ตอนที่ 60 สัตว์อสูรเทวะ 12 นักษัตร
"ใน่ชุลมุนวุ่นวายของเหล่ามหาเทพเทวะขั้นสูงทั้ง 12 นักษัตรนั้น การทดสอบของหยางโจวก็ยังไม่สิ้นสุด อยู่ ๆ ก็มีแสงสีทองที่เข้มข้นที่สุดสว่างใสวพุ่งออกจากร่างหยางโจวทะลุขึ้นไปบนทองฟ้าออกนอกดวงดาวจนผู้คนโดยรอบไม่สามารถลืมตาขึ้นมาได้ จนมหาเทพเทวะาาผู้ปกครองอณาจักรต้องพุ่งลงมาจากก้อนเมฆโดยเร็วเพราะเขาััได้ว่าแสงสีทองนี้เป็สายเืมหาเทพเทวะบรรพการแถมยังบริสุทธิ์และเข้มข้นกว่าสายเืของตนเองอีก และขณะที่กำลังจะถึงก็ได้กระแสเสียงผ่านห้วงจิตสำนึกของท่านบรรพชนกึ่งมหาเทพเทวะบรรพการให้นำตัวหยางโจวและมหาเทพเทวะขั้นสูงทั้ง 12 นักษัตรไปด้วยและให้แจ้งแก่ลานทดสอดสายเืว่าเกิดการผิดพลาดของแท่นทดสอบจำเป็ต้องนำแท่นทดสอบไปตรวจสอบก่อนแล้วจะทำการทดสอบต่อในวันถัดไป "
" พวกท่านทุกคนหยุดก่อความวุ่นวายเดี๋ยวนี้ท่านบรรพชนเรียกพวกท่านไปพบและพาเ้าหนุ่มหยางโจวนี้ไปด้วยส่วนเ้าผู้าุโประจำลานทดสอบสายเืให้แจ้งผู้ทดสอบที่เหลือว่าแท่นทดสอบเกิดความผิดพลาดเนื่องจากใช้งานมาล้านล้านปีแล้วบอกว่าข้าและผู้าุโสูงสุดทั้ง 12 นักษัตรนำไปแก้ไขแล้วพรุ่งนี้จะทำการทดสอบต่อ เ้าหนุ่มไปกับข้าพวกท่านไปกันท่านบรรพชนรอที่ตำหนักเมฆา "
" ทางด้านผู้ที่เข้าร่วมทำการทดสอบสายเืหลังจากที่ผู้าุโควบคุมการทดสอบสายเืได้บอกไปว่าเหตุการที่เกิดขึ้นนั้นเกิดจากความผิดพลาดของแท่าทดสอบสายเืเนี่งจากแท่นทดสอบนี้ผ่านการใช้งานมานับล้านล้านปีแล้วตอนนี้องค์มหาเทพเทวะาา และท่านผู้าุโสูงสุดทั้ง 12 นักษัตร ต้องนำไปตรวจสอบก่อนวันนี้เลื่อนทดสอบไปก่อนพรุ่งนี้จะทำการทดสอบที่เหลือ "
" ทางด้านองค์หญิงเมื่อได้รับฟังผู้าุโควบคุมการทดสอบแจ้งมา ก็ไม่มีทางเชื่อสิ่งที่ผู้อาวุกล่าวมาเป็อันขาดเพราะองค์หญิงนั้นรู้ประวัติแท่นทดสอบนี้เป็อย่างดีแม้ถูกพลังขั้นกึ่งมหาเทพเทวะโจมตีมานับไม่ถ่วนก็ไม่สามารถทำให้แท่นทดสอบนี้เกิดรอยขีดข่วนได้ และโดยเฉพาะมหเทพเทวะขั้นสูงทั้ง 12 นักษัตรและเสด็จพ่อของตนเองเสด็จมาด้วยตัวเองนั้นมันผิดปกติเกินไปการที่จะพบท่านคนหรือสองคนนั้นยากมากนี้เหมือนกับพร้อมใจกันมาเพื่อเ้าจอมโจรราคะนี้มันผิดปกติยิ่งนัก ยิ่งคิดภาพของหยางโจวเปลื่อยกายนางก็ยิ่งโกรธยิ่งอายเพราะนางไม่เคยเห็นของลับชายคนใดมาก่อนและเ้าของลับนั้นยังมากระแทกเข้ากับของสงวนของนางถ้าไม่มีชุดของนางขวางกันอยู่ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้น "
" เ้าจอมโจรราคะเ้าเป็ใครกันแน่ข้าไม่เชื่อหลอกว่าแท่นทดสอบสายเืจะเกิดความผิดพลาด ต่อให้เ้าจะเป็ใครข้าก็จะไม่ปล่อยเ้าไว้เป็อันขาดเพราะเ้าเอาเ้าสิ่งนั้นมาถูกที่ลับของข้า อ๊าย ! นี้ข้าเป็อะไรไปเ้าสิ่งนั้นยังติดตาข้าอยู่เลย ทำไมหน้าข้าถึงร้อนแบบนี้ ทำไม่ข้าอยากลืมมันก็ยิ่งเข้ามาในความทรงจำของข้าทั้งหน้าตารูปร่างของเ้าจอมโจรราคะโดยเฉพาะเ้าสิ่งนั้น ไม่เอา ไม่คิด ข้ากลับตำหนักของข้าก่อนดีกว่า "
.............................................................
" ณ ตำหนักเมฆา ท่ามกลางท้องฟ้าเหนืออาณาจักรมหาเทพเทวะบรรพการ "
" ท่านบรรพชนข้าและเหล่าผู้าุโสูงสุดทั้ง 12 นักษัตร ได้นำตัวเ้าหนุ่มหยางโจวมาพบแล้วขอรับและพวกข้าทุกคนต้องขออภัยที่มารบกวนการบ่มเพาะของท่านขอรับ "
" ช่างเถิดข้าก็บ่มเพาะอยู่ที่นี้มานับล้านปีแล้วก้ไม่มีอะไรดีขึ้น ถ้าไม่มีแสงสีทองเข้มย้นและบริสุทธของสายเืมหาเทพเทวะบรรพการพุ่งขึ้นมาในตำหนักเมฆาแห่งนี้ข้าก็ต้องอยู่ใน่จำศิลบ่มเพาะไปอีกนานเท่าใด ตอนนี้ขั้นกึ่งมหาเทพของมหานิกายปีศาจมาร มหานิกายมหาเทพเทวะใหม่ และกึ่งมหาเทพเผ่าพันธ์าาพฤษาก็รับรู้แล้วว่ามีบางสิ่งเกิดขึ้นที่อณาจักรเราเ้าคงแจ้งไปแล้วตามข้าบอกไปแล้ว แต่ข้าเชื่อว่าพวกมันจะต้องตามสืบหาความจริงต่อไปแน่ เ้าหนุ่มเ้าคงไม่ใช่คนของเอกภพนี้สินะเพราะพลังปราณที่แผ่ออกมาจากตัวเ้านั้นมันใกล้เคียงกับปรานาาแห่งหมู่มวลพฤษาที่นี้มากแต่ปราณที่เ้าปล่อยออกมาจากร่างกายมันบริสุทธิและเข้มข้นยิ่งกว่าจากปราณที่ปล่อยออกมาจากต้นปราณาาแห่งหมู่มวลพฤกษาและยังอ่อนโยนเหมือนปราณของหญิงสาวของชนเผ่าาาาาแห่งหมู่มวลพฤษาเสียอีก แล้วเ้ามาจากเอกภพใดกันทำไมจึงมีสายเืหลักทั้ง 12 นักษัตรได้ และยังมีสายเืหลักของอดีตองค์มหาเทพเทวะบรรพการได้แถมสายเืยังเข้มข้นและบริสุทธฺกว่าของข้าเสียอีกทั้งที่ข้าเป็สายเืที่เหลือรอดมาเพียงคนเดียวของท่านอดีตมหาเทพเทวะบรรพการ เ้าจงบอกพวกข้าทีเถิดว่าเ้าเป็ใครกันแน่ "
" ขณะนั้นเองสัตว์อสูรเทวะ 12 นักษัตรที่เป็สัตว์อสูรเทวะประจำตัวอดีต กึ่งมหาเทพเทวะทั้ง 12 นักษัตรที่อยู่ใน่จำศิลั้แ่ร่างแยกอดีตกึ่งมหาเทพเทวะทั้ง 12 นักษัตรได้ออกจากการจำศิลได้เข้ามาหาหยางโจวสัตว์อสูรเทวะนี้มีขนาดลำตัวแต่ละตัวไม่เกินหนึ่งกำมือหยางโจวเท่านั้นเหมื่อนกับลูกสัตว์อสูรมากกว่าโดยทุกตัวมีรูปร่างหน้าตาเหมื่อนกับสัตว์ประจำ 12 นักษัตร ได้แก่ หนูเเฮมสเตอร์ วัวจิ๋ว พยัคขาว กระต่ายขนฟู ัจ้าวเวหา ลูกงูจงอาง ม้ายูนิคอน แพ๊ะูเา วานรน้อย หงฟ้า สุนัขกระเป๋า และสุกรที่มีรูปร่างเหมือนกระปุ๊กออมสิน ทุกตัวมีหน้าตาหน้ารักน่าชังต่างเข้ามาคลอเครียร์หยางโจวมีน้ำหูน้ำตาไหลย้อยเหมือนลูกที่จากพ่อแม่ไปนานแล้วได้มาพบเจอกัน ทำให้บรรพชนและเหล่ามหาเทพเทวะทั้ง 13 คนนั้นตื่นตะลึงเพราะพวกเขาอยู่กันมานานยังไม่เคยเห็นสัตว์อสูรเทวะเหล่านี้มาก่อนเลยนอกจากท่านบรรพชนเท่านั้น พวกเขาเพียงแค่รับรู้แค่ว่าที่ตำหนักเมฆเลอยฟ้านี้มีสัตว์อสูรเทวะของอดีตบรรพชนของตนเองจำศิลอยู่ที่นี้ั้แ่อดีตร่างแยกของบรรพชนทั้ง 12 นักษัตรเสียชีวิตไป หยางโจวเองก็ตกตะลึงเช่นกันแต่หยางโจวเองก็มีความรู้สึกแปลกประหลาดเหมือนกับเคยรู้จักสัตว์สูรเหล่านี้ "
" เอ๋ ! พวกเ้าเป็ใครกันทำไมข้าจึงมีความรู้สึกผูกพันกับพวกเ้าเช่นนี้ ทั้ง ๆ ที่ข้าไม่เคยเจอพวกเ้ามาก่อน ฮ่า ฮ่า อ่า พวกเ้าอย่าดื้อ อย่าซนสิ ข้าจักจี้เ้าจะเข้าไปในเสื้อผ้าข้าสิ ไม่ต้องมาแหวกหูแหวกตาข้าหลอก หมดกันผมข้ายุ่งไปหมดแล้ว เ้าัออกมากห้ามมุดไปในกางเกงข้า เฮ้อ ! พวกเ้านี้ช่างดื้อช่างซนกันเสียจริง "
" เมื่อท่านบรรพชนได้สติขึ้นมา ก็ยิ่งแปลกใจไปใหญ่เพราะสัตว์อสูรเทวะเหล่านี้ั้แ่เข้าสู่สภาวะจำศิลเมื่อหนึ่งล้านปีที่แล้วก็ไม่เคยตื่นขึ้นมาอีกเลยตนเองก็ได้ใช้ทุกวิธีทางที่จะปลูกอสูรเทวะเหล่านี้หลังจากมันช่วยเหลือตนเองมาจากการต่อสู้ในครั้งสุดท้ายมันก็ไม่เคยออกจากการจำศิลที่ตำหนักเมฆาแห่งนี้อีกเลย "
" เ้าหนุ่มเ้าเป็ใครกันแน่ทำไมสัตว์อสูรเทวะเหล่านี้เหมือนคุ้นเคยกับเ้ายิ่งนัก ั้แ่สัตว์อสูรทั้ง 12 ตัวนี้ช่วยชิวิตข้าไว้และยังช่วยขับไล่คนที่ตามมาสังหารข้าไปจนพวกมันได้รับาเ็สาหัสเช่นกันสัตว์อสูรเทวะทั้ง 12 ตัวนี้ก็เข้าสู่สภาวะจำศิลั้แ่นั้นมานับล้านปีข้าก็ไม่เคยเห็นอีกเลยจนถึงตอนนี้เมื่อเ้ามาถึงสัตว์อสูรเทวะทั้ง 12 ตัวนี้ก็รีบมาหาเ้าสัตว์อสูรธรรมดาจะไม่มีน้ำตาไม่เคยร้องให้มาก่อนแต่ทำไมวันนี้จึงร้องให้ได้เหมือนมันดีใจและคิดถึงเ้ามากมันน่าแปลกใจยิ่งนัก เ้าเป็ใครกันบอกพวกข้ามาทีเถิด พวกข้าจะไม่ทำร้ายเ้าเป็อันขาด "
" ที่แรกหยางโจวไม่เชื่อใจคนเหล่านี้และไม่มีทางไว้ใจคนที่เพิ่งเคยเจอกันเป็ครั้งแรกจะไม่ยอมพูดเกี่ยวกับความลับของตนเองเป็อันขาดแต่เมื่อหยางโจวพบสัตว์อสูรเทวะทั้ง 12 ตัวหยางโจวก็เปลี่ยนใจทันที่เพราะเชื่อในความผูกพันธ์ตัวเขากับเหล่าสัตว์อสูรเหล่านี้ที่อาศัยอยู่ในตำหนักเมฆานี้และสัตว์อสูรเทวะได้สือสารทางจิตสำนึกกับหยางโจวว่าคนเหล่านี้เชื้อใจได้ "
" คาราวะท่านผู้าุโทุกท่าน ข้ามีนามว่าหยางโจว ไม่ใช่คนของเอกภพบรรพการนี้ ข้าถูกดึงตัวมาจากเอกภพภายนอกเดิมที่ข้านั้นไม่อยากบอกพวกท่านว่าข้ามาจากสถานทีใดแต่สัตว์อสูรทั้ง 12 ตัวนี้ได้บอกกับข้าว่าพวกท่านเชื่อใจได้ ความจริงเอกภพภานนอกที่ข้าอยู่นั้นยังมีสุริยะดวงดาวหนึ่งเรียกว่าสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตร ซึ่งเป็อดีตบรรพชนของข้าและอดีตบรรพชนของพวกท่านเช่นกันสร้างขึ้นมา "
" จะ เ้าว่าอย่างไรนะเ้ารู้จักอดีตบรรพชนของข้าด้วยอย่างนั้นรึ เ้ามีสายเลืออดีตบรรพชนของพวกข้าอย่างนั้นรึหย่างดจวเ้าบอกข้าหน่อยว่าพวกท่านเป็อย่างไรบ้าง หยางโจวเ้าบอกพวกข้าหน่อย "
" พวกเ้าทุกคนหยุดถามเ้าหนุ่มนี้ก่อนเ้าฟังหยางโจวเล่าให้จบค่อยถามมันทีละคน หยางโจวเ้าเล่าต่อเถิด พวกข้ารอฟังอยู่ "
" ขอรับท่านผู้าุโ ตัวข้านั้นมีสายเืที่แท้จริงของอดีตบรรพชนไหลเวียนอยู่ในร่างกาย เมื่อหนึ่งล้านล้านปีที่แล้วพวกท่านคงรู้แล้วว่าอดีตบรรพชนของพวกเราได้กลั่นดวงจิตออกไปตามหาดวงใจมหาเทพเทวะแต่พวกท่านตามหาไม่เจอจนพวกท่านใกล้สิ้นอายุไขพวกท่านจึงได้ไปสร้างลูกหลานที่สุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตร ความจริงพวกท่านก็อยากกลับมาเอกภพบรรพการนี้เช่นกันแต่เมื่อพวกท่านออกจากที่นี้แล้วพลังและขั้นยุทธของอดีตบรรพชนก็ลดต่ำกว่าพลเมืองธรรมดานี้เสียอีกพวกท่านพยายามบ่มเพาะและเพิ่มขั้นยุทธให้เทียบเท่าขั้นเซียนยุทธขั้นต้นของเอกภพบรรพการนี้แต่ด้วยเอกภพภายนอกนั้นการบ่มเพาะเป็ไปได้ยาแมากทั้งทรัพยากรและปราณธรรมชาติก็บางเบากว่าที่นี้พวกท่านจึงสิ้นอายุไขไปเสียก่อนและท่านก็ได้ฝากฝั่งทายาททุกรุ่นให้นำข่าวนี้มาบอก จนมาถึงข้าที่สามารถบ่มเพาะพลังและขั้นยุทธจนสามารถเข้ามาที่เอกภพบรรพการและอดีตบรรพชนทั้ง 12 คนก็ให้ข้านำแก่นดวงจิตกลับมาด้วยขอรับ พวกท่านจงดูว่าข้าพูดจริงหรือเปล่า "
" พรึ๊บบ ! "
" มหาเทพเทวะทั้ง 13 คนเมื่อได้เห็นแก่นดวงจิตอดีตบรรชนของตนเองถึงกับคุกเข่าร้องให้ทันที่ด้วยพวกตนมีสายเืเดียวกันเมื่อเห็นแก่นดวงจิตอดีตบรรพชนก็จำได้ทันที่ มีเพียงมีเพียงผู้าุโที่เป็บรรพชนเท่านั้นที่ยังใอยู่ เมื่ออยู่ ๆ ตนจะได้พบเจอกับแก่นดวงจิตของสหายตัวเองที่เคยร่วมต่อสู้กันมา แต่ทั้งหมดที่อยู่ที่นี้ยังไม่ทันพูดอะไรสัตว์อสูรเทวะทั้ง 12 นักษัตรก็พุ่งเข้ามากลื่นกินแก่นดวงจิตนักษัตรของเ้านายตนเอง เมื่อสัตว์อสูรทั้ง 12 ตัวกลื่นกินแก่นดวงจิตอดีตบรรพชนทั้ง 12 นักษัตแล้วก็หายตัวเข้าไปในร่างกายหยางโจวทันที "
2K
