
“ยี่สิบ ต่อพี่แจ๊ดยี่สิบ ใครจะรองบ้าง”
“อีหมวย ยี่สิบจะเล่นให้เมื่อยหม้อน้ำทำไมวะ” เห็ดถอบหันไปแขวะ
“เหลืออยู่เท่านี้นี่หว่า” หมวยยิ้มเจื่อน
“แต่ฉันว่าพี่แจ๊ดแพ้แน่” เบญจกัลยาณีเอ่ยอย่างมั่นใจ
“หูย...เอาอะไรมามั่นใจขนาดนั้นคะแม่” ใบบุญเอ่ยด้วยความสงสัย
“ไม่เชื่อก็คอยดู”
“มั่นใจแบบนี้ มาพนันกันดีกว่า” กุลสตรีแทรกขึ้น
“ว่ามาเลยอีสตรอว์” เบญจกัลยาณียักคิ้ว
“ถ้าไอ้หนุ่มนั่นชนะ มึงต้องไปจีบมัน”
เบญจกัลยาณีชะงักไปห้าวินาที “มันยังไงกันวะ กูงงนะเนี่ย ถ้ากูชนะ กูต้องได้เลือกสิ”
“หรือมึงจะจีบพี่แจ๊ดล่ะ”
หญิงสาวทำปากเบ้ “ไม่เอาอะ หน้าอย่างกะจิ้งจก แถมโคตรเ้าชู้ ขี้ยาอีกต่างหาก”
“งั้นตกลงตามนี้”
“เดี๋ยวๆๆ กูยัง...”
เบญจกัลยาณียังไม่ทันเอ่ยปฏิเสธ เสียงกระหึ่มของเครื่องยนต์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง นั่นหมายความว่ารถแข่งสองคันกำลังแล่นกลับมาเพื่อเข้าเส้นชัยแล้ว
และในวินาทีต่อมา รถสองคันก็ปรากฏตัวขึ้น ซึ่งก็ดูเหมือนฮอนด้าเอ็มเอสเอ็กซ์จะนำอยู่ครึ่ง่คัน เสียงเครื่องยนต์และท่อไอเสียแผดดังขึ้นเรื่อยๆ อีกไม่กี่ร้อยเมตรทั้งคู่ก็จะเข้าถึงเส้นชัย
แต่เมื่อเหลืออีกเพียงห้าสิบเมตรก็กลับมีสิ่งไม่คาดฝันขึ้น เมื่อคาวาซากิ เคเอสอาร์กลับเร่งเครื่องแซงขึ้นนำใน่สุดท้าย ก่อนที่เด็กแว้นหน้าใหม่จะปาดหน้าเข้าเส้นชัยได้ก่อน
เด็กแว้นนิรนามเป็ฝ่ายชนะ
เสียงเฮเสียงโห่ดังระงมขึ้น แต่ดูเหมือนเสียงโห่จะดังกว่า เพราะงานนี้น่าจะมีคนเสียมากกว่าคนได้ เมื่อเด็กแว้นหน้าใหม่กลายเป็ผู้ชนะเหนือปีศาจแดงบนหลังอานไปสดๆ ร้อนๆ
“ชนะแล้ว...เย้” เบญจกัลยาณีะโตัวลอยด้วยความดีใจ
“ฉิบหาย ปีศาจแดงบนหลังอาน กลายเป็หมาหลังอานไปซะแล้ว” กุลสตรีส่ายหน้า ก่อนจะหันมายักคิ้วให้เบญจกัลยาณี “มึงชนะ มึงต้องเข้าไปจีบหมอนั่น”
“เอ๊ะ...ดะ...เดี๋ยวสิ กูยังไม่ได้ตกลงเลยนะ”
“อ้าว...อย่ามาๆ กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำฉันใด สก๊อยอย่างเราต้องคำไหนเป็คำนั้นฉันนั้น”
“แต่ว่า...”
นี่ก็ยังไม่ทันขาดคำอีก จู่ๆ เสียงไซเรนก็ดังขึ้น ก่อนจะมีเสียงใครบางคนะโขึ้นมา
“ฉิบหาย! ตำรวจ หนีเร็ว”