ที่ร้านจูนิ หลังจากไรน์ย้ายมาทำงานที่นี่ ตอนแรกไรน์คิดถึงไอมากตอนย้ายมาไรน์กับไอไม่ทันได้ลากันด้วยซ้ำและไรน์เองก็ไม่ได้ไปเยี่ยมไออีกเลยั้แ่วันนั้น เนื่องจากไรน์ยังคงคิดว่าไอคงไม่สนใจไรน์
เมื่อทำงานต่อไปสักระยะหนึ่ง ร้านจูนิก็เกิดพนักงานเก่าลาออกไปและได้รับพนักงานใหม่เข้ามา เป็หญิงสาวสวย ชื่อ มิยู
มิยูเป็คนอัทธยาศัยดี ขี้เล่น และเข้ากับคนง่ายการทำงานร่วมกันระหว่างไรน์กับมิยู ก็เกิดเป็ความรู้สึกดีซึ่งตอนนี้ไรน์ตั้งใจไว้ว่าจะลองคบหากับมิยู ซึ่งมิยูเองก็มีใจให้กับไรน์เช่นกันเมื่อตกลงเป็แฟนกันแล้ว ไรน์กับมิยู ก็สนิทสนมกันมากขึ้น ไปไหนก็ตัวติดกันตลอดจนเพื่อนร่วมงานต่างก็แซว และฮาชิแฟนของรินก็ได้เล่าเื่ความรักของคู่รักคู่ใหม่ให้รินฟังซึ่งรินเองก็ได้นำเื่นี้ไปเล่าให้เพื่อนๆที่ร้านจูซังได้ฟังด้วย
ไรน์กับมิยู คบกันมาดีๆ แต่วันหนึ่งเื่ราวอันเ็ปก็เกิดขึ้นเมื่อ เรโกะ เดินเข้ามาหาไรน์ที่ร้านทั้งสองยืนคุยกันถึงความสัมพันธ์ครั้งเก่า (เรโกะเป็คนที่ไรน์เคยชอบั้แ่สมัยเรียนด้วยกัน หลังจากเรียนจบ เรโกะกับไรน์ก็ยังคงติดต่อพูดคุยกันอยู่บ้าง)
เมื่อเรโกะมาที่ร้าน ทำให้มิยูที่เป็แฟนคนปัจจุบันสงสัยจึงนำเื่นี้มาคุยกับไรน์ ซึ่งไรน์ก็ตอบว่า เรโกะ คือคนที่เคยชอบ แต่ไม่เคยคบกันมิยูหลังจากที่ได้ยินเื่นี้จากไรน์ก็ไม่ได้ติดใจอะไร คิดว่าเื่มันเก่าไปแล้ว และตอนนี้ไรน์เองก็รักอยู่กับเธอแต่ความสงบสุขของมิยูกลับถูกเรโกะเข้ามาปั่นป่วน
“สวัสดีค่ะ ขอพูดกับมิยูค่ะ “
“มิยูพูดอยู่ค่ะ”
“มิยู นี่เรโกะนะ คนที่ไปหาไรน์ในวันนั้นน่ะ จำได้ไหม”
“อ๋อ จำได้ค่ะ มีอะไรเหรอคะ”
“พี่มิยู อย่ากังวลเื่เรโกะ กับพี่ไรน์นะคะ เราสองคนเป็พี่น้องกันไม่มีอะไรต่อกันแล้ว พี่มิยูไม่ต้องคิดมากนะคะ”
“จ๊ะ พี่เข้าใจ”
มิยูคิดว่าการพุดคุยครั้งนี้มันทำให้เธอสบายใจขึ้นและคิดที่จะลืมเื่นี้ไปแล้วจนวันหนึ่ง มิยูได้เดินเข้ามาในร้านเพื่อทำงานตามปกติ ในร้านตอนนั้น มิยูเห็นไรน์นั่งคุยกับ เรโกะ อยู่ ท่าทางเคร่งเครียด
“พี่ไรน์ เรโกะชอบพี่ไรน์นะชอบมาั้แ่แรก แต่เรโกะไม่มีโอกาสได้บอกพี่ไรน์เลย เราจะกลับมาคบกันได้ไหม”
ได้ยินดังนี้มิยูหัวใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่มและยืนรอฟังคำตอบของไรน์อยู่เงียบๆ แต่ไรน์ก็ไม่ได้ตอบอะไร
“อ้าว มิยู มาถึงแล้วทำไมไม่เข้าไปล่ะ มายืนอะไรตรงนี้” ฮาชิ ร้องทักมิยูโดยที่ไม่รู้ว่ามิยูยืนแอบอยู่ คำพูดนั้นของฮาชิ ทำให้ไรน์และ เรโกะ ได้ยินด้วยเช่นกันทั้งสองจึงหยุดคุยและเรโกะ ก็หันมายิ้มให้มิยูและก็กลับไป
ไรน์มองหน้ามิยู แต่ไม่ได้พูดอะไร ทั้งสองคนไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลยแต่ต่างคนต่างทำงานของตัวเองไป
“ มิยู ผมมีเื่อยากคุยด้วย “ไรน์พูดกับมิยูเป็ครั้งแรกหลังจากที่ทั้งสองคนไม่ได้พูดคุยกันเลยมา 2 วันเต็มๆ
“เราเลิกกันเถอะ” ไรน์บอก มิยูได้ยินคำนั้นก็ร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ
“เราทำอะไรผิดเหรอ ไรน์ไม่รักเราแล้วเหรอ”
“มันไม่ได้ผิดที่มิยูหรอก มันผิดที่เราเอง เราขอโทษเรายังรักเรโกะอยู่ และเราก็รักมิยูด้วย เราพยายามคิดแล้วแต่เราไม่สามารถรักไปพร้อมกันได้ และเราก็ไม่สามารถเลือกใครและทิ้งใครได้เราจึงอยากอยู่คนเดียว เราขอโทษนะ”
แล้วความรักของไรน์กับมิยูก็จบลงถึงแม้มิยูจะเสียใจแต่ก็ไม่อยากจะรั้งไรน์ไว้ เพราะคิดว่า เมื่อคนมันหมดใจรั้งยังไงก็คงไม่อยู่ หลังจากเลิกกันมิยูก็ยังเห็นเรโกะโทรมาหาไรน์อยู่บ่อยๆ จนรู้สึกว่าตัวเองทนความเ็ปนี้ไม่ไหวจึงขอย้ายที่ทำงาน เพื่อหวังจะลืมไรน์และเริ่มต้นชีวิตใหม่..