แอบรักพี่สะใภ้

ค่ำคืนอันเงียบสงัดคลี่ตัวปกคลุมคฤหาสน์หรูหราตระการตาประจำตระกูลวรโชติ แสงจันทร์นวลสลัวส่องผ่านหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่เข้ามาในห้องนอนใหญ่ที่ตกแต่งด้วยสถาปัตยกรรมคลาสสิกปนโมเดิร์น เผยให้เห็นเตียงนอนกว้างขวางปูด้วยผ้าปูที่นอนผ้าไหมสีครีมทองหรูหรานุ่มมือ ลมหนาวภายนอกพัดผ่านกิ่งไม้เสียงแผ่วดังสะท้อนกระจกบานกว้างที่ติดตั้งสะท้อนภาพระเบียงหินอ่อนภายนอกอย่างเงียบเชียบ ภพยืนเช็ดเนื้อเช็ดตัวอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ในห้องน้ำหรูหราลายหินอ่อน กวาดสายตาสำรวจร่างกายของตนเองที่มีกล้ามเนื้อแน่นตึงเปรี๊ยะมีหยาดน้ำเกาะพราวทั่วแผงอกกว้างและหน้าท้องแกร่ง ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าปอดลึกหลายครั้งพยายามระงับความประหม่าว้าวุ่น in อก เขาคาดหวังและเชื่อมั่นว่าความรื่นรมย์และความเป็นปกติที่เขาได้ทดลองพิสูจน์มาแล้วกับสาวบริการคนสวยที่เพนต์เฮาส์ จะช่วยเรียกคืนความมั่นใจและฟื้นฟูร่างกายของเขากับภรรยาให้กลับมาใช้งานได้ราบรื่นดั่งเก่าเพื่อรักษาเกียรติความเป็นสามีตัวจริงของคฤหาสน์หลังนี้ไว้ไม่ให้สั่นคลอนไปมากกว่านี้และสร้างชีวิตใหม่ที่ดีร่วมกัน

ทางด้านในห้องนอนใหญ่ ก่อนที่ภพจะเดินออกมาจากห้องน้ำ แพรพิมพ์นั่งทอดถอนหายใจยาวอยู่บนฟูกนอนหนานุ่มเพียงลำพัง ทบทวนความเหงาและความเดียวดายตลอดสี่ปีที่ภพละเลยและทิ้งให้เธอต้องกอดเข่าเหี่ยวเฉาในบ้านหลังใหญ่หลังนี้ ไฟแค้นในอกปะทุขึ้นยามนึกถึงภาพรอยข่วนบนหลังสามีที่พึ่งประจักษ์แก่ตาเมื่อบ่ายค่ำที่ผ่านมาอย่างสะดุดอารมณ์

ภพสลัดผ้าคลุมอาบน้ำออกก้าวขึ้นไปบนเตียงนอนหนานุ่ม ขยับกายเข้าใกล้แพรพิมพ์ที่นอนอ่านหนังสืออยู่ในชุดนอนผ้าไหมสีงาช้างขับผิวเนียนสวยสะดุดตาชวนให้หลงใหล ชายหนุ่มสอดแขนแกร่งเข้าใต้ร่างบาง โอบกอดเธอดึงเข้ามาประชิดกายอย่างแผ่วเบาทว่าแนบแน่นจนเนื้อตัวสัมผัสกันจนรับรู้ได้ถึงไอร้อนผ่าวของเนื้อตัวที่หอมกรุ่นปะทะจมูกอย่างรวดเร็วและตื่นตัวขยับเข้าหาอย่างรวดเร็วไม่รอช้าเลยแม้แต่วินาทีเดียว

“พิมพ์ครับ... วันนี้ให้พี่ดูแลพิมพ์นะ พี่คิดถึงพิมพ์เหลือเกิน พิมพ์คิดถึงพี่บ้างไหมครับคนดีของพี่” ภพกระซิบน้ำเสียงทุ้มหวานข้างหูของภรรยาสาว มือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามแนวสันหลังและลาดไหล่เนียนละเอียดของเธออย่างรักใคร่หวังสร้างความพร้อมและความเชื่อมั่นในการเป็นสามีของเขาขึ้นมาใหม่เพื่อลบล้างความกังวลใจทิ้งไปให้หมดจดจากใจเราและครอบครัวของเราสองคนให้ฟื้นตัวดีดังเดิมสืบไป

แพรพิมพ์จำยอมต้องวางหนังสือเล่มหนาลงในมือ แววตาของเธอแข็งกร้าวสลัวลางในความมืดทว่าใบหน้ากลับคลี่ยิ้มหวานตามบทบาทภรรยาแสนดีหลอกลวงสามี ในหัวของเธอแล่นปรากฏภาพรอยข่วนเล็บยาวและกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงแปลกปลอมที่เธอจับสังเกตได้จากตัวภพเมื่อบ่ายวันนี้ ความเกลียดชังและการทรยศในใจของเธอพุ่งพล่านจนเธอรู้สึกสะอิดสะเอียนรสสัมผัสจากปากของสามี หญิงสาวหันหน้ามารับรสจูบจากสามี ภพก้มลงประกบริมฝีปากร้อนผ่าวบดจูบเรียวปากนุ่มของพิมพ์อย่างลึกซึ้ง พยายามเล้าโลมกระตุ้นอารมณ์รัก มือหนาเลื่อนลงไปลูบไล้ผ่านเรียวขาเนียนลูบคลำหน้าขาและกวาดดึงชายชุดนอนผ้าไหมของเธอขึ้นสูงเหนือเอวคอดเพื่อทำหน้าที่สามี ยามวิกาลอันเงียบสงัดและเหน็บหนาวร้าวรานใจสะท้านสยิว

ภพใช้ริมฝีปากร้อนซุกไซ้ซอกคอขาวผ่องของพิมพ์อย่างอ้อยอิ่ง มือหนาลูบไล้ขึ้นมาบีบเค้นทรวงอกอวบอัดทั้งสองข้างสลับลูบเอวบางเพื่อกระตุ้นเปลวราคะของภรรยาและของตัวเขาเองให้ปะทุขึ้นมา ชายหนุ่มขยับเน้นสะโพกบดเบียดร่างกายเข้าหา ร่องรอยสัมผัสผิวไหมลื่นมือของชุดนอนบีบคั้นอารมณ์ ร่างกายของภพเริ่มตอบสนองตื่นตัวช้าๆ แกนกายใหญ่โตของเขาแข็งขึงตึงแน่นขึ้นมาเล็กน้อยจากแรงกระตุ้นทางจิตใจและความพยายามสูงสุดที่จะรักษาชีวิตสมรสนี้ไว้ ชายหนุ่มค่อยๆ พลิกตัวขึ้นมาทาบทับร่างระหงของพิมพ์ไว้ใต้ร่างของเขา สองสายตาสบประสานกันในระยะประชิดท่ามกลางแสงสลัวของห้องนอนที่เงียบงันและเยือกเย็นจับขั้วหัวใจที่สั่นสะท้านอย่างยากเย็นเหลือเกินในความมืดสลัวร้าวใจไม่แพ้พายุฝนคะนอง

ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะขยับสะโพกสอบสอดแทรกความแกร่งร้อนของตัวตนเข้าไปในช่องทางรักที่เปียกชื้นของภรรยาเพื่อกู้ศักดิ์ศรีคืนมา...

จู่ๆ ภาพที่พิมพ์ขยับโยกแอ่นรับสะโพกอย่างสุขสมเร่าร้อนอยู่ใต้ร่างของภัทร์น้องชายแท้ๆ ของเขาในคืนลักลอบรักวันวาน พลันแล่นริ้วเข้ามาฉายวาบในความทรงจำและหัวสมองของภพอย่างรุนแรงปานสายฟ้าฟาด ความขยะแขยงตราบาปและความแค้นปะทะกันอย่างรุนแรงในหัวสมอง บีบรัดประสาทและหัวใจของชายหนุ่มให้เต้นรัวอึดอัดแน่นหน้าอกขึ้นมาทันควันจนแทบสะอึก ลมหายใจสะดุดกึกตัวสั่นเทิ้มกะทันหันอย่างหนักหน่วงจนตัวสั่นสะท้านเนื้อตัวเย็นเฉียบชาดิกร้าวรานใจแสนสาหัส

ในพริบตาเดียว แกนกายใหญ่โตที่เคยแกร่งขึงกลับหดห่อเหี่ยวและอ่อนปวกเปียกหมดสิ้นสิ้นไร้เรี่ยวแรงตื่นตัวไปทันทีคาตาอย่างน่าอัปยศสูงสุด ความชาหนึบแผ่ซ่านเข้ามาคลุมทับร่างกายส่วนล่างของเขาจนด้านชาไร้การตอบสนอง ภพตัวสั่นซวนเซ ค้างเติ่งอยู่เหนือร่างพิมพ์ด้วยความอับอายและตกใจสูงสุด ใบหน้าหล่อเหลาถอดสีซีดเผือดและมีเม็ดเหงื่อผุดซึมตามขมับ ชายหนุ่มรู้สึกล้มเหลวอย่างไม่น่าเชื่อ ร่างกายที่เคยแกร่งกล้ากับหญิงอื่นกลับกลายเป็นกิ่งไม้ผุพังเหี่ยวเฉายามอยู่กับภรรยาของตนเองเช่นนี้โดยไร้พลังขับเคลื่อนแต่อย่างใดและเสียความมั่นใจหมดสิ้นลงราบคาบไร้เรี่ยวแรงต้านทาน

“ภพ... เกิดอะไรขึ้นคะ ทำไมคุณดูเหนื่อยๆ หรือมีปัญหาอะไรกับพิมพ์ล่ะคะ ทำไมจู่ๆ ถึงหยุดไปล่ะคะ พิมพ์ทำอะไรให้คุณไม่พอใจหรือเปล่าคะ หรือคุณหมดแรงสะสมไปกับงานข้างนอกแล้วคะบอกพิมพ์ได้นะคะ” พิมพ์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าสายตาที่จ้องมองสามีกลับฉายชัดถึงความสมเพชและดูแคลนอย่างเปิดเผย แววตาของเธอมันฟ้องว่าเธอกำลังหัวเราะเยาะความไร้น้ำยาของเขาจนภพรู้สึกหน้าร้อนผ่าวและจุกแน่นในอกอย่างไม่น่าให้อภัยและร้าวรานใจลึกซึ้งจุกแน่นหน้าอกสะอื้นในใจอย่างรุนแรงที่สุด

พิมพ์ดันอกสามีออกช้าๆ ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง จัดแจงดึงเสื้อผ้าและชุดนอนของตัวเองลงคลุมกายให้เรียบร้อย ใบหน้าสวยงามของเธอไร้ซึ่งรอยยิ้มหวานแสนดีอีกต่อไป มีเพียงความเย็นชาและแววตาสมเพชเวทนาสามีที่เธอเชื่อว่าเอาแรงและพลังทั้งหมดไปใช้ปรนเปรอชู้รักนอกบ้านจนหมดเกลี้ยงแล้วทิ้งฟ่อนฟืนที่เหี่ยวแห้งไว้ให้ภรรยาหลวงอย่างเธอต้องทนทุกข์และแห้งแล้งใจอย่างเหนื่อยล้าในห้องนอนใหญ่ที่กว้างขวางเกินไปหลังนี้เพื่อบีบขยี้หัวใจของเขาให้จมดิ่งลงดิน

“ถ้าภพไม่มีปัญญาทำหน้าที่ของสามี... หรือถ้าเอาพลังทั้งหมดไปลงกับผู้หญิงอื่นข้างนอกจนหมดเนื้อหมดตัวแล้ว ก็อย่ามาฝืนทำตัวเป็นสามีที่ดีเลยค่ะ มันน่าสมเพชและน่ารำคาญใจเป็นบ้าเลยค่ะ พิมพ์ไม่ต้องการความเห็นใจหรืออารมณ์ประดิษฐ์พวกนี้หรอกนะคะ เสียเวลาเปล่าๆ ค่ะคุณสามีตัวดีที่แสนซื่อสัตย์ไร้น้ำยาที่สุดในโลก” พิมพ์พูดเสียงเย็นเสียดแทงลึกเข้าไปในประสาทสัมผัสและศักดิ์ศรีของ ภพที่พังทลายจนแทบไม่มีชิ้นดีเหลืออยู่ให้ภาคภูมิใจแม้แต่น้อยนิดในหัวอกอันแหลกเหลวยับเยินจมดินก้าวเท้าไม่ไหวเลยสักนิดเดียวจริงๆ

“พิมพ์... มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ พี่แค่รู้สึกเพลียสะสมจากการเดินทาง... พี่สัญญาว่าคราวหน้ามันจะดีขึ้นนะพิมพ์ พี่ไม่ได้นอกใจพิมพ์อย่างที่พิมพ์คิดนะพิมพ์ เชื่อใจพี่เถอะ พี่เหนื่อยจริงๆ พี่ยังรักพิมพ์เสมอและไม่คิดจะหักหลังพิมพ์เลยนะน้องพิมพ์ของพี่ที่รัก” ภพพยายามจะอธิบาย ทว่าคำพูดกลับจุกแน่นในลำคอ ชายหนุ่มหมดหนทางจะโต้แย้ง แววตาของเขาไร้สิ้นแววมั่นใจ สองมือกำผ้าปูที่นอนแน่นด้วยความรู้สึกอับอายขายหน้าสูงสุดปนแค้นใจที่เรื่องน้องชายกับเมียยังคงเป็นกำแพงเหล็กบานใหญ่ที่ปิดกั้นความรู้สึกของเขาไว้โดยสิ้นเชิง ยิ่งรักพิมพ์และเกรงกลัวศีลธรรมมากเท่าไร ร่างกายเขาก็ยิ่งต่อต้านมากเท่านั้นและหมดประสิทธิภาพลงไปทันที

ภพล้มตัวลงนอนหันหลังให้พิมพ์อย่างเงียบงัน น้ำตาแห่งความอับอายและสับสนไหลซึมออกทางหางตานองหน้า ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนตัวเองตกอยู่ในกรงขังศีลธรรมบิดเบี้ยวที่ไม่มีทางออก ในใจของเขาเต็มไปด้วยความแค้นเคืองและความอัปยศที่ร่างกายปฏิเสธภรรยาที่เขารัก ชายหนุ่มขบคิดและตัดสินใจเด็ดขาดว่าเขาจะต้องติดต่อหญิงบริการระดับสูง VIP ในวันรุ่งขึ้นเพื่อทำการทดสอบร่างกายยืนยันความแข็งแกร่งของตนเองในโรงแรมหรูใจกลางเมือง ยืนยันว่าปัญหาทางเพศนี้เกิดขึ้นจากความขยะแขยงตราบาปที่มีต่อพิมพ์เท่านั้น ขณะที่พิมพ์นอนลืมตามองเพดานในความมืดปวดใจจมกับรอยเล็บข่วนบนหลังสามี รังเกียจสัมผัสจอมปลอมและเค้นแค้นสะสม พร้อมที่จะพาตัวตนของเธอก้าวเดินหน้าประชดประชันความแค้นในใจกับภัทร์น้องผัวต่อไปโดยไร้ทางออกของชีวิตคู่ของเราสองคนในเวลานี้ชั่วนิรันดร์และไม่มีวันหวนคืนดีดังเดิมได้อีกตลอดชั่วชีวิตสมรสนี้ยากจะประสานรอยร้าวในคฤหาสน์หรูหราที่เต็มไปด้วยความลับอันวิปริตที่ซ่อนอยู่ใต้เตียงนอนแห่งนี้ไม่มีวันเจือจางจางหายไปจากใจรักของเราสองคน

(จบตอนที่ 37)