ตอนที่ 3 เมดสาวล่องหน ปะทะ พ่อบ้านศรดำ
ชายผมเงินขณะใช้ััตรวจสอบสถานะของเมดสาวหน้ากากขาวอยู่เขาก็พบเข้ากับสิ่งที่ผิดหลักการจนแทบสะดุ้ง...แค่นั้นยังไม่พอเขาที่ยังใช้ััตรวจสอบสถานะ ก็เผลอไปเห็นสถานะของหนอนแมลงเด็กหนุ่มที่เขาอยากจะฆ่ามันให้ตายคามือก็พบกับบางอย่างที่ผิดหลักการไม่ต่างกัน
การที่มองไม่เห็นระดับออร่ามานา สีมานาภายในมนุษย์ธรรมดาก็นับว่าเป็เื่ปกติ...
แต่หากสังเกตดีๆก็จะพบว่าหนอนแมลงตัวนี้ดันมีจุดเล็กๆเลืองแสงดั่งดวงดาวหนึ่งจุดภายในกาย เป็อันบ่งบอกว่ามันผู้นั้น เป็ผู้ที่มี ‘สกิลชนิดพิเศษ’ อย่างน้อยหนึ่งสกิลแน่นอน
…
ซึ่งมันผิดหลักการที่เขาเรียนและฝึกฝนมา...มีเพียงผู้ที่เป็เกรทเทอร์เท่านั้นถึงจะใช้สกิลได้และทุกสกิลต้องใช้มานา…แล้วมนุษย์ธรรมดามันจะไปมีสกิลชนิดพิเศษได้ยังไง
[ สกิลชนิดพิเศษ
สกิลที่โดดเด่นกว่าสกิลปกติไม่อาจฝึกฝนหรือสกิลชนิดนี้ได้หากเป็ผู้ที่ไม่ตรงตามเงื่อนไขบางอย่าง
ประเภทของสกิลชนิดพิเศษ
บลัดไลน์สกิล:
สกิลที่เป็บลัดไลน์สกิล คือสกิลที่สืบทอดผ่านทางสายเืผู้ที่มีสายเืเดียวกันเท่านั้นถึงจะสามารถฝึกฝนและใช้งานได้
อินเฮอริทสกิล:
สกิลที่เป็อินเฮอริทสกิล คือสกิลที่ได้รับการสืบทอดหรือส่งมอบจากอีกคนเท่านั้นไม่สามารถฝึกฝนได้ด้วยวิธีอื่น ผู้ที่ส่งมอบสกิลให้กับอีกคนแล้ว ก็จะไม่สามารถใช้งานสกิลนั้นได้อีกต่อไป
เพอร์เซอนอลสกิล:
สกิลที่เป็เพอร์เซอนอลสกิลคือสกิลที่ไม่สามารถฝึกฝน และสืบทอดให้กับใครได้ ผู้ที่ถือครองสกิลประเภทนี้อยู่จะเป็ผู้ถือครองสกิลนั้นเพียงผู้เดียวจนวันตาย
***สกิลชนิดพิเศษส่วนใหญ่จะเป็สกิลขั้นสูงทั้งหมด]
----คงไม่มีใครคิดเป็แน่ว่าคนที่ไม่มีมานา จะไปมีสกิลได้ยังไง แถมยังเป็เพอร์เซอนอลสกิล
‘ชักสนุกขึ้นมาแล้วสิ ไม่คิดเลยว่าชั้นคนนี้จะต้องเอาจริงขึ้นมาอุตส่าห์ปิดบังตัวตน ทำตัวอ่อนแอมาตั้งนาน’ ชายผมเงินที่ลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเลได้สำเร็จเขาก็เช็ดคราบเืบริเวณปากพร้อมเผยรอยยิ้มที่ฉีกกว้างสายตาจับจ้องไปที่เหยื่อทั้งสองของเขา…
ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม เสียงฟ้าร้องดังสนั่นภายในเมฆสีดำมีสายฟ้าสีเงินแล่นไปมา ดั่งัเงินที่กำลังเกรี้ยวกราด
“เห้ย! แกนะ เพอร์เซอนอลสกิลของแกคืออะไร...เเล้วถ้าไม่มีมานาแกจะใช้งานสกิลได้ยังไง”
…
“นอกจากจะเป็พวกหัวรุนแรงแล้วยังเป็พวกที่ชอบยุ่งเื่ของชาวบ้านด้วยเหรอเนี่ย”
สิ้นคำพูดของกอนสายตาของชายผมเงินจับจ้องไปยังกอนพร้อมกับเอ่ยถามเขา
แต่คำตอบที่จากกอนกลับไม่ใช่คำตอบ แต่เป็คำถากถางพร้อมกับท่าทางที่ยีกวน
“ก็ไม่ได้คิดหวังจะได้คำตอบจากขยะอย่างแกั้แ่แรกอยู่แล้วละนะถ้าหากแกเป็เกรทเทอร์มีมานาอยู่ในร่างกายจริงละก็ แกคงตรวจสอบสถานะกับชั้นเช่นกันแล้วหลังจากที่แกเห็นสถานะของชั้นแล้ว แกคงกลัวจนฉี่ราดหนีหางจุกไปนานแล้ว ไม่มีทางที่แกจะมายืนพูดกวนประสาทชั้นผู้นี้เป็แน่”
“โอ้ว! จริงเหรอเนี่ยชั้นไม่เห็นจะรู้สึกงั้นเลยนะ--”
----พริบตาเดียว
กอนที่ยังพูดไม่จบประโยคร่างกายของเขาก็เกือบจะกลายเป็เศษเนื้อสีดำเข้ม
ตรีศูลสองแฉกพุ่งตรงมายังศีรษะของกอน ด้วยความเร็วดุจสายฟ้าพร้อมกับพลังงานสายฟ้าสีเงินเคลือบมันเอาไว้เพิ่มความรุนแรงให้มันอย่างเท่าทวีคูณ
“วิ้ววว”
เกิดเส้นตรงสีเงินตามทางที่ตรีศูลพุ่งผ่านพร้อมกับเสียงที่คล้ายกับซุปเปอร์โซนิค
“เคล็ง!....ตู๊มมมม!”
...
นับเป็โชคดีของกอนเมดสาวใช้แขนต่อยเพื่อเบี่ยงเบนทิศทางของมันได้ทัน...จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงะเิดังขึ้น
แม้กอนจะไม่เป็อะไรมากแต่เขาก็ต้องหงายหลังด้วยแรงลมที่เข้าปะทะอย่างจัง
กอนไม่มีเวลาให้อึ้งมากนักหัวใจของเขาเต้นรัวขึ้น หลังจากที่เขาหันซ้ายมองไปยังทิศทางที่ตรีศูลพุ่งไป
----ทิศทางนั้นสวนสาธารณะ ต้นไม้ ใบหญ้า ศาลาและสิ่งก่อสร้างต่างๆ พังยับเยินเป็แนวเส้นตรงพร้อมกับรอยไหม้สีดำ
‘เห้ยๆ...นี่มันจะอันตรายเกินไปแล้ว’
นั้นทำให้ความรู้สึกของกอนตอนนี้จริงจังขึ้นมาทันทีนอกจากหัวใจจะเต้นเร็วขึ้นแล้ว ลมหายใจของเขายังเร็วขึ้นอีกด้วย
“นายท่านคะดิฉันคิดว่า สถานะการตอนนี้เลวร้ายกว่าที่คิดคะ”
“อื่ม!ชั้นก็คิดว่างั้นเหมือนกันนะ”
แม้จะไม่เห็นสีหน้าของเธอภายใต้หน้ากากแต่กอนก็รับรู้ได้ว่า ตอนนี้เธอคงมีสีกน้าที่จริงจังอยู่เป็แน่
เมื่อสังเกตไปที่มือซ้ายของเธอก็พบว่ามันเต็มไปด้วยรอยไหม้และแผลถลอกบริเวณหมัด และเืสีแดงที่ไหลซึมออกมา...
นับว่าเธอเองก็อึดไม่เบาที่ไม่เป็อะไรมาก
แม้จะรู้ว่าปลอดภัยกันทั้งคู่แต่บรรยากาศความตึงเครียด ก็ไม่เพลาลงเลย
.
.
“ฮ่าฮาๆๆดูสีหน้าของแกดิ ท่าทางอวดดีหายไปไหนหมดแล้ว...การแสดงมันพึ่งจะเริ่มเองนะ”
เสียงหัวเราะของชายผมเงินดังขึ้น
“จะบอกอะไรให้ขยะอย่างแกรู้ไว้ก็ได้นะสกิลชนิดพิเศษนะ ชั้นเองก็มีเช่นกัน แถมมีถึงสองสกิลด้วย และทั้งสองสกิลเป็ประเภทบลัดไลน์สกิล...นั้นหมายความว่าไงแกรู้ไหม”
“ไม่รู้และไม่อยากรู้”
...
“มนุษย์ชั้นต่ำแบบแกไม่รู้ก็ไม่แปลกเพราะเป็พวกขาดการศึกษา หรือต่อให้ศึกษาไปก็ใช้งานไม่ได้เพราะไม่ได้เป็เกรทเทอร์แต่ชั้นคนนี้เป็ผู้ที่มีความเมตตาสูง จะบอกให้แกรู้ไว้ก่อนตาย ถึงสถานะความต่างระหว่างชั้นและแก”
“ก็บอกแล้วไงว่าไม่อยากรู้ อึก--”
กอนถึงกับสะดุ้งเงียบหลังจากเห็นท่าทางโกรธเป็ฟืนเป็ไฟของชายผมเงินพร้อมกับสายฟ้าสีเงินที่แลบออกมาและดูเหมือนจะทำท่าขู่ปาตรีศูลสองแฉกมาอีกรอบ
“ดูท่าแกยังคงไม่รู้ถึงสถานะของตัวเองตอนนี้สินะการที่ชั้นมีบลัดไลน์สกิล ถึงสองสกิลนั้นหมายถึงชั้นมีสายเืของตระกูลสุดยอดเกรทเทอร์สองสายเือยู่ภายในกายยังไงละ...สายเืฝั่งแม่ ‘ตระกูลไดศูลวชิระ’มีสกิลประจำสายเืคือ เรียกตรีศูลสองแฉกสามารถดูดซับสายฟ้ามาเป็พลังงานได้เป็หนึ่งในตระกูลชนชั้นสูงของประเทศไทยในยุคปัจจุบัน...
และทางฝั่งพ่อของชั้น‘งินริว’ ตระกูลชื่อดังฝั่งญี่ปุ่นที่ว่ากันว่าเป็ตระกูแรกๆที่มีการกลายพันธุ์เป็เกรทเทอร์ มีสกิลประจำสายเื คือการควบคุมสายฟ้าสีเงินที่เกรี้ยวกราดดุจดั่งัเงินเป็สายฟ้าที่มีความรุนแรงยิ่งกว่าฟ้าผ่า ทำให้เป็ตระกูลที่มีอิทธิพลล้นหลามใครๆต่างก็เกรงกลัว”
...แม้ว่าชายผมเงินจะพร่ามยาวไปหน่อยแต่สำหรับกอนแล้วนั้นมันก็ไม่ใช่เื่ที่เกินจริงสักเท่าไหร่หลังจากที่เห็นสภาพของสวนสาธารณะที่พังยับเยินจากการโจมตีเพียงแค่ครั้งเดียว
“ทีนี้แกน่าจะรู้ถึงสถานะของตัวเองแล้วสินะจะร้องขอชีวิตก็รีบทำสะ”
“ไม่อะ!...บ่นสะยาวเชียวแค่อยากอวดว่ามาจากตระกูลที่ใหญ่กว่าเนี่ยนะ โอ้ว...หรือว่าบางทีตระกูลของนายน่าจะทำประโยชน์ด้วยการทำโรงงานไฟฟ้าพลังงานเกรทเทอร์ได้เหมือนกันนะว่ามะ...แบบพวกเราคือ ‘ตระกูลโรงงานไฟฟ้า’(กอนทำเสียงใหญ่เลียนแบบพวกชอบอวดเบ่ง) วะฮ่าฮาๆๆ----”
“อุ๊บซ์”
เมดสาวเผลอหลุดขำก่อนจะใช้มือมาปิดหน้ากากบริเวณปาก
.
.
เหมือนความเกรงกลัวไม่มีอยู่ในตัวของกอนเลย
สิ่งที่ชายผมเงิน้า คือการอ้อนวอนร้องขอขีวิตของกอนเพราะจะฆ่าทิ้งไปตอนนี้เลยนั้น มันเป็เื่ที่ง่ายดายเกินไปจนน่าเบื่อ...
แต่ดูเหมือนมันจะไร้ค่า เพราะกอนไม่มีทีท่าว่าจะมีความเกรงกลัวไดๆเลยแถมยังทำตัวกวนประสาทไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงอย่างไม่ลดละ
นั่นทำให้เขาสุดจะทน
“ตายซะ!!!”
สิ้นคำพูดของชายผมเงิน ตรีศูลสองแฉกเคลือบสายฟ้าัเงินก็พุ่งตรงมายังกอน
เมดสาวเตรียมใช้หมัดเพื่อที่จะเข้ามาปัดป้องอีกครั้ง...
แต่ก็ต้องหยุดใช้วิธีนั้นไป...เมื่อเธอััได้ถึงเสียงของสายฟ้าัเงินที่มีเพิ่มมาอีกสามสาย
ทางซ้าย ทางขวา ทางหลัง และรวมด้วยทางด้านหน้าแล้วเธอไม่มีทางที่จะปัดป้องมันทั้งหมดได้เลย
“ั้แ่เมื่อไหร่กัน...”
“แบบนี้หลบไม่ทันแน่”
เมดสาวบ่นอุบออกมา พร้อมกับเ้านายที่พูดอย่างลนลานแบบถึงที่สุด
...
ใน่เวลาสุดท้ายเมดสาวได้ใช้มือััร่างกายของผู้เป็นาย ก่อนที่ตรีศูลเคลือบสายฟ้าัเงินทั้งสี่ทิศจะบดขยี้ร่างเนื้อของพวกเขา
“ตู๊มมมมมมม!!!”
เกิดแรงะเิขนาดั์มีเสียงดังกึกก้องสนั่นขึ้น กลุ่มควันขนาดใหญ่ลอยคลุ้งเกิดหลุ่มบ่อขนาดั์บริเวณจุดะเิ
...
...
...
หลังจากชายผมเงินชื่นชมผลงานอันภาคภูมิใจของตัวเองอย่างพึงพอใจแล้ว
ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความเปลี่ยมสุขและสะใจอย่างเหลือล้น
“นี่แหละ คือโทษฐานของหนอนแมลงที่บังอาจมาดูถูกฉันบังอาจมาทำให้ฉันคนนี้ต้องอับอาย ทั้งๆที่เป็เพียงแค่หนอนแมลงแท้ๆ”
...
..
.
เหมือนจะได้เวลาที่เขาจะต้องออกไปจากที่ตรงนี้แล้ว...เสียงดังที่เกิดขึ้นผู้คนและตำรวจต้องเริ่มมาแน่
ชายผมเงินไม่อยากให้ตัวเองต้องวุ่นวายอีกเขาเตรียมตัวถอยออกมาทันที
เขาก้าวเท้าอย่างใจเย็นเหมือนไม่เกี่ยวข้องกับเหตุการ์ณที่เกิดขึ้น...
“ชั่งเป็ค่ำคืนที่สนุกไม่เบา—"
ชายผมเงินที่กำลังเดินไปคิดไปอย่างสบายใจ
----เท้าที่กำลังก้าวต้องหยุดชงัก
เมื่อมีมีดกำลังจ่อบริเวณคอของเขาอยู่เป็มีดบัตเตอร์ฟลายที่มีลวดลายงดงามและมือที่กำลังจับมันอยู่เป็มือของหญิงสาวผิวขาวเรียวงามน่าัั บริเวณมือมีรอยเปื้อนดำติดอยู่
“ถ้าขยับแม้เพียงนิดเดียวฉันจะตัดคอของนายทันที...อนุญาตให้ตอบคำถามได้อย่างเดียวเท่านั้น”
เสียงของหญิงสาวที่แสนลื่นหูดังขึ้นในระยะเผาขนบริเวณข้างๆหูของชายผมเงิน
เป็เสียงที่ทำให้เขาถึงกับขนลุก เขาจำเสียนั้นได้ดี...มันคือเสียงของเมดสาวหน้ากากขาวที่เขาฆ่าไปเมื่อตะกี้นั่นเอง
ชายผมเงินเกิดคำถามในใจ เป็ไปไม่ได้เลยที่เธอคนนี้จะรอดจากการโจมตีของเขาตรีศูลสายฟ้าัเงินทั่งสีนั้นจะพุ่งตรงหาเป้าหมายตามล่าไปทุกที่ แม้ว่าจะล่องหนพรางตัวอยู่ก็ตามมันจะบดขยี้และทำลายจนเป้าหมายอยู่ในสภาพที่ยับเยินจนไม่เหลือเค้าโครงเดิม
‘มันเป็ไปไม่ได้!!!’ ชายผมเงินมีใบหน้าที่เคล่งเครียดขึ้นมาทันที
ไม่เพียงแค่เธอคนนี้จะรอดจากการโจมตีของเขาเท่านั้นแต่ร่างกายของเธอยังครบสามสิบสอง แทบไม่มีร่องรอยของการาเ็เลยยกเว้นบริเวณมือของเธอจากการต่อยตรีศูลของเขาในตอนนั้น
และแล้วสิ่งที่ชายผมเงินคิดและไม่อยากให้เกิดขึ้น...มันก็เกิดขึ้นจริงแล้ว
เธอคนนี้ต้องเป็ผู้ที่มีสกิลขั้นสูงไม่ใช่สกิลล่องหนพรางตัวธรรมดา แต่มันต้องเป็หนึ่งในสุดยอดสกิล อย่างเช่น ‘เดินทางข้ามมิติ’ อย่างแน่นอน
“ชั้นละสงสัยจริงๆว่าทำไมคนแบบเธอต้องไปรับใช้หนอนแมลงแบบนั้นด้วย ว่าไงละสนใจมารับใช้ชั้นคนนี้แทนดีกว่ามั้ยตระกูลของชั้นนะยิ่งใหญ่ เต็มไปด้วยเงินทอง อำนาจ ชื่อเสียงมากมายเหลือล้นรับลองเลยว่าดีกว่าหนอนแมลงนั่นอย่างแน่นอน”
“มันไม่ใช้อย่างที่นายคิดหลอกนะ...ช่วยทำให้หมอนี้เงียบหน่อยสิ”
ชายผมเงินยังคงปั้นหน้าพุดด้วยความโอหังอยู่เพียงแต่...คนที่ตอบคำถามของเขากลับเป็หนอนแมลงที่เสียงห่างออกไปทางด้านหลังประมาณห้าก้าว
“ฉันคิดว่า เคยพูดไปแล้วนะคะ ว่า‘อนุญาตให้ตอบคำถามได้อย่างเดียวเท่านั้น’ คะ”
เมดสาวได้ใช้อีกมือที่ว่างอยู่หยิบมีดบัตเตอร์ฟลายอีกเล่มออกมาควงเล่นก่อนที่จะทิ่มลงไปบนไหล่ของชายผมเงิน อย่างไร้ซึ่งความปราณี
“ฉึก!!!”
“อ๊าคคคคค!!!”
ความเ็ปผ่านเส้นประสาทแล่นมาถึงสมองชายผมเงินต้องร้องลั่นออกมา พร้อมกับเืสีแดงสดเล็กน้อยที่กระเด็นออกมาเนื่องจากมีดยังปักคาอยู่ที่ไหล่ของเขา
มันเป็ความเ็ปและความอัปยศที่เขาคนนี้ไม่เคยได้รับมาก่อน..
ร่างกายของเขาตอนนี้เหมือนเป็อัมพาตมีเพียงปากเท่านั้นที่ขยับได้
“ชั้นบอกให้เธอทำให้มันเงียบไงนี่มันดังหนักกว่าเดิมอีก”
“ขออภัยคะนายท่านพอดีว่าอารมณ์ส่วนตัวนิดหน่อยคะ”
“เฮ่อ! เพลาๆลงหน่อยก็ดีนะ”
กอนรู้สึกเหนื่อใจกับเมดสาวของตัวเอง
“ขอถามอะไรหน่อยซิทำไมแกถึง้าฆ่าชั้นด้วยละ”
“ทำไม...หนอนแมลงแบบแก ชั้นจะฆ่าต้องมีเหตุผลมากมายอะไรด้วยหรือไง”
ชายผมเงินยังคงมีความโอหังพูดตอบกอน
“ทำไมแกถึงมีความคิดวิบัติได้ถึงขั้นนี้ละเนี่ย”
...
“ดิฉันคิดว่าน่าจะเป็เพราะสายเืตระกูลชนชั้นสูงในตัวของเขาก็ได้นะคะในประเทศที่เขาอยู่มีกฎหมายหลายอย่างเอื้ออำนวยต่อพวกชนชั้นสูง”
“…เพราะงั้นพวกเกรทเทอร์ที่มีสายเืตระกูลชั้นสูงส่วยใหญ่จึงไม่ค่อยแคร์กฎหมายสินะ...คิดแล้วก็เศร้าเหมือนกันนะ”
กอนมีสีหน้าที่เศร้าหมอง
.
.
“พวกแกดูถูกชั้นคนนี้อยู่งั้นเหรอรู้ไหมชั้นคนนี้เป็ใคร พวกแกไม่ตายดีแน่...ตระกูลของชั้นจะตามล่าแก จะจับแกมาเป็แล้วทรมานแกจนกว่าจะตาย ส่วนเมดของแกจะต้องมาเป็ของเล่นของชั้นจนตายเช่นกันว่ะฮ่าฮาๆ”
ชายผมเงินหัวเราะชอบใจแม้ว่าตอนนี้ตัวเองจะอยู่ในสภาพที่มีดจ่อคอร่างกายเป็อัมพาตอยู่ก็ตาม
“จะเอายังไงดีคะนายท่าน”
กอนที่มีสีหน้าเรียบนิ่งหม่นหมองพยักหน้าตอบรับเมดสาว
ชายผมเงินััได้ถึงความตายที่กำลังจะตามมาเขามีสีหน้าสิ้นหวังทันที เมื่อเมดสาวง้างมีด
ความตายกำลังมาเยือน...
“น~นี่พวกแก...จะทำอะไรนะชั้นคนนี้เนี่ยนะ--”
.
.
.
เข็มั์สีดำสนิทพุ่งตรงไปยังตำแหน่งของกอนด้วยความเร็วสูง
ทำให้เมดสาวต้องรีบไปััต้วของกอน
ทั้งคู่ล่องหนหลบจากการลอบโจมตีได้พอดิบพอดี
...
“ขอโทษที่มาสายครับนายน้อย”
ชายแก่ในชุดพ่อบ้านเต็มใบด้วยหนวดเคราเล็มสั้นดูสุภาพ โผล่ออกมาจากเงามืด
“อารอน มาแล้วเหรอ รีบๆฆ่าพวกมันให้หมด”
ชายผมเงินดีใจเนื้อเต้น เขารอดตาย...อีกทั้งสถานการณ์ตอนนี้ยังพลิกผัน...ได้เวลาเอาคืนแล้ว
อารอนคือพ่อบ้านที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลริวงินหรืออาจจะแข็งแกร่งเป็ลองแค่ผู้นำตระกูลเลยก็ว่าได้
เนื่องจากอารอนได้รับสืบทอดอินเฮอริทสกิล ‘เบล็คฮาริ’
เข็มสีดำสนิทขนาดั์ที่มีความทนทานเทียบเคียงวัสดุที่แข็งและทนทานที่สุดในจักวาล มันจะพุ่งตรงไปทะลวงสังหารเป้าหมายไม่ว่าเป้าหมายนั้นจะอยู่สถานที่ไหน ผืนดิน ใต้ทะเล ท้องฟ้า นอกโลก หรือแม้แต่อยู่คนละมิติเบล็คฮาริ จะตามล่าตามติดจนกว่าจะทะลวงเป้าหมายของมันได้ มันจะไม่หยุดตามล่าและมันจะตามไปทุกที่
...ขอเพียงเ้าของสกิลเห็นตัวจริงของเป้าหมายเพียงแค่ครั้งเดียวก็สามารถสั่งให้เบ็คฮาริทำงานตามล่าเป้าหมายนั้นได้ทันที
... ... ...
เบล็คฮาริพุ่งไปวนมาเป้าหมายของมันตอนนี้คือเมดสาว
เมดสาวหายตัวและโผล่ด้านหลังของชายผมเงินเพื่อจะใช้มีดแทงไปคอของเขา
แต่มันก็ไม่สำเร็จเธอต้องรีบะโหลบเบล็คฮาริที่พุ่งมายังเธอ ก่อนที่ร่างกายของเธอจะล่องหนหายไปอีกครั้ง
...
เวลาผ่านไปไม่เกินสองนาทีเมดสาวโผล่อีกทีด้านหลังของอารอนพร้อมที่จะโจมตี
อารอนยืนนิ่งพร้อมเอียงคอหลบการโจมตีจ้วงแทงแบบง่ายดายก่อนที่ต่อเบล็คฮาริจะพุ่งตรงมาแทงร่างของเมดสาวแทบจะทันควัน...
แต่เธอก็ล่องหนหลบไปได้อีกครั้ง
...และครั้งนี้ เหมือนอารอนจะจับอะไรผิดแปลกได้
---ดวงตาของอารอนเบิกกว้าง
‘เบล็คฮาริไม่สามารถตามเข้าไปล่าเมดสาวในอีกมิติได้อย่างงั้นเหรอ---
ไม่สิ...เป็ไปไม่ได้เบล็คฮาริสามารถตามล่าเป้าหมายไปได้ทุกที่ ไม่ว่าเป้าหมายนั้นจะอยู่มิติไหนก็ตามหรือบางที่ความสามารถของเธออาจจะไมใช่เดินทางข้ามมิติ’
อารอนเก็บความกังวลไว้ในใจเขายังคงเป็พ่อบ้านที่มีสีหน้าเรียบนิ่งเข้มขรึม และเขาก็ไม่คิดที่จะเสี่ยงแบบโง่ๆมากนักหากไม่มีข้อมูลที่แน่นอน...
การหาข้อมูลความสามารถและสกิลของอีกฝ่ายก่อนที่จะสู้นั้นถือเป็สิ่งที่จำเป็ สำหรับเกรทเทอร์ขั้นสูงเพราะไม่งั้น หากเขาเลือกที่จะเสี่ยก็อาจจะพบเจอกับความชิบหายก็เป็ได้
.
..
...
การต่อสู้ของ อารอนและเมดสาวกินเวลาไปเกินสามสิบนาที
“หวิ๊วว!!!”
อารอนผิวปากเลือกเบล็คฮาริมาหยิบจับไว้ในมือ
“อะแฮ่ม!!!...กระผมคิดว่าเราสู้กันไปอย่างงี้ก็เสียเวลาเปล่า…หน้าที่ของกระผมแค่มาปกป้องนายน้อยจากความตายตามคำสั่งของนายท่านใหญ่แห่งตระกูลริวงินเท่านั้นจะเป็อะไรไหมถ้าเราจะหยุดสู้กันแต่เพียงเท่านี้”
…
“พูดอะไรออกมานะ อารอนฆ่าพวกมันสิฆ่าพวกมันให้หมด”
พ่อบ้านเหมือนไม่อยากจะสู้ต่อแล้วแต่ทางนายน้อยเหมือนจะไม่เป็อย่างงั้น
.
.
“คิดว่าไงคะ นายท่าน”
“ก็ดีนะชั้นเองก็เหนื่อยแล้วเหมือนกัน”
ทางฝั่งเมดสาวและนายท่านของเธอก็โผล่ตัวออกมาเพื่อตอบคำถามของพ่อบ้านอารอน
…
“ถ้าเป็เช่นนั้นก็ขอบคุณงั้นผมกับนายน้อยก็ขอจากลาแต่เพียงเท่านี้…แล้วก็-”
“ไม่ต้องห่วงอาการอัมพาตชั่วคราวเดี่ยวก็หายแล้ว”
อารอนเหล่ตาไปยังเมดสาวเพื่อจะสื่ออะไรบางอย่างถึงเธอแต่เขาไม่ทันพูดจบ เมดสาวก็ตอบสิ่งที่เขาคาใจทันที
…
“อารอนอย่าไปเชื่อพวกมัน~3ภไร่ดรไร---”
ทุกคนต่างเมินคำพูดด่าทอดและคำหยาบคายของชายผมเงิน
.
.
พ่อบ้านพยักหน้าให้กับคำพูดของเมดสาวก่อนที่จะเดินไปแบกร่างนายน้อยเตรียมเดินจากไปทันที...
พอสังเกตดีๆแล้วร่างกายของพ่อบ้านคนนี้ดูสูงใหญ่และแข็งแรงมากแม้อายุจะเยอะแล้ว
...
แต่ก่อนที่พ่อบ้านอารอนจะเดินจากไปจริงๆเขาก็หยุดฝีเท้าแล้วหันมาถามคำถามบางอย่างกับกอน
“ก่อนจากกันผมขอถามอะไรท่านหน่อยได้ไหมครับ...พี่น้องของนายน้อยแต่ละคนใช้งานบลัดไลน์สกิลได้แค่คนละอย่างแม้ว่าพวกเขาเ่าั้จะมีสกิลชนิดพิเศษหลายสกิลอยู่ภายในกายก็ตาม แต่เนื่องจากพวกเขาเ่าั้มีมานาแค่สีเดียวอยู่ภายในกาย...
‘สกิลตรีศูลสองแฉก’ต้องใช้มานาสีแดง และ ‘สกิลสายฟ้าัเงิน’ต้องใช้มานาสีน้ำเงิน...
กระผมมองเห็นสกิลชนิดพิเศษเลืองแสงอยู่ภายในกายท่านมันหมายความว่าท่านได้ใช้งานสกิลนั้นแล้ว...ผมละสงสัยจริงๆ ร่ายกายที่ไม่มีมานาจะใช้งานสกิลได้ยังไง”
...
“อันที่จริง ผมเองก็ไม่ยังรู้เช่นกัน”
กอนตอบคำถามอารอนด้วยความจริงใจที่สุดโดยแสดงออกมาให้เห็นได้ชัดทั้งสีหน้าและท่าทาง
อารอนยิ้มให้กับคำตอบของกอนก่อนที่จะเดินจากไป
ปิดฉากคำคืนที่แสนจะวุ่นวาย
.
..
...
กอนตื่นเช้าขึ้นมาด้วยอารมณ์ที่ไม่แจ่มใสนักเมดสาวทำอาหารอยู่เมื่อเห็นกอนตื่น ปกติเธอต้องอรุณสวัสดิ์ทักทายแต่วันนี้เธอไม่ได้ทำอย่างงั้น
“เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันเนี่ย”
“นายท่านคะ เื่นั้นเราจะทำยังไงกัน”
“เื่นั้นเนี่ย...เื่ไหนงั้นเหรอ”
เธอทำต้วร้อนรนผิดแปลก
กอนยังรู้สึกงุนงงกับคำถามของเมดสาวหรืออาจจะเป็เพราะเขาพึ่งตื่น
...
“ก็เื่นั้นไงคะ ดิฉันคิดว่าไอหมอนั่นมันไม่ยอมลามือไปง่ายๆแน่”
“อ่อ!...เื่นั้นเองเหรออย่าไปใส่ใจเลย มันไม่สำคัญหรอก...ที่สำคัญกว่านั้น ตอนนี้มันน่าจะถึงเวลาที่ชั้นจะใช้งานสกิล‘สร้างสุดยอดเมด’ ได้อีกครั้งแล้วละนะ”
…
..
.