ประกาศฉบับใหม่ที่ ฟรานซ์ (มนัส) อุตสาหะร้อยเรียงขึ้นมาเพื่อปกป้องตัวเองนั้น ส่งผลลัพธ์ได้อย่างยอดเยี่ยมเกินกว่าที่คาดคิดไว้เสียอีก!
ในช่องแสดงความคิดเห็นด้านล่างของหน้าเว็บไซต์หลัก กระแสของพวกนักเลงคีย์บอร์ดที่คอยจ้องจับผิดลดฮวบลงอย่างเห็นได้ชัด พื้นที่เ่าั้ถูกแทนที่ด้วยข้อความของเหล่าเกมเมอร์ผู้มีจิตใจดีงามที่พากันเข้ามาส่งกำลังใจอย่างล้นหลาม
"อ่านแล้วน้ำตาซึมเลยว่ะ... พวกแกเป็เหมือนกันไหม?"
"ป่อคิงหยัง... รายงานตัวว่าร้องไห้แล้วหนึ่ง"
"ชาวเมืองหลวงกอดคอกันร้องไห้โฮแล้วครับ"
"ัไม่ใช่มังกือ... ก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวเหมือนกัน"
"นายท่านฟรานซ์คือต้นแบบที่แท้จริงของผู้พัฒนาเกมในยุคใหม่นี้เลย! ชาบูครับ!"
"นี่แหละคือจิติญญาของเกมเมอร์ตัวจริง! นับั้แ่วันนี้เป็ต้นไป ฉันขอปวารณาตัวเป็แฟนคลับเดนตายของเขาเลย!"
"นักออกแบบคนหล่อ... ใจดวงนี้ของฉันมันกลายเป็สีชมพูไปแล้วนะ กรี๊ดดด!"
"เข้าใจแล้วครับนายท่านฟรานซ์! พวกเราเข้าใจคุณแล้ว... ค่อยๆ ทำไปไม่ต้องรีบนะ ประณีตเจียระไนงานให้ออกมาดีที่สุด และอย่าไปยอมอ่อนข้อให้กับการแทรกแซงหรือกระแสกดดันจากภายนอกเด็ดขาด"
"สารภาพตามตรงว่าเมื่อก่อนฉันไม่ค่อยรู้เื่เกี่ยวกับฟรานซ์เท่าไหร่เลย แต่พอได้อ่านประกาศนี้แล้ว บอกได้คำเดียวว่านับถือหัวใจของเขาจริงๆ จากนี้ไปฉันจะคอยติดตาม ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท 2 อย่างแน่นอน ต่อให้ไม่มีโอกาสได้สิทธิ์เข้าร่วมทดสอบ่โคลสเบต้า หรือต่อให้ต้องเป็แค่ผู้เล่นสายเสพเนื้อเื่อยู่ข้างนอก ฉันก็ยอมรับมันด้วยความเต็มใจ!"
นอกเหนือจากประกาศชี้แจงฉบับละเอียดที่กินใจคนดูแล้ว ฟรานซ์ยังได้ทำการอัปเดตข้อมูลชุดใหม่ที่สามารถเปิดเผยได้ลงบนหน้าเว็บไซต์ทางการเพิ่มเติมอีกด้วย ซึ่งประกอบไปด้วยข้อมูลพื้นฐานดังต่อไปนี้:
เหรียญดีนาร์: สกุลเงินที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดในระนาบโลกแห่งนี้ โดยมีอัตราแลกเปลี่ยนคือ 1 ดีนาร์ทองคำ = 10 ดีนาร์เงิน = 100 ดีนาร์ทองแดง
แร่เงินมนตรา (มิธริล): แร่อันเปี่ยมไปด้วยพลังเวทมนตร์อันลึกลับและน่าสะพรึงกลัว โดย 'ผงมิธริล' ถือเป็หนึ่งในสินทรัพย์ค้ำประกันที่มั่นคงที่สุดบนทวีป ซึ่งในเวลานี้ นายท่านฟรานซ์กำลังเปิดรับซื้อแร่มิธริลอย่างต่อเนื่องในราคาสูงถึง 1 เหรียญทองต่อหนึ่งกิโลกรัมเลยทีเดียว
ูเาหิน: เทือกเขาหินตระหง่านซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของหมู่บ้านมันฝรั่ง เป็ระยะทางประมาณ 2.5 กิโลเมตร ในปัจจุบันกำลังเปิดรับสมัครคนงานเหมืองหินในระยะยาว
ไอน์โบ: ช่างตีเหล็กยอดฝีมือที่หมู่บ้านมันฝรั่งเชิญมาเป็กรณีพิเศษ ผู้มีทักษะในการตีสร้างอาวุธชั้นเลิศและชุดเกราะโลหะอันแข็งแกร่ง
แบรด: ช่างอบขนมปังรับเชิญแห่งหมู่บ้านมันฝรั่ง ซึ่งในเวลานี้กำลังเตรียมการที่จะเปิดร้านขนมปังเป็ของตัวเอง
ระบบอาวุธ: ประเภทของความเสียหายจากอาวุธที่ค้นพบในปัจจุบันถูกแบ่งออกเป็สามสายหลักๆ ได้แก่ สายแทง สายฟัน และสายทุบทำลาย
ระบบผูกมัดอุปกรณ์: ระบบอัจฉริยะของเกมจะทำการผูกมัดอุปกรณ์และไอเทมสำคัญที่คุณสวมใส่หรือพกพาติดตัวเอาไว้โดยอัตโนมัติ ทำให้ไอเทมเ่าั้จะไม่ตกหล่นสูญหายแม้ว่าตัวละครของคุณจะสิ้นชีพลงก็ตาม ทว่า... สำหรับสิ่งของอื่นๆ นอกเหนือจากนั้น คุณต้องดูแลรักษาชีวิตและทรัพย์สินของตัวเองให้ดี!
ระบบทำอาหาร: ค่าสถานะและคุณสมบัติของตัวละครผู้เล่นจะลดถอยลงหากเกิดอาการหิวโหยหรือกระหายน้ำอย่างรุนแรง ทว่าในทางกลับกัน การได้ลิ้มลองอาหารจานพิเศษที่ปรุงขึ้นจากฝีมือของเหล่าเอ็นพีซีในหมู่บ้าน จะช่วยเพิ่มค่าสถานะพิเศษให้แก่ตัวละครได้อย่างมหาศาล!
สำหรับข้อมูลเชิงลึกอื่นๆ ที่สามารถเปิดเผยต่อสาธารณะได้ จะถูกค้นพบและเปิดเผยเพิ่มเติมโดยเหล่าผู้เล่นใน่เบต้าในอนาคต
เมื่อได้เห็นข้อมูลของโลกใบใหม่หลั่งไหลออกมามากมายขนาดนี้ เหล่าผู้เล่นสายเสพเนื้อเื่ที่นั่งอยู่หน้าจอก็เกิดอาการเนื้อเต้นและคันไม้คันมืออยากเล่นใจจะขาด! ถึงแม้ว่าในยามนี้พวกเขาจะยังไม่มีสิทธิ์ก้าวเท้าเข้าไปััโลกเสมือนจริงนั้นได้ แต่พวกเขาก็เริ่มนำภาพแคปหน้าจอและคลิปวิดีโอไฮไลท์ต่างๆ มาใช้นั่งมโนภาพภาพตัวเองกำลังโลดแล่นอยู่ในเกมกันอย่างเป็บ้าเป็หลัง
ด้วยเหตุนี้เอง... ความอัดอั้นตันใจของเหล่าผู้เล่นภายนอกจึงพุ่งสูงขึ้นจนถึงขีดสุด! ในเมื่อตอนนี้พวกเขารู้สึกซาบซึ้งและละอายใจเกินกว่าจะอ้าปากก่นด่าฟรานซ์ได้ พวกเขาจึงพร้อมใจกันหันปากกระบอกปืนะเิอารมณ์ความเกรี้ยวกราดไปลงที่เหล่าผู้เล่นทดสอบ (เบต้าเทสเตอร์) ทั้ง 55 คนแทนเสียเลย!
"ไอ้พวกที่ได้สิทธิ์เบต้านี่มันเป็พวกมือโปรระดับ 'เหล็กไหลอันดับห้า' กันหมดเลยหรือไงวะ?! เล่นกันมาตั้งนานสองนาน ไฉนถึงได้ข้อมูลมาขี้ปะติ๋วเดียวแค่นี้?!"
"พวกแกเล่นเกมเป็กันบ้างไหมเนี่ย? รู้จักวิธีสืบสวนหาเงื่อนไขเพื่อเปิดใช้งานเนื้อเื่หลักบ้างหรือเปล่า?!"
"ให้ตายเถอะ... ไอ้พวกเบต้าเทสเตอร์นี่มันกลุ่มคนทึ่มทื่อชัดๆ! เสียดายสิทธิ์โว้ย!"
อันที่จริง... เหล่าผู้เล่นทดสอบที่ฟรานซ์คัดเลือกมาอย่างคร่าวๆ นั้น ย่อมไม่ใช่พวกไก่ก๋าหรือมือใหม่หัดเล่นเกมอย่างแน่นอน หากเป็เวลาปกติแล้ว ถ้าพวกเขารู้ว่าตัวเองกำลังถูกตราหน้าและก่นด่าอย่างสาดเสียเทเสียบนเว็บบอร์ดสาธารณะ พวกเขาคงจะรีบวางมือจากคีย์บอร์ดแล้วกระโจนลงมาเปิดศึกฝีปาก โต้เถียงกับพวกนักเลงคีย์บอร์ดสายมโนเ่าั้จนไฟลุกเป็แน่
ทว่า... เหตุการณ์ปะทะฝีปากนั้นกลับไม่มีวันเกิดขึ้น เพราะในเวลานี้ เหล่าผู้เล่นทดสอบทุกคนต่างพากันง่วนอยู่กับการออกผจญภัยและดื่มด่ำกับโลกในเกมผ่าน ระบบกล่องเวทมนตร์ จนหัวหมุน พวกเขาไม่มีเวลาแม้แต่จะปรายตามองช่องคอมเมนต์บนหน้าเว็บไซต์หลักเลยด้วยธาตุไฟเข้าแทรก!
ก่อนหน้านี้ ฟรานซ์ได้เคยป่าวประกาศเอาไว้ว่าจะมีการเปิดตัวระบบทำอาหาร พร้อมทั้งมีการว่าจ้างช่างอบขนมปังให้มาประจำการอยู่ในหมู่บ้านมันฝรั่ง
เหล่าผู้เล่นในเกมต่างพากันตั้งตาคอยการเปิดใช้งานฟังก์ชันใหม่นี้อย่างใจจดใจจ่อ
ทว่า... ช่างอบขนมปังนามว่าแบรด กลับไม่สามารถเปิดร้านและเริ่มดำเนินกิจการได้ในทันที
แบรดเองก็ปรารถนาที่จะเปิดร้านเพื่ออบขนมปังกรุ่นๆ ออกมาใจจะขาด แต่ปัญหาสุดแสนคลาสสิกก็คือ... ตัวเขาไม่มีเตาอบ!
หากจะเปรียบเทียบกับช่างตีเหล็กอย่างไอน์โบแล้ว อย่างน้อยไอน์โบก็ยังสามารถเข้าไปยึดครองและใช้งานเครื่องไม้เครื่องมือเก่าๆ ที่ช่างตีเหล็กพาร์ตไทม์คนก่อนของหมู่บ้านทิ้งเอาไว้ได้ แม้ว่ามันจะเป็เซ็ตอุปกรณ์พื้นฐานระดับเริ่มต้นที่ดูซอมซ่อไปเสียหน่อย แต่อย่างน้อยมันก็เพียงพอที่จะทำให้ช่างตีเหล็กมืออาชีพสามารถย้ายเข้าไปนั่งทำงานและเริ่มตีเหล็กได้ทันที
แต่สำหรับแบรดในยามนี้... ตัวเขาเรียกได้ว่ามีเพียงตัวเปล่าเล่าเปลือย ไม่มีอะไรเลยแม้แต่ชิ้นเดียว!
อย่างไรก็ดี ฟรานซ์ผู้เป็เ้าเมืองได้วาดแผนการรับมือสำหรับเื่นี้เอาไว้ล่วงหน้าแล้ว
ในระหว่างที่ผู้เล่นหลายคนกำลังให้ความสนใจกับเอ็นพีซีตัวใหม่อย่างช่างอบขนมปังแบรด ผู้เล่นที่มีไหวพริบและหัวการค้าบางกลุ่มก็สังเกตเห็นความผิดปกติที่ว่าแบรดไม่มีแม้กระทั่งสถานที่ทำงาน พวกเขาจึงรีบสาวเท้าเข้าไปรุมล้อมและเอ่ยปากถามไถ่ถึงสถานการณ์ทันทีด้วยความหวังว่าจะได้รับภารกิจพิเศษ
"สวัสดีครับ มีอะไรให้พวกเราช่วยไหมครับ?"
"มีงานอะไรอยากจะมอบหมายให้พวกเราทำหรือเปล่า?"
"เฮ้ย! พี่ชายคนอบขนมปัง มีเควสต์อะไรส่งมาให้พวกเราทำบ้างไหมเนี่ย?!"
เมื่อได้ยินดังนั้น แบรดจึงเอ่ยปากพูดตามสคริปต์ที่ฟรานซ์เคยสั่งเสียเอาไว้ล่วงหน้าทันที ใบหน้าของเขาประดับไปด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจพลางกล่าวว่า:
"ยินดีที่ได้พบพวกท่าน เหล่าผู้กล้าทั้งหลาย... อันที่จริง ตัวข้าเองกำลังประสบกับความยากลำบากอยู่พอดีเลยขอรับ"
"อย่างที่พวกท่านเห็นนั่นแหละ ข้ามีความตั้งใจที่จะเปิดร้านอบขนมปังขึ้นในหมู่บ้านมันฝรั่งแห่งนี้..."
"ทว่าในยามนี้ ร้านขนมปังของข้ากลับมีเพียงที่ดินเปล่าอันว่างเปล่า หากพวกท่านผู้กล้าผู้มีจิตใจอาจหาญพอจะสละเวลามาช่วยข้าก่อสร้างร้านขนมปังแบบง่ายๆ ขึ้นมาสักหลัง... มันจะเป็การช่วยเหลือที่ยิ่งใหญ่สำหรับข้ามากเลยทีเดียวขอรับ"
"ยิ่งไปกว่านั้น ท่านเ้าเมืองยังได้ลั่นวาจาสัญญาเอาไว้แล้วว่าจะให้การสนับสนุนข้าอย่างเต็มที่ ทั้งในเื่ของกำลังคนและทรัพยากรทุกอย่าง..."
"ได้โปรดเถอะ เหล่าผู้กล้าผู้ทรงเกียรติ มาร่วมลงชื่อช่วยข้าเถอะขอรับ ข้าเชื่อมั่นเป็อย่างยิ่งว่าท่านเ้าเมืองผู้เปี่ยมไปด้วยความเมตตา จะต้องตบรางวัลให้แก่ผู้ที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือข้าในครั้งนี้อย่างงามแน่นอน!"
เมื่อสิ้นเสียงของเอ็นพีซี บรรดาผู้เล่นที่รุมล้อมอยู่ก็ตาโตเท่าไข่ห่านและเกิดอาการตื่นเต้นเนื้อเต้นขึ้นมาในบัดดล!
เป็ไปอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด! เอ็นพีซีตัวใหม่แกะกล่องคนนี้มีภารกิจมาแจกจริงๆ ด้วย!
ภารกิจใหม่ปรากฏขึ้นตรงหน้าขนาดนี้ มีหรือที่พวกเราสายลุยจะยอมยืนนิ่งอยู่เฉยๆ ให้เสียเที่ยว?!
เหล่าผู้เล่นรีบส่งเสียงะโบอกต่อและกระจายข่าวสารให้แก่กันอย่างรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง!
"เฮ้ยทุกคน! ช่างอบขนมปังปล่อยเควสต์สร้างร้านขนมปังเพื่อเอาไว้ทำขนมปังแล้วโว้ย!"
"ทีมผู้รับเหมาก่อสร้างระดับ 'ตัวท็อป' มารวมตัวกันตรงนี้ด่วน! เรียกพวกพ้องมาช่วยกันเร็วเข้า!"
"มาเร็ว! รีบมาลงชื่อรับเควสต์กับช่างอบขนมปังเร็วพวกเรา!"
ใช้เวลาเพียงไม่นาน ยอดผู้เล่นที่ก้าวเข้ามาลงชื่อกับช่างอบขนมปังก็พุ่งทะลุถึง 20 คนอย่างรวดเร็ว!
หากไม่ใช่เพราะว่าในเวลานี้ มีผู้เล่นจำนวนมากที่ยังคงติดพันกับการออกผจญภัยและฟาร์มเลเวลอยู่ภายนอกหมู่บ้านจนไม่สามารถเดินทางกลับมาได้ทันเวลาล่ะก็... มีหวังเหล่าผู้เล่นทดสอบ่เบต้าทั้งหมู่บ้านคงจะแห่แหนกันมาแย่งชิงสิทธิ์รับภารกิจนี้กันจนล้นเป็แน่
เมื่อจำนวนผู้สมัครครบตามแผนการที่วางไว้ คือจำนวน 20 คน แบรดจึงได้ทำการปิดรับสมัครลงทันที
ในวินาทีนั้นเอง บนหน้าต่างระบบของผู้เล่นทั้ง 20 คนที่ได้ลงชื่อและรับภารกิจไป ก็ปรากฏข้อความแจ้งเตือนสีทองเด่นชัดขึ้นบนแผงภารกิจของตน: 【ภารกิจ: โครงการก่อสร้างร้านขนมปังแห่งหมู่บ้านมันฝรั่ง】
และเมื่อกดเลื่อนดูด้านล่างของภารกิจ ก็จะพบกับคำอธิบายรายละเอียดและขั้นตอนการปฏิบัติงานอย่างถี่ถ้วน
ในความเป็จริงแล้ว การสร้างร้านขนมปังขนาดเล็กสักหลังหนึ่งนั้นไม่ใช่เื่ที่สลับซับซ้อนใหญ่โตอะไรมากมาย สิ่งสำคัญที่สุดที่เป็หัวใจหลักมีเพียงแค่ 'เตาอบ' เท่านั้น ส่วนประกอบอื่นๆ เช่น ตะแกรงย่าง ขนมปัง หรือโต๊ะสำหรับเตรียมวัตถุดิบ ก็เป็เพียงอุปกรณ์เสริมที่จัดวางเพิ่มเติมได้ไม่ยาก
และแน่นอนว่า ในระหว่างที่ต้องลงแรงซ่อมแซมและก่อสร้างร้านขนมปังอยู่นั้น พวกเขาจำเป็ต้องสร้าง 'ห้องพักสตูดิโอขนาดเล็ก' ให้แก่แบรดควบคู่ไปด้วย
เพราะไม่อย่างนั้น... ต่อให้แบรดจะเป็เอ็นพีซีที่ยอมอุทิศตนทำงานหามรุ่งหามค่ำตลอด 24 ชั่วโมงโดยไม่มีปากเสียงใดๆ แต่การปล่อยให้เขาไม่มีแม้กระทั่งเตียงนอนส่วนตัวและต้องยืนหลังขดหลังแข็งอยู่ข้างเตาอบร้อนๆ ตลอดทั้งวันทั้งคืน มันก็ดูจะเป็ชีวิตที่รันทดและโหดร้ายทารุณทาสเกินไปหน่อย!
ตามทฤษฎีแล้ว ร้านขนมปังที่ระบุไว้ในเงื่อนไขของภารกิจนั้นน่าจะสร้างเสร็จได้โดยง่าย... ลำพังแค่พลังของผู้เล่นถึง 20 คน จะไม่มีปัญญาเนรมิตบ้านหลังเล็กๆ ขึ้นมาสักหลังเชียวหรือ?
ทว่า... การจะปล่อยให้ผู้เล่นลงมือก่อสร้างโครงการนี้ด้วยตัวเองทั้งหมด กลับเป็เื่ที่มีความเสี่ยงสูงมากจนน่าใจหาย
เพราะธรรมชาติของผู้เล่นแต่ละคนมักจะชอบทำตามใจตัวเอง ต่างคนต่างมีความคิดเป็ของตัวเอง และหากปล่อยให้พวกเขารุมทึ้งก่อสร้างกันอย่างสะเปะสะปะโดยไร้ระเบียบแบบแผน ผลลัพธ์ที่ได้ออกมาอาจจะกลายเป็สิ่งก่อสร้างที่ไร้มาตรฐานและพังทลายลงมาในเวลาอันสั้น!
ต่อให้มันจะเป็เพียงแค่ร้านขนมปังขนาดกะทัดรัด แต่ขึ้นชื่อว่าสิ่งก่อสร้าง... มันยังจำเป็ต้องคำนึงถึงหลักการออกแบบทางสถาปัตยกรรม, ความปลอดภัยของโครงสร้าง, ประโยชน์ใช้สอยจริง, ระบบระบายอากาศเพื่อไม่ให้ควันอุดต้าน, ตลอดจนระบบป้องกันความชื้นและปัจจัยอื่นๆ อีกสารพัด
ซึ่งเื่ละเอียดอ่อนเหล่านี้... คาดว่าพวกผู้เล่นสายลุยคงไม่มีทางทำเป็อย่างแน่นอน
หรือต่อให้ในหมู่พวกเขามีคนที่ 'รู้เื่' อยู่บ้าง... มันก็อาจจะใช้ไม่ได้ผลในโลกใบนี้อยู่ดี
สมมติว่าในบรรดาผู้เล่นทั้ง 20 คนที่ได้รับภารกิจนี้ไป ดันมีใครบางคนที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านสถาปัตยกรรมหรือวิศวกรรมโยธามาจากบนโลกมนุษย์จริงๆ
หากมองด้วยฐานความรู้และหลักการทางวิทยาศาสตร์จากบนโลกจริง การออกแบบและการควบคุมงานก่อสร้างร้านขนมปังไม้สไตล์เรียบง่ายหลังหนึ่ง ย่อมไม่ใช่เื่ที่เหนือบ่ากว่าแรงของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย
ในเชิงทฤษฎีมันควรจะเป็เช่นนั้น...
แต่ในความเป็จริงยามนี้... มันกลับนำมาใช้ร่วมกันไม่ได้เลย!
นั่นก็เพราะว่าโลกของ "ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท 2" ใบนี้ หาใช่ดาวโลกที่พวกเขาเคยอยู่อาศัยไม่!
ระนาบโลกที่แตกต่างกัน ย่อมมีกฎเกณฑ์พื้นฐานของธรรมชาติที่แยกจากกันโดยสิ้นเชิง
โลกทั้งสองใบนี้อาจจะดูมีความคล้ายคลึงกันในภายนอก แต่ในความจริงแล้ว ความแตกต่างเพียงแค่เศษเสี้ยวละอองเล็กๆ ก็สามารถนำไปสู่ผลลัพธ์ของสิ่งก่อสร้างที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหวได้!
ยกตัวอย่างเช่น เื่ของกระแสธาตุเวทมนตร์, สายลมแห่งมานาอันลึกลับ, หรือคุณสมบัติพิเศษของแร่เงินมนตรา (มิธริล) สิ่งเหนือธรรมชาติเหล่านี้คือสิ่งที่มีอยู่จริงและไหลเวียนอยู่รอบตัวในระนาบนี้ ซึ่งเป็สิ่งที่ดาวโลกไม่มีวันมี
กฎเกณฑ์ทางฟิสิกส์และเคมีพื้นฐานหลายประการที่มนุษย์โลกเคยยึดถือ พลอยใช้ไม่ได้ผลกับที่นี่โดยสิ้นเชิง
ความคลาดเคลื่อนของกฎทางกายภาพมีอยู่ดาษดื่น แม้กระทั่ง 'ตารางธาตุ' ของโลกนี้ก็ถูกจัดเรียงขึ้นมาใหม่ด้วยสสารที่มนุษย์ไม่เคยรู้จักมาก่อน
ภายใต้สภาพแวดล้อมที่คาดเดาไม่ได้เช่นนี้ ต่อให้เป็สถาปนิกมือทองระดับโลกที่เก่งกาจที่สุดจากบนโลกมนุษย์มาเอง ก็อาจจะเกิดอาการสะดุดขาตัวเองล้มคว่ำคะมำหงายได้ที่นี่ พวกเขาอาจจะเผลอออกแบบบ้านที่มีจุดบกพร่องและรอยร้าวขนาดมหึมาซ่อนอยู่ ทั้งที่ในกระดาษแบบแปลนของพวกเขาทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบไร้ที่ติแล้วก็ตาม
ด้วยเหตุผลนี้เอง ฟรานซ์ผู้เป็เ้าเมืองจึงไม่สามารถปล่อยวางและมอบความไว้วางใจให้พวกผู้เล่นลงมือสร้างบ้านเรือนกันตามยถากรรมได้
แม้ว่าผู้เล่นเ่าั้จะพกพาความมั่นใจมาเต็มเปี่ยม แต่ในส่วนลึกของจิตใจพวกเขาก็ยังคงแฝงไปด้วยความกังวลอยู่ดี
เพื่อที่จะเนรมิตสิ่งก่อสร้างที่ได้มาตรฐาน มีความปลอดภัย และสามารถใช้งานได้จริงในระยะยาว ประกอบกับฟรานซ์ได้ประเมินดูแล้วว่า ในอนาคตอันใกล้นี้ หมู่บ้านมันฝรั่งจะต้องมีโครงการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานและสาธารณูปโภคอีกสารพัดรูปแบบผุดขึ้นมาเป็ดอกเห็ดอย่างแน่นอน
เมื่อคิดได้ดังนั้น... ท่านเ้าเมืองฟรานซ์จึงตัดสินใจที่จะกัดฟัน ทุ่มสุดตัวยอมกระเป๋าฉีกในครั้งนี้เพื่อแผนการใหญ่ที่จะตามมา!