ตอนที่ 19: ศึกตัดสิน: ล้างสมการไวรัสชีวภาพ
สัญญาณไฟเตือนภัยสีม่วงเข้มกะพริบวาบสลับกับเสียงหวอเตือนระดับสูงสุดที่แผดร้องดังก้องไปทั่วชั้นใต้ดิน B3 บนหน้าจอมอนิเตอร์ศูนย์กลาง ภาพโครงสร้างกักกันชีวภาพชั้นในสุดกำลังถูกก้อนพลังงานชีวภาพขนาดมหึมากลืนกิน กลุ่มก้อนไวรัสสายพันธุ์หลักเกิดการหลอมรวมและขยายตัวมหาภาค (Macro-fusion) จนกลายเป็โครงสร้างโปรตีนหนามั์ที่ปล่อยประจุไฟฟ้าขยะออกมาลัดวงจรระบบระบายความร้อน!
"ลุงเกริกคะ! ระบบกักกันความดันลบชั้น B1 แตกแล้วค่ะ!" กานต์รายงานด้วยน้ำเสียงเร่งด่วน มือระดมกดคีย์บอร์ดเพื่อสั่งการปิดประตูเหล็กนิรภัย "ก้อนพลังงานไวรัสั์กำลังสูบพลังงานไฟฟ้าจากระบบสำรอง และปล่อยคลื่นความถี่อักเสบรุนแรงกระจายออกไปตามท่อน้ำเลี้ยง! ถ้ามันทะลวงออกสู่พื้นดิน้าได้ ผู้ป่วยทั่วเมืองจะเกิดภาวะช็อกพร้อมกันทันทีค่ะ!"
"ค่าความต่างศักย์ประจุขยะพุ่งสูงทะลุ **+500 Volts**!" ดร.พิชิต ะโแข่งกับเสียงสัญญาณเตือนภัย "มันไม่ได้เป็แค่เชื้อโรคแล้วครับคุณเกริก แต่มันกลายเป็ 'ก้อนประจุพิษมหาภาค' ที่มีกฎกลศาสตร์ควอนตัมซับซ้อนเกินกว่าสารเคมีใดๆ จะสลายมันได้แล้ว!"
"ในทางวิศวกรรมการทำลายล้าง..." เกริกก้าวออกมายืนกลางลานสแกนแม่เหล็ก ั์ตาทอประกายแหลมคมดุจสัจจะแห่งธรรมชาติ "เมื่อโครงสร้างขยะขยายใหญ่จนกลายเป็ก้อนมหาภาค การไล่สลายทีละส่วนจะไม่มีวันทัน... เราต้องใช้อัลกอริทึมจาก **พิมพ์เขียว V2.0** เพื่อ 'ล้างสมการ' (Equation Cancellation) ของมันทั้งหมดในครั้งเดียว!"
"ล้างสมการเหรอครับหัวหน้า?!" พลวิ่งเข้าประจำตำแหน่งคอนโซลขยายกำลัง Amplification Node "หมายถึงการยิงคลื่นความถี่ตรงข้ามแบบสมบูรณ์ (Inverse Frequency) เข้าไปหักล้างพันธะโมเลกุลของมันให้กลายเป็ศูนย์ใช่ไหมครับ?!"
"ถูกต้อง พล!" เกริกตอบเสียงทรงพลัง "กานต์! ดร.พิชิต! ใช้ระบบ **Predictive Resonance Adjuster** คำนวณค่าสมการประจุของไวรัสั์ในมิลลิวินาทีนี้ แล้วสร้าง 'สมการคลื่นตรงข้าม' (Anti-Phase Equation) ส่งเข้าฝ่ามือฉันและเสาขยายสัญญาณ Macro Network!"
"คำนวณสมการตรงข้าม... สำเร็จแล้วค่ะ!" กานต์ขานรับอย่างฉับไว "ล็อกเป้าหมายก้อนไวรัสั์ 100% แล้วค่ะลุงเกริก!"
"เปิดระบบเกราะ **Bio-cyber Shielding Protocol** ป้องกันการแทรกแซง! ซิงโครไนซ์พลังงานสแกนเนอร์เต็มกำลัง 100%!" ดร.พิชิต สับสวิตช์ใหญ่ทันที!
*ครืนนนนนนนน!*
ห้องปฏิบัติการ B3 สั่นะเืไหวรุนแรง! สายทองแดงที่ข้อเท้าของเกริกส่องแสงสปาร์กประจุไฟฟ้าสีฟ้าเข้มออกมาอย่างมหาศาล พลังงานสนามแม่เหล็กชีวภาพระดับ **20 เทสลา** ถูกดึงผ่านร่างของเกริก ผสานเข้ากับพิมพ์เขียว V2.0 ส่งผ่านฝ่ามือทั้งสองข้างที่ชูขึ้นฟ้า!
"สลายสมการประจุพิษ... ปล่อยคลื่น Anti-Phase มหาภาค!" เกริกะโสุดเสียงพร้อมกับวาดฝ่ามือทุบลงบนแผงส่งสัญญาณอย่างเด็ดเดี่ยว!
*เปรี้ยงงงงงงงงงงง!*
ลำแสงคลื่นแม่เหล็กชีวภาพสีฟ้าทองบริสุทธิ์ พุ่งทะลวงผ่านระบบท่อส่งสัญญาณ พุ่งตรงเข้าปะทะกับก้อนพลังงานไวรัสั์ใจกลางตึกกักกันอย่างจัง!
คลื่นความถี่ตรงข้ามระดมกระแทกเข้าใส่พันธะโปรตีนหนาม ประจุไฟฟ้าบวกขยะนับพันโวลต์ถูกสนามแม่เหล็กจุดศูนย์หักล้างจนกลายเป็กลางในชั่วพริบตา! โครงสร้างมหึมาที่เคยบ้าคลั่งค่อยๆ สลายตัว แตกกระจายออกเป็เพียงอะตอมไอน้ำและก๊าซไร้พิษ ลอยฟุ้งกระจายไปในอากาศก่อนจะถูกระบบดูดอากาศกรองทิ้งจนหมดจด!
*วูบ...*
เสียงสัญญาณเตือนภัยสีม่วงดับลงอย่างพร้อมเพรียง หน้าจอมอนิเตอร์ศูนย์กลางเปลี่ยนเป็สีฟ้าสดใส แสดงตัวเลขค่าความสะอาดของอากาศและสัญญาณชีพของผู้ป่วยทั่วประเทศที่กลับคืนสู่สภาวะปกติ 100%!
"สำเร็จแล้ว..." ดร.พิชิต ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ ร้องออกมาด้วยความทึ่งสุดขีด "ก้อนไวรัสั์สลายไปหมดแล้ว... สมการประจุพิษถูกล้างจนกลายเป็ศูนย์อย่างสมบูรณ์แบบ!"
"ลุงเกริกคะ! ผู้ป่วยในโรงพยาบาลศูนย์ทุกแห่ง... ค่าอักเสบดร็อปลงสู่เกณฑ์ปกติแล้วค่ะ!" กานต์ปัดน้ำตาแห่งความปิติ "าชีวภาพสิ้นสุดลงแล้วค่ะ!"
พลโห่ร้องออกมาด้วยความสะใจ "ฮ่าๆ! สะใจโว้ย! พิมพ์เขียว V2.0 ของหัวหน้าจัดการล้างบางสนิทเลย!"
เกริกลดมือลง ถอนหายใจยาวอย่างสงบนิ่ง สายตามองดูแสงแดดวันใหม่ที่เริ่มส่องลอดช่องระบายอากาศลงมาสู่ห้องแล็บใต้ดิน
"จักรกลชีวภาพของมนุษย์... ถูกกอบกู้คืนมาได้อีกครั้ง" เกริกยิ้มออกมาบางๆ ั์ตาเต็มไปด้วยความหวัง "และนี่คือจุดเริ่มต้นของการแพทย์ยุคใหม่..."
*(จบภาคปฏิบัติการกู้ชีพจรชีวภาพ)*