ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

บทที่ 30

ฆ่าคน 

ภายในความมืดมิดที่ปกคลุมบริเวณรอบรอบเสียงกรีดร้องดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง“ อ๊าก!!! อ๊าก!!! ”

เสียงร้องดังขึ้นอย่างต่อเนื่องภายในราตรีที่เงียบสงัดยามวิกาลเช่นนี้เสียงร้องดังก้องกังวานแต่ว่าผู้คนภายในค่ายกลับหลับสนิท

เป็นเพราะว่าพวกมันนั้นวางยานอนหลับลงไปภายในอาหารของผู้คนภายในค่าย

พวกที่แทรกแซงเข้ามาภายในค่ายพวกมันลอกวางยานอนหลับให้กับพวกผู้คนภายในค่ายกินเข้าไป

จนตอนนี้ไม่มีผู้ใดรู้สึกตัวเลยว่ามีเสียงร้องโอดครวญที่ดังขึ้นมาท่ามกลางยามราตรีที่เงียบสงัด

[ ระบบ : ท่านกำจัดมนุษย์ได้รับ 15 SP ]

[ ระบบ : ท่านกำจัดมนุษย์ได้รับ 15 SP ]

ภายในกระโจมที่มืดมิดพวกคนที่รอบเข้ามาภายในค่ายโดนสังหารตายไปอย่างช้าๆพวกคนที่หลงเหลืออยู่พวกมันก็เริ่มกระวนกระวายมากขึ้น

ในตอนนี้บริเวณนี้เต็มไปด้วยความมืดมิดพวกมันมองไม่เห็นอะไรเลยยืนหันหลังชนกันแล้วก็กวาดสายตามองไปรอบๆยกอาวุธของตนเองขึ้นมา

มันได้ยินแต่เสียงของผู้ที่ลงมือแต่ว่ามองไม่เห็นร่างกายของคนผู้นั้นเลยแม้แต่น้อย

ผู้ที่คาดการณ์ว่าเป็นผู้นำกลุ่มของพวกมันทำการส่งเสียงแล้วก็กล่าวขึ้นมา“ ออกไปบริเวณด้านนอก ”

พวกมันที่ยังคงหลงเหลือชีวิตอยู่ประมาณห้าคนจับกลุ่มรวมตัววิ่งออกไปด้านนอก

เมื่อมนุษย์ใช้เท้าของตนเองก้าวพ้นออกมาบริเวณด้านนอกบริเวณด้านนอกแสงสว่างไสวจากคบเพลิงยังคงส่องแสงสว่างไสวเช่นเดิม

เมื่อพวกมันออกมาแล้วต่างพากันตั้งท่าและใช้ใบหน้าของตนเองมองตรงไปยังกระโจมที่มีศัตรูอยู่ภายในนั้น

ดวงตาของพวกมันสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าพวกมันกำลังเต็มไปด้วยความระแวง

พวกมันกำลังระแวงกับสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าของตนเองในตอนนี้

ดวงตาเต็มไปด้วยความจริงจังพวกมันไม่ละสายตากับทางออกกระโจมบริเวณด้านหน้าเทคนิค

หลังจากนั้นไม่นานนักเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาร่างของผู้ที่โจมตีพวกมันได้ก้าวเดินออกมาจากภายในนั้น

พวกมันมองเห็นเป็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่สวมใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวเปื้อนโลหิตสีแดงภายในมือถือดาบยาวเอาไว้หนึ่งเล่มก้าวเดินออกมาด้วยใบหน้าที่เย็นชา

เดย์เดินออกมาภายในกระโจมภายในมือข้างขวาถือดาบเวทย์เอาไว้ดวงตาเต็มไปด้วยความเรียบเฉยแม้ว่าตนเองจะพึ่งผ่านการสังหารมนุษย์มา

คนที่อยู่บริเวณด้านหน้ามองเห็นเช่นนั้นดวงตาของพวกมันเบิกกว้างขึ้นด้วยความตื่นตระหนกตกใจ

ผู้นำของกลุ่มพวกมันที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุดดาบภายในมือของมันกำลังสั่นมันกล่าวพึมพำกับตนเองด้วยความสับสน “ นี่มันอะไรกัน ใบหน้ามันเย็นชาขนาดนั้น ”

“ นี่แกไม่ได้ฆ่าคนเป็นครั้งแรกอย่างนั้นหรอ” มันส่งเสียงถามออกมาอย่างสุดเสียงแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสน

สิ่งที่ทำให้ชายผู้นี้คิดแบบนั้นก็เป็นเพราะว่าใบหน้าของเดย์มันนิ่งเฉยเกินไปแม้ว่าจะพึ่งสังหารพวกมันมาหลายคน

โดยสัญชาตญาณของมนุษย์ส่วนใหญ่แล้วการที่ลงมือสังหารมนุษย์ด้วยกันเองสิ่งที่มันเกิดขึ้นจะคือความสับสนภายในจิตใจ

มนุษย์ที่ลงมือสังหารไปจะบังเกิดความกระวนกระวายวิตกกังวลและอื่นๆอีกมากมาย

แต่ในตอนนี้หลังจากที่มองใบหน้าของชายหนุ่มที่อยู่ด้านหน้ามันนิ่งเฉยหรือเย็นชาราวกับไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย

เพราะแบบนั้นมันเลยสันนิษฐานว่าชายหนุ่มที่อยู่ด้านหน้าของมันไม่ได้ฆ่ามนุษย์เป็นครั้งแรก

เดย์พูดกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“ แน่นอนว่านี่เป็นการฆ่าคนครั้งแรกของฉัน ”

“ โกหกชัดชัดฆ่าคนเป็นครั้งแรกอย่างนั้นหรอทำไมคนที่ฆ่าคนเป็นครั้งแรกกับนายถึงแสดงใบหน้าเย็นชาแบบนั้นได้ไม่รู้สึกผิดเลย ”

เดย์ตอบกลับทันที “รู้สึกผิดงั้นเหรอ…กับอะไร? ”

“ จะให้ฉันรู้สึกที่ฉันฆ่าพวกแกไปพวกที่คิดจะรุมข่มขืนผู้หญิงเนี่ยนะแล้วอีกอย่างดูการกระทำของพวกแกก็น่าจะรู้แล้วพวกแกน่าจะเคยฆ่าคนมาแล้ว ”

“ ให้ฉันเดาคุณภายในค่ายแห่งนี้ถ้าใครไม่ตกลงกับพวกแกพวกแกก็คงจะฆ่าทิ้ง”

“ เพราะแบบนั้นจะให้ฉันรู้สึกผิดกับอะไรกับการฆ่าเศษสวะอย่างพวกแกน่ะหรอ”เดย์ พูดออกไปด้วยใบหน้าเย็นชา

สังคมที่โหดร้ายตัวของเขาเฝ้ามองโลกใบนี้มาตั้งแต่สมัยก่อน

พวกเศษสวะทำร้ายคนอ่อนแอคดีปล้นฆ่า คดีข่มขืน คดีทำร้ายร่างกายพวกคนร้ายพวกนั้นล้วนแล้วเป็นพวกเศษเดนมนุษย์

แต่ว่าก็ไม่มีทางที่จะสามารถทำอะไรได้ถ้าเกิดว่าลงมือกับพวกคนร้ายคดีเหล่านั้นเขาเองก็จะได้รับความผิด

ทั้งที่จริงแล้วไม่จำเป็นจะต้องรู้สึกผิดเลยด้วยซ้ำไม่จำเป็นจะต้องรู้สึกผิดที่ลงมือกับพวกมัน

เพราะว่าคนพวกนี้เองก็ไม่เคยรู้สึกในขณะที่มันลงบึงกับคนอื่นเช่นเดียวกันเดย์รู้ดีชุดความคิดภายในครัวของเขาแตกต่างจากคนธรรมดาทั่วไปที่อยู่ภายในสังคม

แต่ว่าหลักการความคิดของเขาก็ง่ายดายเป็นอย่างมากเอาชีวิตรอด

เขามีหลักการภายในใจว่าถ้าไม่สังหารมันมันก็สังหารเราแล้วยิ่งเป็นภายในโลกใบนี้ที่ไม่มีกฎหมายภายในโลกที่ลมสลายไปแล้วเขาไม่จำเป็นจะต้องกังวลอะไรอีก

เพราะแบบนั้นในตอนนี้เลยไม่มีความลังเลเลยสักนิดไม่มีความลังเลที่จะลงมือกับพวกมันที่อยู่บริเวณด้านหน้า

เขาไม่มีความลังเลที่จะฆ่าพวกมัน 

พวกกลุ่มคนที่อยู่ด้านหน้ามันส่งเสียงร้องขึ้นมาผู้นำของพวกมันที่อยู่บริเวณด้านหน้าสุดตะโกนขึ้นอย่างรวดเร็ว “อย่าได้ใจไปหน่อยเลย!!! ”

“ ที่แกสามารถสังหารพวกฉันได้ก็เป็นเพราะว่าภายในนั้นมันมืดแต่ในตอนนี้พื้นที่บริเวณด้านนอกสว่างพวกฉันมีจำนวนมากกว่ายังไงก็ไม่มีทางแพ้ ”

“ ฆ่ามัน!!! ”พวกมันส่งเสียงขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียงกระโจนไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว

แน่นอนว่าพวกมันทั้งหมดตั้งใจจะมุ่งตรงเข้าไปสังหารเดย์ 

เดย์ที่กำลังยืนอยู่ด้านหน้ากำดาบภายในมือของตนเองด้านแววตาเต็มไปด้วยความเรียบเฉย

ฝ่ามือข้างซ้ายของเขายกขึ้นมาหลังจากนั้นพลังเวทได้ถูกปลดปล่อยไปที่ฝ่ามือข้างซ้ายแปลเปลี่ยนกลายเป็นเปลวเพลิง

เปลวเพลิงส่องแสงสว่างไสวพวกที่มันกำลังพุ่งเข้ามาดวงตาทั้งสองข้างเบิกความด้วยความตกตะลึง

ก่อนที่ลูกบอลเปลวเพลิงที่ถูกสร้างขึ้นจะถูกยิงตรงออกมาใส่พวกมัน

พวกมันทั้งหมดหลบออกมาจากบริเวณนั้นก็จัดกระจายไปคนละทิศคนละทาง

ในขณะที่มุกมันกระจายออกไปเดย์ได้โอกาสพรุ่งทะยานเข้าไปอย่างรวดเร็วดาบของเขาเป็นดาบที่ถูกส่งเสริมด้วยพลังเวทย์

แม้ว่ามันจะเป็นดาบพลังเวทระดับต่ำแต่เพียงแค่นี้…

“ ฉึบ!!! ”การโจมตีเพียงครั้งเดียวเท่านั้นเขาตวัดดาบของตนเองเพียงครั้งเดียวตัดคอของมันขาดได้อย่างง่ายดาย

เดย์เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วร่างกายที่ถูกส่งเสริมด้วยสกิลการเคลื่อนที่พริบตาเดียวเท่านั้นเขาก็ไล่ตัดหัวพวกมันอย่างง่ายดาย

แม่ว่าคนพวกนี้จะมีฝีมือแต่ฝีมือของมันก็มากกว่าคนธรรมดาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นสกิวของพวกมันถูกพัฒนาจริงอยู่แต่ว่าสกิลพวกนั้นล้วนแล้วเป็นสกิลระดับทั่วไป

ความแข็งแกร่งมันถึงแตกต่างกันอย่างชัดเจนและสังเกตเห็นได้ชัด

เพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้นศีรษะของพวกนั้นหลุดลงมาจากตัวอย่างง่ายดายเหลือเพียงแค่คนสุดท้ายที่เดย์จนใจจะเหลือเอาไว้

[ ระบบ : ท่านกำจัดมนุษย์ได้รับ 15 SP ]

[ ระบบ : ท่านกำจัดมนุษย์ได้รับ 15 SP ]

[ ระบบ : ท่านกำจัดมนุษย์ได้รับ 15 SP ]

[ ระบบ : ท่านกำจัดมนุษย์ได้รับ 15 SP ]

ใช่คนนั้นพยายามจะคลานหนีแต่เดย์เดินตรงเข้าไปใช้ดาบของตนเองปักลงไปที่ขาของมัน “ ฉึก!!! ”

“ ย๊าก!!! ”มันส่งเสียงร้องโอดครวญอย่างทรมาน

ดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวหันไปมองเดย์ 

เดย์ยกยิ้มขึ้นที่บริเวณมุมปากแล้วก็พูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว“ อย่าพึ่งหนีไปไหนสิฉันว่าเรามีเรื่องที่จำเป็นจะต้องคุยกันนะว่าพวกแกเดินทางมาจากที่ไหน ”

จบบท