วันเวลาผ่านไป...
การพบหน้าและได้พูดคุยกับผู้จัดการสาวครั้งแรกไม่ค่อยดีนัก ทำให้ระหว่างวันของไอ้สมยศถูกน้ำตาลตามเล่นงานและกลั่นแกล้งอยู่เสมอ เธอใช้งานลุงผู้าุโมากกว่าพนักงานคนอื่นๆ แม้จะมีคนเสนอตัวอาสาช่วย ผู้จัดการสาวก็ปฏิเสธและสั่งให้ไอ้ลุงปากดีทำงานแต่เพียงผู้เดียว
ดวงตากลมโตแสดงความสะใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งเห็นไอ้สมยศโต้ตอบอะไรไม่ได้น้ำตาลก็ยิ่งสาแก่ใจอย่างออกหน้าออกตา!
“เล่นกับใครไม่เล่นนะไอ้แก่ หึ”
หลังจากที่สั่งงานเพิ่ม น้ำตาลก็เดินนวยนาดกลับมายังห้องทำงานของตัวเอง แอร์เย็นฉ่ำและเครื่องดื่มแสนอร่อยถูกยกขึ้นดูด ั้แ่ที่เข้ารับตำแหน่ง เอกสารก็ยังไม่ถูกแตะต้องเลยสักแผ่น ผู้จัดการสาวสั่งการให้ลูกน้องหนุ่มๆของเธอเป็คนคอยอ่านและเช็คงานให้
และด้วยการแต่งตัวสุดยั่วยวนในชุดรรัดรูปแต่ละวัน ทำให้พวกผู้ชายหัวอ่อนทั้งหลายหลงเสน่ห์และเชื่อฟังคำสั่งของเธออย่างง่ายดาย!
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง
“เฮ้อ เมื่อไหร่ฉันจะหลุดพ้นจากแกสักที”
เมื่อโทรศัพท์โชว์เบอร์ท่านประธาน ลมหายใจเบื่อหน่ายก็พ่นออกมาอย่างรังเกียจ ไอ้แก่หัวหงอกอายุเกือบเจ็ดสิบคนนั้นแทบจะไม่ทำให้น้ำตาลเกิดความเสียวได้ กว่าจะบิ้วอารมณ์ให้ลำเอ็นแข็งขืนก็ต้องชักจรวดขัดลำจนปวดแขนไปหมด และดูเหมือนวันนี้เธอจะต้องทำหน้าที่ปลุกอารมณ์หงำเหงือกนั่นอีกครั้ง!
“สวัสดีค่ะท่าน”
“หนูน้ำตาล งานเป็ยังไงบ้าง”
“เหนื่อยสุดๆเลยค่ะ น้ำตาลไม่คิดว่าจะเหนื่อยขนาดนี้ เอาเป็ว่า….เย็นนี้น้ำตาลขอพักก่อนนะคะ”
“ไม่เอาน่า ถ้าวันนี้หนูเหนื่อยหนูอยู่เฉยๆก็ได้ ผมจะเข้าไปช่วยผ่อนคลายให้เอง”
“ต…แต่ท่านคะ”
“เย็นนี้ผมจะไปหาที่ห้องทำงานนะ อย่าลืมไล่พนักงานออกไปให้หมดด้วยล่ะ”
“ท่าน….ท่านคะ อื้อออ ไอ้แก่เอ้ย!”
น้ำตาลสบถเมื่อบทสนทนาถูกตัดจบไปเสียก่อน
หญิงสาวยัง้าให้ไอ้สมยศทำงานหนักหักโหมมากกว่านี้ เพราะตลอดหลายวันที่ผ่านมาเธอใช้งานมันจนดึกดื่นและกลับบ้านหลังคนอื่นทุกรอบ ที่สำคัญไปมากกว่านั้น...น้ำตาลยัง้าโครงการที่ไอ้สมยศคิดค้นขึ้นอีกด้วย เธออยากให้มันเขียนทุกอย่างจนจบ เพราะมันเป็โครงการที่กรรมการของบริษัทให้ความสนใจเป็อย่างมาก
และการที่เธอได้รับรู้นั้นก็ไม่ใช่อะไร นอกจากประธานบริษัทแล้ว พนักงานคนอื่นๆก็ถูกผู้จัดการสาวขย่มแลกข่าวมาเกือบนับสิบ!
“ทุกคนคะ เย็นนี้พอกันแค่นี้นะคะ กลับบ้านกันก่อนได้เลย”
“จริงหรอครับ”
“ค่ะ ขอโทษที่ให้ทำงานหนักมาตลอดนะคะ”
“แหม ไม่เป็ไรเลยครับ ขอแค่ผู้จัดการสั่ง พวกเราก็พร้อมทำงานกันเต็มที่”
เหล่าพนักงานชายทั้งหลายต่างหลงเสน่ห์ของผู้หญิงคนนี้เข้าเต็มๆ ส่วนพนักงานหญิงก็ได้แต่เบ้ปากและนินทาเื่การแต่งตัวของเธอลับหลัง นับวันมันยิ่งสั้นและรัดรูปราวกับแต่งตัวไปเที่ยวผับบาร์ ถึงจะไปเที่ยวกลางคืนจริงๆก็มีผู้หญิงน้อยคนนักที่จะกล้าแต่งตัวนุ่งสั้นรัดก้นเหมือนน้ำตาลขนาดนั้น!
“นี่ แกไม่กลับหรอ”
เสียงหวานหันไปถามเมื่อเห็นไอ้สมยศนั่งนิ่งติดเก้าอี้
“…ผมยังต้องเช็คงานอีกเยอะ ไม่น่าจะเสร็จง่ายๆ”
“ไม่ต้อง วันนี้แกกลับไปได้เลย”
“ผมนึกว่าผู้จัดการอยากได้งานด่วนซะอีก”
“ฉันบอกให้กลับก็กลับสิ แกจะมาต่อล้อต่อเถียงให้ฉันถอนหงอกไปเรื่อยๆทำไม ฟังภาษาคนให้ออกสักครั้งจะได้มั้ย”
น้ำตาลก้มลงไปกระซิบให้ไอ้สมยศได้ยินเพียงคนเดียว แน่นอนว่านิสัยเสียๆของผู้หญิงคนนี้มีเพียงไอ้ลุงแก่เท่านั้นที่รับรู้ ในสายตาของพนักงานชายคนอื่นผู้จัดการน้ำตาลเปรียบเสมือนนางฟ้าแสนอบอุ่นผู้ใจดี ไม่ว่าจะสั่งงานอะไรมาให้พวกมันก็ยอมทำตามคำสั่งอย่างง่ายดาย
แม้รางวัลจะไม่มีแม้แต่คำชม แต่เพียงแค่ได้เห็นหุ่นสุดสะบึมและบั้นท้ายกลมงอนทุกวันแค่นี้ก็ถือว่าเป็รางวัลใหญ่แล้ว!
“ก็ได้ครับ ผมกลับก็ได้ แต่ถ้างานไม่เสร็จตามที่ผู้จัดการกำหนด อย่ามาว่าผมก็แล้วกัน”
“ก…แกก็เอากลับไปทำที่บ้านสิ”
“บ้านมีไว้พักผ่อนครับ นโยบายของบริษัท ผู้จัดการเคยรู้บ้างมั้ย”
“ด….เดี๋ยว นี่”
“ไปล่ะ”
ใบหน้าหวานสวยสับสน
น้ำเสียงตะกุกตะกักจนไอ้สมยศไม่รอฟังคำสั่งต่อ ทุกคนเดินหิ้วกระเป๋าออกจากออฟฟิศด้วยความสำราญใจ ทิ้งไว้เพียงผู้จัดการสาวที่อยากให้โครงการสำเร็จเสร็จสิ้นเร็วๆ แต่เธอนั้นจะทำอะไรได้ เนื่องจากประธานใหญ่ที่ไปผูกพันธะไว้กำลังจะเข้ามาเมามายตัณหาถึงห้อง!
1K
![ชายายอดพิษ พิชิตใจอ๋องมัจจุราช [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1764832529_74668106.webp)
