“วันนี้ขอยืมรถหน่อยนะ ฉันจะไปคุยกับพ่อของเธอ”
“โอ้โห้ ใจร้อนจุงเบย”
“โอเค งั้นไม่ไป”
“เฮ้ย! ไปดิเฮีย แค่ล้อเล่นเอง อย่าซีเรียสดิ”
หยอกนิดหยอกหน่อยไม่ได้เลยนะ
“หน้าฉันเหมือนล้อเล่นได้เหรอ”
เอ่อ...จ้า จ้า มองหน้าหาเื่ขนาดนี้ใครจะกล้าเล่นต่อล่ะ
“หัดยิ้มๆบ้างนะเฮีย ทำหน้านิ่งทุกวันระวังจะแก่ไวเด้อ”
“เนเน่ เดี๋ยวจะโดน”
“อะ จ้าๆ ไม่กวนตีนแล้วจ้า” ฉันเบ้ปากใส่เฮียเสือที่จ้องหน้าฉันเขม็ง จริงจังไปซะทุกอย่าง เหนื่อยแทนวะ
“อยู่ห้องก็ทำความสะอาดห้องด้วย”
“ไม่ทำ รอแม่บ้านมาทำให้พรุ่งนี้”
“เป็ผู้หญิงต้องหัดทำงานบ้านบ้าง ไม่ใช่สักแต่จะใช้คนอื่น เราต้องใช้มือที่์ให้มาหัดทำประโยชน์ อย่าไปงอมืองอเท้ารอให้คนอื่นมาบริการ อย่า...”
เออ สวดใส่กูเป็พระเลย ต้องยกมือพนมขึ้นหัวแล้วสาธุไหม
ฉันยืนกลอกตาไปมาฟังเฮียเสือบ่น พ่อยังไม่บ่นฉันมากขนาดนี้เลย พอไม่พูดก็แทบจะไม่พูด พอพูด พูดเหมือนคนไม่เคยพูด เฮ้อออ...ปวดหัว
“เน่ว่าเฮียรีบไปเหอะ เดี๋ยวพ่อรอ” ต้องรีบไล่ไป
“ฉันไม่ได้นัดกับพ่อของเธอไว้ จะไปตอนไหนก็ได้”
“อ้าว แล้วแบบนี้ไปจะเจอพ่อไหมล่ะ ่นี้งานพ่อยุ่งๆด้วย”
“จะลองไปหาที่บริษัท ถ้าไม่ว่างก็รอ จะรอจนกว่าพ่อของเธอจะว่าง”
“โคตรเท่วะเฮีย” ฉันเอากำปั้นต่อยที่อกเฮียเสือเบาๆ
“ขอน้อยขอคารวะความคนจริง”
“ฉันไม่อยู่ห้ามทำห้องรกล่ะ”
“ครับผม” ฉันทำท่าตะเบ๊ะใส่เฮียเสือ
“ถ้ากลับมาเจอขยะแม้แต่ชิ้นเดียว เธอตาย”
สรุปนี้ห้องใครกันแน่วะ โว๊ะ!
“อือๆ รู้แล้ว”
“เติมค่ะลงท้ายประโยคด้วย ฉันอายุมากกว่าเธอตั้งหลายปี”
อยากจะบ้าตาย อะไรของเฮียแกนักหนาวะ
“ค่ะคุณพี่ ค่ะ ค่ะ ค่ะๆ ๆ ๆ ๆ ๆ พอใจรึยังค่ะคุณพี่ คุณเฮียเสือขาาาาาาา” ฉันพูดประชดแต่เฮียเสือกลับหลุดหัวเราะออกมา ฝ่ามือหนาขยี้หัวฉันจนผมฟูก่อนจะเดินออกจากห้องไป
คือแบบ กูพึ่งหวีผมมาเมื่อกี้!!!!!
หลายชั่วโมงผ่านไป
แอดดดด
ประตูห้องเปิดออกพร้อมกับร่างสูงของไทเกอร์ ร่างสูงชะงักเมื่อเดินมาถึงหน้าทีวีแล้วเห็นเนเน่เปิดทีวีทิ้งไว้ เนเน่นอนหลับหัวห้อยอยู่บนโซฟา
เฮ้ออออ...ทำไมไม่นอนดีๆ
เมื่อเดินมาเห็นสภาพโซฟาก็ได้แต่ถอนหายใจ บอกแล้วว่าห้ามทำห้องรก แล้วคือมาทั้งกระป๋องน้ำอัดลม ถุงขนมกระจัดกระจายเต็มโซฟา
ทำไมโคตรดื้อแบบนี้วะเนเน่
“เนเน่” ไทเกอร์เอามือหน้าตบแก้มขาวของเนเน่เบาๆ
“เนเน่”
“อืออออ....” เนเน่ขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะลืมตาทำตาปริบๆ มองร่างสูงที่ยืนค้ำหัว
“อ้าว กลับมาแล้วเหรอเฮีย” พูดจบเนเน่ลุกขึ้นมานั่งดีๆ
“อือ แล้วนี่จำไม่ได้เหรอว่าฉันพูดอะไรก่อนไป”
“จำได้ แต่ไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตอนไหนไง”
“...”
“ขอโทษได้ไหมล่ะ”
“ฮึๆ” ไทเกอร์หลุดยิ้มออกมาเมื่อเห็นใบหน้าหล่อน่ารักทำหน้าสำนึกผิด
“เก็บเลยนะ เดี๋ยวมดขึ้น”
“ค่ะคุณพี่”
รู้ว่าประชด แต่ก็ชอบนะ ????
หลังจากที่เนเน่เก็บถุงขนมกระป๋องน้ำอัดลมเสร็จก็มานั่งถามไถ่เื่ที่ไทเกอร์ไปคุยกับพ่อของตัวเอง ไทเกอร์เล่าให้ฟังคร่าวๆ และบอกว่าพ่อของเธอเข้าใจในสิ่งที่เธอเป็แล้ว
"ขอบคุณนะเฮียที่ช่วยพูดกับพ่อให้เน่อะ" ใบหน้าหล่อน่ารักดูยิ้มแย้มมากกว่าปกติ
"ไม่เป็ไร ฉันเข้าใจเธอ"
"แล้วเื่หมั้นล่ะ เราถอนหมั้นกันแล้ว เฮียจะอยู่เที่ยวต่อหรือจะกลับฮ่องกงเลย"
"ใครบอกว่าฉันถอนหมั้นกับเธอ"
"เอ้า! ก็เฮียไปคุยกับพ่อเน่อะ พ่อยอมรับเน่ เื่หมั้นก็ควรจะจบไปด้วย"
"ฉันแค่บอกว่าไปคุยกับพ่อเธอ ให้ท่านยอมรับในสิ่งที่เธอเป็ ไม่ได้บอกว่าฉันจะถอนหมั้นกับเธอ"
"เอ้า! ทำไมเฮียไม่ถอนหมั้นให้มันจบๆ ไปอะ เราจะได้ไม่มีอะไรติดค้างกันไง"
"แล้วทำไมฉันต้องถอนหมั้นกับเธอด้วยล่ะ เธอเป็แบบนี้ ก็มีผัวมีลูกได้นิ" ไทเกอร์พูดหน้านิ่ง ผิดกับเนเน่ที่เบิกตาโตอย่างใกับประโยคที่ว่า...
‘...เธอเป็แบบนี้ ก็มีผัวมีลูกได้นิ’
“จะ...จะบ้าเหรอ!?”
“เน่ไม่อยากมีผัว ลูกก็ยิ่งไม่อยากมี” เนเน่โวยวายขึ้น
“เฮียไปบอกพ่อเน่เลยนะว่าเราจะถอนหมั้นกัน”
“ไหนเธอบอกว่าอยากให้พ่อยอมรับในสิ่งที่เธอเป็ไง ฉันก็ไปคุยให้แล้ว พ่อเธอยอมและเข้าใจเธอ แต่จะไม่มีการถอนหมั้นเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น ท่านจะให้เธอกลับมาไว้ผมยาว แต่งตัวเหมือนผู้หญิงทั่วไป”
“เอ้า! ทำไมต้องมีข้อแม้ด้วยอะ!” มือเล็กยกขึ้นมาขยี้หัวตัวเองอย่างคิดหนัก
พ่อนะพ่อ ทำไมต้องให้หมั้นกับเฮียเสือด้วยอะ ไม่รู้เหรอว่าเฮียมันดุ มันขี้บ่นน่ารำคาญอะ
“เฮีย แต่เราเป็พี่น้องกันไง เฮียเอาลงเหรอวะ”
“ก็ลองให้เอาสิ จะได้รู้ว่าฉันเอาลงไม่ลง”
“เฮียแม่ง! ...ไอ้เหี้ย!” อยากจะลุกไปทุบหัวเฮียเสือให้สลบแล้วกระทืบซ้ำให้ตับแตก
“ฮึๆ ฉันก็พอจะรู้ตัวนะ ไม่ขอเถียงก็แล้วกัน” ไทเกอร์ยักไหล่อย่างไม่สนใจคำด่าของเนเน่
“เฮีย เน่จริงจังนะเว๊ย! เฮียก็รู้ว่าเน่มีเมียแล้ว มีสองคนโน้น”
“มีเมียแล้วยังไงล่ะ ฉันเอาเธอ ไม่ได้เอาเมียเธอ”
“โว๊ะ! คุยกับเฮียเมื่อไหร่เหมือนคุยกับคนบ้า ประสาทจะกินหัวอยู่แล้วเนี่ย หยุดกวนตีนกันสักทีได้ไหม!”
“ไม่ให้กวนตีนแล้วให้กวนอะไรล่ะ กวนเธอเหรอ?”
“เฮียยยยยย...” มือเล็กขยำผมตัวเองแรงขึ้นไปอีกจนผมฟูไปหมด ก่อนจะล้มตัวนอนกลิ้งไปมาบนโซฟาเหมือนเด็กโดนขัดใจ สองขาเรียวเตะไปมาบนอากาศ ในใจคิดอยากจะต่อยหน้าหล่อๆ ให้หมดหล่อ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะตัวของไทเกอร์ใหญ่กว่ามาก
“โอ๊ยยยย...อยากพ่นไฟโว้ยยยยย!!!!”
“ฮึๆ ยัยเด็กบ๊องเอ๊ย”
บทสนทนาระหว่างพ่อของเนเน่กับไทเกอร์
“สวัสดีครับคุณอา ผมขอโทษที่ไม่ได้โทรมาบอกล่วงหน้า ผมมารบกวนในเวลาทำงานของคุณอารึเปล่าครับ?”
“ไม่เลยเสือ อาเคลียร์งานเสร็จพอดี เสือมีอะไรงั้นเหรอถึงมาหาอาถึงบริษัท คงจะเป็เื่สำคัญใช่ไหม?”
“ครับ ผมอยากคุยกับคุณอาเื่ของเนเน่น่ะครับ”
“เนเน่ดื้อกับเราใช่ไหม ไม่น่ารักเลยลูกคนนี้ เดี๋ยวอาจะดุเนเน่ให้นะเสือ”
“เนเน่ไม่ได้ดื้อครับคุณอา น้องน่ารักมากครับ"
"หืมมม? พูดจริงเหรอเสือ เนเน่น่ะเหรอที่น่ารัก" คนเป็พ่อทำหน้างงงวย เพราะรู้จักนิสัยของลูกตัวเองดีว่าเนเน่ไม่มีทางที่จะไม่ดื้อกับไทเกอร์แน่นอน
"ครับ น้องน่ารักเหมือนตอนเด็กๆเลยครับ" ไทเกอร์พูดยิ้มๆ ใบหน้าหล่อเปื้อนยิ้มทำให้ตินแปลกใจมากกว่าเดิมแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกไป
"ถ้าเสือไม่ได้มาหาอาเื่เนเน่ดื้อ แล้วมาหาอาเพราะ..."
"ผมมาเพราะอยากคุยเื่ที่คุณอาอยากให้ผมทำให้เนเน่กลับมาเป็ผู้หญิงเหมือนเดิมครับ”
“...”
“ผมอยากให้คุณอาเปิดใจครับ เนเน่เป็แบบนี้ไม่ได้มีอะไรเสียหาย สมัยนี้เขาเปิดกว้างกับเพศที่ 3 มากแล้วครับ จะไม่มีใครว่าร้ายเนเน่ให้เสียหายแน่นอนครับ ที่เนเน่เป็แบบนี้มันดีซะอีก เพราะทำให้น้องเข้มแข็ง สู้คน อีกอย่าง ถึงน้องเป็แบบนี้ น้องก็ยังเป็ลูกสาวคนสวยของคุณอาเหมือนเดิมนะครับ”
“อาไม่เคยรังเกียจที่เนเน่เป็แบบนี้เลยเสือ แต่อามีลูกสาวคนเดียว อาอยากอุ้มหลาน อยากมีคนสืบทอดธุรกิจของอา เสือเข้าใจที่อาพูดใช่ไหม?”
“ผมเข้าใจครับ ่ถึงแม้เนเน่จะเป็แบบนี้ แต่น้องก็ยังเป็ผู้หญิงอยู่นะครับ”
“หือ? หลานหมายความว่ายังไง?”
“เนเน่สามารถมีทายาทให้คุณอาได้ครับ คุณอาไม่ต้องห่วงเื่นั้นเลยครับ”
“แล้วใครจะเอาผู้หญิงที่ไม่เหมือนผู้หญิงไปทำเมียล่ะเสือ อาคิดหนักมากเลย” ตินยกมือนวดคลึงขมับตัวเองอย่างคิดหนัก
“คุณอาลืมไปแล้วเหรอครับ ว่าผมกับน้องหมั้นกันอยู่”
“หือ?”
“ผมแค่มาขอให้คุณอายอมรับในสิ่งที่เนเน่เป็ แต่ผมจะไม่ถอนหมั้นกับน้องครับ”
“อย่าช่วยอามากจนเกินความจำเป็เลยเสือ อาเข้าใจว่าคนไม่ได้รักกันอยู่ด้วยกันไม่มีความสุข อาโอเคถ้าหลานจะถอนหมั้นกับเนเน่ เสือจะได้เลือกคนรักเอง เราไม่โกรธเลย แค่เสือตกลงช่วยอา อาก็ดีใจแล้ว”
“ผมจะไม่ถอนหมั้นกับน้องครับ”
“ทำไม...?”
“ผมชอบน้องครับ”
“...”
“ที่ผมมาคุยกับคุณอา ผมอยากจะมาคุยเื่นี้ด้วยเหมือนกันครับ ผมไม่อยากให้คุณอาคิดว่ากำลังบังคับจิตใจผม ผมเต็มใจที่จะหมั้นกับน้องเองครับ”
“พูดจริงเหรอเสือ อย่าหลอกให้อาดีใจเล่นนะ เสือรู้ใช่ไหมว่าอาอยากได้เสือเป็ลูกเขย ถ้าเสือจริงใจกับเนเน่ อาโอเค”
“ผมพูดจริงครับ เอ่อ...แล้วก็คุณอาไม่ต้องห่วงนะครับ...ยังไงผมจะป้องกันครับ”
“หะ!?”
“ขอบคุณมากนะครับที่เข้าใจเนเน่ ผมไม่รบกวนคุณอาแล้วครับ ขอตัวก่อนนะครับ สวัสดีครับ” ไทเกอร์ยกมือไหว้ตินก่อนจะลุกขึ้นยืนเตรียมตัวเดินออกไปจากห้อง
“ดะ...เดี๋ยวเสือ อะไรคือจะป้องกัน เสืออออออ!!” ตินคว้าแขนของไทเกอร์ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงใ
“ผมรู้ครับว่าคุณอายังไม่อยากอุ้มหลานตอนนี้”
"O.O"
"น้องก็ยังเด็ก ผมจะพยายามทำให้ดีที่สุดครับ"
"เสือ เอาจริงดิ คืออา...มีลูกคนเดียวนะ เสือ" เอาเข้าจริง เขาก็อดใจหายไม่ได้ที่ลูกสาวจะต้องตกเป็เมียของใคร
หวงอะ หวงลูก
"คุณอาอยากได้สินสอดเท่าไหร่บอกผมได้เลยนะครับ ผมจะจัดเตรียมให้อย่างสมเกียรติเลยครับ"
"เสือ"
"ผมขอโทษที่เสียมารยาทนะครับ ผมคิดว่าคุณอารู้จักผมดีว่าผมเป็คนยังไง"
"เสือ อาจริงจังนะ อา..."
"ผมรู้ครับว่าคุณอาห่วงเนเน่ ไม่อยากให้เนเน่เสียอะไรในตอนนี้ ผมเองก็มีน้องสาวเหมือนกัน ผมจะพยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองให้ได้ครับ แต่ถ้าวันหนึ่งผมควบคุมอารมณ์ไม่ได ผมจะพยายามไม่รุนแรงกับน้องครับ"
"..."
"คุณอาเชื่อใจผมได้เลยครับ"
"รอให้เนเน่อายุครบ 20 ก่อนได้ไหมเสือ ถือว่าอาขอ"
"ให้ผมเขียนเช็คให้คุณอาก่อนสัก 20 ล้าน เพื่อเป็หลักประกันว่าผมจะไม่ทิ้งน้องดีไหมครับ?"
"..."
"ผมมาที่นี่ เพื่อมาบอกให้คุณอารับรู้ในสิ่งที่ผมกำลังทำ ผมหวังว่าความเงียบคือคำตอบ 'ตกลง' นะครับ :)"
---------------------------
“น้องเนเน่คนสวย วันนี้แต่งตัวน่ารักจังเลยครับ”
“ขอบคุณที่ชมนะคะ” ฉันฉีกยิ้มกว้างใส่รุ่นพี่ที่แซ็วมา
“หนูก็แต่งตัวน่ารักเหมือนแม่พวกพี่แหละค่ะ”
“โดนแล้วไอ้เหี้ย ฮ่าๆ” พวกรุ่นพี่หัวเราะชอบใจกันใหญ่เลยวะ
คือฉันโดนแซ็วแบบนี้บ่อยมาก ด้วยความหน้าตาดีั้แ่เกิด ภูมิใจอะนะ เลยโดนแซ็วแบบนี้ตลอด ไม่ได้โกรธหรอกที่ตัวเองโดนแซ็ว เพราะฉันก็ได้ตอกกลับรุ่นพี่เช่นกัน พวกรุ่นพี่ที่แซ็วๆเนี่ยก็เป็รุ่นพี่ในวงเหล้าที่เรารู้จักคุ้นเคยกัน เราเหมือนพี่น้องที่แซ็วเล่นกันได้ แต่ก็ไม่มีใครแซ็วจนเกินงามหรอกนะ
“ตั้งใจเรียนนะครับ พี่เป็กำลังใจให้”
“ขอบคุณนะคะ แต่หนูว่าพวกพี่เก็บกำลังใจไว้ให้ตัวเองเถอะ เรียนยังไงไม่ให้ติด F ให้จบตามเพื่อนดีกว่าค่ะ”
“ก๊ากกกก....โอ๊ย กูยอมแพ้ความปากดีของมึงเลยไอ้เน่”
“แน่นอน ไปเรียนก่อนนะพี่ สายแล้ว”
“เออๆ”
“ไอ้เน่!”
“ว่าไงพี่อาร์ต” ฉันหยุดวิ่งทันทีที่ได้ยินรุ่นพี่ปี 3 เรียก พี่อาร์ตเป็เพื่อนพี่สิง
“คืนนี้มึงว่างไหมวะ”
“ไมอะ?”
“ไปร้องเพลงที่ผับกูให้หน่อยดิ มีแต่คนเรียกร้องอยากฟังมึงร้องเพลงอะ”
“ฟรีหรือได้ตัง”
“ได้ตังดิ กูจ้างร้องครับ”
“งั้นไป เหล้าฟรีด้วยนะ”
“เออ กูรู้ว่ามึงชอบของฟรี”
“เคๆ ไปเรียนก่อนนะสายแล้ว”
“เออๆ ว่าแต่ทำไมวันนี้นั่งแท็กซี่มาวะ”
“พี่ยืมรถไปทำธุระอะ อย่าถามมากเว้ยพี่ กูไปเรียนสายแล้วเนี่ย”
“ครับๆ พี่ขอโทษครับน้องเนเน่ รีบไสหัวไปเรียนเลยครับ ขอให้ดีนะ”
"ดีพ่อง!"
"ฮ่าๆ โทษๆ ได้เอเว้ย"
หลังเลิกเรียน
“ไอ้เน่”
“ว่าไงพี่เทค” เนี่ย เป็คนดังมีแต่คนรู้จัก
พี่เทคเป็พี่ปี 2 เราสนิทกันตอนรับน้อง พี่เทคชอบกวนตีน ฉันกวนตีนกลับ รู้ตัวอีกทีก็สนิทกันเฉยเลย
“เพื่อนกูที่อยู่คณะแพทย์ชอบมึงอะ มันบอกว่ามึงน่ารัก”
“กูเนี่ยนะพี่?” ฉันชี้นิ้วเข้าหาตัวเองท่าทางใ
กูน่ารักตรงไหนวะ ทำไมคนอื่นเห็นแต่กูไม่เคยเห็น
“เออ มันฝากกูมาขอไอดีไลน์มึงอะ ให้มันปะ?”
“หญิงหรือชาย”
“ชายดิ”
“หล่อปะ?”
“ก็ได้เป็รองเดือนมหาลัยปีที่แล้ว”
“จะดีเหรอว้า?”
“ให้ๆ มันไปเหอะ มันชอบมึงจริงๆ”
“ชอบทั้งๆที่เป็แบบนี้เนี่ยนะ?” งงซ้ำไปอีกจ้า ไม่ได้แต่งตัวสวยๆเหมือนดาวคณะนะเว้ย ใส่กางเกงยีนกับเสือนักศึกษาผู้ชายมาเรียนนะ เซทผมหล่อด้วย เจาะหูใส่จิวเลยนะพี่มึง เพื่อนมึงสติดีรึเปล่าเนี่ย
“อืม มันชอบสาวหล่อ ชอบผู้หญิงที่เท่ๆ มึงก็ชอบผู้ชายนิ ให้ๆมันไปเหอะ”
“ขอดูรูปก่อน มีรูปปะ ไม่หล่อกูไม่ให้”
“อีนี่เื่มากวะ”
“เอ้าพี่ กูหล่อไง กูต้องหาคนที่คุยด้วยหน้าตาดีๆ ไหมล่ะ”
“แป๊บๆ เดี๋ยวกูเปิดรูปมันให้ดู” พี่เทคเปิดรูปเพื่อนของเขาให้ฉันดู พี่เทคขยับตัวเข้ามาใกล้ตัวฉันก่อนจะเอาแขนพาดไหล่ฉัน ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะมันเป็เื่ปกติ ในบางครั้งฉันก็เอาแขนพาดคอพี่เทคเหมือนกัน สนิทกันไง ชิลๆ
“เป็ไง หล่อปะ?”
“อืม ก็หล่อนะ” แต่น้อยกว่าเฮียเสือวะ
อ้าว แล้วกูจะนึกถึงเฮียเสือทำพ่ออะไรล่ะเนี่ย โว๊ะ!
“สรุปคือ?” พี่เทคหันมาถามฉัน
“อะๆ ให้ก็ให้ ถือว่าเห็นแก่พี่นะ ถ้าเป็คนอื่นให้เบอร์รองเท้า”
"ฮ่าๆ เออๆ"
“เนเน่” ฉันเงยหน้ามองเ้าของเสียงก็เห็นเ้าของใบหน้าหล่อนิ่งของเฮียเสือ ดวงตาคมจับจ้องฉันกับพี่เทคตาเขม็ง พี่เทครีบเอามือออกจากไหล่ของฉันเลยเมื่อเฮียเสือเดินเข้ามาใกล้
ไม่ต้องกลัว เสือตัวนี้ไม่มีพิษสงอะไร วันๆทำแต่หน้านิ่งๆมึนๆ
“เอ้า! มาไมอะเฮีย”
“ฉันก็มารับเธอไง”
“บอกแล้วว่าไม่ต้องมารับ เน่นั่งแท็กซี่กลับเองได้” ฉันพูดกับเฮียเสือก่อนจะหันไปพูดกับพี่เทค
“บอกไอดีไลน์เน่กับเพื่อนพี่ได้เลย อยากลองคุยกับหมออยู่เหมือนกัน อ้าวเฮ้ย! จะลากไปไหนนนน” คือฉันกำลังคุยกับพี่เทคอยู่ไง แล้วเฮียเสือแม่งเสียมารยาท กระชากแขนฉันลากออกมาจากบทสนทนา ฉันหันไปมองพี่เทค พี่แกทำหน้าเหวอมาก
“บีบทำไมเนี่ย มันเจ็บนะเว้ยเฮีย” ฉันพูดขึ้นเมื่อรับรู้ถึงแรงบีบที่แขนของตัวเอง
กระดูกแขนกูหักหมดแล้วโว้ยยยย
“เฮียๆ เน่ว่าเฮียปล่อยแขนเน่เหอะ กระดูกจะแตกแล้ว” ทันทีที่ฉันพูดจบเฮียเสือก็ปล่อยแขนฉันเลย แต่ดวงตายังจ้องใบหน้าฉันเขม็ง
คือ มองแรงขนาดนี้ ทำอะไรให้ไม่พอใจอีกล่ะเนี่ย ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะเว้ย จะมองเหมือนจะหักคอแบบนี้ไม่ได้
“เป็อะไรเนี่ย ไปอารมณ์เสียที่ไหนมา”
“ไอ้นั่นมันเป็ใคร?”
“หะ!?”
“คนที่กอดคอเธอมันเป็ใคร”
“อ๋อ รุ่นพี่อะ เขามาขอไอดีไลน์ของเน่”
“ขอไปทำไม?”
“ขอไปให้เพื่อน เขาบอกว่าเพื่อนเขาชอบเน่ เขาเลยมาขอไอดีไลน์เน่ไปให้เพื่อน แต่เอ๊ะ เฮียถามไมอะ หรือว่าอิจฉาที่เน่มีคนจีบ งี้แหละคนมันหน้าตาดีอะ โดนจีบจนชินแล้ว” ฉันทำหน้าตาภูมิใจ
“คนที่จีบเธอเป็ผู้หญิงหรือผู้ชาย?”
ถามอะไรเยอะแยะวะ หรือว่าจะถามเพื่อไปรายงานพ่อ
“ผู้ชาย กำลังเรียนหมออยู่ปี 2 หล่อด้วยนะ”
“ไหนบอกว่ามีเมียแล้วไง ทำไมถึงให้ไอดีไลน์กับผู้ชายได้”
“กะ...ก็....เอ้า! แล้วเฮียจะอยากรู้ไปทำไมเนี่ย”
“ฉันให้เธอมีแค่เมียสองคนเท่านั้น ห้ามมีเพิ่มไม่ว่าจะผู้หญิงหรือผู้ชาย”
“ได้ไงอะ เราก็ต้องคุยเผื่อเลือกเปล่าวะ เฮียจะมายุ่งวุ่นวายกับเื่ส่วนตัวของเน่ทำไมเนี่ย หรือว่าพ่อให้มาคุมอีก”
“...”
“เอาน่าเฮีย เน่ไม่ให้รถไฟชนกันหรอก ไม่ต้องห่วง”
“ถ้าฉันรู้ว่าเธอคุยกับไอ้เด็กเรียนหมอ เรามีเื่กันแน่เนเน่”
“เอ้า! นี่มันชีวิตเน่เปล่าวะ ทำไมต้องห้ามอะ มีเมียแล้วอยากมีผัวบ้างไม่ได้ไง”
“อยากมีผัวว่างั้น?”
“เออ”
“ฮึ!” ฮึเหี้ยไรวะ ประสาทรึเปล่าอยากจะรู้
เฮียเสือยกยิ้มที่มุมปากใส่ฉัน ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้ฉันรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ แปลกๆ
“เดี๋ยวจะได้มีผัวสมใจอยาก”
เอ่อ...ประโยคมันก็ไม่ได้น่ากลัวอะไรนะ แต่น้ำเสียงของเฮียเสือนี่ดิที่น่ากลัว มันนิ่งจนขนลุก
“ถึงตอนนั้นอย่ามาโวยวายก็แล้วกัน”
“จะโวยวายทำไมล่ะ มีผัวก็ดี พ่อจะได้อุ้มหลาน”
“จำคำพูดของเธอไว้ก็แล้วกัน”
“จำอยู่แล้ว” ฉันลอยหน้าลอยตาใส่เฮียเสือแล้วเดินชนไหล่เฮียเสือเดินตรงไปที่รถ
ดวงตาคมจ้องมองแผ่นหลังเล็กของเนเน่ตาวาว ก่อนจะเอาลิ้นดุ้นกระพุ้งแก้มแล้วหันกลับไปมองหน้ารุ่นพี่ของเนเน่สายตานิ่ง เทคสะดุ้งเฮือกเมื่อสบตากับดวงตาคมของเสือ เสือชี้นิ้วไปที่เนเน่แล้วชี้นิ้วกลับมาหาตัวเอง ริมฝีปากหนาขยับพูดอย่างช้าเพื่อให้อีกฝ่ายอ่านปากออก
‘ของ....กู’
.
.
.
"เฮีย เดี๋ยวแวะเซเว่นให้แป๊บนะ จะซื้อขนมอะ อยากกิน"
"ไม่ต้องกิน" พูดจบ เท้าใหญ่ก็เหยียบคันเร่งผ่านหน้าเซเว่นไปด้วยความรวดเร็ว
"เป็อะไรเนี่ย จะกวนตีนกันเหรอวะ! ไม่พอใจอะไรก็พูดดิ!"
"หุบปากแล้วนั่งเงียบๆ"
"ไม่เงียบเว้ย! ั้แ่เมื่อกี้ล่ะ ไปโมโหอะไรมา ทำไมต้องเอาอารมณ์มาลงที่เน่ด้วยวะ"
"หุบปากเนเน่"
"เน่จะไม่หุบปากจนกว่าเฮียจะแวะเซเว่น จะกินขนมได้ยินไหม! จะกินขนมมมมม!!!" เนเน่ะโเสียงดังลั่นรถ
สุดท้ายไทเกอร์ก็ต้องพาเนเน่แวะซื้อขนมที่เซเว่น พอเนเน่ได้ขนมแล้วก็ยืนต่อแถวรอจ่ายเงิน พอถึงคิวเนเน่ก็เอาของวางบนเคาน์เตอร์ แต่ต้องชะงักเมื่อเห็นไทเกอร์หยิบกล่องสี่เหลี่ยมเล็กมาวางเพื่อให้พนักงานคิดเงินพร้อมกับค่าขนม
"เฮียตลกปะเนี่ย" เนเน่หันไปถามเสือที่ยืนอยู่ข้างๆ มือเรียวหยิบกล่องสี่เหลี่ยมเล็กชูให้ไทเกอร์ดู
"ซื้อถุงยางไปเพื่อ?"
"ใช้"
"รู้ว่าใช้ แต่เฮียจะเอาไปใช้กับใคร หรือว่า..." เนเน่ทำตาโตก่อนจะอมยิ้ม
"ที่วันนี้ขอยืมรถเน่ใช้อีกวัน เพราะแอบเอารถเน่ไปหาสาวมาอะดิ"
"..."
"ไวนะเนี่ย มาเมืองไทยไม่นานจะมีเมียแล้ว ได้แล้วอย่าลืมพามาให้เน่รู้จักนะ"
"อืม เธอได้รู้จักแน่"
"คืนนี้ใช้ห้องได้สบายเลยนะ"
ร่างสูงขมวดคิ้วเข้าหากันเมื่อได้ยินเนเน่พูด ก่อนจะเอ่ยถามเสียงดุ
"เธอจะไปไหน?"
"อ๋อ พอดีรุ่นพี่ขอให้ไปร้องเพลงที่ผับน่ะ เน่อาจจะกลับดึก ถ้าเฮียจะพาสาวไปเล่นจ้ำจี้ในห้องเน่ เน่ไม่ว่านะ แต่โทรมาบอกด้วยว่าหนักไหม ถ้าหนักเน่จะได้ไปที่โรงแรม"
"ฉันจะรอเธอ"
"รอทำไมไม่ต้องรอ เน่ให้ยืมห้องใช้คืนหนึ่ง"
"รอก็คือรอ"
"แต่เน่กลับดึกเลยนะ อาจจะตี 3 ตี 4 หรือไม่ก็อาจจะกลับเช้าเลย"
"อืม จะเวลาไหนฉันก็จะรอ"
"รอเก่ง" เนเน่พูดติดตลก
"ต้องรอเก่งสิ จะมีเมียทั้งที"
"อั๊ยย่ะ คนจริงเว้ย นับถือเลย เน่ว่าถุงยางกล่องเดียวไม่พอหรอก เดี๋ยวซื้อให้อีกสองกล่องอะ" ว่าแล้วเนเน่ก็หยิบถุงยางให้พนักงานคิดเงินเพิ่มอีกสองกล่อง "ขอให้ฟ้องเหลืองนะเฮีย ฮ่าๆ"
"ฮึๆ อือ"
#เสือดุ #ไทเกอร์เนเน่
นิสัยอีกด้านของเฮียเสือ เฮียแกเป็คนเด็ดและเดี่ยวมาก หน้านิ่ง ใจนิ่ง แต่พร้อมชนมาก นิสัยเหมาะสมกับชื่อตัวเอง
น้องเนเน่กำลังชะตาขาด น้องจะรู้ไหมที่ว่าเฮียเขาหน้านิ่งนั้นคือความอันตราย อย่าเล่นกับเสือ เดี๋ยวเสือมันจะตะปบเอา