จากวันนั้นถึงวันนี้ที่ไม่เหมือนเดิม

     ในวันนี้ที่เราได้เดินข้างๆ กัน เคยมีวันนั้นที่ไม่กล้าแม้แต่จะสบตา จากวันนั้น ที่นั่งเรียนในวิชาใกล้เที่ยง จะมีความรู้สึกตื่นเต้น เป็๲พิเศษ ตื่นเต้นที่จะได้ไปที่โรงอาหารของโรงเรียน เหมือนเช่นทุกวัน อาหารจานเดียวกัน ร้านเดียวกัน แต่รสชาด ไม่ได้เหมือนกันทุกวัน บางวันอิ่ม๻ั้๹แ๻่ยังไม่ได้ทาน บางวันรสชาด จืดชืดจนบอกไม่ถูก ที่เป็๲เช่น ไม่ได้บอกว่าฝีมือ แม่ครัว ไม่สมำ่เสมอ แต่มีปัจจัยในแต่ละวันที่ต่างกันต่างหาก ยังจำวันนั้นได้ดี วันที่อาหารอร่อยที่สุด วันที่เธอช่วยแม่ขายข้าวแกง และเธอส่งจานข้าวให้ฉันกับมือ ถือเป็๲การรวบรวมความกล้าของผู้ชายคนหนึ่ง เพื่อที่จะได้คุย และได้มองเธอใกล้ ๆ  ก้าวแรกที่เดินเข้าโรงอาหาร สายตาจะมองมาที่ร้านค้านี้เป็๲อย่างแรก พร้อมกับความคาดหวังว่า จะเจอเธอช่วยแม่ขายข้าวแกง ในวันนั้นเห็นเธออยู่ตรงนั้น และฉันก็ไม่รอช้าที่จะไปที่ร้านเธอ แค่สั่งเมนูข้าวราดแกง ก็ทำให้ได้คุยกับเธอ ซึ่งมันคือเ๱ื่๵๹เดียวที่เรากล้าคุยกับเธอ และได้ใกล้เธอที่่สุดแล้ว

     ในวันนี้ที่เราได้อยู่ด้วยกัน ฉันก็ได้ทานอาหารอร่อย ๆ ตามที่เธอได้รับการถ่ายทอดจากแม่ของเธอ แต่ฉันเองไม่ต้องเหนียมอายและหลบตาเธออีกต่อไป วันนี้ฉันได้กลับบ้านเร็ว และเห็นเธอยืนทำกับข้าวอย่างตั้งใจ ฉันเดินไปใกล้ ๆ เธอ พร้อมโอบกอดเธอจากข้างหลังแบบประชิดตัว และจูบตรงใต้หูเธอเบา ๆ เธออาจจะดิ้นบ้าง แต่ก็ไม่ได้ห้าม แถมยังวางมือจากการทำกับข้าว แล้วหันหน้ามากอดกันแบบตั้งใจ เธอเงยหน้าขึ้นมาแล้วจูบแบบชื่นใจกันพักใหญ่ ก่อนที่จะปล่อยให้เธอทำกับข้าวต่อไป เพื่อจะได้ทานอาหารมื้ออร่อย เหมือนวันนั้น ที่รับจานข้าวจากมือเธอ