ตอนที่ 20
ฮวงอี้ ที่กำลังเตรียมใจรอรับความตาย บัดนี้ แววตาของเขา กลับมีเจตจำนงมุ่งมั่น ที่จะมีชีวิตรอด “ช่วยฉันด้วย! ได้โปรด" เขายังคงประคองหยางเล่ยที่หมดสติอยู่ ไว้ข้างตัว
เมื่อชิงเทียนได้ยินคำตอบของ ฮวงอี้ เขาเปิดใช้งานเนตรสะกดเทพทันที ประกายสีฟ้าครามเื่รอง ส่องแสงออกมาจากดวงตา หมาป่าตัวั์ถูกสะกดอยู่กับที่ ในตอนที่อสรพิษั์จู่โจม เขาไม่สามาสรถ ใช้เนตรสะกดเทพได้ เนื่องจากมันชูคอขึ้นสูงและมีดวงตาอยู่ด้านข้าง การใช้งานจึงยากลำบาก
ชิงเทียนพุ่งไปฟันที่ขาของหมาป่า ขาของมันเกิดรอยแผล แต่ยังไม่ลึกเท่าที่ควร “ชิส์....หนังหนาจริงๆ" หมาป่าหลุดออกจากพันธนาการ การใช้เนตรสะกดเทพ ยิ่งเป้าหมายมีขนาดใหญ่ หรือมีพละกำลังมากกว่าผู้ใช้ มันจะสามารถสะกด ได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น
กรงเล็บอันแหลมคมฟาดฟันเข้ามา ชิงเทียนใช้กระบี่ตั้งรับไว้อย่างมั่นคง การต่อสู้ดำเนินต่อไป เขาและหมาป่าผลัดกันโจมตีและป้องกัน ฮวงอี้มองเซ่อกับเหตุการณ์ตรงหน้า ทั้งๆที่ชายหนุ่มคนนั้น อยู่ระดับ ก่อตั้งลมปราณขั้นสูง เช่นเดียวกับเขา แต่เทคนิคและพลังนำหน้าเขาไปไกลมาก
‘อั๊ก' หยางเล่ยกระอักเืสีดำออกมา ดูเหมือนว่า กรงเล็บของหมาป่าั์ จะมีพิษเคลือบอยู่ เขาฝืนลืมตาขึ้น “ก....เกิดอะไรขึ้น นี่ฉันยังไม่ตายเหรอ?" เขาเสียลูกน้องมือดีไปทั้งหมด จากการต่อสู้กับหมาป่าั์
“ยัง....มีคนเข้ามาช่วยเราไว้" เขามองที่ยังชิงเทียนที่ยังคงต่อสู้อยู่"
หยางเล่ยมองตามเขาไป ก็พบกับชายหนุ่มที่กำลังต่อสู้ กับหมาป่าั์อย่างห้าวหาญ ฮวงอี้หันมาพูดกับเขา ฉันเคยอ่านตำราสัตว์ปีศาจ ที่ตระกูลฉันเก็บรักษา ถ้าจำไม่ผิด นั่นคือหมาป่าเพลิงโลกันตร์ มันเป็สัตว์ปีศาจธาตุไฟ ที่แข็งแกร่งมาก
ชิงเทียนเริ่มเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ บนร่างกายเขามีาแเล็กน้อย แต่ร่างกายของหมาป่าเพลิงโลกันตร์ นั้นมีรอยคมกระบี่อยู่ทั่วตัว สายตาอันแสนโกรธเกรี้ยวมองมาที่ชิงเทียน มันกู่ร้องคำรามเสียงดัง บรรยากาศเริ่มมีอุณหภูมิที่สูงขึ้น เปลวเพลิงสีแดงฉานลุกไหม้ ห่อหุ้มกรงเล็บของมันเอาไว้ ลมหายใจมีเปลวเพลิงประทุออกมาเป็ครั้งคราว
หมาป่าเพลิงโลกันตร์ เริ่มง้างปากออก เปลวเพลิงเริ่มหลอมรวม เป็บอลเพลิงขนาดใหญ่ภายในปากของมัน “หืม...คิดจะเล่นไฟต่อหน้าข้าเรอะ" ชิงเทียนแสยะยิ้ม เปลวเพลิงแดงฉานพุ่งตรงมาหาเขาด้วยความเร็ว และปะทะร่างเขาเข้าอย่างจัง
‘บรึ่ม!!.....' ฮวงอี้และหยางเล่ย ตะลึงไปชั่วขณะ การรับการโจมตีรุนแรงขนาดนั้น แม้แต่พวกเขาก็ยังไม่รอด “เขาตายเพราะพวกเรา ฉันสมเพศในความอ่อนแอของตัวเองนัก"ฮวงอี้มีแววตาโศกเศร้า หยางเล่ยััถึงความโศกเคร้าของเพื่อน “ฉันรู้สึกเป็เกีรยติ ที่ได้ตายพร้อมคนที่กล้าหาญเช่นเขา" พิษเริ่มแล่นไปทั่วร่างกาย เขาคิดว่าคงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน
เปลวเพลิงเริ่มเบาบางลง ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นในเปลิวเพลง ที่กำลังมอดดับ ชิงเทียนยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไร้ร่องรอยของการเผาไหม้ สองสหายอ้าปากค้าง ร่างของชิงเทียน ก่อเกิดเปลวเพลิงสีฟ้าลุกท่วมตัว ลามไปจนถึงกระบี่ในมือ มีสายฟ้าหลายสายสอดแทกผสานกับเปลวเพลิง “ถ้าอยากเล่นไฟ ก็จัดให้ตามคำขอ"
ชิงเทียนพุ่งไปด้านหน้าเปลวไฟที่ลุกท่วม ทำให้เขาดูเหมือนดาวหางสีฟ้าคราม หมาป่าเพลิงโลกันตร์ เตรียมตั้งรับการโจมตี ชิงเทียนตวัดกระบี่ฟาดฟันรวดเร็ว ในพริบตาเดียวเขาเฉือนเนื้อมันไปหลายสิบครั้ง ทุกครั่งจะทิ้งรอยไหม้ไว้เสมอ หมาป่ากรีดร้องโหยหวน ชิงเทียนใช้เนตรสะกดเทพ ทำให้ร่างกายมันชะงักอีกครั้ง เปลวเพลิงสีฟ้ารอบกระบี่ ก่อตัวเป็หอกเพลิงขนาดใหญ่ ‘เพลิงอัสนีฟ้า ทะลวง์' หอกเพลิงสีฟ้าพุ่งทะลวง ตัดขั้วหัวใจหมาป่าเพลิงโลกันตร์ทันที
หมาป่าเพลิงโลกันตร์เบิกตากว้าง ที่อกของมันมีรูไหม้ ทะลุเฉียงขึ้นถึงกลางหลัง ร่างขนาดั์ล้มตึงเสียงดังสนั่นหวั่นไหว สองสหายที่มองดูการต่อสู้ตาแทบจะถลนออกมาจากเบ้า หัวใจของพวกเขาเกือบจะหยุดเต้น ชิงเทียนเดินเข้ามาหาอย่างเหน็ดเหนื่อย เขายื่นมือมาจับที่าแตรงกลางอกของ หยางเล่ย ปราณที่ผสานเพลิงอัสนีฟ้า ช่วยขับพิษออกมาจากร่างกาย หยางเล่ยกระอักเืสีดำออกมาไม่หยุด ในที่สุดพิษในตัวเขาก็ถูกขับออกมาจนหมด ชิงเทียนสกัดจุดห้ามเื แล้วใช้เคล็ดวิชาการแพทย์เยียวยาาแ
ผ่านไป 1 ชั่วโมง าแทั่วร่ายกายของหยางเล่ยก็หายสนิท “ขอพักหน่อย" ชิงเทียนนั่งหอบอยู่บนพื้น ฮวงอี้หันมาถามเขา “ไม่ทราบว่าผู้มีพระคุณ มีชื่อว่าอะไร"
“ชิงเทียน" เขาตอบ
“คุณชิงเทียน ผมขอขอบคุณ ที่คุณช่วยชีวิตพวกเราไว้" เขาประสานมือสุภาพ
หยางเล่ยประสานมือให้เขาเช่นกัน “ใช่แล้ว มีอะไรที่พวกเราสามารถช่วยคุณได้บ้าง" เขาพูดด้วยความเคารพ
ชิงเทียนมองไปทางซากของหมาป่าเพลิงโลกันตร์ “ช่วยไปรวบรวมวัถุดิบจากซากของมันให้ผมหน่อย" ชิงเทียนยื่นกระบี่ให้ฮวงอี้และหยางเล่ยพวกเขารีบทำตามคำขอทันที พวกเขาไม่ได้มีความคิดจะแย่งกระบี่หรือวัตถุดิบจาก ผู้มีพระคุณที่พึ่งช่วยชีวิต แต่ถึงอย่างนั้นเพียงแค่ชิงเทียนคิด กระบี่ก็จะกลับเข้ามาภายใน จุดตันเถียนของเขาทันที เขาเพียงแค่อยากจะลองใจทั้งสองคน
ระหว่างที่ฮวงอี้และหยางเล่ยไปจัดการ ชำแหละหมาป่าเพลิงโลกันตร์ ชิงเทียนหยิบยาฟื้นฟูปราณ ที่เขาพกติดตัวมาด้วยขึ้นมาดื่ม จากนั้นปราณที่เเคยหือดแห้งก็กลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง
ฮวงอี้และหยางเล่ย มอบลูกแก้วแก่นปราณและวัตถุดิบให้ชิงเทียน “คุณชิงเทียน นี่คือของที่คุณให้ไปรวบรวมมา" ชิงเทียนลองตรวจสอบดู เขายิ้มอย่างพอใจ “ว่าแต่พวกคุณเป็ใคร แล้วมาทำอะไรที่นี่"
“พวกผมเป็ผู้บ่มเพาะ ตัวผมมีชื่อว่าฮวงอี้ ส่วนนี่เพื่อนของผม หยางเล่ย" ฮวงอี้แนะนำตัว
หยางเล่ยยื่นกระบี่คืนให้ชิงเทียน “ผมขอถามหน่อยได้ไหม กระบี่เล่มนี้สร้างมาจากอะไร"
ชิงเทียนรับกระบี่มาแล้วยิ้มอย่างเ้าเล่ห์ “หืม? อยากได้เหรอ มันทำแบบนี้ได้ด้วยนะ" กระบี่ในมือเขาสลายเป็อนู ไหลซึมเข้าไปที่บริเวณท้องน้อย สองสหายอ้าปากค้าง พวกเขาไม่เคยเห็นอาวุธที่อัศจรรย์เช่นนี้มาก่อน “นี่คือศาสตราวุธเซียน ่นี้ผมกำลังขาดแคลนเงิน ถ้าอยากได้ผมจะสร้างให้ ในราคาพิเศษ"
"คุณเป็คนสร้างมันขึ้นมา!?" ฮวงอี้ไม่คิดว่าจะมีคนที่สร้างอาวุธแบบนี้ขึ้นมาได้
“เท่าไหร่ผมก็จะจ่าย" หยางเล่ยพูดอย่างตื่นเต้น
ชิงเทียนลูบไล้กระบี่ด้วยความอ่อนโยน “กระบี่เล่มนี้ ผมใช้ทองคำ 1 ตัน และ เหล็กหล้า 1 ตัน สกัดแก่นโลหะเพื่อนำมาสร้าง พวกคุณต้องหาทรัพยากร ที่ใช้ในการหลอมให้ผม และนั่นยังไม่รวมกับค่าจ่าง" เขายื่นข้อเสนอ
หยางเล่ยทำท่าทางลังเล “ถ้าผมอยากสร้างขวานาต้องใช้วัตถุดิบมากแค่ไหน"
ชิงเทียนเค้นหัวคิดคำนวน “อืมมม...สักประมาณ อย่างละ 10 ตันก็น่าจะพอ"
“ตกลง! ผมจะหามาให้ ส่วนค่าจ้างราคา 3000 ล้านหยวน คุณคิดว่ายังไง" เขาไม่ค่อยแน่ใจว่าชิงเทียนจะยอมรับไหมแต่ถ้าหักค่าวัตถุดิบ นี่คือเงินเก็บก้อนสุดท้ายของเขาแล้ว
“ได้ ผมพอใจกับราคานี้" ชิงเทียนหัวเราะอยู่ในใจวันนี้ช่างเป็วันที่คุ้มค่าสำหรับเขาจริงๆ
“ผมก็จะให้ 3000 ล้านเช่นกัน" ฮวงอี้ลองตีราคา เขาคิดว่า อย่างน้อยกระบี่ที่ชิงเทียน แม้แต่ตระกูลที่ร่ำรวยของเขายังไม่สามารถหามาได้ มันน่าจะมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหมื่นล้าน ไม่สิ อาจจะไม่สามารถประเมินราคาได้ด้วยซ้ำ
ชิงเทียน ควักเม็ดยาัครามสองเม็ดให้พวกเขา “เห็นแกความจริงใจ ที่พวกคุณแสดงออกมาให้ผมเห็น ผมจะให้นี่เป็ของขวัญแล้วกัน"
“นี่มันยาอะไร รู้สึกได้ถึงปราณที่เอ่อล้นอยูภายในเลย" หยางเล่ยเอื้อมมือไปหยิบ
ฮวงอี้ลองพิจารณา “เป็ยาที่วิเศษมาก คุณจะมอบมันให้พวกเราจริงๆเหรอ?"
“ยานี้มีชื่อว่า ยาัคราม มันจะมอบความสามารถในการปรับสมดุล และฟื้นฟูปราณให้กับพวกคุณ" ทั้งสองคนใในรายละเอียดสรรพคุณ ที่ชิงเทียนอธิบายมาก นี่คือสิ่งล้ำค่าอย่างแท้จริง
“นี่มันออกจะล้ำค่าเกินไป คุณกำลังทำให้ผมลำบากใจ" หยางเล่ยกล่าวขึ้น
“แสดงว่าไม่เอา?" ชิงเทียนกำลังจะเอื้อมมือ
“เอาๆ ผมเอา" หยางเล่ยกำเม็ดยาแน่นเขากลัวว่าชิงเทียนจะเอาคืนไป
ชิงเทียนหัวเราะร่า “ล้อเล่นน่า แล้วก็เรียกผมว่าชิงเทียนพอ" เขาค่อนข้างถูกใจสองคนนี้ทีเดียว
จู่ๆชิงเทียนก็ััพลังปราณที่เข้มข้นที่กระจายตัวออกมาจากกลางเทือกเขา เขาชวนฮวงอี้และหยางเล่ยไปดู เมื่อเข้ามาถึงพวกเขาก็พบกับโดมม่านพลังขนาดใหญ่ ที่มีลวดลายอัคขระโบราณจาลึกไว้ทั่วม่านพลัง “นี่มันรูปแบบม่านพลัง ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้" เขาไม่สามารถมองเห็นภายในได้เลย
ฮวงอี้ทำหน้าใคร่รู้ “รูปแบบม่านพลัง? มันคืออะไร"
“มันคือหนึ่งในวิชาของผู้บ่มเพาะ ‘วิชารูปแบบ' มีทั้งหมด 6 สาย รูปแบบค่ายกล รูปแบบกับดัก รูปแบบม่านพลัง รูปแบบปิดผนึก รูปแบบป้องกัน และรูปแบบเสริมพลัง" ในชีวิตก่อนเขาใช้สามารถรูปแบบทั้งหกได้อย่างชำนาญ แต่ตอนนี้พลังของเขายังไม่แข็งแกร่งพอที่จะใช้ได้
“แล้วสามารถเข้าไปได้รึเปล่า?" หยางเล่ยคิดว่ามันจะต้องมีอะไรดีๆ ซ่อนอยู่ภายในม่านพลังอย่างแน่นอน
ชิงเทียนส่ายหน้า “เป็ไปไม่ได้ อย่างน้อยต้องอยู่ในขอบเขต ‘ก่อตั้งวิญญาน' ถึงจะสามารถวางรูปแบบหรือสลายรูปแบบได้"
“ก่อตั้งวิญญาน?!!" แม้แต่ในตระกูลของฮวงอี้ปู่ของเขาที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูล ก็ยังติดอยู่ในขอบเขต ก่อตั้งร่างกายขั้นสูง เพียงเท่านั้น
ชิงเทียนหันตรงไปยังทั้งสองคน “ว่าแต่พวกนายเป็ผู้บ่มเพาะได้ยังไง?" เขาไม่คิดว่าจะเจอผู้บ่มเพาะเร็วขนาดนี้
“ตามตำนาน บรรพบุรุษตระกูลฉัน เคยช่วยเซียนท่านหนึ่งเอาไว้ และได้รับตำราการบ่มเพาะมา" ฮวงอี้เล่าทุกอย่างที่เขารู้ ให้ชิงเทียนฟัง นี่เป็ความลับของตระกูล แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะปิดบังผู้มีพระคุณ
“ส่วนฉันได้ไปเจอกับ ตำราบ่มเพาะและเคล็ดวิชาเทพา ตอนที่ไปปีนเขา มันถูกเก็บไว้ในถ้ำที่ซ่อนอยู่หลังน้ำตก" ชิงเทียนขมวดคิ้วทันที หรือจะเกี่ยวข้องกับ จักรพรรดิ์า หนานหง เขาเคยเป็จักรพรรดิ์ ทวีปทางใต้ในแดนเซียน แต่อยู่มาวันหนึ่ง เขาก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
ทั้งสามตกลงกันไว้ว่าหากวันหนึ่งชิงเทียนบรรลุขอบเขต ก่อตั้งวิญญาน พวกเขาจะเข้าไปสำรวจภายในด้วยกัน “ถ้าเช่นนั้นเพื่อนชิงเทียน พวกเราขอตัวก่อน แล้วก็เื่การสร้างอาวุธเซียน พวกเราจะส่งทองและเหล็กกล้าไปที่บ้านของนายแล้วกัน" ฮวงอี้ประสานมือ ชิงเทียนได้ให้ที่อยู่ของเขา เพื่อที่ทั้งสองจะสามารถส่ง ทรัพยากรที่ใช้ในการหลอม ให้เขาได้
“หากนายมีเื่เดือดร้อน สามารถติดต่อบริษัทของฉัน หรือตระกูลฮวงได้ นี่คือที่อยู่และเบอร์โทร" หยางเล่ยและฮวงอี้ ยื่นนามบัตรให้เขา พวกเขาได้โอนเงินคนละ 3000 ล้าน ให้ชิงเทียนเรียบร้อยแล้ว
หลังจากที่แยกทางกัน ชิงเทียนก็แวะมาเอาเป้ที่เขาซ่อนไว้ เมื่อรวมกับชิ้นส่วนของหมาป่าเพลิงโลกันตร์ วันนี้เป็วันที่เขาได้กำไรมากมายมหาศาล
------------------------------------
![อิ้งเย่วนางร้ายที่ท้ายจวน [ จบ ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1695132072_91343213.webp)
7K
