โซ่สายใยดวงใจซาตาน

    ฉันล่ะคุณชอบมั้ย

    แกร็กกก

    "นี่มันอะไรกัน"

    ฟรานซิสเปิดประตูเข้าห้องของเขามาในขณะที่กำลังเดินก้าวเข้าห้องเขาก็ต้องชะงักงานกับสิ่งใหม่ที่อยู่ในห้องที่มันไม่เหมือนเดิมแม้แต่นิดเดียวแม้กระทั่งเตียงนอนของเขาที่ไปอยู่อีกมุมหนึ่ง และเฟอร์นิเจอร์แปลกใหม่ก็เข้ามาในห้องเขาแทบจะเต็มไปหมดจนเขาต้องถามหญิงสาวด้วยท่าทีที่ไม่พอใจนัก

    "แดดดี๊"

    ต้นหนาวที่กำลังนั่งเล่นกับคนเป็๲แม่อยู่เมื่อเห็นคนเป็๲พ่อเข้ามาก็รีบลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปจูงมือพ่องของเ๽้าตัวมานั่งที่เตียงทั้งยังเรียกขึ้นไปนั่งตักทำตาแป๋วใส่ พฤติกรรมของต้นหนาวทำให้เขาคลายความโกรธได้อยู่บ้างแต่ก็ยังมิวายส่งสายตาคาดโทษให้หญิงสาวอยู่ดี

    "คุณมาก็ดีเลยนี่ฉันวางตู้ของฉันตรงนี้นะคะแล้วเปลของต้นหนาวฉันก็สั่งมาใหม่อีกหลังเอาไว้ด้านล่างหลังนี้เอาไว้ที่ห้องนอน"

    ปลายฝนเหมือนจะไม่รู้ตัวว่ามีคนกำลังไม่พอใจเธอยังคงพรีเซ้นเฟอร์นิเจอร์และของต่างๆที่เธอสั่งมาให้เขาได้ดู

    "จะเปลี่ยนอะไรในห้องทำไมไม่บอกฉันก่อน"

    ฟรานซิสมองหญิงสาวสายตาแข็งกร้าวและถามเธอเสียงแข็งแต่ไม่ดังมากเพราะว่าลูกชายของเขานั่งอยู่บนตักจึงไม่อยากแสดงอารมณ์โมโหมากนัก

    "อ้าว.. ก็คุณบอกจะมำอะไรก็ได้อย่าพาลูกหนีก็พอนี่คะ"

    ปลายฝนทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้เพราะนี่เป็๲คำของเขาเองที่บอกเธอว่าเธอจะทำอะไรก็ได้

    "หื้มมมม...".

    เป็๲อีกครั้งที่ฟรานซิสจะต้องใส่หัวให้กับความจุ้นจ้านของหญิงสาว

    "ทำหน้ายุ่งอีกแล้วมานี่สิคะ"

    ปลายฝนรีบเดินเข้ามาดึงมือชายหนุ่มให้ลุกขึ้นเพราะเธอมีอะไรจะให้เขา

    "ไปไหนฉันพึ่งจะมาถึง"

    ดูท่าแล้วเขาจะปฏิเสธอะไรเธอไม่ได้เลยจริงๆเพราะดูเธอจะไม่ฟังคำที่เขาพูดแม้สักนิดเดียว

    "มาเถอะค่ะ"

    ปลายฝนจูงมือกับลูกชายของเธอลงมาด้านล่างในครัวที่เธอทําคุกกี้ธัญพืชเก็บเอาไว้

    "นี่ครับต้นหนาว"

    หญิงสาวอยู่คุกกี้จากในกล่องยื่นส่งให้ลูกชายของเธอ หนึ่งชิ้น

    " อืม... อาหย่อยฮับมี๊"

    ต้นหนาวพอหยิบของกินได้ก็จับเข้าปากเคี้ยวตุ้ยตุ้ยหันมายิ้มให้คนเป็๲แม่ชมเปราะว่ามันอร่อย

    "อะไรหรอ"

    ฟรานซิสถามหญิงสาวด้วยสีหน้าสงสัยเขารู้ว่ามันคือคุกกี้แต่อยากรู้ว่ามันคือคุกกี้อะไรที่ดูแล้วต้นหนาวจะชอบเอาเสียมากๆ

    "คุกกี้ธัญพืชค่ะ.. นี่ฉันทำเองเลยนะคะคุณลองชิมสิ"

    "ม.. อื้มม.. "

    ชายหนุ่มไม่ทันได้เอ่ยปากปฏิเสธหญิงสาวก็ยักคุกกี้เข้ามาในปากเขาเรียบร้อยแล้วจึงทำให้ต้องจำใจเคี้ยวแต่โดยดี

    "อร่อยมั้ยคะ.. "

    ปลายฝนมองชายหนุ่มเขียวอย่างอารมณ์ดีฉีกยิ้มทำถ้าตื่นตาถามเขาอีกว่าฝีมือของเธอเป็๞อย่างไรบ้าง

    "อืม.. "

    ฟรานซิสเพียงพยักหน้าเล็กน้อยแต่ไม่ได้อธิบายว่ามันเป็๞รสชาติอย่างไรสำหรับเขารู้สึกว่ามันมีรสชาติกลมกล่อมอร่อยกว่าคุกกี้ทั่วไปที่เขาเคยกินแต่ก็ไม่อยากชมหญิงสาวเพราะว่ากลัวเธอจะได้ใจเกินไป

    "ต้นหนาวชอบมากเลยนะคะคุณชอบรึป่าวถ้าคุณชอบฉันจะทำใส่กล่องเอาไว้ให้คุณทุกวันเลย"

    คุกกี้นี้เป็๞คุกกี้ที่ต้นหนาวชอบมากๆเธออยากทำให้เขาได้ลองชิมหากเขาชอบเธอก็จะทำเอาไว้ให้เขาเพื่อเอาใจ

    "ถ้าต้นหนาวชอบเธอก็ทำเอาไว้ก็ได้"

    "แล้วพวกอาหารอะไรพวกนี้คุณชอบอะไรเป็๞พิเศษหรือป่าว"

    หญิงสาวเห็นว่าเวลานี้ชายหนุ่มยอมที่จะคุยกับเธอมากขึ้นเธอจึงต้องเข้าตีสนิทเขาในจังหวะนี้

    "ก็อาหารไทยปกตินี่แหละที่ฉันชอบ"

    ฟรานซิสตอบแบบไม่ต้องคิดเขาทานได้หมดทุกเมนูแต่ที่ชอบมากกว่าอย่างอื่นก็เป็๲อาหารไทยปกติทั่วไป

    "แล้วคุณชอบกินรสจัดหรือรสจืดอะไรยังไงบ้างคะ"

    ปลายฝนขมวดคิ้วพร้อมทำสีหน้าสงสัยเธอจะต้อง จำรายละเอียดเกี่ยวกับเขาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้

    "ก็รสชาติที่มันควรจะเป็๞ของอาหารแล้วก็ไม่ทำลายสุขภาพ"

    "แล้วฉันล่ะคุณชอบมั้ย"

    "......"

    ฟรานซิสถึงกับผงะมองหน้าหญิงสาวด้วยสายตาที่เดาอารมณ์ไม่ถูกเพราะเขาไม่รู้ว่าหญิงสาวจะมาไม้ไหนกับเขาอีก

    " อ.. เอ่อ.. ฉันล้อเล่นน่าขำๆเนอะ"

    ปลายฝนดูท่าแล้วชายหนุ่มจะไม่เล่นด้วยเธอจึงหัวเราะแก้เก้อแกล้งชายหนุ่มว่าเธอเพียงแซวเล่น

    " มีอะไรอีกหรือป่าวฉันจะต้องดูหุ้นต่อ"

    ฟรานซิสไม่ได้มีเวลามาคุยเล่นกับหญิงสาวอะไรมากมายนักเพราะเขาต้องมีหุ้นที่เขาต้องดูต่อและงานมากมายที่เขาต้องสะสาง

    "ไม่มีแล้วๆ.. คุณไปเถอะต้นหนาวมาอยู่กับคุณแม่นะคะ"

    ปลายฝนเห็นว่าชายหนุ่มมีงานที่จะต้องทำต่อเธอจึงชูแขนเพื่อจะอุ้มลูกชายของเธอจากอกของเขา

    "อยู่กับแดดดี๊"

    ดูท่าต้นหนาวจะอยากอยู่กับคนเป็๲พ่อมากกว่าในตอนนี้

    "แดดดี๊ไม่ว่างอยู่กับมามี๊นะคะ"

    ปลายฝนน่าจะเล็กน้อยที่ดูท่าว่าต้นหนาวจะไม่ยอมฟังเธอดีๆเสียแล้ว

    "ไม่"

    "ให้เค้าอยู่กับฉันก็ได้ไม่ได้มีปัญหาลูกติดฉันเร็วเท่าไรยิ่งดี"

    ฟรานซิสพูดจบอมยิ้มเล็กน้อยแล้วเขาจึงเดินขึ้นไปที่ห้องทำงาน

    "ล.. ลูกติดเร็วยิ่งดี.. หาาาา...ต้องเป็๲แผนของเค้าแน่เลย...ไม่ได้สิเป็๲แบบนี้ไม่ได้"

    หญิงสาวชะงักงันกับคำพูดของชายหนุ่มเล็กน้อยเมื่อเธอคิดไปคิดมาก็คิดได้ว่าเขาอาจจะอยากทำให้ลูกติดเขาโดยเร็วแล้วก็เฉดหัวทิ้งเธอสักวันก็เป็๞ได้เธอจะไม่ยอมให้มันเป็๞อย่างนั้นเด็ดขาดเมื่อคิดได้ดังนั้นจึงรีบวิ่งตามชายหนุ่มขึ้นไป

    "คุณฟรานรอฉันด้วย"

    "ตามฉันมาทำไม"

    ฟรานซิสหันมามองหญิงสาวที่กำลังวิ่งตามเขามาติดๆ

    "เอ่อ..ฉันอยากมาให้กำลังใจคุณทำงาน..ใกล้ๆช่วยดูลูกด้วยไง.."

    ปลายฝนจะไม่ยอมให้เขาอยู่กับลูกตามลำพังเป็๲แน่เพราะไม่รู้ว่าเขาจะแอบคิดวิธีสกปรกพูดกรอกหัวอะไรลูกบ้างหรือป่าวเพราะเธอคิดแน่ใจแล้วว่าเขาจงใจจะทำอะไรและเธอก็ตั้งปณิธานเอาไว้เลยว่าเขาจะสลัดเธอไม่ออกเป็๲แน่จะเกาะให้แน่นยิ่งกว่าปลิงอีกด้วยเพราะถ้าเธอถูกเขาสลัดออกไปได้ลูกเธอคงมิวายมีแม่เลี้ยงใจร้ายมาอยู่ด้วยแน่นอน

    ................................................

    หยอดเข้าปลายฝนเดี๋ยวก็ตกเฮียเค้าได้แล้ววว