สาวใช้ตีท้ายครัว

    เลี้ยงจนโต



       ณ คฤหาสต์หลังใหญ่

     

       เสียงโหวกเหวกโวยวายดังสนั่นอยู่หลังสวน เหล่าแม่บ้านกำลังวิ่งตามเด็กหญิงคนหนึ่งที่ทำตัวเหมือนลิงเหมือนค่างราวกับหลุดออกมาจากป่า ความซุกซนของเธอทำเอาพื้นที่รอบบริเวณเละเทะวุ่นวาย ไม่มีใครสั่งสอนเด็กคนนั้นได้ ยกเว้นเสียแต่คุณนายสมรและท่านประยนต์ที่เป็๲คนรับเธอเข้ามาเลี้ยงดู

     

       “กระถิน ลงมาเดี๋ยวนี้!”

     

       เสียงคุณนายร้องสั่ง...

     

       เด็กหญิงที่กำลังปีนป่ายต้นไม้หันมามองด้วยรอยยิ้ม...

     

       กระถินเป็๲เด็กบ้านนอกที่อยู่กับตายายเพียงลำพัง หลังจากที่คุณนายสมรและสามีเดินทางไปบริจาคเงินเพื่อการกุศลตามต่างจังหวัดทั้งสองก็ได้เห็นสภาพครอบครัวของกระถินจนอดนึกสงสารไม่ได้ จึงเสนอขอรับมาเลี้ยงตามสมควร ซึ่งตายายที่ไม่มีปัญญาจะส่งเสียก็ยินดีมอบหมายหลานสาวให้อย่างเต็มใจ

     

       แต่คุณนายสมรไม่คิด...ว่าเด็กคนนี้จะซุกซนจนอยากจะเอาไปคืน๻ั้๹แ๻่วันแรกที่รับมาเลี้ยง!

     

       “ทำตัวให้มันสมกับที่ฉันรับมาหน่อยสิ”

     

       “ขอโทษค่ะคุณนาย”

     

       “ไปล้างเนื้อล้างตัวได้แล้ว อย่าให้ฉันต้องออกมาพูดอีก”

     

       “ค่ะ”

     

       กระถินก้มหน้าพร้อมกับกล่าวขอโทษ...

     

       แม้คุณนายจะรับมาเลี้ยง แต่ก็ใช่ว่ากระถินมาในฐานะลูกหรือบุตรบุญธรรม คุณนายเพียงรับเด็กน้อยมาเพราะความสงสาร และจะให้หน้าที่แม่บ้านเป็๲งานของเธอในอนาคต ผิดกับท่านประยนต์ที่เอ็นดูราวกับลูกในไส้ คุณผู้ชายเ๽้าของบ้านไม่ได้ปฏิบัติกับเด็กบ้านนาเหมือนที่ภรรยาทำ นั่นจึงทำให้กระถินรู้สึกไม่คิดถึงบ้านเท่าไหร่นัก

     

       “อย่าไปว่ากระถินเลยคุณ เด็กน้อยก็อย่างนี้แหละ”

     

       “ฉันไม่ได้รับมันเพื่อมาเป็๲ลิงเป็๲ค่าง ไม่สำนึกบุญคุณซะเลยที่อุตส่าห์พาหนีมาจากความลำบาก”

     

       “ไม่เอาน่า คุณก็พูดเกินไป เดี๋ยวเด็กมันก็น้อยใจ”

     

       “เด็กขนาดนี้ไม่มีปัญญาคิดตามที่ฉันพูดหรอก ความคิดของคุณไม่ใช่หรอที่อยากจะอุปการะเลี้ยงดูยัยเด็กคนนี้”

     

       “พอๆ พากระถินไปล้างเนื้อล้างตัวที”

     

       ท่านประยนต์สั่งแม่บ้านให้จัดการความมอมแมมที่อยู่ตามตัวเด็กน้อย ก่อนจะเดินจากไปให้คุณนายหงุดหงิด สายตาดูถูกไม่พอใจส่งไปยังเด็กบ้านนอก คุณนายสมรพยายามทบทวนความคิดของสามี๻ั้๹แ๻่แรก แต่ด้วยเหตุผลที่อยากเชิดหน้าชูตาในสังคม มันเลยทำให้คุณนายจำใจรับเด็กคนนี้มาเลี้ยง

     

       กระถินเข้ามาในคฤหาสต์หลังนี้เพื่อให้สังคมผู้ดียกย่องคุณนาย

     

       จากเด็กบ้านนาผิวคล้ำดำแดดไร้มารยาท ก็ถูกขัดศรีฉวีวรรณและอบรมมารยาทจนเป็๲คนใหม่ วันเวลาผ่านไปได้เปลี่ยนแปลงร่างกายของเธออย่างเห็นได้ชัด กระถินกลายเป็๲สาวเมืองกรุงเต็มตัว ด้วยใบหน้าจิ้มลิ้มฉบับสาวไทย ผิวใสๆเหมือนน้ำผึ้งไร้ที่ติ และหุ่นสะบึมอวบอิ่มจนกระเด้งกระดอนทุกครั้งที่เคลื่อนไหว

     

       คุณนายสมรไม่เคยเห็นความงามของกระถินเลยแม้แต่นิดเดียว...

     

       ผิดกับท่านประยนต์...ที่เฝ้ามองรูปร่างเจิรญพันธุ์พัฒนาการเป็๲รูปทรงกลมโตมากขึ้นทุกปี!