ท่าพักเติมเสบียง ก่อนถึงโคโนลี ไซด์ 8
สถานีเติมเสบียงเป็กึ่งห้างสรรสินค้าและตลาดขนาดใหญ่ มีขายทั้งอาหาร เครื่องแต่งกาย ของใช้ทั้งในบ้านและอวกาศ มีร้านอาหารและโรงแรมรวมทั้งร้านซ่อมเครื่องไฟฟ้า
จะมีมากมีน้อยแล้วแต่ความใหญ่ของสถานี
ที่แน่ๆด้านนอกมีสถานีเติมเชื้อเพลิง เนื่องจากเป็เขตปลอดาจึงไม่มีการเติมเสบียงอาวุธ แต่มีขายหุ่นยนต์สำหรับซ่อมบำรุงให้
ยานซิกนัสพักซ่อมบำรุง หัวหน้าช่างพันจ่าเอก นิยม ใจทองดูแลการซ่อมบำรุงและการเติมเชื้อเพลิง พอดีได้พบเพื่อนทหารที่เคยรอดตายด้วยกันมา และมีลูกน้องช่างฝีมือดีอีก 4 คน แต่งานที่นี่เหมือนโดนดอน ทหารประจำการที่นี่ไม่มีหน้าที่อะไรเพราะเป็เขตปลอดา คนเยอะงานน้อย ทางเพื่อนของพันจ่าเอกนิยม จึงติดต่อผู้บังคับบัญชา ขออนุญาตเอาลูกน้องทั้ง4 พาขึ้นยานซิกนัสเป็กำลังช่างเสริมให้ยาน
ตอนนี้คนในยาน้าคน ....
***ต่อจากนี้จะใช้ตัวย่อยศแล้วนะครับ***
ร.อ.บนชู คิดแมน เดินในเมืองดิ่งไปยังที่ที่เหมือนจะรู้อยู่แล้ว
สาวๆ บนยานพากัปตันยานกับวิศวกรไปเลือกซื้อของใช้ เพราะตอนมามีแค่กระเป่าเสื้อผ้าใช้แค่เผื่อตอนเดินทางของพ.ต.จูลลี่ แมกไกว์ แต่กระเป่าเดินทางของ เคทลิสบอน ทิ้งไว้บนรถบรรทุกเกิร์ลไทป์เจมินี่
พวกช่างที่ได้พักหลังกจากซื้อของเติมเสบียงให้ยาน ก็พากันลงมา แล้วเดินไปเจอสาวๆ ที่ยืนตามเสาไฟ
“อย่าบอกนะว่า.....” ...จิมมี่ยังไม่ทันหายสงสัย
พวกสาวเดินโอบกับพวกทหารช่างแล้วเข้าโรงแรมแถมนั้นไป
“พ..พวกนั้น ...หาเอากันแบบนี้เลยเหรอ?” ... แมกซ์ยืนมอง
พวกเขาก็ออกมาหาซื้อของใช้เหมือนกัน
รอ.บนชูแจ้งทางต้นสังกัดว่าจำต้องให้พวกพลเรือนทั้ง 4 ขับหุ่นรบเพื่อต่อสู้ปกป้องยานซิกนัสและลูกเรือ ทางต้นสังกัดจึงอนุมัติสัญญาจ้างเป็ลูกจ้างชั่วคราวไม่ใช่ข้าราชการประจำ
“พ..พวกเอ็งไม่คิดจะ..เปิดซิงตัวเองกับไซด์ไลน์หรอกนะ”... เอคิจิกระดกแว่นถาม
“.......”
จิมมี่กับแมกซ์มองสาวๆก้นงาอนกระโปรงสั้น
“พวกพี่ทำไรกัน!!”
“เว้ยยยย!!” ... ทั้ง 3 คนใร้องลั่นบนฟุตบาท
อิงฟ้ายืนยิ้มอยู่ข้างหลัง
“โธ่ ... น้องอิงฟ้านี่เอง” ...เอคิจิถอนหายใจ
“.....” ... จิมมี่ยังคงไม่กล้าพูดต่อหน้าหญิงสาว
“อิงฟ้า....เอ่อ....” ... แมกซ์อ้ำอึ้ง
“เรียกฟ้าเฉยๆ ก็ได้”
“อ่อ..เอ่อ..ฟ้า...ไม่ไปซื้อของกับพวกพี่ๆผู้หญิงกลุ่มนั้นเหรอ?” ... แมกซ์ถาม
“มีแต่พวกผู้ใหญ่ ฟ้าคุยด้วยไม่ค่อยรู้เื่ อ้อ เราไปหาซื้อของกันดีกว่า” ... ฟ้ายิ้มเขย่ง 2-3 ที
[น่ารักจัง] … สำหรับ 3 หนุ่มที่ไม่ค่อยได้เข้าใกล้ๆ สาว เด็กสาวสดใสแบบฟ้าน่ารักมากแล้ว
ทั้ง 3 รีบตามฟ้าไปซื้อของ
....................................
จูลลี่เดินนิ่งเงียบ พวกสาวๆ คุยเื่แฟชั่นและดารากัน ตนโดยพ่อแม่จับเข้างานสังคมและฝึกหัดสิ่งที่คนระดับสูงเล่นและสนใจกัน ทำให้เื่ทั่วไปจูลลี่ไม่รู้จัก
รู้ตัวอีกทีก็พลัดกับพรรคพวกแล้ว
[หนีไปตอนนี้ดีมั้ยนะ? แล้วให้ร.อ.คิดแมนรับหน้าที่บัญชาการยานแทน .... เราไม่น่ายศสูงกว่าเขาเลย อายุแค่ 28 ก็พันตรีแล้ว ไปสังกัดกรมกองไหนก็โดนเขม่นหมั่นไส้ แล้วนี่อะไร ต้องมารับหน้าที่กัปตันยานที่สำคัญกับยุทธศาสตร์การรบขนาดนี่เพราะยศเราสูกว่าเขา.... นี่พ่อจะรู้มั้ยว่าลูกสาวเพิ่งรอดจากเงื้อมมือแบล็คเลเวียธานมาหมาดๆ]… จูลลี่เดินแกว่งถุงเสื้อผ้าและของใช้จุกจิกของผู้หญิง
ปี๊นนน..น.น.น.น.
เอี๊นดดดดด.ด.ด.ด.
“ว้าย!!”
จูลลี่ล้มกระเด็น ของในถุงกระจัดกระจาย
“ไม่เห็นรถเหรอไงวะ? ชิ .. เบื่อพวกผู้หญิง ..... โอ๊ะ......” ... ชายหนุ่มลงมาจากรถ
[หน้าตาใช้ได้นี่หว่า แถวท่าสถานีรังหนูกากแบบนี้ ไม่ค่อยมีสาวๆ หน้าตาดีซะด้วย หูยยย นมเหรอวะนั่น] …ชายหนุ่มมองนมจูลลี่อย่างออกหน้าออกตา
“เป็อะไรมั้ยครับ?”
“เอ๋..เอ่อ..ค่ะ..” ...จูลลี่หันไปมองชายที่มาประคองเธอ
ชายคนนี้ชี้หน้าชายหนุ่ม
“ขับระวังหน่อย เธอคนนี้เดินบนฟุตบาทดีๆ แล้วนายเข้ามาเฉี่ยวเธอเอง” ... ชายคนดังกล่าวพูดแล้วเดินเก็บของใส่ถุงให้
“ขอบคุณค่ะ...อุว้าย!!” ... จูลลี่ใรีบวิ่งไปหยิบยกทรงและกางเกงในมา
“อ่อ...เอ่อ.. ขอโทษครับผมแค่พยามจะช่วย เอ่องั้นผมไปเก็บพวกไดร์เป่าผมกับ แชมพู สบู่โรออล ออ..นี่แปรงสีฟัน ........ เอ...” ... ชายคนนี้ช่วยเก็บด้วยทีท่าเขินๆ
จูลลี่รีบหอบเอาเสื้อผ้าชุดชั้นในที่อยู่ในห่อแพคเกจเก็บใส่ถุงหิ้ว
“เชอะ มาทำตัวพระเอกรู้มั้ยว่า อ๊ะ...นั่น...”... ชายหนุ่มเดินปรี่มาคว้ามือจูลลี่
“นี่มันกางเกงในลายตัวการ์ตูนสัตว์นี่ก๊ากกกก ฮ่าๆๆๆ โอ๊ยยย พี่สาว อายุเท่าไหร่แล้ว” ... ชายหนุ่มชูกล่องกางเกงในขึ้นให้ผู้คนที่มุงดูไกลๆ
ผู้คนส่ายหน้ากับชายหนุ่มที่ไร้มารยาทนี้
“อ..เอามานะ ... อ๊า..” ...จูลลี่อับอายมาก
ปึก
“อุ่ก....ก.....” ...ชายหนุ่มตัวงอจุกด้วยหมักฮุกลำตัว
“มารยาทต่ำมาก การกระทำสกปรกที่สุด”จากนั้นชายคนนี้ชกเข้าที่ดั้ง หมัดเดียวเืพุ่งออกจมูก
“ไปเถอะ” ...ชายคนนี้รวบของใส่ถุงแล้วคว้าจูลลี่รีบไปจากตรงนี้
....
“หือ นั่นอะไรน่ะ?....” ... เคทมองไปยังที่มีคนมุง
“ไหนคะ? เอ รถชนมั้ง” ... จ.ท.เอมี่เดา
“ในสถานีแค่นี้ยังมีคนเช่ารถขับเฉี่ยวชนกันอีกเหรอ.... เห้อ...จริงๆ ที่แค่นี้ไม่ควรเอารถมาขับด้วยซ้ำ” ... พ.จ.ต.โซอี้บ่น
“ว่าแต่...พ.ต.จูลลี่ไปไหน?” ... เคทถาม
.............
ร้านโดนัท
ทั้งคู่ดูดโกโก้เย็นแล้วกันโดนัทกัน
“ขอบคุณนะคะที่ช่วย เอ่อ... ”
“ผม .. โลแกน แพทริค ครับ ...”
“จูลลี่ แมกไกว์ค่ะ”
ทั้งคู่ยิ้มแล้วหัวเราะนิดๆ ...
“ขอบคุณอีกครั้งนะคะ คุณแพทริค ถ้าไม่ได้คุณ คนไม่สู้คนแบบฉันไม่รู้จะทำยังไง”
“เรียกโลแกนเถอะครับ เอ่อ ..ผมเรียกคุณว่า จูลลี่ได้ใช่มั้ยครับ?”
“ได้สิคะ ทำไมจะไม่ได้”
“ครับ ... คุณ ดูไม่ใช่คนที่นี่แวะมาเที่ยวเหรอครับ?”
“แวะมากับเพื่อนๆ น่ะค่ะ”
“ออ ใช่ยานทัวร์ที่จอดอยู่สินะครับ”
[เอ...เรามากับยานซินัส ยังไงก็อย่าเพิ่งบอกใครว่าเราคือกัปตันยานดีกว่า]
“ค่ะ มากับทัวร์ค่ะไม่ค่อยได้ออกไปไหน มากับเพื่อน ก็ตามๆเขามาน่ะค่ะ”
“คุณดูคุณหนูจังเลยนะครับ”
“คะ..เอ่อ ดูไม่เอาไหนสินะคะ”
“ไม่ๆๆ ไม่เลยครับ บ้าจริงเรา ...เอ่อ... คุณ ดู .... ..”
“ดู...?”
“น่ารักเหมือนคุณหนูเลยครับ”
จูลลี่หน้าแดงก่ำ
“ไม่เคยมีคนพูดกับฉันแบบนี้เลยค่ะ”
“เฮ้ย จริงเหรอครับ เป็ไปได้ไงกัน?!”
“ดูท่าคุณจะจะแกล้งชม ฉันเฉิ่ม เงอะงะงุ่มงาม และ ...ยังใส่กางเกงในลายแบบเด็กอีก”
จูลลี่อาย
“นั่นแหล่ะครับที่น่ารัก ผมเกลียดลายลุกไม้” ...โลแกนเอามือไปกุมมือจุลลี่
จูลลี่เขิน
“ฉันไม่ใช่คนมีความมั่นใจเลยค่ะ เป็เด็กเส้นที่โดนจับมาอยู่ผิดที่ผิดทาง”
“ผิดก็ผิดไปสิครับก็ทำให้เต็มที่เอาให้สุด ได้แค่ไหนแค่นั้นหากทำออกมาดี ก็แสดงให้คนอื่นเห็นว่า จูลลี่ แมกไกว์ทำได้ แต่ถ้าทำไม่ได้ก็ให้รู้ว่าพวกเขาคิดผิดที่บังคับคุณทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ”
“ข..ขอบคุณค่ะ..คุณโลแกน .... คุณใจดีจัง”
“แหะๆ ฝั่งผมก็มีเด็กเส้นเข้ามาทำงานน่ะครับ”
“บริษัทคุณมีเด็กเส้นเหรอคะ?”
ปี๊บๆ
“อ๊ะ ขอโทษนะคะ”
จูลลี่รับโทรศัพท์
“ค่ะ ค่ะ จะรีบกลับค่ะ”
“ดูเหมือนจะโดนตามแล้วสินะครับ”
“ขอโทษนะคะ อยากอยู่คุยต่อจริงๆ”
“ไม่เป็ไรครับโดนัทที่เหลือคุณห่อกลับไปกินเถอะ เอาไปฝากเพื่อนๆ ด้วย”
“ขอบคุณค่ะ”
....
ทั้งคู่ยืนหน้าร้าน
“ลาแล้วนะคะ คุณโลแกน”
โลแกนเองหน้ามาจุ๊บแก้มซ้ายจูลลี่
“อุ้ย”
“ถ้าไม่ติดงาน ...ผมอยากจะไปเที่ยวกับคุณ”
“เดทเหรอคะ ...แล้วนี่นับเป็เดทมั้ยคะ? ถ้านับนี่... ครั้งแรกที่ฉันได้เดทเลยนะคะ”
“นับสิครับ โอ๊ะ...ผมเองก็โดนตาม”
โลแกนรับสาย
“อืมๆ เข้าใจแล้ว ทันทีที่พวกมันออกจากท่า เราก็จะออกตาม ...”
จากนั้นก็โบกมือลากัน
“บ้าเอ้ย จะเติมอะไรนานขนาดนั้น เรามาถึงทีหลังมันก็จริงแต่ยานเราเล็กกว่านะเว้ย เออ.. เออ...เจอกันที่ยาน”
...........
ทุกคนขึ้นยานมา ขนข้าวของมาเพียบ
พวกทหารบริการไปกับป้าเจสสิก้าเพื่อซื้อเสบียง ทั้งของครัวและของทำความสะอาด
“กัปตัน”
เหล่าทหารทำวันทยหัตถ์ ให้จูลลี่
จูลลี่ประทับมือที่หางคิ้วทำกลับ
“กัปตันคะ ขอแนะนำ ทีมปฏิบัติการ คุ้มครองกำลังพลของยานและทำภารกิจบุกแทรกซึมกรณีจำเป็ เพราะยานเราทหารตายไปก่อนออกยานเยอะมาก จนไม่มีทหารต่อสู้ปฏิบัติการเลย” ... ร.อ.บนชูนะนำ
ทีม ดัช
ร้อยเอกบนชูคิดแมนพามาจากสถานีเชื้อเพลิง
เป็หน่วยปฏิบัติการเก่า ที่โดนส่งมาดอง เพราะาหุ่นรบพวกเขาไม่ค่อยได้ออกภาคสนามแล้ว
แต่บนชูคิดว่า ต้องมีคนคุ้มกันยานขณะโดยบุกเข้ามาในยานหรือยึดยาน
ร้อยตรี สเลน จอห์นสัน อายุ 41 ปี หัวหน้าทีมดัช
พันจ่าเอก อลัน ฮอปแมน อายุ 37 ปี ชายผิวดำที่เร็วและแกร่งทั้งยังยิงแม่นสุดในหน่วยเจนสนามรบ
พันจ่าเอก อีจีส อาุยุ 35 ปี ชำนาญการสเตลคิล
พันจ่าเอก เกรซ มารุติ อายุ 34 ปี ทหารหญิงจอมแกร่งฆ่าคนไม่กระพริบตา งานลอบสังหาร ของถ่ายข้อมูล ยึดยานของถนัด
……..
ทั้งหมดทำวันทยหัตถ์ให้จูลลี่
“ขอบคุณที่ขึ้นยานมาดูแลพวกเรานะคะ ฉันเป็กัปตันที่ต้องทำหน้าที่แทนกัปตันตัวจริงที่ตายไปอาจบกพร่องไปเยอะ ขอทุกคนช่วยกันแนะนำท้วงติงฉันเต็มที่นะคะ” ... จูลลี่ยิ้มบอก
“ครับ-ค่ะ กัปตัน”
“เอาล่ะ แนะนำกันพอแล้ว เรารีบออกยานกัน พวก 4 คนนี้ไปเจอที่ท่าจอดอีกฝั่ง ยานเมสเดคของไอ้โลแกนมันมาจ่อรอสอยเราแล้ว” ...ร.อ.บนชูเร่งทุกคน
“เดี๋ยว....โลแกน......” ...พ.ต.จูลลี่หันขวับมา
“ทำไมเหรอกัปตัน?” ... ร.อ.บนชูถาม
“โลแกน แพทริค?”
“ก็ใช่น่ะสิ อย่าบอกนะ ลืมชื่อไอ้นี่....ทั้งแกแลคซี่นี้จะลืมใครก็ได้ แต่อย่าลืมชื่อไอ้นี่เด็ดขาด”
“เวรแล้วววว ทุกคนเข้าประจำที่ เตรียมพร้อมใน 10 นาที” ... จูลลี่รีบะโสั่ง
ทุกคนอึ้งที่กัปตันจอมแหยถึงกับกระโชกโฮกฮาก ทำเอาคนใยยานคึกคักฮึกเหิม อมยิ้มขานรับเสียงดังแล้วทำตาม
“นี่ ... กัปตัน เกิดอะไรขึ้น?” ... ร.อ.บนเดินตามชูถาม
จูลลี่เอามืออังขมับตัวเองพยามตั้งสติ
“โอ๊ย..ตายๆๆๆๆ.....ผู้กองคิดแมน...ฉันเดทกับโลแกนแพทริคมา”
เผอิญ จ.ท.เอมี่ ได้ยิน
เอมี่รู้ทุกคนรู้ นางรีบไปกระจายข่าวอย่างไว
ยานนี้มีแชทกลุ่มั้แ่เมื่อไหร่ไม่ทราบ ในกลุ่มเชิญแทบทุกคน ยกเว้นป้าเจสสิก้า กัปตันยานจูลลี่ ผู้กองบนชู ซึ่งยังไม่ได้ลากเชิญช่างใหม่ 4 คนกับหน่วยปฏิบัติการอีก 4คนเข้ามาเพราะต้องรอดูทีท่าก่อน
คนตั้งกลุ่มไม่ใช่ใคร พ.จ.ต.โซอี้นั่นเอง
..........................
ยานเมสเดค ยานไล่ล่าชั้น รามาล
“เป็ไงมั่ง พร้อมมั้ย?” ... พ.ท.โลแกนถาม
“เรียบร้อยครับ หุ่นรุ่นใหม่มาถึงแล้ว อ้อคุณชายเด็กเส้นก็มาด้วยครับ จะเรียกพบเลยมั้ยครับ?” ...พ.จ.ท.เดฟรายงานแล้วถามกลับ
“อืม...ให้เข้ามาเลย”
“ผู้พันดูหงอยๆ นะครับไปเจออะไรมาเหรอ?”
“เจอสาวน่ะ แต่เราไม่ได้สานต่อเพราะต่างคนต้องต่างไป ไม่รู้จะได้เจอกันเมื่อไหร่”
“ช่างหน้าเศร้าจะครับ แต่ผมว่าดีแล้ว เพราะถ้าเธอเป็ชาวโลกหรือคนของฝั่งสหพันธมิตร แล้วรู้ว่าผู้พันเป็ชาวโคราเชีย คงไม่ได้ไปต่อ”
“เฮ้อ...เมื่อไหร่าจะจบ”
ฟี้ด.ด.ด.
ประตูหลังห้องบังคับการเปิด
“ร้อยเอก โรดี้ แมกซิมิเลียนรายงานตัวครับ”
“หืม....จมูกไปโดนอะไรมาน่ะคุณร้อยโท อุดสำลีด้วย” ... พ.จ.ท.เดฟถาม
“หืม..” ... พ.ท.โลแกนหันไปมอง
“เฮ้ยยย!!!”
โลแกนและโรดี้อุทานพร้อมกัน
“คุณคือ...คนที่ต่อยผม!!” ... ร.ท.โรดี้ชี้มา และเอามือกุมจมูก และไม่ลืมกุมท้อง
“คุณคือ ... ไอ้จอมกร่างที่จนสาวซื่อจอมใสจูลลี่ของผม!!” ... พ.ท.โลแกนใ
“อืม...ดูท่าจะรู้จักกันแล้ว ออกยานเลยมั้ยครับ สายที่ท่าเราแจ้งมาว่าซิกนัสออกแล้ว”
“เออ...ออกยาน” ... โลแกนหัวเสีย
…………..
ทันทีที่ออกยาน บืนลำแสงลูกใหญ่กว่าปืนบีมแคนนอนของยานรบมากนัก
แซด...ด.ด.ด.ด.ด. ฟิ้ววววววววว
ยานเมสเดคหักหลบแทบไม่ทัน
หันไปเห็น ยานซิกนัสอยู่ในสภาพตั้งลำรอจ่อยิง และปล่อยหุ่นรบรอไว้แล้ว เจมินี่ยิงปืนเกอเวียร์ใส่เมื่อสักครู่เป็การยิงขู่
“ผู้พันคะ ยานซิกนัสติดต่อมาค่ะ”
“อะไรนะ...เปิดหน้าจอ”
“ค่ะ”
บี๊บ
“อ๊า ไม่นะ ทำไมฉันต้องพูดกับเค้าด้วยล่ะ”
“เอาน่ากัปตัน คุณต้องเจรจากับผู้บัญชาการฝั่งนู้นนะ”
กัปตันยานซิกนัสเอาหมวกปิดหน้าไว้
“กัปตันผู้หญิง? ... นี่มันเื่บ้าอะไร? ทางคุณได้เปรียบ จะเอายังไงก็ว่ามา?” ... พ.ท.โลแกนถาม
“คนหลอกหลวง”
“ห๊ะ?”
“คุณเป็ทหารของโคราเชีย”
“ด..เดี๋ยว...เสียงคุ้นๆ...?”
พวกคนในหอบังคับการของซิกนัสนั่งยิ้มชอบใจกัน
จ.ท.เอมี่ลุกลอยตัวออกจากที่นั่งมาดึงหมวกในมือของพ.ท.จูลี่
“ว้าย”
“!! .... คุณ ....จูลลี่......แมกไกว์? …เด็กเส้นจอมใสซื่อ...”
จูลลี่นั่งเองหน้าลงไม่มองมาตรงๆ
“หา?...นี่รู้จักเหรอ ไปรู้จักเธอเอาตอนไหนครับหรือว่า....สาวใสที่เจอ..?” ... พ.จ.ท.เดฟถาม
“อ๊ะ....ยัยคนใส่กางเกงในลายการ์ตูน!! หนอย เพราะเธอ ฉันเลยโดนผู้พันโลแกนต่อย” ... ร.ท.โรดี้โวยวาย
“อ้าว นี่ก็รู้จักเขาด้วย?....” ... พ.จ.ท.เดฟงงกันไปใหญ่
“หยุดนะ! นายคนไร้มารยาท จมูกหักเพราะปากแบบนี้แหล่ะ!!” ... พ.ท.จูลลี่ด่าผ่านจอยาน
“หนอย..!! ยัยนมโต!” ... ร.ท.โรดี้ฮึดฮัด
“พอแล้ว ถ้ายังไม่หยุดลามปามเธอ ฉันจะชกนายอีกหมัด” ...พ.ท.โลแกนกระชากปกเสื้อ ร.ท.โรดี้
“ล..โลแกน...พอเถอะค่ะ ... อย่าไปชกคนแบบนี้เลย ไม่ได้อะไรหรอกค่ะ”
“ก็ได้ ถ้าคุณว่าแบบนั้น” ... พ.ท.โลแกนวาง ร.ท.โรดี้
“เดี๋ยว นี่มันไม่ถูกต้องนะ.....เราต้องรบกันไม่ใช่เหรอวะ?” ... พ.จ.ท.เดฟบ่น
“พวกนายได้ยินอย่างที่ฉันได้ยินมั้ย?” ... ร.อ.บนชูถามจากในคอกพิทจีวาสเชอร์
“ได้ยินครับ” ... แมกซ์ตอบ บนคอกพิทวาสเชอร์สีขาว
“พวกนายเห็นอย่างที่ฉันเห็นมั้ย?” ... ร.อ.บนชูถามจากในคอกพิทจีวาสเชอร์
“เห็นครับ” ... จิมมี่ตอบ บนคอกพิทวาสเชอร์
“ตกลงมันเื่บ้าอะไรกันวะเนี่ย?” ... ร.อ.บนชูะโถาม
“แหม ... วังวนความรักไงคะ คุณบนชู”... อิงฟ้าตอบ
“เดี๋ยวนะ ไปรักกันตอนไหน? อย่าบอกนะแค่่ที่ไปซื้อของในสถานี?” ... เอคิจิถาม ถามแบบไม่้าคำตอบ
“กัปตันอย่าไปหลงเชื่อมันนะครับ นั่นมันศัตรูนะ” ...แมกซ์โวยใส่
“เอ๋...แมกซ์ก็ร่วมวงกับเขาด้วยเหรอ?” ... จ.ท.เอมี่ถาม
“ม...ไม่ใช่นะคร้าบบบบ” ...แมกซ์ลนลานแก้ตัว
“คุณจูลลี่ ว่าผมหลอกลวง คุณก็หลอกหลวง ไหนบอกมาทัวร์กับเพื่อนที่ยานทัวร์ คุณรู้แต่แรกใช่มั้ยว่าผมเป็ใคร? คุณ...คุณ...โหดร้ายมาก”
“ฉันจะไปรู้ได้ไงว่าคุณคือใครตอนนั้นฉันจำชื่อคุณไม่ได้ ฉ..ฉ..ฉันต้องโกหกเพราะไม่รู้ว่าใครเป็ศัตรูมั่งนี่ ถ้าฉันบอกความจริงป่านนี้ฉันคงโดนคุณเก็บั้แ่ที่ร้านโดนัทแล้ว”
“ร้านโดนัทด้วยล่ะ อึ๋ยยยยยยย” ...จ.ท.เอมี่ยิ้มชอบใจ ลอยหันไปแทกมือพ.จ.ต.โซอี้
“ผมจะไปทำร้ายคุณได้ไง ... ก็........”
“ก็อะไรคะ ... คุณเป็แบล็คเรเวียธาน...คุณ....”
“ก็คุณ ... น่ารัก .... ขนาดนี้.....”
“เอ๋?”
พ.ท.จูลี่อึ้ง
เสียงกรี๊ดวี๊ดว้ายลั่นทั้งทางฝั่งงายเมสเดคและยานซิกนัส
“ผู้พันครับ เอ่อ...คำสั่งยึดทำลายเกิร์ลไทป์ .....” ...พ.จ.ท.เดฟเตือน
“เออ ใช่ ... นี่ตูทำอะไรอยู่วะ” ...พ.ท.โลแกนพยามเตือนสติตัวเอง
“โอ๊ยยย กัปตัน!! ตั้งสติ มันส่งกำลังบุกโคโลนีที่ไซด์ 9ทำคนตายไปเท่าไหร่เพื่อทำลายยานซิกนัสและหุ่นเกิร์ลไทป์ นึกถึงพวกพ้องทีค่ตายไปด้วย” ...ร.อ.บนชูเตือนสติ พ.ท. จูลลี่
“อึ่ก... เอ่อ..จริงด้วย ....”
เงยหน้ามาแล้วพูดกลับไปทางเมสเดค
“เราคงคบกันไม่ได้ ฉันขอโทษ แต่ฉันต้องจมยานคุณค่ะ .... โลแกน....” ...พ.ท.จูลลี่พูดด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย
“ผมเข้าใจ ผมก็ด้วย” ... พ.ท.โลแกนตอบเสียงอ่อยๆ
“ว้อยยยย ไม่สนแล้ว ยิงแม่ง!!” ... ร.อ.โรดี้ชับหุ่นรุ่นใหม่ออกมายิงบาซูก้าด้วยมือซ้าย
Auirose (เอาโรส) ยิงบาซูก้า
“ออกไปได้ไง ใครอนุญาต!!?” ... พ.ท.โลแกนโวย
“ปัญญาอ่อน” ...ร.อ.บนชูบินไปโฉบยิงปืนกลใส่ะุบาซูก้าจนะเิกลางทาง
ปังๆๆๆๆๆๆ
ตูม.ม..ม.ม.มมม
“นั่นอะไรน่ะ?” ... แมกซ์มองหุ่นรุ่นใหม่
“พวกเรารู้สึกมั้ย?” ... ฟ้าถาม
“อื้อ” ... เอคิจิพยักหน้า
“โคตรเท่ห์เล้ยยยยย”
อิงฟ้า แมกซ์ เอคิจิและจิมมี่ร้องชมพร้อมกัน
“ไปชมหุ่นมันทำไมล่ะเว้ยยยย!!!” ... ร.อ.บนชูะโด่า
“ผู้พันครับ หุ่นเกิร์ลสีขาวนั่นมัน...” ... พ.จ.ท.เดฟหันมา
“อืม...รูปร่างเหมือนวาสเชอร์ แต่ต่างกันนิดหน่อย ส่วนหัวเป็เกิร์ลไทป์ มันคงคัสตอมเพิ่มกระสิทธภาพมาแล้วสวมหัวเกิร์ลไทป์ให้เรากลัวสินะ แต่คนขับน่าจะเป็ บนชู คิดแมน ไวท์นาคา งั้นมันก็ไม่ใช่เครื่องเอาไว้หลอกตาแล้ว”
โลแกนประเมินเสร็จะโ
“โรดี้กลับมา อย่าเปรี้ยว นายประเมินเอสฝั่งศัตรูต่ำไป และประสิทธิภาพของเกิร์ลไทป์ตัวสีแดงมัน......”
“อีตัวประหลาดนั่นหุ่นรบเหรอ? ดูไม่ออกเลย ไหนขอเล่นกับตุ๊กตาหน่อย!!” ...โรดี้ระบายความหงุดหงิดทั้งวันนี้โดยการเอาไปลงใส่หุ่นศัตรู
27K
![รอยอาญา [Sign of Love]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/637a8939c4f60aec28999fd868975d41.webp)
