เกิดใหม่ครานี้ขอเลือกสามีเอง

ตอนที่139 เสน่ห์ของหยางจุ้น

อย่างไรก็ตามหยางจุ้นพบเข้ากับคนคุ้นเคยในอดีตอย่างไม่ได้ตั้งใจในช่วงกินอาหารเย็นของโรงแรมเนื่องจากห้องอาหารของโรงแรมแห่งนี้มีเชฟชื่อดังเพิ่งย้ายมาให้บริการพอดี

“สวัสดีค่ะหยางจุ้นไม่นึกเลยว่าจะพบคุณที่นี่”

อเดลลาสาวสวยแห่งตระกูลจาโก เดินตรงเข้ามาทักทายหยางจุ้น ซึ่งนั่งหลบมุมกินอาหารคนเดียวอย่างตั้งใจ

เธอมากับเพื่อนชายหญิงอีกสามคนเพื่อท่องเที่ยวร่วมกลุ่มเพื่อนชั้นสูงเหมือนกันแต่ไม่คิดว่าจะมีโอกาสพบเข้ากับชายหนุ่มที่เธอเคยแอบชอบเขา เมื่อครั้งที่หยางจุ้นมาร่วมงานเปิดตัวโรงพยาบาลฟิวเจอร์ในเมืองหลวง

แต่ก่อนเธอไม่เคยคิดสนใจชาวเอเชียเพราะคิดว่ามีวัฒนธรรมต่ำต้อยกว่าชนผิวขาวกระทั่งได้พบชายหนุ่มหล่อเหลายิ่งยโส เนื่องด้วยเขาไม่มีท่าทีสนใจเธอสักนิดยิ่งกระตุ้นให้เธอต้องการเอาชนะเขาให้ได้

เพื่อนชายหญิงของอเดลลาเดินเข้ามาสอบถามเธอด้วยความสงสัยที่จู่ ๆเพื่อนร่วมก๊วนเดินมาทักทายชายหนุ่มต่างชาติ ยกเว้นเพื่อนหญิงอีกคนที่ตาโตเป็นประกายเมื่อเห็นชายหนุ่มสูงใหญ่หล่อเหลาถูกใจ

“เดซี่.....นั่นเธอกำลังพูดอยู่กับใครหรือ?”

ลิเลียนาหรือลิลลี่ลูกสาวมหาเศรษฐีคนหนึ่งของสเปนเอ่ยทักอเดลลาด้วยความสงสัยและอยากรู้จักหยางจุ้นเป็นอย่างมาก

อเดลลาหันหน้าไปมองเพื่อนสนิทในกลุ่มที่จงใจเดินกรีดกรายเข้ามาหาตนและหยางจุ้นโดยตรงเธอรับรู้ได้เป็นอย่างดีว่าเพื่อนสนใจชายหนุ่มเป้าหมายของตนเองจึงพูดขวางไว้ด้วยความหึงหวงว่า

“อ้อ! พอดีเป็นคนรู้จักน่ะ เขาชื่อหยางจุ้นเป็นหุ้นส่วนคนสำคัญของโรงพยาบาลฟิวเจอร์ไงละ แต่คนนี้เขาสำคัญมากนะ”

ท้ายประโยคอเดลลาจงใจเน้นเสียงให้เพื่อนสนิทรู้ว่าเธอจองชายหนุ่มคนนี้แล้วเธอไม่ต้องการให้เพื่อนสาวผู้ร้อนแรงมาแย่งชิงชายหนุ่มเป้าหมายของตนไป

ลิเลียนายักไหล่เมื่อรับรู้ท่าทางที่สื่อสารเข้าใจระหว่างกันในกลุ่มเพื่อนเธอเสียดายที่อดทำความรู้จักกับชายหนุ่มเย็นชาซึ่งเขาก้มหน้ากินอาหารโดยไม่สนใจผู้คนสักนิด

ด้วยบุคลิกนิ่งเฉยของเขาที่ไม่ได้ตื่นเต้นเมื่อเห็นรูปร่างสวยงามของตนทำให้เธออดที่จะอยากเอาชนะเขาไม่ได้ ทว่าพอเห็นเพื่อนสนิทออกตัวก่อนจึงต้องถอยให้อย่างเข้าใจกัน

“โอเคพวกเรานั่งอยู่ทางนั้นนะ รีบมาตามล่ะ”ลิเลียนาชี้นิ้วตรงไปยังตำแหน่งที่นั่งกับเพื่อนชายหนุ่มอีกสองคน

เธอเกิดความรู้สึกอยากขัดขวางความสุขของเพื่อนสนิทเล็กน้อยพอให้เกิดบรรยากาศการแข่งขันเพื่อพิสูจน์เสน่ห์ของแต่ละคน

“รู้แล้วน่า”อเดลลาพยักพเยิดรับคำเพื่อนอย่างเข้าใจ

เธอหันกลับมาจ้องมองหยางจุ้นด้วยความแปลกใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะก้มหน้ากินอาหารโดยไม่สนใจที่จะตอบคำถามของเธอสักนิด

เธอพยายามสะกดกลั้นความไม่พอใจพลางยิ้มหวานแล้วแอบส่งสัญญาณให้บริกรมาทำหน้าที่ทันที

บริกรชายที่ยืนรอให้บริการลูกค้าอยู่ไม่ไกลนักเขาปราดเข้ามายกเก้าอี้บริการให้หญิงสาวแสนสวยนั่งตรงข้ามกับลูกค้าชาย

หนุ่มเพราะนึกว่าเป็นคู่เดตที่มาด้วยกันทว่าฝ่ายหญิงมาล่าช้าเกินไป

หยางจุ้นพลันเงยหน้าขึ้นมาบอกบริกรด้วยน้ำเสียงราบเรียบโดยไม่สนใจความรู้สึกของอเดลลาว่า

“คิดเงินด้วยฉันมีธุระต้องไปทำด่วน”

อเดลลาเพิ่งหย่อนก้นลงนั่งบนเก้าอี้เธอกระพริบตาปริบ ๆ ด้วยความประหลาดใจในท่าทีเฉยเมยของชายหนุ่มทว่าเธอเอ่ยข้อความหนึ่งขึ้นมา ซึ่งทำให้หยางจุ้นนิ่งชะงักไปในทันทีว่า

“เอ๋! ท่าทางรีบร้อนจังเลยนะคะหรือว่าจะรีบเตรียมตัวกลับเมืองหลวงคงได้ข่าวเรื่องงานเปิดตัวของผู้นำตระกูลเฟอนันโดแล้วใช่ไหมคะ? งั้นพวกเราคงได้เจอกันอีกที่เมืองหลวงว่าแต่คุณมีคู่ควงหรือยัง.....ถ้ายัง ฉันยินดีที่จะเป็นคู่ควงให้กับคุณนะคะ”

อเลลลายกแขนขวาขึ้นมาเท้าคางอย่างสวยงามพลางจ้องมองชายหนุ่มหล่อเหลาตรงหน้าด้วยแววตามีความหมายเธออยากรู้ว่าหากตนยอมเป็นฝ่ายรุกเขาขนาดนี้แล้วเขาจะยังคงนิ่งเฉยเหมือนเดิมอีกหรือไม่

หยางจุ้นไม่คาดคิดว่าจะได้รับรู้ข่าวสำคัญเกี่ยวกับแฟนสาวของตัวเองเขาปิดสัญญาณโทรศัพท์หมายเลขเดิม แล้วเปลี่ยนไปใช้หมายเลขเฉพาะกิจสำหรับงานในสเปนทำให้เขาไม่ได้เข้าไปตรวจสอบข้อความหรือการโทรเข้าจากผู้คนในอีกหมายเลขแต่อย่างใด

ครั้นได้รับข่าวสำคัญจากอเดลลาทำให้เขาตัดสินใจจบงานบางอย่างในทันทีเพื่อหวังไม่ให้เกิดอันตรายกับแฟนสาวจึงกล่าวบอกอเดลลาอย่างกำกวมเพื่อเป็นการไล่อีกฝ่ายอย่างนุ่มนวลว่า

“เอาไว้ค่อยว่ากันผมไปก่อนนะ”

หยางจุ้นจ่ายค่าอาหารด้วยบัตรเครดิตอย่างรวดเร็วท่ามกลางสายตาแสดงความสงสัยของบริกรชายซึ่งแอบมองสาวสวยร่วมโต๊ะอย่างงุนงง

ชายหนุ่มจ่ายค่าอาหารเสร็จเรียบร้อยเขาลุกเดินหนีออกจากโต๊ะโดยไม่สนใจอเดลลาอีก ทำให้หญิงสาวยิ่งเกิดความท้าทายและต้องการเอาชนะเขาให้ได้พลางพึมพำอย่างมีความหวังว่า

“หยางจุ้นฉันอยากรู้จริงว่าผู้หญิงแบบไหนที่จะดึงดูดใจคุณได้พรุ่งนี้ฉันจะใส่ชุดสวยและโดดเด่นที่สุดในงานเลี้ยงอยากรู้นักว่าคุณจะทนต่อเสน่ห์ของฉันได้ขนาดไหน?”

อเดลลาจ้องมองแผ่นหลังของหยางจุ้นด้วยแววตาหมายมาดเธอไม่เคยพบชายหนุ่มที่ไม่ยินยอมสยบแทบเท้าสักคน

พอพบชายหนุ่มอย่างหยางจุ้นที่ไม่เคยชายตาแลมองยิ่งทำให้เธอเกิดความรู้สึกตื่นเต้น คล้ายกับอะดรีนาลินหลั่งทั่วตัวจนส่งผลให้หัวใจเต็นแรงเมื่อได้พบชายหนุ่ม

จากนั้นเธอเดินกลับไปนั่งรวมกลุ่มกับเพื่อนๆ ด้วยท่าทางสง่างามเหมือนเดิมโดยไม่ได้คิดว่าเป็นการเสียหน้าที่หยางจุ้นจากไปอย่างไม่สนใจตนเอง

“แปลกแฮะรอบนี้เสน่ห์ของเดซี่หายไปไหนหมด?ไม่สามารถคั่วหนุ่มคนนั้นได้”

ลิเลียนาอดที่จะแสดงความคิดเห็นพร้อมพูดแขวะเพื่อนสนิทไม่ได้เนื่องจากเพื่อนจงใจหวงก้างและไม่ยอมให้ตนทดลองใช้เสน่ห์มัดใจหยางจุ้นจึงรู้สึกไม่ชอบใจเท่าใดนัก

“ใครบอกละ? พวกเรานัดกันไปงานเลี้ยงพรุ่งนี้แล้วว่าแต่พวกเธอจะเข้าร่วมงานเลี้ยงพวกคนแก่ไหมละ?”

อเดลลายักไหล่อย่างไม่กังวลใจพลางมั่นใจว่าหยางจุ้นนัดหมายเธอไว้แล้วจึงเอ่ยถามเพื่อนร่วมก๊วนในการเข้าร่วมงานเลี้ยงอย่างเป็นทางการซึ่งปกติเพื่อนไม่ชื่นชอบงานเลี้ยงของบรรดาผู้มีอายุหรือผู้นำตระกูลเท่าใดนัก

“ไปสิ.....ได้ข่าวว่าผู้นำตระกูลเฟอนันโดเป็นสาวน้อยแสนสวยฉันก็อยากเห็นบ้างว่าจะสวยกว่าเดซี่ไหม?”

บัลทาซาร์หรือบิลชายหนุ่มหล่อเหลาในกลุ่มเอ่ยขึ้นมาอย่างผ่อนคลายเขาชื่นชอบในการออกเดตและควงสาวสวยไม่ซ้ำหน้า

ทั้งนี้เขาเหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งปีในการทำตัวเสเพลก่อนที่จะกลับเข้าไปทำงานให้กับตระกูลในฐานะทายาทเศรษฐีตระกูลดังซึ่งประกอบธุรกิจด้านการเงินและการธนาคาร

“ฉันก็ไปเหมือนกันปู่บอกว่าต้องไปทำความรู้จักคนไว้ หากต้องติดต่อธุรกิจกัน จะได้ไม่มีปัญหาบานปลาย”

เบเนดิกหรือเบนจี้ชายหนุ่มทายาทตระกูลเอนริเก ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากอดีตกษัตริย์เช่นกันเขาอยู่ในครอบครัวที่ประกอบธุรกิจเครื่องดื่มหลากหลายชนิดโดยเฉพาะไวน์แดงและไวน์ขาวขึ้นชื่อของประเทศ ล้วนเป็นผลผลิตมาจากฟาร์มของตระกูลเช่นกัน

เบนจี้ไม่ได้คิดที่จะมีปัญหากับฝ่ายใดเขาเพียงต้องการทำหน้าที่เป็นผู้ร่วมการค้ากับผู้คนได้ทั่วไปทว่าเครือข่ายธุรกิจอันแข็งแกร่งของตระกูลเฟอนันโด ทำให้เขาต้องเข้าร่วมงานเลี้ยงในฐานะทายาทคนสำคัญของตระกูลด้วยเช่นกัน

“งั้นพวกเราก็คงเจอกันอีกในงานเลี้ยงพรุ่งนี้เช้าฉันจะกลับแต่เช้าเลยนะ ต้องรีบไปตรวจสอบชุด และหาทรงผมสวย ๆฉันจะต้องเด่นที่สุดในงาน”

อเดลลาพยักหน้าเข้าใจพลางพูดถึงแผนการของตนที่ไม่ต้องการอยู่รั้งรอเพื่อนทั้งหลายเธอต้องการกลับไปเมืองหลวงแต่เช้าเพื่อเตรียมตัวเข้าร่วมงานเลี้ยงสำคัญโดยเฉพาะการทำตัวให้สวยงามเพื่อคว้าหัวใจของหยางจุ้นให้มาสยบแทบเท้าตนเองให้ได้

“เอ! ใครจะสวยกว่ากันก็ไม่รู้นะ แต่บอกตรง ๆว่าฉันสนใจหนุ่มคนนั้น ยิ่งถือตัวแบบนี้ ฉันยิ่งรู้สึกว่าอะดรีนาลินในร่างกายมันหลั่งออกมามาก”

ลิเลียนาเอ่ยขึ้นมาอย่างท้าทายเพื่อนสนิทเธอรู้สึกได้ว่าหยางจุ้นน่าสนใจมากกว่าผู้ชายทุกคนที่ผ่านมาไม่ว่าจะเป็นรูปร่างกำยำสูงใหญ่ หน้าตาหล่อเหลายิ่งกว่าเทพบุตรแห่งกรีกจนพาลคิดไปถึงลีลาบนเตียงของเขาอย่างอดไม่ได้

“ก็ต้องลองดูว่าใครจะเริ่ดกว่ากัน”อเดลลาหรี่ตามองเพื่อนสนิทที่นั่งข้างอย่างไม่กังวลใจ

พวกเธอสองคนมักจะแข่งขันกันจีบชายหนุ่มหล่อเหลาเป็นประจำทว่าที่ผ่านมาส่วนใหญ่ลิเลียนาจะเป็นฝ่ายถอยให้ตนเอง

ครั้นถึงคราวของหยางจุ้นที่เพื่อนสนิทไม่ยอมถอยให้ยิ่งทำให้เธอเกิดความตื่นเต้นในการเอาชนะเพื่อนให้ได้

อย่างไรก็ตามหยางจุ้นไม่รู้ตัวสักนิดว่าเสน่ห์ของตนเองได้ก่อให้เกิดสงครามเล็กๆ ระหว่างหญิงสาวแสนสวยสองคน

เวลานี้หยางจุ้นกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องพักเป็นชุดกีฬาเพื่อให้กระฉับกระเฉงหากว่าจะต้องพบกับศัตรูแข็งแกร่งอย่างไม่ตั้งใจ

เขาตัดสินใจที่จะเข้าหาศัตรูเองเพื่อตรวจสอบความแข็งแกร่งพร้อมกับหาทางกำจัดไปในตัวเพราะไม่ต้องการให้แฟนสาวตกอยู่ในอันตรายจากฝีมือของเดฟเวิล

“ฉันมั่นใจว่าแกคือเดฟเวิลแน่ๆ จากสภาพศพของคนตาย มันมีลักษณะเดียวกับคนตายที่ผ่านมา”

หยางจุ้นพึมพำขึ้นมาด้วยความมั่นใจ