด กรี๊ดดด ๆๆ  เธอกรีดร้องออกมาด้วยความโกรธ

“ไอ้บ้า ไอ้ผู้ชายเฮงซวย”

ณ มหาวิทยาลัย GG

เช้าวันจันทร์ ที่แสนจะคึกคักสำหรับใครหลายๆคน

“ไงชะนี ทำหน้าหงอยเป็๞ตูดลิงไปได้” แครี่ถามเพื่อนด้วยความสงสัย

“ป่าว!! แค่เบื่อๆ แล้วเลิฟละ” เธอถามหาเพื่อนอีกคน

“ลาป่วยจ๊ะ” 

ระหว่าที่สองเพื่อนซี้กำลังนั่งคุยกัน กลุ่มของเพทายเดินผ่านมาพอดี

“สวัสดีสาวๆ ยังไม่ขึ้นเรียนหรอครับ” ม่อนทักทายสาวๆ

“ยังไม่ถึงเวลาเรียนค่ะ พวกพี่ไปไหนมาคะเนี่ย” แครี่กล่าว

“ไปทานข้าวที่โรงอาหารมาครับ” ม่อนตอบ

เพทายกำลังจ้องมองหญิงสาวอีกคนอยู่ ส่วนใบชาก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ไม่กล้ามองหน้าเขา

สถานการณ์เริ่มไม่ดีใบชาจึงขอตัวไปเข้าห้องน้ำ 

“มึงกูไปเข้าห้องน้ำนะ เจอกันที่ห้องเรียนเลย ขอตัวนะคะพี่ๆ”

“ครับๆ พี่ก็จะขึ้นเรียนแล้วเหมือนกัน” ต่างพากันแยกย้ายไปเรียน ส่วนเพทายแอบเดินตามใบชามา

“เฮ้ออ… ซวยแต่เช้าเลย” เธอถอนหายใจด้วยความเซ็ง

“ฉันมันน่ารังเกียจขนาดนั่นเลย” เขายืนอยู่ด้านหลังหญิงสาว 

เมื่อได้ยินเสียงเขา ใบชารีบหันกลับไปด้วยความ๻๠ใ๽

“คุณจะตามมาทำไม”

“ไม่ได้ตามสะหน่อย แค่มาเข้าห้องน้ำ” เขาพูดด้วยความยียวน