หลังจากพี่การ์เซียสมาส่งฉันที่บ้านฉันก็ขึ้นมาทิ้งตัวที่ห้องนอนทันทีระหว่างทางที่นั่งอยู่บนรถพี่การ์เซียสไม่ได้พูดอะไรกับฉันเลยแต่ก็ดีแล้วล่ะเพราะฉันก็ไม่รู้จะพูดอะไรเหมือนกันฉันกวาดสายตามองรอบห้องไม่ตั้ง 3ปีที่ไม่ได้กลับมาก็อดคิดถึงไม่ได้ของในห้องทุกชิ้นยังถูกจัดเหมือนเดิมและรู้เลยได้ว่าข้าวของในห้องได้รับการดูแลทำความสะอาดอย่างดีซึ่งแน่นอนว่าเป็ฝีมือของป้าจิตแม่บ้านเก่าแก่ที่อยู่มานานเช่นเดียวกันกับลุงสมชายคนขับรถทั้งสองคนอยู่กับครอบครัวฉันมาั้แ่คุณพ่อกับคุณแม่แต่งงานกันและย้ายออกมาสร้างเรือนหอด้วยกันตอนที่ฉันและพี่เคนเด็กๆคุณพ่อกับคุณแม่ก็งานยุ่งมากก็มีป้าจิตและลุงสมชายนี่แหละคอยดูแลเรียกว่าพี่เลี้ยงกลายๆได้เลย
ก๊อกก๊อก
“เชิญค่า”
“คุณหนูคะป้าเตรียมอาหารเย็นเสร็จแล้วคุณหนูจะลงไปทานเลยไหมคะ”ป้าจิตเปิดประตูเข้ามาถามฉัน
“ได้ค่ะเดี๋ยวควีนลงไปพี่เคนกลับมาทานด้วยไหมคะวันนี้”
“คุณชายบอกป้าว่าจะกลับค่ำๆค่ะก็คุณหนูไม่ยอมบอกคุณชายล่วงหน้าหนิคะว่าจะกลับมาถึงวันนี้เล่นมาบอกว่าจะกลับตอนอยู่บนเครื่องบินแล้วไม่งั้นแกคงเคลียร์งานแล้วรีบไปรับคุณหนูแล้ว”
“แหะแหะ ก็ควีนรีบหนิคะ ลงไปกันเถอะค่ะควีนคิดถึงอาหารไทยฝีมือป้าจิตจะแย่แล้ว”พูดจบแล้วฉันก็คล้องแขนป้าจิตลงไปทานข้าวห้องทานอาหาร
หลังจากทานข้าวเย็นเสร็จฉันก็ทักไปบอกกลุ่มเพื่อนฉันในไลน์กลุ่มว่ากลับมาแล้วเพื่อนกลุ่มนี้เป็เพื่อนั้แ่สมัยมัธยมที่สนิทกันมากพอฉันส่งข้อความไปยังไม่ทันถึงนาทีทุกคนก็ด่าฉันโดนไม่ได้นัดหมายทันทีที่ไม่ยอมบอกก่อนว่าจะกลับมาฉันก็เข้าใจว่าพวกมันคงใก็เลยไม่ได้ตอบโต้อะไรไปได้แต่ยอมโดนด่าแต่โดยดีหลังจากคุยกันเสร็จก็ได้ข้อสรุปว่าเดี๋ยวจะนัดไปเที่ยวผับกันซึ่งก็เป็ที่ไหนไม่ได้นอกจากผับMYEสุดฮอตนั่นเอง
คุยกับเพื่อนเสร็จฉันก็ไปอาบน้ำเตรียมจะนอนก็มีเสียงเคาะประตู
ก๊อกก๊อก
ฉันเดินออกไปเปิดประตูซึ่งคนที่เคาะประตูก็คือพี่เคนนั่นเองฉันรีบเข้าไปกอดพี่เคนทันทีด้วยความคิดถึงพี่เคนก็กอดฉันพร้อมเหวี่ยงฉันเหมือนที่ชอบทำมาั้แ่เด็กพี่เคนคือพี่ชายในไส้ของฉันเองเป็คนที่หล่อมาก หล่อวัวตายควายล้มหล่อแบบไม่ได้อวยด้วยความที่คุณพ่อเป็ลูกเสี้ยวอังกฤษพอมีพี่เคนออกมากลายเป็ว่ายีนอันน้อยนิดนั้นกลับการมาเป็จุดเด่นของพี่เคยเฉยเลยทำให้พี่เคยดูเหมือนหนุ่มลูกครึ่งต่างจากฉันไม่ได้รับอิทธิพลของยีนส่วนนั้นมาเลยพูดแล้วก็เศร้า แต่ฉันก็สวยนะสวยแบบมองตัวเองก็ยังหลงไม่ได้อวยตัวเองเหมือนกันใครๆก็บอกว่าอย่างงี้แต่แค่ไม่ได้สวยแบบลูกครึ่งอะไรแบบนั้น
“ควีนคิดถึงพี่เคนที่สุดเลยค่ะ”
“พี่ก็คิดถึงน้องสาวสุดที่รักของพี่ไหนดูซิว่าสวยขึ้นขนาดไหนแล้ว”พูดจบพี่เคนก็มองหน้าฉันพร้อมกับจับฉันหมุนตัวไม่หยุดแล้วก็พูดต่อว่า
“พี่ละปวดใจน้องสาวของพี่สวยขึ้นทุกวันจนพี่ไม่อยากให้ออกไปไหนเลยกลัวไอ่พวกมดปลวกมันจะมายุ่ง”
“พี่เคนก็พูดเว่อไปนะคะ”
“พี่พูดจริงแต่พี่ก็รู้ว่าควีนดูแลตัวเองได้แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่มีคนมายุ่งกับควีนแล้วควีนจัดการมันไม่ได้ให้มาบอกพี่เข้าใจไหมพี่จะจัดการมันเองพี่จะไม่ให้ซ้ำรอยอดีตแน่นอน”
“พอเถอะค่ะอดีตก็คืออดีต ตอนนั้นควีนเลือกเองควีนก็ต้องรับผลของมันสิคะ”ฉันพูดกับพี่เคนด้วยสีหน้าจริงจังซึ่งบ่งบอกได้ว่าฉันไม่อยากจะพูดถึงมันต่อ
“เอาเถอะๆพี่จะไม่พูดแล้วพี่แค่อยากให้ควีนรู้ไว้ว่าตอนนี้พี่อยู่กับควีนแล้วนะพี่จะไม่ปล่อยให้ควีนเจอปัญหาลำพังอะไรที่ควีนจัดการไม่ได้พี่จะจัดการให้เอง พี่ไม่กวนควีนแล้วนอนพักผ่อนเถอะไว้วันหยุดพี่น้องสาวสุดที่รักไปเที่ยวอยากไปไหนก็บอกพี่นะ”
“ได้ค่ะพี่เคนก็พักผ่อนนะคะ”หลังจากนั้นพี่เคนก็ออกจากห้องฉันไปฉันก็เข้านอนทันทีและผลอยหลับไปพร้อมกับฝันถึงอดีตที่ไม่อยากจดจำ
11K
