“ฮัลโล! ชัย วันนี้่บ่าย แกออกมาเจอฉันได้หรือเปล่า?” ขวัญฤทัย โทรหา ศุภชัย และเมื่อชายหนุ่มรับสายก็ถามขึ้นทันที
“ได้สิ ที่ไหนล่ะ ที่เดิมไหม?” ชายหนุ่มถามกลับ
“ใช่ที่เดิม แค่นี้นะ” พูดจบขวัญฤทัย ก็กดวางสาย ซึ่งที่เดิมที่ทั้งสองคนกล่าวนั้นเป็ที่รู้กันคือ โรงแรมที่ทั้งสองคนชอบไปพลอดรักแบบลับๆ กันอยู่บ่อยๆ นั้นเอง
ศุภชัย มาถึงห้องพักโรงแรมที่นัดกันไว้ ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรเลยจับ ขวัญฤทัย กินก่อนเป็อันดับแรก เหมือนตายอดตายอยากมาจากไหนนักหนาก็ไม่รู้
“อื้ออ!..อย่าพึ่ง...อื้ออ!” ขวัญฤทัย พยายามจะคัดค้านแต่ก็ไม่สำรวจ และบวกกับตัวเธอเองก็้าปลดปล่อยความ้าอยู่ด้วยเช่นกัน จึงทำให้ ศุภชัย จุดติดไฟปรารถนาได้โดยง่ายดาย
ชายหนุ่มกดจูบชอนไชเรียวปากบาง แล้วไล่จูบลงหาดอกบัวสองเต้านั้นอย่างย่ามใจ มือก็ทำหน้าที่ปลดเสื้อผ้าของ ขวัญฤทัย ออกไปด้วยจนหมด ไม่เหลือติดตัวเลยสักชิ้นเดียว แล้วผลักร่าง ขวัญฤทัย ให้ล้มตัวลงนอนบนเตียงนอน แล้วเขาก็ทำการปลดเสื้อผ้าของตัวเองออกไปจน ไม่เหลือติดตัวเลยเช่นเดียวกัน
ขวัญฤทัย มองการกระทำของ ศุภชัย ด้วยไฟปรารถนาอันเร้าร้อน แต่ใจนั้นกลับคิดไปถึงบุคคลที่เธออยากจะได้มา พร้อมจิตนาการไปว่า ศุภชัย นั้นคือแอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ที่เธอถวิลหา และเขากำลังจะพาเธอไปเยือน์ที่มีแต่ความสุขสมหฤหรรษ์ ด้วยไฟอันเร้าร้อนที่กำลังจะเกิดขึ้น
ศุภชัย ล้มตัวลงมาทาบทับตัว ขวัญฤทัย ก้มลงจูบซับไปทั่วตัวหญิงสาว แล้วมาหยุดอยู่ที่ดอกบัวสองเต้า ที่กำลังชูชันรอรับััเขา ชายหนุ่มใช้มือนวดเคล้าคลึงสองเต้านั้นอย่างเมามันส์ในอารมณ์ ทั้งดึงทั้งดูด
“อื้อ!..อ้า!..” จน ขวัญฤทัย ส่งเสียงร้องครวญครางออกมา อย่างเสียวกระสันซาบซ่าน
ขวัญฤทัย ก็ได้อำนวยความสะดวกให้แก่ ศุภชัย โดยได้แยกขา ยกขาทั้งสองขึ้นก่ายเกยไปไว้ที่เอวสอบ ศุภชัย ไม่รอช้ารีบสอดประสานแกนกายเข้าทีเดียวจนสุด แล้วเร่งจังหวะความเร้าร้อนอย่างรวดเร็ว และทุกสิ่งอย่างก็จบลงด้วยความสุขสมของทั้งคู่
“จะให้ทำอะไร บอกมา” เมื่อไฟปรารถนาได้มอดไหม้ดับลงแล้ว ศุภชัย ก็เอ่ยถามขึ้น
“ก็ไม่มีอะไรมากหรอกก็แค่ให้ฉุดคนก็เท่านั้นเอง” ขวัญฤทัย แจ้งความ้าของตนให้ทราบ
“จะบ้าเหรอ จะหาคุกหาตารางมาให้แล้วไหมล่ะ ไม่เอาด้วยหรอก” ศุภชัยเอ่ยปฏิเสธทันควัน
“แล้วไอ้ที่ขายยาอยู่นี้ไม่เสี่ยงคุกเสี่ยงตารางหรือไง? ถ้ายอมทำ ฉันให้เลยแสนหนึ่ง และเผลอๆ ได้ลิ้มลองรสชาติจากสาวออฟฟิศนั้นก็ได้ ไม่อยากลองของใหม่เหรอน่าจะเด็ดดวงอยู่นะ” ขวัญฤทัยกล่าว
“เอาวะทำก็ทำ หนึ่งแสนนะห้ามบิดพลิ้ว และก็ขอมัดจำล่วงหน้าก่อนครึ่งหนึ่ง” ศุภชัย ทำท่าครุ่นคิด มองหน้า ขวัญฤทัย ก่อนจะตัดสินใจรับทำงาน
“ได้ไม่มีปัญหา” ว่าแล้ว ขวัญฤทัย ก็หยิบกระเป๋าสะพายล้วงเอาเงินห้าหมื่นบาท และรูปภาพ อรนิสา ออกมาส่งให้ศุภชัย
“แล้วให้ลงมือวันไหนล่ะ?” ศุภชัย รับรูปและเงินมาแล้วก็นับตรวจทานดูทันที และเอ่ยถามวันที่ ขวัญฤทัย ้าจะให้ทำงานให้
“เดี๋ยวบอกอีกที่ เพราะ่นี้ยังไม่สะดวกที่จะลงมือ” ขวัญฤทัย กล่าวขึ้น ใจจริงเธออยากให้ลงมือยิ่งเร็วยิ่งดี แต่ติดที่ว่า แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน คอยเทียวรับเทียวส่ง อรนิสา ไม่ยอมให้คลาดสายตาเลย
คิดแล้วก็ยิ่งเจ็บใจเป็ยิ่งนัก เธออุตส่าห์เล็ง แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ไว้ั้แ่แรกเห็นแล้ว ยังมาโดน อรนิสา แย่งไปอีก ถ้าไม่มี อรนิสา ในวันนั้นเขาก็คงเป็ของเธอไปแล้ว และเธอก็คงจะสบายไปแล้วตอนนี้ ไม่มานั่งทำงานในออฟฟิศงกๆ อยู่อย่างนี้หรอก
“โอเค! งั้นก็ตามนี้” ศุภชัย กล่าวคล้อยตาม
“นายครับ ผมมีความคืบหน้าเกี่ยวกับ ขวัญฤทัย จะมารายงานครับ” สุชาติ เอ่ยขึ้นขณะที่อยู่ในห้องทำงานของ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน
“ว่ามา” ชายหนุ่มกล่าวขึ้น
“ผมเห็น ขวัญฤทัยมีการนัดแนะพูดคุยกันกับ นายศุภชัย พ่อค้าขายยาเสพติดตัวยงที่ทางตำรวจ้าตัวอยู่ในขณะนี้ ท่าทางน่าจะเป็เื่ที่ไม่ชอบมาพากลนะครับนาย” สุชาติ กล่าวรายงาน
“อืม! นายทำดีมาก ให้คนของเราตามต่อไปอย่าให้คลาดสายตา” ชายหนุ่มสั่งบอดี้การ์ดของตน
“ได้ครับนาย” พอรายงานเสร็จ สุชาติ ก็เดินออกจากห้องทำงานของ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ไปทันที
“เธอคิดจะทำอะไรของเธอนะขวัญฤทัย ขออย่าให้เป็เื่ที่เกี่ยวกับ อรนิสาเลย” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน กล่าวพึมพำกับตัวเอง เพราะเขาเหมือนมีลางสังหรณ์แปลกๆ ยังไงชอบกล และลางสังหรณ์นั้นก็เหมือนจะเป็ไปในทางที่ไม่ดีเอาเสียด้วย
คิดแล้วเขาก็ยิ่งห่วง อรนิสา มากขึ้นกว่าเดิม เพราะตอนนี้เ้าหล่อนไม่ใช่ตัวเปล่าเล่าเปลือยแล้ว ยังมีเ้าตัวเล็กที่กำลังเติบโตอยู่ในท้อง แต่ถึงยังไงเขาก็จะต้องปกป้องดวงใจทั้งสองดวงของเขาให้ได้ และจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายได้เด็ดขาด เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นกับ อรนิสา เขาคงจะอยู่ไม่ได้อย่างแน่นอน
๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒
4K
